Politikayı Özgürleştirmek, Özgürlüğü Politikleştirmek: Badiou, Ranciere ve Laclau Üzerinden Bir Okuma

Öz

Çeşitli düşünürler aracılığıyla politikayı tahakküm ilişkilerini aşmayı mümkün kılacak ya da bu doğrultuda işlevsel olabilecek bir çerçevede düşünmek mümkündür. Nitekim bu makalenin temel motivasyonu da politik olanın dönüştürücü şekilde yeniden anlamlandırılabileceği ve hatta anlamlandırılması gerektiğinden kaynaklanmaktadır. Birçok farklılığı barındırmakla birlikte ele alınacak düşünürlerin tüm çabalarının ortak noktası; siyasetin kurucu, dönüştürücü ve antagonistik doğası üzerinedir. Bu düşünsel kesişim üzerine kafa yormanın kendisi bizzat tarihin/ideolojilerin sonunu ilan eden uzlaşı anlayışına da radikal bir meydan okuma anlamına gelecektir. Bu doğrultuda makalede öncelikle Badiou, Rancière ve Laclau üzerinden toplumun/bütünün anlamı serimlenmiş, ardından bir antagonizma, itiraz ve “öteki”yi özgürlük-eşitlik düzlemine taşıma anlamına gelen politika ele alınmıştır. Dolayısıyla metin boyunca Rancière, Badiou ve Laclau’nun düşünceleri ışığında politika, bir başkaldırı, ortak olana dair eşitlikçi kurucu bir güç ve bir antagonizma olarak tartışılmıştır. Bu soruşturma günün sonunda politikanın, kıyıda/çeperde duranların, sesi duyulmayanların merkeze alınmasıyla dönüştürücü bir anlama kavuşabileceğini göstermiştir.

Anahtar Kelimeler

• Badiou
• Laclau
• Rancière
• özgürlük
• politika

Liberating Politıcs, Politıcizing Freedom: A Reading Through Badiou, Rancière and Laclau

Öz

Through various thinkers, it is possible to think of politics in a framework that will make it possible to overcome the relations of domination or be functional in this regard. In fact, the main motivation of this article arises from the idea that politics can be reinterpreted in a transformative way and even needs to be reinterpreted. Although there are many differences, the common point of all the efforts of the thinkers to be discussed in the article is the nature of politics as constitutive, transformative and antagonistic. Reflecting on this intellectual intersection will itself be a radical challenge to the consensus understanding that announces the end of history/ideologies. In this context, the article first elaborates on the meaning of society/whole through Badiou, Rancière, and Laclau, and then discusses politics as an antagonism, objection, and a means of bringing the "other" into the realm of freedom-equality. Therefore, throughout the text, in the light of the thoughts of Rancière, Badiou and Laclau, politics is discussed as a rebellion, an egalitarian constitutive power and antagonism about the common. This inquiry will show that at the end of the day, politics can acquire a transformative meaning by centering those who stand on the margins/periphery and whose voices are not heard.

Anahtar Kelimeler

• Badiou
• Laclau
• Rancière
• freedom
• politics

Kaynakça

1. Badiou, A. (2007). De quoi Sarkozy est-il le nom?. Paris: Nouvelles Editions Lignes.
2. Badiou, A. (2011). Komünizm idea'sı. A. Badiou, S. Žižek (Ed.), Bir idean olarak komünizm. (A. Ergenç ve E. Kılıç, Çev.) içinde (ss. 12-28). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
3. Badiou, A. (2011). Felsefe ile politika arasındaki gizemli ilişki. (M. Erşen, Çev.). İstanbul: MonoKL Yayınları.
4. Badiou, A. (2011). Komünist hipotez. (O. Bülbül, Çev.). İstanbul: Encore Yayınları.
5. Badiou, A. (2011). Tarihin uyanışı. (M. Erşen, Çev.). İstanbul: MonoKL Yayınları.
6. Badiou, A. (2012). İdeası komünizm olan şeyin gerçeği de sosyalizm midir?. A. Badiou, S. Žižek (Ed.), Komünizm fikri içinde (ss.11-22). İstanbul: Metis Yayınları.
7. Badiou, A. (2012). Sonsuz düşünce. (I. Ergüden ve T. Birkan, Çev.). İstanbul: Metis Yayıncılık.
8. Badiou, A. (2013). Başka bir estetik: Sanatlar için küçük bir klavuz. (A. U. Kılıç, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.

