ÖĞRETMENLERİN ÇOKKÜLTÜRLÜLÜK VE ÇOKKÜLTÜRLÜ EĞGTİM HAKKINDAKİ GÖRÜŞLERİNİN BELİRLENMESİ: DİYARBAKIR ÖRNEĞİ

Öz

Bu çalışmanın amacı, Diyarbakır ilindeki öğretmenlerin çokkültürlü eğitim alanındaki görüşlerini ortaya koymaktır. Araştırma betimsel tarama modeline göre yapılmış ve araştırmanın verileri çokkültürlü eğitim görüş ölçeği ile toplanmıştır. Bu amaçla geliştirilen ölçek, Diyarbakır ilinde öğretmenlik yapan 426 sınıf, sosyal bilgiler ve türkçe öğretmenine uygulanmıştır. Ölçeğe, Cronbach Alpha güvenirlik analizi yapılmış ve ölçeğin güvenirlik katsayısı.79 olarak bulunmuştur. Yapılan faktör analizi sonucunda, ölçekteki maddelerin dört faktör altında toplandığı tespit edilmiştir. Verilerin analizi ortalamalara bakılarak yorumlanmış, ayrıca dört alt boyutun demografik değişkenlerle olan ilişkileri Mann Whitney U ve Kruskal Wallis Testleri yapılarak incelenmiştir. Araştırma sonuçları, öğretmenlerin çokkültürlü eğitim konusunda yüksek düzeyde olumlu görüş bildirdiklerini göstermektedir. Ayrıca dört alt boyut ile bazı değişkenler arasında da güçlü ilişkiler olduğu tespit edilmiştir

Anahtar Kelimeler

• Çokkültürlülük,Çokkültürlü Eğitim

DETERMINING TEACHERS PERSEPTION’S ABOUT MULTICULTURALIZM AND MULTICULTURAL EDUCATİON: DİYARNAKIR’S EXAMPLE

Öz

The purpuse of this study is to examine the percepcions of teachers about multicutural education in Diyarbakır. A descriptive survey model was used to collect the data by developing a multucultural education perception scale. The study was conducted by surveying 426 elementary school, social science studies and Turkish language teachers in the province of Diyarbakır. Cronbach Alpha was used to measure the reliability of the instrument. The reliability coefficient of the instrument was 79. After Factor Analysis, four main factors were determined. For the analysis, means were interpreted and the relationship between these factors and demographic variables was tested by using Mann Whitney U and Kruskal Wallis tests. The results of the study show that teachers have quite positive views about multiculturalism, multicultural education, and bilingual education. Also, there are strong relationships between some demographic variables and four main factors

Anahtar Kelimeler

• Multiculturalism, Multicultural Education

Kaynakça

1. Appadurai, A. (1998). Modernity at Large: Cultural Dimensions of Globalization. Minneapolis, MN: University of Minnesota Press.
2. Atasoy, Z. (2012). Farklılıkların Yönetimi: Üniversite Öğrencilerinin Ayrımcılık Algısının Öğrenci Başarı Düzeyine Etkisi Üzerine Bir Araştırma. (Yüksek Lisans Tezi ), Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi, Karaman.
3. Banks, J. A. (2009). The Routledge international companion to multicultural education. New York, NY: Routledge.
4. Banks, J. A. (2010). Multicultural Education: Characteristics and Goals In J. A. Banks & C. A. M. Banks (Eds.), Multicultural Education: Issues and Perspectives (Seventh Edition ed., pp. 3-26). United States of America JohnWiley & Sons.
5. Barber, B. R. (1996). Jihad vs. McWorld (1st Ballantine Books ed.). New York: Ballantine Books.
6. Başbay, A. ve Kağnıcı, D. Y. (2011). Çok kültürlü Yeterlik Algıları Ölçeği: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması. Eğitim ve Bilim, 36(161), 199-212.
7. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2010). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
8. Davies, L. (2010). Eğitim, Barış ve Anlaşmazlık In K. Çayır (Ed.), İstanbul Toplumsal ve Siyasal Çatışmaların Yaşandığı Toplumlarda Uzlaşma Aracı Olarak Eğitimin Rolü Projesi (pp. 9-22). İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları.

