KNOWLEDGE-INTENSIVE EMPLOYMENT AS A DRIVER OF INNOVATION SYSTEM ENGAGEMENT: EVIDENCE FROM EUROPEAN COUNTRIES

Öz

This study investigates the relationship between knowledge-intensive employment and national innovation performance across European countries between 2015 and 2024. Utilizing harmonized Eurostat data and multivariate regression analysis, the research operationalizes innovation via European Patent Office (EPO) patent applications. Two core indicators—employment volume in knowledge-intensive activities (KIA) and its share in national labor markets—are examined. Results indicate a strong and statistically significant relationship between both employment scale and intensity and innovation output. Specifically, for every 1,000 additional knowledge-intensive employees, there is an associated increase of nearly one patent application. Furthermore, a 1% increase in the employment share of KIA workers corresponds to a rise of over 187 patent applications. These findings validate the systemic role of human capital within the National Innovation Systems (NIS) framework, where the integration of skilled labor enhances a country’s absorptive capacity and innovation efficiency. With an R² value of 0.953 and a Durbin-Watson statistic of 2.23, the regression model demonstrates robustness and reliability. From a policy standpoint, this evidence suggests that strategic labor force development—beyond R&D funding—is vital for strengthening innovation ecosystems. The study contributes to the literature by distinguishing between employment quantity and employment intensity, highlighting their independent effects on innovation outcomes. The results are particularly relevant for the EU’s Smart Specialisation Strategies, the European Green Deal, and Digital Transition initiatives.

Anahtar Kelimeler

• Knowledge-Intensive Employment
• Innovation Systems
• Innovation Management
• Patent Applications
• Human Capital.

YENİLİK SİSTEMİ KATILIMININ BİR SÜRÜCÜSÜ OLARAK BİLGİ YOĞUN İSTİHDAM: AVRUPA ÜLKELERİNDEN ELDE EDİLEN KANITLAR

Öz

Bu çalışma, 2015 ve 2024 yılları arasında Avrupa ülkelerinde bilgi yoğun istihdam ile ulusal inovasyon performansı arasındaki ilişkiyi araştırmaktadır. Uyumlu Eurostat verileri ve çok değişkenli regresyon analizi kullanılarak araştırma, Avrupa Patent Ofisi (EPO) patent başvuruları yoluyla inovasyonu işlevselleştirmektedir. İki temel gösterge - bilgi yoğun faaliyetlerdeki (KIA) istihdam hacmi ve ulusal işgücü piyasalarındaki payı - incelenmiştir. Sonuçlar, istihdam ölçeği ve yoğunluğu ile inovasyon çıktısı arasında güçlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğunu göstermektedir. Özellikle, her 1.000 ek bilgi yoğun çalışan için, yaklaşık bir patent başvurusunda artış olmaktadır. Ayrıca, KIA çalışanlarının istihdam payındaki %1'lik bir artış, 187'den fazla patent başvurusunda artışa karşılık gelmektedir. Bu bulgular, vasıflı işgücünün bütünleşmesinin bir ülkenin emme kapasitesini ve inovasyon verimliliğini artırdığı Ulusal İnovasyon Sistemleri (NIS) çerçevesinde insan sermayesinin sistemik rolünü doğrulamaktadır. 0,953'lük R² değeri ve 2,23'lük Durbin-Watson istatistiğiyle, regresyon modeli sağlamlık ve güvenilirlik göstermektedir. Politika açısından bakıldığında, bu kanıt, stratejik işgücü gelişiminin (Ar-Ge finansmanının ötesinde) inovasyon ekosistemlerini güçlendirmek için hayati önem taşıdığını göstermektedir. Çalışma, istihdam miktarı ve istihdam yoğunluğu arasında ayrım yaparak ve bunların inovasyon sonuçları üzerindeki bağımsız etkilerini vurgulayarak literatüre katkıda bulunmaktadır. Sonuçlar, özellikle AB'nin Akıllı Uzmanlaşma Stratejileri, Avrupa Yeşil Mutabakat ve Dijital Geçiş girişimleri için önemlidir.

Anahtar Kelimeler

• Bilgi Yoğun İstihdam
• İnovasyon Sistemleri
• İnovasyon Yönetimi
• Patent Başvuruları
• İnsan Sermayesi.

Kaynakça

1. Alecke, B. and Mitze, T. (2023). Institutional reforms and the employment effects of spatially targeted investment grants: The case of Germany's GRW. arXiv.
2. Antonelli, C., Crespi, F. and Quatraro, F. (2022). Knowledge complexity and the mechanisms of knowledge generation and exploitation: The European evidence. Research Policy, 51(8), 104081.
3. Balland, P. A. and Boschma, R. (2018). Smart specialization policy in the European Union: relatedness, knowledge complexity and regional diversification. Regional Studies, 53(4), 1-17.
4. Capello, R. and Lenzi, C. (2015). Knowledge, Innovation and Productivity Gains across European Regions. Regional Studies, 49(11), 1788-1804. doi:DOI: 10.1080/00343404.2014.917167
5. European Commission. (2020). The European Green Deal. https://ec.europa.eu/info/strategy/priorities-2019-2024/european-green-deal
6. European Commission. (2025, 06 27). European innovation scoreboard 2023. European innovation scoreboard 2023: https://research-and-innovation.ec.europa.eu/knowledge-publications-tools-and-data/publications/all-publications/european-innovation-scoreboard-2023_en adresinden alındı
7. Fazio, G., Maioli, S. and Rujimora, N. (2024). The twin innovation transitions of European regions. Regional Studies, 59(1), 2309176.
8. Filippetti, A., Vezzani, A., Gkotsis, P. and Zinilli, A. (2020). Are innovative regions more resilient? Evidence from Europe in 2008–2016. Economia Politica, 37, 807-832.

9. Mitze, T. and Makkonen, T. (2024). Resilience of rural businesses in times of crisis: Firm survival during the COVID-19 pandemic in Finland. The International Journal of Entrepreneurship and Innovation, 25(2), 76-89.
10. Nagy, S., Chernikov, S. U. and Degtereva, E. (2023). The impact of the pharmaceutical industry on the innovation performance of European countries. Regional Statistics, 23(1), 94-118.
11. OECD. (2023). OECD Digital Economy Outlook 2023. OECD Publishing.