İnsanlığın Sonuna Dans: Earthquakes in London Oyununda Çevre Felaketi
Öz
İnsanlar çoğu zaman sanat dâhil çoğu kurumlarında çevreye karşı yok edici bir tutum sergilerler. Bu bağlamda, bazı performans sanatları korkulan ve nefret edilen ötekiyle tuhaf karşılaşmalar neticesinde ortaya çıkan ürkütücü durumları ortaya koyar. Bu karşılaşma da insanların bu bağlantıda hesaplaşmasını belirler. Aynı zamanda, bu tip sergilemelerle insan olmayan, insan özünden ayrı olarak bir sanat eseri statüsünde değerlendirildiğinden insan ve doğa arasındaki oluşturulmuş fark devam ettirilir. Ayrıca, Ötekinin kültürel bir ürün gibi sergilenmesi farkında olmadan, insanın Doğayı Kültür tarafından bakılacak Öteki olarak sınıflandırdığını da gösterir. Bu sınıflandırma insanların, yine Doğa ve Kültür arasında oluşturulmuş bu kategori neticesinde olması beklenen muhtemel çevresel felaketlere karşı duyduğu umursamazlıkla beslenir. Bu bağlamda, bu çalışma insanların kendilerinin yarattığı – ki bu da insan merkezli bakış açısının ikilemidir – önlenemez çevresel felaketlere karşı umursamazlığı üzerine odaklanacaktır. Bu ikilemi örneklendirmek içinse Mike Barlett’in Londra’da Depremler (Earthquakes in London – 2010) başlıklı oyunundan örnekler kullanacaktır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Alpers, Paul (1996), What is Pastoral?, Chicago: The University of Chicago Press.
- Agamben, Giorgio (1998), Homo Sacer: Sovereign Power and Bare Life, Redwood City, CA: Stanford University Press.
- Atwood, Margaret (2011), “Time Capsule Found on the Dead Planet”, M. Martin (ed.), in I’m with the Bears: Short Stories from a Damaged Planet (pp. 191-93), London: Verso.
- Barad, Karen (2007), Meeting the Universe Halfway: Quantum Physics and the Entanglement of Matter and Meaning, Durham: Duke University Press.
- Barlett, Mike (2010), Earthquakes in London, London: Bloomsbury Methuen Drama.
- Bragard, Véronique (2013), “Introduction: Languages of Waste: Matter and Form in our Garb-age”, ISLE: Interdisciplinary Studies in Literature and Environment, 20 (3), pp. 459–63.
- Descartes (1960), Discourse on Method, London: The Whitefriars Press.
- Deyo, Brian (2019), “Ecophobia, the Anthropocene, and the Denial of Death”, ISLE: Interdisciplinary Studies in Literature and Environment, 26 (2), pp. 442-55.
Ayrıntılar
Birincil Dil
İngilizce
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
20 Mart 2020
Gönderilme Tarihi
26 Aralık 2019
Kabul Tarihi
14 Şubat 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Sayı: 21