9. Badiou, A. (2013). Etik, kötülük kavrayışı üzerine bir deneme. (T. Birkan, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
10. Badiou, A. (2013). Siyaset ve Felsefe: Alain Badiou ile söyleşi. A. Badiou (Ed.), Etik (T. Birkan, Çev.) içinde (ss. 95-137). İstanbul: Metis Yayınları.
11. Badiou, A. (2014). Şimdiki bir zaman yenik sayılır kalabalık kendini ilan etmezse. A. Badiou (Ed.), Bir eşitlik felsefesi (I. B. Fidaner, Çev.) içinde (ss. 33-41). Yersiz Şeyler.
12. Badiou, A. (2014). Üç Yadsıma. A. Badiou (Ed.), Bir eşitlik felsefesi (I. B. Fidaner, Çev.) içinde (ss.14-21). Yersiz Şeyler.
13. Badiou, A. (2015). Gerçek mutluluğun metafiziği. (Murat Erşen, Çev.). İstanbul: Monokl Yayınları.
14. Badiou, A. (2018). Yüzyıl. (Işık Ergüden, Çev.). İstanbul: Sel Yayıncılık.
15. Badiou, A. (2019). Biyografi olarak felsefe. Pasajlar, 3, 15-23.
16. Baştürk, E. (2023). Foucault’dan Rancière’e gelecek demokrasi. Ankara: Fol Kitap.
17. Bulut, Ö. (2019). Platon ile kant arasında: Alain Badiou’nun hakikat düşüncesi. Pasajlar, 3, 63-81.
18. Dişci, Z. (2020). Uyuşmazlığa sadakat, Jacques Rancière’in politik düşüncesi. İstanbul: Çizgi Kitabevi.
19. Ergül, S. (2015). Alain Badiou’nun çokluk ontolojisi. ETHOS, 8(1), 64-90.
20. Ergül, S. ve Gülenç, K. (2004). Alain Badiou. Ahu Tunçel (Ed.), Siyaset felsefesi tarihi içinde (ss. 816-835). İstanbul: Doğu Batı Yayınları.
21. Geiselberger, H. (2017). Büyük gerileme. İstanbul: Metis Yayınlar.
22. Gramsci, A. (1999). Selectıons from the prison notebooks. (Quentin Hoare and Geoffrey Nowell Smith, Eds., Trans.). London: ElecBook.
23. Hegel, G. W. (1991). Hukuk felsefesinin prensipleri. (C. Karakaya, Çev.). İstanbul: Sosyal Yayınları.
24. İnce, H. O. (2015). Siyasal Olana dair perspektifler. H. O. İnce (Ed.), Günümüzde yeni siyasal yaklaşımlar II içinde (ss. 9-25). Ankara: Doğu Batı Yayınları.
25. Laclau, E. (1998). İdeoloji ve politika. (H. Sarıca, Çev.). İstanbul: Belge Yayınları.
26. Laclau, E. (2007). Popülist akıl üzerine. (N. B. Çelik, Çev.). Ankara: Epos Yayınları.
27. Laclau, E. (2012). Evrensellik, kimlik ve özgürleşme. (E. Başer, Çev.). İstanbul: Birikim Yayınları.
28. Laclau, E., & Mouffe, C. (2012). Hegemonya ve sosyalist strateji. (A. Kardam, Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
29. Mouffe, C. (2005). The 'End of politics' and the challenge of right-wing populism. F. Panizza (Eds.), Populism and the mirror of democracy in (pp. 50-72). London: Verso.
30. Mouffe, C. (1998). The Radical Centre: A Politics without Adversary, Soundings, 9.
31. Öztürk, A. (2015). Rancière’in kavram setleri aracılığıyla siyaseti yeniden düşünmek. H. O. İnce (Ed.), Günümüzde yeni siyasal yaklaşımlar III içinde (ss. 344-367). Ankara: Doğu Batı Yayınları.
32. Rancière, J. (2005). Uyuşmazlık. (H. Hünler, Çev.). İzmir: Ara-lık Yayınları.
33. Rancière, J. (2007). Siyasalın kıyısında. (A. U. Kılıç, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
34. Rancière, J. (2009). Filozof ve yoksulları. (A. U. Kılıç, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
35. Rancière, J. (2011). Tarihin adları, bilgi poetikası alanında bir deneme. (C. Yardımcı, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
36. Rancière, J. (2013). Günümüzde demokrasi, anarşizm ve radikal politika: Jacques Rancière ile bir söyleşi. (T. May, B. Noys ve S. Newman, Röportaj Yapan). Cogito, 74, 48-57.
37. Rancière, J. (2014). Demokrasi nefreti. (U. Özmakas, Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
38. Rancière, J. (2015). Cahil hoca. (S. Kılıç, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
39. Rancière, J. (2020). Dissensus, politika ve estetik üzerine. (M. Yalçınkaya, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
40. Saraç, N. (2013). Badiou’da siyasi hakikat. Cogito, 74, 89-97.
41. Schmitt, C. (2006). Siyasal kavramı, İstanbul: Metis Yayınları.
42. Türk, D. (2013). Öteki, düşman, olay. İstanbul: Metis Yayınları.
43. Yetiş, M. (2009). Antonio Gramsci. Ç. Veysal (Der.), 1900'den günümüze büyük düşünürler (Cilt 1). İçinde (ss. 119-172). İstanbul: Etik Yayınları.