9. Demir, S. (2012). Çok Kültürlü Eğitimin Erciyes Üniversitesi Öğretim Elemanları İçin Önem Derecesi International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 7(4), 1453-1475.
10. Demir, S. ve Başarır, F. (2013). Çok Kültürlü Eğitim Çerçevesinde Öğretmen Adaylarının Öz-Yeterlik Algılarının İncelenmesi International Journal Of Social Science 6(1), 609-641.
11. Deveci, A. (2010). Danimarka'da (Odense'de) Yaşayan Türklerin İlköğretimde Yaşadıkları Eğitsel ve Yönetsel Sorunlar. (Yüksek Lisans), Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
12. Eğitimsen. (2010). Anadilinin Önemi: Anadilde Eğitim. Ankara: Eğitim Sen Yayınları.
13. Fırat, B. Ş. (2010). Kürt Sorunu Bağlamında Eğitim, Kimlik, Çatışma Ve Barışa Dair Algı Ve Deneyimler: Alan Çalışmasından Notlar. In K. Çayır (Ed.), İstanbul Toplumsal Ve Siyasal Çatışmaların Yaşandığı Toplumlarda Uzlaşma Aracı Olarak Eğitimin Rolü Projesi (pp. 37-56). İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları.
14. Gay, G. (1994). A Synthesis of Scholarship in Multicultural Education Retrieved from http://www.ncrel.org/sdrs/areas/issues/educatrs/leadrshp/le0gay.htm#autho r website
15. Giddens, A. (2000). Runaway World : How Globalisation is Reshaping Our Lives. New York: Routledge.
16. González, J. M. (2008). Encyclopedia of bilingual education. Los Angeles: Sage.
17. Hazır, M. (2010). Amerikan Çok kültürlülüğü Ve Meluncan Kimliği (Doktora Tezi ), Sakarya Üniversitesi Sakarya.
18. Hennayake, S. K. (1992). Interactive Ethnonationalism - an Alternative Explanation of Minority Ethnonationalism. Political Geography, 11(6), 526-549.
19. Kaya, I. ve Aydın, H. (2013). Türkiye'de Anadilde Eğitim Sorunu: Zorluklar, Deneyimler ve İki Dilli Eğitim Modeli Önerileri. Istanbul: UKAM..
20. Kitchin, R. ve Tate, N. (2000). Conducting Researh into Human Geography: Theory, Methodology, and Practice. Essex-England: Pearson Education Limited.
21. Miksch, K. L., Higbee, J. L., Jehangir, R. R., Lundell, D. B., Bruch, P. L., Siaka, K., ve diğerleri. (2003). Multicultural Awareness Project for İnstitutional Transformation MAP IT
22. Özhan, İ. (2006). Farklılaşmanın Özel Görünümleri Olarak Çok kültürlülük Ve Çokkültürcülük. (Yüksek Lisans Tezi ), Gazi ÜniVersitesi Ankara.
23. Polat, S. (2009). Öğretmen Adaylarinin Çok Kültürlü Eğitime Yönelik Kişilik Özellikleri. International Online Journal of Educational Sciences, 1(1), 154-164.
24. Polat, S. (2012). Okul Müdürlerinin Çok kültürlülüğe İlişkin Tutumları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (42), 334-343.
25. Said, E. W. (1993). Culture and imperialism (1st ed.). New York: Knopf : Distributed by Random House.
26. Said, E. W. ve Viswanathan, G. (2001). Power, politics, and culture : interviews with Edward W. Said (1st ed.). New York: Pantheon Books.
27. Scott, R. B. (2011). Do Kansas Schools Address Multıcultural Needs Of Exceptıonal Students In Transıtıon Practıces? A Survey Of Specıal Educators In Grades 9-12 Wıth Dırect Experıence In Transıtıon Plannıng For Culturally And/Or Lınguıstıcally Dıverse Students. (Doctor Of Educatıon), Kansas State Unıversıty, Manhattan, Kansas.
28. Serrano, A. L. (2010). İspanya‟da Toplumsal Barışa Yönelik Eğitim Mevzuatı Ve Uygulamaları. In K. Çayır (Ed.), İstanbul Toplumsal Ve Siyasal Çatışmaların Yaşandığı Toplumlarda Uzlaşma Aracı Olarak Eğitimin Rolü Projesi (pp. 75-83). İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları.
29. Sevinç, V., Titrek, O. ve Önder, İ. (2009). Çok kültürlü eğitime ilişkin öğretmen adaylarının görüşleri. Paper presented at the The International Symposium on Multi-culturalism in Education, Isparta.
30. Söylemez, M. (2009). Türkmenistan‟ın Soyo Kültürel Yapısı. (Altın Kalem Yayınları) Yayın no:61. İzmir.
31. Toprak, G. (2008). Öğretmenlerin Çok kültürlü Tutum Ölçeği’nin Güvenirlik Ve Geçerlik Çalışması. (Sosyal Bilimler Enstitüsü), Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Tokat.
32. Yakışır, A. N. (2009). Bir Modern Olgu Olarak Çok kültürlülük(Yüksek Lisans Tezi ), Selçuk Üniversitesi, Konya.
33. Yazıcı, S., Başol, G. ve Toprak, G. (2009). Öğretmenlerin Çok kültürlü Eğitim Tutumları: Bir Güvenirlik Ve Geçerlik Çalışması Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi(37), 229-242
34. Yegen, M. (2009). “Prospective-Turks” or “Pseudo-Citizens:” Kurds in Turkey. Middle East Journal, 63(4), 597-615.