Sustaınable supply chaıns: a content analysıs of sustaınabılıty reports

Öz

The notion of sustainability that balances the economy, society and environment, provides a guiding conceptual framework for the practices on the global, national, regional and organizational level. The sustainability practices in the supply chain management are among the most important dimensions of corporate sustainability that generate competitive superiority. The current study examines how the sustainable supply chains, which are somewhat new in the Turkish business environment, are conceptualized and applied in Turkey. The sustainability reports of 10 manufacturing companies operating in Turkey were analyzed and conceptually mapped based on the theoretical framework developed by Seuring and Müller (2008). The results reflect the perceptions of these organizations towards the sub-dimensions of sustainable supply chain concept.

Anahtar Kelimeler

• -

Sürdürülebilir tedarik zincirleri: sürdürülebilirlik raporlarının içerik analizi

Öz

Ekonomi, toplum ve çevre arasında bir denge kuran sürdürülebilir kalkınma kavramı, küresel, ulusal, bölgesel ve kurumsal düzeydeki uygulamalar için yol gösterici bir kavramsal çerçeve sunmaktadır. Sürdürülebilirliğin kurumsal düzeydeki uygulamalarının, günümüzde işletmeler için rekabet üstünlüğü sağlayan en önemli parçalarından birini, tedarik zincirleri boyutunda gerçekleştirilen çalışmalar oluşturmaktadır. Bu çalışma Türk iş dünyası için henüz yeni bir uygulama alanı olan sürdürülebilir tedarik zincirlerinin, Türkiye'de stratejik olarak nasıl kavramsallaştırıldığı ve uygulandığını analiz etmektedir. Türkiye'de faaliyet gösteren 10 üretim firmasının sürdürülebilirlik raporları, tedarik zinciri uygulamaları açısından analiz edilerek, Seuring ve Müller'in (2008) sunduğu teorik yaklaşımdan hareketle, kavramsal olarak haritalandırılmıştır. Yapılan analiz Türkiye'de faaliyet gösteren üretim firmalarının sürdürülebilir tedarik zinciri yönetimi ve tedarikçi kavramı, yerel tedarikçi politikası, tedarikçilerin çalışma koşulları gibi alt boyutlarına yönelik algılarını ortaya çıkarmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilir Kalkınma, Sürdürülebilirlik Raporu

Kaynakça

1. Bilgin, N. (2006). Sosyal bilimlerde içerik analizi: teknikler ve örnek çalışmalar, Ankara: Siyasal Kitabevi
2. Burritt, R. L., Schaltegger, S., Bennett, M., Pohjola T.ve Csutora M
3. (2011). Sustainable supply chain management and environmental management accounting. Environmental Management Accounting and Supply Chain Management, in Eco-efficiency in Industry and Science, 27(1): 3-20
4. Chopra, S. ve Meindl, P. (2004). Supply chain management, New Jersey: Prentice Hall
5. Christopher, M. (1992). Logistics and supply chain management, London: Pitman Publishing
6. Council of Supply Chain http://cscmp.org/, (12.01.2011)
7. Management Professionals Devlet Planlama Teşkilatı http://ekutup.dpt.gov.tr/plan/viii/plan8.pdf, (22.06.2012)
8. (CSCMP), (DPT), Dyllick, T. ve Hockerts, K. (2002). Beyond the business case for corporate sustainability. Business Strategy and the Environment, 11(2): 130-141

