In Pursuit of the Digital Phoenix: Conceptual Foundations of Happiness in the Digital World

Öz

This study aims to examine how digitalization transforms individuals' perceptions of happiness. It discusses how happiness is redefined in the digital age at both individual and organizational levels. Using a qualitative research approach, data were collected through interviews with employees and analyzed under six main themes: digital autonomy, digital competence, digital connectedness, digital burnout, the transformation of digital well-being, and digital work life. The findings reveal that digital happiness fundamentally depends on the fulfillment of individuals' needs for autonomy, competence, and connectedness within digital contexts; when these needs are not supported, happiness becomes fragile. Moreover, digitalization was found to provide flexibility and efficiency in work life while simultaneously leading to boundary loss, burnout, and stress. Addressing a conceptual gap in the literature, the research demonstrates that happiness in the digital age possesses a dynamic and paradoxical nature. Based on these findings, the proposed Digital Happiness Model offers a unique framework that explains the multifaceted nature of happiness in digital environments, encompassing both opportunities and risks.

Anahtar Kelimeler

• Digitalization
• Digital happiness
• Happiness
• Self-Determination theory

Dijital Anka Kuşunun Peşinde: Dijital Dünyada Mutluluğun Kavramsal Temelleri

Öz

Bu araştırma, dijitalleşmenin bireylerin mutluluk algısını nasıl dönüştürdüğünü incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, dijital çağda mutluluğun bireysel ve örgütsel boyutlarda nasıl yeniden tanımlandığı tartışılmıştır. Nitel araştırma yöntemi kullanılarak çalışanlarla yapılan görüşmeler sonucunda elde edilen veriler, altı ana tema altında analiz edilmiştir: dijital özerklik, dijital yeterlik, dijital ilişkilenme, dijital tükenmişlik, dijital refahın dönüşümü ve dijital iş yaşamı. Bulgular, dijital mutluluğun temelinde bireylerin dijital bağlamda özerklik, yeterlik ve ilişkilenme ihtiyaçlarının karşılanmasının yer aldığını; bu ihtiyaçların desteklenmediği durumlarda mutluluğun kırılganlaştığını ortaya koymuştur. Ayrıca dijitalleşmenin iş yaşamında hem esneklik ve verimlilik sağladığı hem de sınır kaybı, tükenmişlik ve stres durumlarına yol açtığı görülmüştür. Araştırma, alan yazında dijitalleşmenin bireysel ve örgütsel psikolojik yansımalarına ilişkin kavramsal boşluğu doldurmayı hedeflemekte ve dijital çağda mutluluğun dinamik, çelişkili bir yapıya sahip olduğunu göstermektedir. Bu bulgular doğrultusunda geliştirilen Dijital Mutluluk Modeli, dijital ortamda mutluluğun hem fırsatlar hem de riskler içeren çok boyutlu doğasını açıklayan özgün bir çerçeve sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Dijitalleşme
• Dijital mutluluk
• Mutluluk
• Öz belirleme kuramı

Kaynakça

1. Al-Atabi, M. (2017). In defence of happiness: Why emotional intelligence is key in the digital age. The Conversation. https://theconversation.com/in-defence-of-happiness-why-emotional-intelligence-is-key-in-the-digital-age-85295
2. Alter, A. (2017). Karşı konulamaz: Bağımlılık yapıcı teknolojinin yükselişi ve bizim ona esir edilişimiz. D. İrengün (Çev.). Paloma.
3. Arslan, A. ve Gül, H. (2023). İşyerinde sosyal cesaret davranışlarının işyeri mutluluğuna etkisi üzerine bir araştırma. İzmir İktisat Dergisi, 38(4), 1152-1175. doi: 10.24988/ije.1239083
4. Ayyagari, R., Grover, V. ve Purvis, R. (2011). Technostress: Technological antecedents and implications. MIS Quarterly, 35(4), 831-858. doi: 10.2307/41409963
5. Baltacı, A. (2018). Nitel araştırmalarda örnekleme yöntemlerini ve örnek hacmi sorunsalı üzerine kavramsal bir inceleme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(1), 231-274.
6. Beyens, I., Frison, E. ve Eggermont, S. (2016). “I don’t want to miss a thing”: Adolescents’ fear of missing out and its relationship to adolescents’ social needs, Facebook use, and Facebook stress. Computers in Human Behavior, 64, 1-8. doi: 10.1016/j.chb.2016.05.083
7. Bordeleau, F.-È. ve Felden, C. (2021). How to influence digital change: A review of the distinct characteristics of digital changes. In Proceedings of the 27th Americas Conference on Information Systems (AMCIS), Montréal, Canada (pp. 1-10). AIS Electronic Library (AISeL). https://www.researchgate.net/publication/371491409
8. Burke, M. ve Kraut, R. E. (2016). The relationship between facebook use and well-being depends on communication type and tie strength. Journal of Computer-Mediated Communication, 21, 265-281. doi: 10.1111/jcc4.12162

