EĞİTİMDE KALİTE ARAYIŞLARI VE EĞİTİM FAKÜLTELERİNİN YENİDEN YAPILANDIRILMASI

Öz

Globalization, educational requirements in whole life and intense and fast improvements in communication technologies had deeply and widely effected also the educational institutions as well as other institutions. These changes and developments is effecting the teacher raising institutions, within the context that urges to raise teachers who are; compatible to information society, open to universal values, contributing to information production, and able to use information in a creative manner. As a natural consequence of this effect, like all educational establishments, also teacher raising institutions are obliged to reorganize their programs more functionally and more adequate for future requirements. Within this context, it is possible to say that quality is the focus of all studies and increasing educational quality is occupying an important venue in the agenda of all countries. Similarly, the improvements taking place in countries that tend to quality seeking efforts are also witnessed in Turkey, in order to raise teachers capable of new professional roles and responsibilities, and to create a standard in teacher raising activities and their professional efficiencies. This study aimed to determine the principle reasons of reorganization teacher raising institutions in Turkey within the framework of the institutional adjustments for restructuring

Anahtar Kelimeler

• Quality, Quality Management, Quality Seeking in Education, Reorganization in Education

EĞİTİMDE KALİTE ARAYIŞLARI VE EĞİTİM FAKÜLTELERİNİN YENİDEN YAPILANDIRILMASI

Öz

Küreselleþme, yaþam boyu eðitime artan gereksinim, iletiþim teknolojilerindeki hýzlý ve yoðun geliþmeler, diðer bütün kurumlar gibi eðitim kurumlarýný da büyük ölçüde etkilemiþtir. Bu geliþmeler, kuþkusuz eðitim kurumlarýný, ortaya çýkan bilgi toplumu yapýsýna uygun, evrensel deðerlere açýk, bilgi üretimine katkýda bulunabilen, bilgiyi yaratýcý biçimde kullanabilen, daha nitelikli insan yetiþtirme zorunluluðu çerçevesinde etkilemektedir. Bu etkinin doðal bir sonucu olarak, tüm eðitim kurumlarý gibi öðretmen yetiþtiren kurumlar da, programlarýný gereksinimlere uygun ve daha iþlevsel hale getirmek zorunda kalmaktadýr. Bu kapsamda odaklanýlan konunun kalite olduðu ve eðitimde kalite arttýrma çalýþmalarýnýn tüm ülkelerin gündeminde olan önemli bir konu olduðu görülmektedir. Benzer þekilde kalite arayýþlarýna yönelen ülkelerdeki geliþmeler, yeni mesleki rol ve sorumluluklara uygun yeterlikte öðretmen yetiþtirebilmek, öðretmen yetiþtirme ve mesleki yeterlikler konusunda standart oluþturabilmek amacýyla Türkiye'de de yaþanmaktadýr. Bu çalýþmanýn amacý, kurumsal düzenlemeler çerçevesinde Türkiye'de öðretmen yetiþtiren kurumlarýn yeniden yapýlandýrýlmasýnýn temel nedenlerini saptamaktýr

Anahtar Kelimeler

• Kalite, Kalite Yönetimi, Eðitimde Kalite Yönetimi, Eðitimde Yeniden Yapýlandýrma

Kaynakça

1. Kitaplar Aktan, C. C. (1997). Deðiþim ve Yeni Global Yönetim. Ýstanbul: MESS Yayýnlarý.
2. Alkan, C. (2000). Öðretmenlik Mesleðine Giriþ. V. Sönmez (Ed.), Meslek ve Öðretmenlik Mesleði Ankara: Aný Yayýncýlýk.
3. American Federation of Teachers, National Council on Measurement in Education and National Education Association (1990). Standards for Teacher
4. Competence in Educational Assessment of Students, Retrieved October 3, 2001, Web: http:∕∕ ahoy∕ www.coe.ohio-state.edu∕ researchinstruments.htm.
5. Cafoðlu, Z. (1996). Eðitimde Toplam Kalite Yönetimi. Ýstanbul: Avni Akyol
6. Ümit Kültür ve Eðitim Vakfý Yayýnlarý. Cornell University (1997). Teaching Evaluation Handbook, Retrieved
7. September 9, 2001, Web: http:∕∕www.clt.cornell.edu∕resources∕teh∕ ch1,2,3,4,5.htm.
8. Hacýoðlu, F. ve Alkan, C. (1997). Öðretmenlik Uygulamalarý Öðretim

