ÖRGÜT YAPISINI ETKİLEYEN UNSURLARIN ÖRGÜTSEL EKOLOJİ KURAMI ÇERÇEVESİNDE DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Bu çalışmada, örgütsel ekoloji kuramı çerçevesinde, tahmin edilemeyen çevre koşulları altında, çevre örgüt etkileşimin önemi ortaya konulmuştur. İşletmelerin sürdürülebilir rekabet avantajı elde etmelerinde ve işletme amaçlarının gerçekleşmesinde önemli olan çevre unsurlarının örgütlere etkileri incelenmektedir. Çalışmada, örgütsel ekoloji kuramına ilişkin bazı araştırmalar, teori ve yaklaşımlar hakkında bilgi verilmesi ve örgütsel yapıya etki eden unsurların belirtilmesi amaçlanmıştır. Bir açık sistem olarak örgüt ve örgüt yapısına etki eden unsurlar ve bu konuda yapılan çalışmalar ortaya konulmuştur. Çalışmada bu konuda yapılan araştırmalar, teori ve yaklaşımlara ilişkin bilgi verilmesi ve örgütsel ekoloji kuramı çerçevesinde örgüt yapısına etki eden unsurların belirtilmesi amaçlanmıştır. Bu konuda yapılan araştırmalar ortaya konulmuş ve elde edilen sonuçlar derlenmiştir. Örgütsel ekoloji yaklaşımı çerçevesinde; çevre, topluluklar, yaş ve büyüklük unsurları incelenmiştir. Örgütlerin büyüklüğü ve yaşının koşul bağımlılık unsuru olarak etkili olduğu vurgusu yapılmaktadır. Örgütsel ekoloji kuramı çerçevesinde örgütlerin yaşı ile yapısı arasındaki bağlantılar, yenilikler ve uyum kavramlarıyla ele alınmış ve etkileri ortaya konulmuştur. Örgütler dünyasında evrim, seçim ve ayıklanma kavramlarıda geçerlidir. Örgütlerin içinde bulundukları çevrede varlıklarını nasıl sürdürebildikleri ve örgütlerin hayatta kalma ve kurulma oranları ilişkilendirilmiştir. Örgütsel ekoloji yaklaşımı çerçevesinde, uyum, ayıklanma, yaş ve büyüklük gibi unsurlar örgüt toplulukları ve örgütler üzerinde etkileri olduğu sonucu ortaya çıkmıştır.      

Anahtar Kelimeler

• Örgütsel Ekoloji,Örgüt,Çevre,Ayıklanma,Örgütsel Seçim

Evaluatıon Of The Factors Influencıng The Organızatıon Structure In The Framework Of Organızatıonal Ecology

Öz

In this study, under the unpredictable environmental conditions, the importance of the interaction of environmental organizations has been emphasized within the framework of organizational ecology theory. Effects of environmental elements on organizations which are also important in achieving sustainable competitive advantage andgoals are examined. In this study, it is aimed to give information about some researches, theories and approaches related to organizational ecology theory and to define the elements affecting the organizational structure. Organizations as an open system, the elements affecting to the structure of the organizations and also researches about this topics have been demonstrated. Also in this study, it is aimed to give information about the researches, theories, and approaches that have been made in this topic and describing the elements affecting organization structure within the framework of organizational ecology theory. Researches on this issue have been revealed and the obtained results are complied. Within the framework of organizational ecology approach; environment, communities, age and size were examined. It is emphasized that the size and age of organizations are effective as a condition addictive element. The links between age and structure of the organization in the context of organizational ecology theory, dealt with the concept of innovation and adaptation and the effects have been demonstrated. The concepts of evolution, selection and separation are also applicable in the world of organizations. How organizations can sustain their existence in the environment they are in and survival and establishment rates of organizations have been correlated. In the conclusion of the study, within the framework of organizational ecology approach, the factors such as adaptation, elimination age and size had an effect on organizational communities and organizations.

Anahtar Kelimeler

• Organizational Ecology,Organization,Environment,Selection,Organizational Choise

Kaynakça

1. Amburgey, T. L., and Rao, H. (1996). Organizational ecology: Past, present, and future directions. Academy of Management Journal. 39, (5), 1265–1286.
2. Baum, Joel A. C. and Singh, Jintendra V. (1994). Organization-Environment Coevolution. in Joel Baum and Jintendra Singh, eds. The Evolutionary Dynamics of Organizations, New York, Oxford University Press.
3. Baum, J. (1996). Organizational ecology. S. Clegg, C. Hardy ve W Nord (eds) Handbook of Organization Studies, London: Sage, 77–114.
4. Baum, J.A. ve Amburgey, T.L. (2000). Organizational Ecology. In J. A. C. Baum (Ed.), The Blackwell Companion to Organizations, Oxford: Blackwell, 304–326.
5. Berkes, Mine K. ve Berkes, Fikret (1987). Üstün Verimli Ürünler Elde Edilmesinde Metotlar: Birlikte Evrim. Bilim ve Teknik, 38–39.
6. Brouwer, Roy (2000). Environmental Value Transfer: State of the Art and Future Prospects. Ecological Economics, 32, 137–152.
7. Bolat, Tamer., Seymen, O.A., Bolat, Oya İ. ve Erdem B. (2008). Yönetim ve Örgüt. Ankara: Detay yayıncılık.
8. Carroll, Glann R. and Hannan, Michael T. (2015). International Encyclopedia of Scoal and Behavioral Sciences. Second Edition, Amsterdam: Elsevier, 17, 358–363.