9. Burnett, D. (2021). Mutlu beyin. E. Çoşkun (Çev.). Nova Kitap.
10. Brod, C. (1984). Technostress: The human cost of the computer revolution. Addison-Wesley Publishing Company.
11. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2020). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi.
12. Canan, S. (2020). İFA: İlişkiler ve stres (3. bs.). Tuti Kitap.
13. Christensen, L., Johnson, R. ve Turner, L. (2015). Araştırma yöntemleri desen ve analiz. A. Aypay (Çev.). Anı Yayıncılık.
14. Chotpitayasunondh, V. ve Douglas, K. M. (2016). How “phubbing” becomes the norm: The antecedents and consequences of snubbing via smartphone. Computers in Human Behavior, 63, 9-18. doi: 10.1016/j.chb.2016.05.018
15. Creswell, J. (2018). Beş nitel araştırma yaklaşımı. M. Bütün ve S. B. Demir (Çev). Siyasal Kitabevi.
16. Creswell, J. W. ve Poth, C. N. (2016). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches. Sage Publications.
17. Creswell, J. W., Hanson, W. E., Clark Plano, V. L. ve Morales, A. (2007). Qualitative research designs: Selection and implementation. The Counseling Psychologist, 35(2), 236-264. doi: 10.1177/0011000006287390
18. Cundioğlu, D. (2009). Hz. insan. Kapı Yayınları.
19. Deci, E. L. ve Ryan, R. M. (2000). The" what" and" why" of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227-268. doi: 10.1207/S15327965PLI1104_01
20. DeHaan, C. R. ve Ryan, R. M. (2014). Symptoms of wellness: Happiness and eudaimonia from a self-determination perspective. A. C. Michalos (Ed.). In Encyclopedia of quality of life and well-being research (pp. 37-54). Academic Press. doi: 10.1016/B978-0-12-411478-4.00003-5
21. Derks, D. ve Bakker, A. B. (2014). Smartphone use, work–home interference, and burnout: A diary study on the role of recovery. Applied Psychology, 63(3), 411-440. doi: 10.1111/j.1464-0597.2012.00530.x
22. Dery, K., Sebastian, I. M. ve van der Meulen, N. (2017). The digital workplace is key to digital innovation. MIS Quarterly Executive, 16(2), 135-152. https://aisel.aisnet.org/misqe/vol16/iss2/4
23. Duffy, M. K. ve Shaw, J. D. (2000). The salieri syndrome: Consequences of envy in groups. Small Group Research, 31(3), 3-23. doi: 0.1177/104649640003100101
24. Dudezert, A., Laval, F., Shirish, A. ve Mitev, N. (2023). When companies make your day: Happiness management and digital workplace transformation. Journal of Global Information Management, 31(5), 1-23. doi: 10.4018/JGIM.322386
25. Elliot, A. ve Lemert, C. (2011). Yeni bireycilik: Küreselleşmenin duygusal bedelleri. B. Kıcır, (Çev.). Sel Yayıncılık.
26. Ergül, H. ve Gökalp, E. (2018). Medya. E. Gökalp (Ed.). Sosyal bilimlerde temel kavramlar içinde (ss. 157-187) içinde. Anadolu Üniversitesi.
27. Geray, H. (2006). Toplumsal araştırmalarda nicel ve nitel yöntemlere giriş iletişim alanından örneklerle. Siyasal Yayınevi.
28. Han, B. C. (2020). Şeffaflık toplumu. H. Barışcan (Çev.). Metis Yayınları.
29. Hu, W., Zhang, Z., Qu, X. ve Mao, Y. (2024). Digital technology and psychological happiness: the mediating roles of interpersonal relationships and employment situations. Frontiers in Psychology, 15:1420511, 1-14. doi: 10.3389/fpsyg.2024.1420511
30. İnci, İ. T., Çetinkaya, E. ve Kamış, B. (2022). Değişime yön veren topluluk: Yeni dünya stratup hause. Harvard Business Review Türkiye. https://hbrturkiye.com/sponsorlu-icerik/degisime-yon-veren-topluluk-yeni-dunya-startup-house
31. İyi, S. (2011). Etik nedir? İ. Kuçuradi ve D. Taşdelen (Ed.), Etik içinde (ss. 2-22). Anadolu Üniversitesi Yayınları.
32. Kaur, P., Islam, N., Tandon, A. ve Dhir, A. (2021). Social media users’ online subjective well-being and fatigue: A network heterogeneity perspective. Technological Forecasting & Social Change, 172(6), 1-13. doi: 10.1016/j.techfore.2021.121039
33. Kuckartz, U. ve Rädiker, S. (2019). Analyzing qualitative data with MAXQDA. Springer International Publishing.