9. Teknolojisi. Ýstanbul: Alkým Yayýnevi. Karaca, E. (2004). Öðretmen Adaylarýnýn Ölçme ve Deðerlendirme
10. Yeterliklerine Ýliþkin Algýlarý. Eskiþehir: T.C. Anadolu Üniversitesi Yayýnlarý. Kavrakoðlu, Ý. (1996). Kalite-Kalite Güvencesi ve ISO 9000. Ýstanbul: KALDER Yayýnlarý.
11. Köksoy, M. (1997). Yükseköðretimde Kalite ve Türk Yükseköðretimi Ýçin
12. Öneriler. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Vakfý Yayýnlarý. MEB (1999). Çaðdaþ Öðretmen Profili. Ankara.
13. MEB (2000a). Öðretmen Yeterlilikleri(Taslak). Ankara.
14. MEB (2000b). Öðretmenlerin Performans Deðerlendirme Modeli ve Sicil Raporlarý. Ankara.
15. MEB (2002). Öðretmen Yeterlikleri. Ankara.
16. Oðuzkan, A. F. (1989). Orta Dereceli Okullarda Öðretim. Ankara.
17. Özden, Y. (1999a). Öðrenme ve Öðretme. Ankara: Pegem A Yayýncýlýk.
18. Özden, Y. (1999b). Eðitimde Yeni Deðerler. Ankara: Pegem A Yayýncýlýk.
19. Tan, S & Peþkircioðlu, N. (1991) Kalitesizliðin Maliyeti. Ankara: MPM Yayýnlarý.
20. TDK (1988). Türkçe Sözlük. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basým Evi.
21. UNESCO (1996). Strengthenging The Role of Teachers in a Changing World.
22. Uluslararasý Eðitim Kongresi Sonuç Raporu, Paris, Fransa. Varýþ, F. (1988). Program Geliþtirme Teori ve Teknikleri. Ankara: A.Ü. Eðitim
23. Bilimleri Fakültesi Yayýnlarý. Yenersoy, G. (1997). Toplam Kalite Yönetimi "Mükemmeli Arayýþ Yolculuðuna
24. Ýlk Adým". Ýstanbul: Rota Yayýncýlýk. YÖK (1998). Eðitim Fakültesi Öðretmen Yetiþtirme Lisans Programlarý. Ankara.
25. YÖK (1999). Türkiye'de Öðretmen Eðitiminde Standartlar ve Akreditasyon. Ankara: YÖK∕
26. Öðretmen Eðitimi, Öðretmen Eðitimi Dizisi. YÖK (2007). Eðitim ve öðretim. Retrieved May 17, 2007, Web: http:∕∕ www.yok.gov.tr∕ egitim∕ ogretmen∕ programlar_icerikler.htm. Makaleler
27. Aðaoglu, E. (1997). Toplam Kalite Yönetimi -Okul ve Sýnýf Yönetimi ile Ýliþkisi.
28. Anadolu Üniversitesi Eðitim Fakültesi Dergisi, 1-2, 33-40. Balkýr, N. (1992). Türkiye'de Çaðdaþ Eðitim ve Çaðdaþ Üniversite. Çaðdaþ
29. Eðitim Çaðdaþ Üniversite, Ankara: TC. Baþbakanlýk Yayýnlarý. Çoruh, M. (1992). Çaðdaþ Eðitim-Çaðdaþ Üniversite. Çaðdaþ Eðitim Çaðdaþ
30. Üniversite, Ankara: TC. Baþbakanlýk Yayýnlarý. Diken, H. Ý. (2004). Öðretmen Yeterlik Ölçeði Türkçe Uyarlamasý, Geçerlik ve Güvenirlik Çalýþmasý. Eðitim Araþtýrmalarý, 16, 102-112.
31. Diemer, R. V. (1994). Ýletiþim ve Ýþbirliðinde Kalite. MPM Verimlilik Dergisi, 2.
32. Doðan, Ý. (1999). Eðitimde Kalite ve Akreditasyon Sorunu: Eðitim Fakülteleri