9. Dil, Esra (2014) Yaşlı ve Küçük: Örgütsel Ekoloji Kuramı Çerçevesinde Demografik Süreçlere Dair Bir Araştırma. Çoruh Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Kongresi, Artvin, 1–12.
10. Erdil, Oya ve Kalkan, Adnan. Alparslan, Ali Murat (2010). Örgütsel Ekoloji Kuramından Stratejik Yönetim Anlayışına”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 12 (1), 17–31.
11. Erenel, Fahri (2015). Evolution of Organizational Niches: A Study on General and Specialist Organizations. International Journal of Human Sciences, 12 (2), 611–625.
12. Gulati, R. ve Gargiulo, M. (1999). Where do interorganizational Networks come from. American Journal of Sociology, 104, 1439-1493.
13. Habiboğlu, Oğuz S. (2013). Örgütsel Çevrebilim ve Örgütsel Kopuşlar. Savunma Bilimleri Dergisi, 12, 2, 37–61.
14. Hannan, Michael T. and Freeman, John (1977). The Population Ecology of Organizations. American Journal of Sociology, 82 (5), 929–964.
15. Hannan, M., ve Freeman, J. (1984). Structural inertia and organizational change, American Sociological Review, 49: 149–164.
16. Hijalager, Anne M. (2000). Organizational Ecology in tha Danish Restaurant Sector. Tourism Management, 21, 271–280.
17. Hodge, B.J., Anthony, William P. and Gales, Lawrence M. (2003). Organization Theory, 8.b., New Jersey: Prentice Hall.
18. Leblebici, Doğan N. (2005). Küresel Değişim Baskısına Karşı Türk Bürokrasisindeki Yapısal Uyum Çabalarının Yapısal Atalet Kavramı Açısından Değerlendirilmesi. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, e-dergi, 6(1), 1–14.
19. Lin, C.Y. ve Chen, M.Y. (2007). Does Innovation Lead to Performance? An Empirical Study of SMEs in Taiwan. Management Research News, 30, (2), 115–132
20. Loree, D. (2008). Density-Dependent Strategic Actions: Outcomes of Market Commitment in the Global İntegrated Circuit İndustry. Journal of Engineering and Technology Management, 25, 23–57.
21. Low, M. and Abrahamson, E. (1997). Movements, Bandwagon and Ventures: Density Dependence and the Entrepreneurial Process. Journal of Business Venturing, 12, 435–457.
22. Luecke, Richard (2015). Strateji. 3.b., Harvard Business Press, Çeviren: Turan Parlak, İstanbul: İş Bankası Kültür Yayınları.
23. Michael, Steven C. and Kim, Sung Min (2005). The Organizational Ecology of Retailing: A Historical Perspective. Journal of Retailing, 81, (2) 113–123.
24. Mirze, Kadri S. (2016). Organizasyon Tasarımı ve Yapılandırma. 1.b., İstanbul: Beta Basım.
25. Oliver, Chiristine (1990). Determinants of interorganizational relationships: Integration and future directions. Academy of Management Review, 15, (2): 241–265.
26. Özdemirci, Ata (2011). Stratejik Liderlik ve Örgütsel Uyumlama. 1.b., İstanbul: Beta Basım Yayın.
27. Pearce, John A. and Robinsoni Richard B. (2015). Stratejik Yönetim, 12. Edt., Çev. Mehmet Barca, McGraw-Hill Irwin, Ankara: Nobel Yayın. Peker, Ömer (1995). Yönetimi Geliştirmenin Sürekliliği. 1.b., Ankara: Todaie Yayınları.
28. Ring, S.P. ve Van De Ven, H.A. (1994). Developmental process of coorperative interorganizational relations. Academy of Management Review, 19, (1): 90–118.
29. Saklı, Ali R. (2012). Stratejik Kurumsal Yönetişim. 1.b., Ankara: Nobel Kitap.
30. Sargut, Selami A. ve Özen, Şükrü (2010). Örgüt Kuramları. 2.b., Ankara: İmge Kitabevi.
31. Sözen, Cenk H. ve Basım, Nejat H. (2012). Örgüt Kuramları. 2.b. İstanbul: Beta Basım.
32. Şimşek, Hasan (1997). Paradigmalar Savaşı: Kaostaki Türkiye. 1. b., İstanbul: Sistem Yayıncılık.
33. Toffler, Alvin (1981). Şok - Gelecek Korkusu, 3.b., Çev. A.Selami Sargut, İstanbul: Altın Kitaplar..
34. Tosi, Henry L. (2009). Theories of Organization, California: Sage Publication.
35. Ülgen, Hayri (1989), Organizasyon İlkeleri ve Uygulaması. İstanbul: İ.Ü. Yayınları: 3551.
36. Yeniçeri, Özcan ve İnce, Mehmet (2005). Bilgi Yönetim Stratejileri ve Girişimcilik. 1. Baskı. İstanbul: IQ Yayınları.