Success of rigid ureteroscopy according to the stone localization in the ureter

Öz

Objectives: We retrospectively evaluated our rigid uret­eroscopy (URS) treatment results in ureteric stones and assessed its effectiveness concerning ureteric stone lo­calisation. Materials and methods: Overall, 101 patients were ret­rospectively evaluated including lower (n=69), mid (n=23) and upper ureteric (n=9) stones which were treated with rigid URS (Wolf 8.0-9.8Fr, Germany) in our hospital be­tween January 2007- June 2009. Stones were removed by stone forceps/basket catheter either as single piece or fragmented by pneumatic lithotripsy (EMS-Swisslitho­clast-Master). Results: Mean patient age was 45.1 (19-78) years. Stones were located in the right (n=52) and left (n=49) ure­ters, respectively. Mean stone size was 7,4 mm (5-15). Of the 9 patients with upper ureteric stones, 7 were (77.8%) stone-free. However, stone migrated into renal pelvis in two patients but passed into ureter again in the follow-up and removed by URS. Of the 23 patients with mid-ureteric stones, 22 were (95.7%) stone-free. Ureter perforation occurred in one patient and ureteroneocystostomy was performed. Of the 69 patients with lower ureteric stones, 68 were (98.6%) stone-free. Ureter perforation occurred in one patient and healed spontaneously by ureter cathe­ter replacement. Stone was removed afterwards by URS. Overall (n=101), ureter perforation occurred in 1.9% (n=2) in our series. Resistant urinary tract infection developed in one patient (0.9%) (P.aeroginosa). Conclusion: Due to results of this preliminary study, rigid URS and pneumatic lithotripsy can be performed suc­cessfully particularly in lower ureteric stones. However, as stone location shifts to upper ureter, success rate de­creases. Although URS can be performed safely with low complication rates in the treatment of ureteric stones, se­vere complications like ureter perforation might occur.

Anahtar Kelimeler

• Ureter stones, ureteroscopy, pneumatic lith­otripsy, stone-free rate, complication

Üreter taşı lokalizasyonuna göre rijid üreteroskopinin başarısı

Öz

Amaç: Bu çalışmada rijid üreteroskop (URS) kullanarak yaptığımız üreter taşlarında endoürolojik tedavilerimiz retrospektif olarak incelendi ve taşın yerine göre URS\'nin etkinliği değerlendirildi. Gereç ve yöntem: Ocak 2007- Haziran 2009 tarihleri arasında rijid URS (Wolf 8.0-9.8 Fr, Germany) ile tedavi edilen alt üreter (n=69), orta üreter (n=23) ve üst üreter (n=9) taşları olan toplam 101 hasta değerlendirildi. Taşlar forseps veya basket kateteri yardımı ile tek parça olarak ya da pnömotik litotriptör (EMS Swiss-lithoclast Master) ile parçalanarak çıkartıldı. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 45.1 (19-78) yıl idi. Taşlar 52 hastada sağ, 49 hastada sol taraftaydı. Taş bü­yüklüğü ortalama 7.4 (5-15) mm idi. Üst üreter taşı olan 9 hastanın 7\'sinde (%77.8) taşsızlık sağlandı. İki hastada taş renal pelvise migrate oldu ve izlemde tekrar üretere düşen bu taşlar URS yapılarak alındı. Orta üreter taşı olan 23 hastanın 22\'sinde (%95.7) taşsızlık sağlanırken, bir hastada distal üreter perforasyonu gelişti, üreterolito­tomi ve üreteroneosistostomi yapıldı. Alt üreter taşı olan 69 hastanın 68\'inde taşsızlık sağlanırken (%98.6), bir hastada üreter perforasyonu gelişti ve üreter kateteriyle iyileşme sağlandıktan sonra tekrar URS yapılarak taş alındı. Çalışmaya katılan 101 hastanın sadece 2\'sinde (%1.9) üreter perforasyonu oluştu. Bir hastada (%0.9) P.aeroginosa\'ya bağlı dirençli üriner sistem enfeksiyonu gelişti. Sonuç: Rijid URS ve pnömotik litotripsi ile özellikle alt üre­ter taşlarının endoskopik tedavisinde yüksek başarı sağ­lanmakla birlikte, taşın yerleşimi proksimale doğru gittikçe bu oran azalmaktadır. URS üreter taşlarının tedavisinde düşük komplikasyon oranıyla güvenle yapılabilmesine karşın, üreterdeki travmaya bağlı üreter perforasyonu gibi ciddi komplikasyonlar oluşabilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Üreter taşı, üreteroskopi, pnömotik litotripsi, taşsızlık oranı, komplikasyon

Kaynakça

1. Su LM, Sosa RE. Ureteroscopy and retrograde ureteral ac- cess. In: Walsh PC, Retik AB, Vaughan ED, Wein AJ, eds. Campbell’s urology, 8th edn. Saunders, Philadelphia, 2002. p.3306-3319.
2. Aghamir SK, Mohseni MG, Ardestani A. Treatment of ure- teral calculi with ballistic lithotripsy. J Endourol 2003;17: 887-890.
3. Turk TM, Jenkins AD. A comparison of ureteroscopy to in situ extracorporeal shock wave lithotripsy for the treatment of distal ureteral calculi. J Urol 1999;16:45–47.
4. Keeley FX, Pillai M, Smith G, Chrisofos M, Tolley DA. Electrokinetic lithotripsy: safety, efficacy and limitations of a new form of ballistic lithotripsy. BJU International 1999;84:261-263.
5. Serra AJ, Moreno RP, Baron FR, et al. Current Management of Calculi in Horseshoe Kidneys. Scand J Urol Nephrol 2000;34:114-118.
6. Preminger GM, Tiselius HG, Assimos DG, et al. Manage- ment of patients with stones in the ureter. EAU Guidelines on urolithiasis 2009. p.57.
7. Strohmaier WL, Schubert G, Rosenkranx T, Weigl A. Compa- rison of ESWL and ureteroscopy in the treatment of ureteral calculi: a prospective study. Eur Urol 1999;36:376-379.
8. Küpeli B, Alkibay T, Sınık Z, Karaoğlan Ü, Bozkırlı I. What is the optimal treatment for lower ureteral stones larger than 1 cm? Int J Urol 2000;7:167-171.

9. Bierkens AF, Hendrikx AJ, De La Rosette JJ, Stultiens GN, Beerlage HP, Arends AJ, Debruyne FM. Treatment of mid- and lower ureteric calculi: extracorporeal shock-wave lit- hotripsy vs laser ureteroscopy. A comparison of cost, mor- bidity and effectiveness. Br J Urol 1998;81:31-37.
10. Ceyla K, Sünbül O, Şahin A, Güneş M. Ureteroscopic treatment of ureteral lithiasis with pneumatic lithotripsy: analysis of 287 procedures in a public hospital. Urol Res 2005;33:422-425.
11. Hollenbeck BK, Schuster TG, Faerber GJ, Wolf JS. Compa- rison of outcomes of ureteroscopy for ureteral calculi loca- ted above and below the pelvic brim. Urology 2001;58:351- 355.
12. Sözen S, Küpeli B, Tunç L, Şenocak C, Alkibay T, Karaoğ- lan U, et al. Management of ureteral stones with pneumatic lithotripsy. Report of 500 patients. J Endourol 2003;99:721- 724.