9. Eroğlu, M. G. (2006). Sürdürülebilir kalkınma için özel sektör girişimler
10. Oturum II Türkiye’nin Sürdürülebilir Kalkınma Deneyimleri ve AB Üyelik Süreci için Açılımlar, Avrupa Birliği Katılım Sürecinde Türkiye için Sürdürülebilir Kalkınma Yaklaşımları Toplantı Sunumları ve Tartışmalar, 30 Haziran 2006, Ankara
11. Friedman T. L. (2006). Dünya düzdür: yirmi birinci yüzyılın kısa tarihi, İstanbul: Boyner Yayınları
12. Giddings, B., Hopwood, B. ve O’Brien, G. (2002). Environment, economy and society: fitting them together into sustainable development. Sustainable Development, 10(4): 187–196. Global Reporting Initiative (GRI) https://www.globalreporting.org/languages/Turkish/Pages/default.aspx, (22.11.2012)
13. Güvenç, E. (2006). Sürdürülebilir kalkınma için özel sektör girişimleri
14. Oturum II Türkiye’nin Sürdürülebilir Kalkınma Deneyimleri ve AB Üyelik Süreci için Açılımlar, Avrupa Birliği Katılım Sürecinde Türkiye için Sürdürülebilir Kalkınma Yaklaşımları Toplantı Sunumları ve Tartışmalar, 30 Haziran 2006, Ankara
15. Imada, A. S. (2008). Achieving sustainability through macroergonomic change management and participation. Corporate Sustainability as a Challenge for Comprehensive Management, 129-138, Physica-Verlag Heidelberg, Germany
16. Langley, J. C., Coyle, J. J., Gibson, B. J., Novack, R. A. ve Bardi, E.J
17. (2009). Managing supply chains a logistics approach, Canada: South Western
18. Larsen, T. S., Schary, P. B., Mikkola, J. H. ve Kotzab, H. (2007)
19. Managing the global supply chain 3rd ed. Copenhagen: Copenhagen Business School Press
20. Linton, J. D., Klassen, R. ve Jayaraman, V. (2007). Sustainable supply chains: an ıntroduction. Journal of Operations Management, 25(6): 1075-1082
21. Mahler, D. (2007). The sustainable supply chain. Supply Chain Management Review, 11(8): 59-60
22. Mengi, A. ve Algan, N. (2003). Küreselleşme ve yerelleşme çağında bölgesel sürdürülebilir gelişme AB ve Türkiye örneği. Ankara: Siyasal Kitabevi
23. Nidumolu, R., Prahalad, C.K. ve Rangaswami, M.R. (2009). Why sustainability is now the key driver of innovation? Harvard Business Review, Sept: 56-64
24. Perrow, C. (1991). A society of organizations, Theory and Society, 20(6): 725-762
25. Seuring, S. ve Müller, M. (2008). From a literature review to a conceptual framework for sustainable supply chain management. Journal of Cleaner Production, 16(15): 1699-1710
26. Sinha, K. K. ve Van de Ven A. H. (2005). Designing work within and between organizations. Organization Science, 16 (4): 389-408
27. Soubbotina, T. P. (2004). Beyond economic growth an ıntroduction to sustainable development 2nd edition, USA: World Bank
28. Stern, R. N. ve Barley, S. R. (1996). Organizations and social systems: organization theory's neglected mandate. Administrative Science Quarterly, 41(1): 146-163
29. Svensson, G. (2007). Aspects of sustainable supply shain management (sscm): conceptual framework and empirical example. Supply Chain Management: An International Journal, 12(4): 262–266
30. Talu, N. (2007). Sürdürülebilir kalkınma durum değerlendirme raporu
31. Sürdürülebilir Kalkınmanın Sektörel Politikalara Entegrasyonu Projesi, TR0402.11
32. Türkiye İş Dünyası ve Sürdürülebilir Kalkınma Derneği (TBCSD) (2012)
33. http://www.tbcsd.org/, (22.06.2012)
34. United Nations Development Programme (UNDP) (2011). Frequently Asked Questions (FAQs) about the Human Development Index (HDI), http://hdr.undp.org/en/media/FAQs_2011_HDI.pdf, (22.06.2012)
35. Viederman, S. (1994). The economics of sustainability: challenges. The Economics of Sustainability Workshop, Fundacao Joaquim Nabuco, Recife, Brazil
36. World Commission on Environment and Development (WCED). (1987)
37. Our common future. Oxford: Oxford University
38. World Conservation Union, United Nations Environment Programme and World Wide Fund for Nature. (1991). Caring for the Earth: A Strategy or Sustainable Living. Gland. Switzerland
39. Zhou, Z., Cheng, S. ve Hua, B. (2000). Supply chain optimization of continuous process ındustries with sustainability considerations. Computers and Chemical Engineering, 24(2-7): 1151 – 1158
40. Zink, K. J., Steimle, U. ve Fischer, K. (2008). Human factors, business excellence and corporate sustainability: differing perspectives, joint objectives
41. Corporate Sustainability as a Challenge for Comprehensive Management, 3-18, Germany: Physica-Verlag Heidelberg