34. Lenoir, F. (2021). Mutluluk üstüne felsefi bir yolculuk (2. bs.). A. Altınörs (Çev.). Bilge Kültür Sanat.
35. Leonhard, G. (2020). Teknolojiye karşı insanlık: İnsan ile makinenin yaklaşan çatışması. C. Akkartal (Çev.) Siyah Kitap.
36. Lincoln, Y. S. ve Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Sage Publications.
37. Marshall, C. ve Rossman, G. (2016). Designing qualitative research (6 bs.). Sage Publications.
38. Mazmanian, M., Orlikowski, W. J. ve Yates, J. (2013). The autonomy paradox: The implications of mobile email devices for knowledge professionals. Organization Science, 24(5), 1337-1357. doi: 10.1287/orsc.1120.0806
39. Meske, C. ve Junglas, I. (2020). Investigating the elicitation of employees’ support towards digital workplace transformation. Behaviour & Information Technology, 39(9), 955-970. doi: 10.1080/0144929X.2020.1742382
40. Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. Sage Publications.
41. Newport, C. (2019). Dijital minimalizm: Ekran bağımlılığı ve teknoloji yorgunluğu sarmalından kurtulmak için bir yol haritası. C. Mavituna (Çev.). Metropolis Yayınevi.
42. Odaman-Uşaklıgil, H. ve Baltaş, A. (2023). Dijital obeziteden korunabilmek. Harvard Business Review Türkiye. https://hbrturkiye.com/dergi/dijital-obeziteden-korunabilmek
43. Patton, M. Q. (2014). Qualitative research & evaluation methods: Integrating theory and practice. Sage Publications.
44. Przybylski, A. K., Murayama, K., DeHaan, C. R. ve Gladwell, V. (2013). Motivational, emotional, and behavioral correlates of fear of missing out. Computers in Human Behavior, 29(4), 1841-1848. doi: 10.1016/j.chb.2013.02.014
45. Reese, B. (2018). Yapay zekâ çağı: Dördüncü çağ (Akıllı robotlar, bilinçli bilgisayarlar ve insanlığın geleceği). M. Doğan (Çev.). Say Yayınları.
46. Roberts, J. A. ve David, M. E. (2016). My life has become a major distraction from my cell phone: Partner phubbing and relationship satisfaction among romantic partners. Computers in Human Behavior, 54, 134-141. doi: 10.1016/j.chb.2015.07.058
47. Ryan, R. M. ve Deci, E. L. (2001). On happiness and human potentials: A review of research on hedonic and eudamonic well-being. Annuel Review of Psychology, 52. https://www.wisebrain.org/papers/HappinessLR.pdf
48. Ryan, R. M., Huta, V. ve Deci, E. L. (2008). Living well: A self-determination theory perspective on eudaimonia. Journal of Happiness Studies, 9(1), 139-170. doi: 10.1007/s10902-006-9023-4
49. Ryan, R. M., Rigby, C. S. ve Przybylski, A. (2006). The motivational pull of video games: A self‐determination theory approach. Motivation and Emotion, 30(4), 344-360. doi: 10.1007/s11031-006-9051-8
50. Schmid, W. (2012). Mutsuz olmak: Bir yüreklendirme. T. Bora (Çev.). İletişim Yayınları.
51. Sunstein, C. R. (2007). Republic.com 2.0. Princeton University Press.
52. Şentürk, Ü. (2020). Postmodernite. V. Bozkurt (Ed.), Çağdaş toplumsal süreçler içinde (ss. 4-27) . Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
53. Tarafdar, M., Tu, Q., Ragu-Nathan, B. S. ve Ragu-Nathan, T. S. (2007). The impact of technostress on role stress and productivity. Journal of Management Information Systems, 24(1), 301-328. doi: 10.2753/MIS0742-1222240109
54. Türk Dil Kurumu. (2021). Mutluluk. TDK sözlük: https://sozluk.gov.tr/
55. Türkoğlu, T. (2017). Digito ergo sum: Dijitalim öyleyse varım. Beyaz Yayınları.
56. Tegmark, M. (2019). Yaşam 3.0: Yapay zekâ çağında insan olmak. E. C. Göksoy (Çev.). Pegasus Yayıncılık.
57. Ulukan, H. ve Ulukan, M. (2021). Investigation of the relationship between psychological resilience, patience and happiness levels of physical education teachers. International Journal of Educational Methodology, 7(2), 335-351. doi: 10.12973/ijem.7.2.335
58. Warr, P. (2020). Mutluluk psikolojisi. E. Tanıl (Çev.). Nobel Yaşam.
59. Wu, T. (2016). Dikkat tacirleri: İnsan zihnine girmek için verilen amansız mücadele (3. bs.). B. Karal (Çev.). The Kitap.