33. Üzerinde Bir Deneme. Eðitim Yönetimi, 5, (20). Dromey, R. G. (1993). The Tide That Quality Must Turn in Education, The Australia Software Quality Research Institute. Retrieved December 12, 2006, Web: http:∕∕ www.sqi.edu.au∕ docs∕misc∕ sqi∕
34. Quality_in_ teaching.pdf. Erçetin, Þ. (2001). Biz Akademisyenler Geleceðin Yüksek Öðretim Kurumlarýný
35. Yaratmaya Hazýr mýyýz. Kuram ve Uygulamada Eðitim Yönetimi, 25. Genç, S. Z. (2000). Bilgi Toplumunda Öðretmen Eðitimi (Teacher Education in Information Society). Eðitim Yönetimi, 6, (23).
36. Güven, Ý. (2001). Öðretmen Yetiþtirmenin Uluslararasý Boyutu. UNESCO 45.
37. Uluslararasý Eðitim Kongresi, Ankara: Milli Eðitim Yayýnlarý. Karslý, M. C., Yýldýz, K., Akgün, N. ve Cerit, Y. (2001). Yeni Yönetim
38. Teorilerinin Bazý Kavramlarý Açýsýndan Eðitim Fakültelerinin Akreditasyonu Uygulamasýnýn Analitik Olarak Deðerlendirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eðitim Yönetimi, 7, (27). Kavak, Y. (1999). Öðretmen Eðitiminde Yeni Bir Yaklaþýma Doðru: Standartlar ve Akreditasyon Kuram ve Uygulamada Eðitim Yönetimi, 19.
39. Küçükahmet, L. (1999). Öðretmenlik Mesleðine Giriþ (Ed. L. Küçükahmet), Bir
40. Meslek Olarak Öðretmenlik Ýstanbul: Alkým Yayýnevi. Oðuzkan, A. F. (1991). Öðretmen Eðitimi. Abece, 24.
41. Özgüven, E. (1997). Yüksek Öðretimde Niteliði Geliþtirme. Yüksek Öðretimde
42. Sürekli Kalite Ýyileþtirme, Ankara: Haberal Eðitim Vakfý Yayýnlarý. Peker, Ö. (1993). Toplam Kalite Yönetimi. Amme Ýdaresi Dergisi, 1.
43. Reeves, C. A. ve Bednar, D. A. (1994). Defining Quality: Alternatives and Implications. Academic of Management Review, 19 (3).
44. Sezal, Ý. and Erkan, S. (1997). XXI. Yüzyýl Öðretmeni. Uluslararasý Dünya
45. Öðretmen Eðitimi Konferansý 27 Aðustos–2 Eylül 1995, Ankara: MEB Yayýnlarý.
46. Sözer, E. (1991). Türk Üniversitelerinde Öðretmen Yetiþtirme Programlarýnýn
47. Öðretmenlik Davranýþlarýný Kazandýrma Yönünden Etkililiði. Anadolu Üniversitesi Eðitim Fakültesi Dergisi, 4 (1-2), 103-120. Þiþman, M. (1997). Eðitimde Toplam Kalite Yönetimi ve Kültür. Eðitim ve Bilim, 21(105).
48. Taþçý, D. (1995). Toplam Kalite Yönetimi ve Eðitimde Uygulanabilirliði. 4.
49. Ulusal Kalite Kongresi 8-9 Kasým, Toplam Kalite Yönetimi ve Eðitimde Kalite, Özgeçmiþler ve Tebliðler, Ýstanbul: TÜSÝAD-Kalder Yayýnlarý. University of Illinois (2001) Classroom Decision Making and Using, Retrieved
50. June 20, 2001, Web: http://eval1.crc.uiuc.edu∕ edpsy392∕ chapter1.html.
51. Yalçýn, F. A. (1998). Toplam Kalite Yönetiminde Liderliðin Rolü. Deniz Harp
52. Okulu 21. Yüzyýlda Liderlik Sempozyumu 5-6 Haziran 1997, Ýstanbul.