Öz

Uşak is a small settlement located in the inner western Anatolia part of Aegean Region.The region was home to many civilizations in the past, has countless historical artifacts from different periods. The wooden roofed mosque that forms our research topic is one of these works. The mosque in Kavaklı Village, which is a village that is loyal to the Karahallı County being in the southwestern of Usak Province, is dated to the second half of the XIX. century accocding to the its epitaph. The structure protects its originality with the plan and the wooden cover. The purpose of this study is to document the Kavaklı Village Mosque bearing witness to the history.

Karahallı’da Ahşap Tavanlı Bir Cami: Kavaklı Köyü Cami

Öz

Uşak, Ege Bölgesi’nin İçbatı Anadolu bölümünde yer alan küçük bir yerleşim yeridir. Geçmişte birçok medeniyete ev sahipliği yapan bölge, farklı dönemlere ait sayısız tarihi eseri bünyesinde barındırmaktadır. Araştırma konumuzu oluşturan ahşap tavanlı cami bu eserlerden birisidir. Uşak İlinin güneybatısında bulunan Karahallı İlçesi’ne bağlı bir köy olan Kavaklı Köyü’nde bulunan cami, kitabesine göre XIX. yüzyılın ikinci yarısına tarihlenmektedir. Yapı; plan ve ahşap örtüsü ile özgünlüğünü korumaktadır. Bu çalışma ile amaçlanan tarihe tanıklık etmiş olan Kavaklı Köyü Camisi’nin belgelenmesini sağlamaktır.

Anahtar Kelimeler

• Uşak,Karahallı,cami,ahşap,tavan

Kaynakça

1. Acun, H. ( 1999). Manisa’da Türk devri yapıları. Ankara: TTK Yayınları.
2. Acun, H. (2016). Tüm yönleri ile Çapanoğulları ve eserleri. Ankara: TBMM Milli Saraylar.
3. Algaç, Ş. (2017). Afyonkarahisar Dazkırı – İdris köyü cami ve kalem işi bezemeleri [Özel sayı]. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1, 421– 432
4. Atak, E. (2016). Tokat yöresindeki ahşap minareli camiler. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 37, 240 – 277
5. Cömertler, A. E., & Pektaş, K. (2016). Geç dönem kalem işi süslemeli bir eser: Aydın Kuyucak Kayran köyü camii. Medeniyet Sanat, İMÜ Sanat, Tasarım ve Mimarlık Fakültesi Dergisi, 2(2), 9 – 25
6. Çakır, İ. E., (2012). Uşak kazâsı (1676 tarihli avârız defterine göre). Ankara Üniversitesi Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 28, 27 – 47
7. Çakmak, B. (2015). Osmanlı taşrasında yönetim ve yönetilme kaygıları: Uşak kazâsında mülki idari değişim talepleri ve teşebbüsleri (1908 – 1919). Ankara Üniversitesi Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 36, 45 – 65
8. Çakmak, Ş. (1995). Boğaziçi Kasabası Eski Cami (Baklan/ Denizli), 9. Milletlerarası Türk Sanatları Kongre Bildirileri, C. I, Ankara, s. 529 – 540

9. Çal, H. ( 2000). Niğde şehrindeki ahşap tavanlı camiler ve mescitler. Ankara: T.C Kültür Bakanlığı.
10. Deniz, B. (1988). Aksaray’da (Niğde) Ahşap Sütunlu İki Köy Cami. Arkeoloji – Sanat Dergisi, 4(4), 19 – 67
11. Denktaş, M. (2004). Pınarbaşı – Uzunyayla’daki ahşap direkli camiler. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16, 53 – 89
12. Devellioğlu, F. (2013). Osmanlıca – Türkçe ansiklopedik lûgat. Ankara: Aydın Kitabevi.
13. Duran, R. ( 1988). Konya – Sarayönü’nde üç ahşap cami. Vakıflar Dergisi, 20, 47-62.
14. Eroğlu, S. (2013). Burdur-Dengere Köyü Camisi’nin ahşap üzerine kalemişi bezemeleri. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(25), 233-248.
15. Evliya Çelebi Seyahatnamesi. (2017). ( S. A. Kahraman Çev.). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
16. Gökçe, T. (2002). Tahrir defterlerine göre XVI. yüzyılda Uşak kâzası: Kır iskân yerleri ve nüfus. XIII. Türk Tarih Kongresinde Sunulan Bildiriler içinde (ss. 1365 – 1389). Ankara: Türk Tarih Kurumu.
17. Gürsoy, E. (2017). Uşak ili Sivaslı ilçesi Akarca köyü camisi. Esoder, 16(62), 1001– 1014.
18. İnce, K. (2004). Uşak’ta Türk mimarisi. Isparta: Fakülte Kitabevi.
19. Kuran, A. (1972). Anadolu’da ahşap sütunlu Selçuklu mimarisi. Malazgirt Armağanı, 179 – 186.
20. Kuyulu, İ. (1994). Bademli – Kılcızade Mehmet Ağa Cami (Ödemiş/ İzmir). Vakıflar Dergisi, 24, 147 – 158.
21. Öney, G. ( 1990). Ankara – Arslanhane Camii. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
22. Önge, Y. (1971). Bozkır’da bir köy cami. Önasya Dergisi, 6(65), 4 -5.
23. Özav, L., & Kaya, A. (2008). Nüfusu giderek azalan bir yöre: Karahallı ilçesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(2), 1 – 17.
24. Özkan, H. (2011). Gümüşhane’de ahşap tavanlı camiler. Sanat Dergisi, 18, 63 – 80.
25. Parla, C. (2010). Sivrihisar: döner eksenli ahşap tavanlı camiler. Eskiyeni Aylık Şehir Kültür Dergisi, 17, 27 – 33.
26. Sezen, T. (2006). Osmanlı yer adları. Ankara: T.C. Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü Yayını.
27. Tutsak, S. (1998). Cumhuriyet’in ilk yıllarında Uşak. İzmir: Uşak Belediyesi Kültür Yayınları.
28. Tutsak, S. (2001). Osmanlı Devleti’nin son devirlerinde Uşak kazası. Tarih İncelemeleri Dergisi, 16(1), 175 – 191.
29. Uysal, Z. (2014). Ahşap direkli iki cami. Turkısh Studies, 9(10), 1107 – 1123.