OKUL MÜDÜRLERİNİN İLETİŞİM SÜRECİNDEKİ ETKİLİLİĞİ

Öz

Good management of schools which have important place to meet education needs of the society is a subject affecting the success of educational system. Communication is one of the main tools for managers to achieve organizational goals. In order to perform their mission successfully for schools, principals should be effective in the communication process. In this study, the principal effectiveness in the communication process, according to the teachers’ perceptions, is examined. The sample of the study is 191 primary school teachers working in ten schools in the province of Ağrı on the April 2008. To gather the data “The Scale of the Principal Effectiveness in the Communication Process” is used. Frequency, percentage, mean, t test and variance analyze are used in statistical analyses. As a result of the study it is found out that the principal effectiveness in the communication process is well percept by the teachers

Anahtar Kelimeler

• communication, organizational communication, school, principal

OKUL MÜDÜRLERİNİN İLETİŞİM SÜRECİNDEKİ ETKİLİLİĞİ

Öz

Toplumun eğitim ihtiyacını karşılamada önemli bir yere sahip olan okulların iyi yönetilmesi eğitim sisteminin başarısına etki eden bir konudur. İletişim, örgütsel amaçların gerçekleştirilmesinde yöneticilerin kullandığı temel araçlardandır. Okulların görevlerini başarılı bir şekilde yerine getirebilmeleri, okul müdürlerinin iletişim sürecinde etkili olmalarına bağlıdır. Bu çalışmada öğretmenlerin algılarına göre okul müdürlerinin iletişim sürecindeki etkililiği incelenmiştir. 2008 yılı Nisan ayında Ağrı ilindeki on ilköğretim okulunda görev yapan 191 öğretmen araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak “Okul Yöneticilerinin İletişim Sürecindeki Etkililiği Ölçeği”, istatistiksel analizlerde ise frekans, yüzde, ortalama, t testi ve varyans analizi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre öğretmenler, okul müdürlerinin iletişim sürecindeki etkililik düzeyini olumlu olarak değerlendirmişlerdir

Anahtar Kelimeler

• iletişim, örgütsel iletişim, okul, okul müdürü

Kaynakça

1. Açıkalın, A., Şişman, M. ve Turan, S. (2007). Bir İnsan Olarak Okul Müdürü, Ankara: Pegema.
2. Arseven, A. D. (2001). Alan Araştırma Yöntemi, Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.
3. Aydın, A. (2008). Sınıf Yönetimi, Ankara: Pegem, 9.baskı.
4. Bakan, İ. ve Büyükbeşe, T. (2004). “Örgütsel İletişim ile İş Tatmini Unsurları Arasındaki İlişkiler: Akademik Örgütler İçin Bir Alan Araştırması”, Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi, (7), 1-30.
5. Baltaş, Z. ve Baltaş, A. (2000). Bedenin Dili, İstanbul: Remzi Kitabevi.
6. Bilgiseven, A. K. (1992). Eğitim Sosyolojisi, İstanbul: Filiz Kitabevi.
7. Can, H. 1992. Organizasyon ve Yönetim, Ankara: Adım.
8. Celep, C. (2002). Sınıf Yönetimi ve Disiplini, Ankara: Anı, 2.baskı.

9. Çalık, C. Ve Şehitoğlu, E. T. (2006). “Okul Müdürlerinin İnsan Kaynakları Yönetimi İşlevlerini Yerine Getirebilme Yeterlikleri”, Milli Eğitim Dergisi, Bahar. (http://yayim.meb.gov.tr/dergiler/170/index3-icindekiler.htm)
10. Çelik, V. (2000). Eğitimsel Liderlik, Ankara: Pegem, 2.baskı.
11. Erdoğan, İ. (1994). İşletmelerde Davranış, İstanbul: Beta.
12. Eren, E. (1993). Yönetim Psikolojisi, İstanbul: Beta.
13. Ergin, A. ve Birol, C. (2000). Eğitimde İletişim, Ankara: Anı.
14. Hicks, H.G. ve Gullett, C.R. (1981). Organizasyonlar; Teori ve Davranış, Çev: B.Baykal, İstanbul: İİTİA İşletme Bilimleri Enstitüsü Yayını.
15. Hicks, H.G. ve Gullett, C.R. (1988). Management, McGraw-Hill, Inc.
16. Güçlü, N. (2000). “İletişim”, Sınıf Yönetimi, Editör; L.Küçükahmet, Ankara: Nobel, 133-154.
17. Karasar, N. (2000). Bilimsel Araştırma Yöntemi, Ankara: Nobel.
18. Kocabay, İ. ve Karaköse T. (2005). “Okul Müdürlerinin Tutum ve Davranışlarının Öğretmenlerin Motivasyonuna Etkisi”, Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(1), 79-93.
19. Koçel, T. (1995). İşletme Yöneticiliği, İstanbul: Beta.
20. Özan, M. B. (2006). “İlköğretim Okulu Yöneticilerinin İletişim Becerilerinin Öğretmen ve Yönetici Bakış Açısıyla Değerlendirilmesi”, Eurasian Journal of Educational Research, 24, 153-160.
21. Özdemir,S.(2000).Eğitimde Örgütsel Yenileşme, Ankara: Pegem.
22. Özgan, H. ve Aslan, N. (2008). “İlköğretim Okul Müdürlerinin Sözlü İletişim Biçiminin Öğretmenlerin Motivasyonuna Etkisinin İncelenmesi”, Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 190-206.
23. Özmen, F. ve Yörük, S. (2007). “Okul yöneticilerinin iletişim sürecindeki etkililiği ölçeğinin geliştirilmesi”, Milli Eğitim Dergisi, Sayı:174, 88-105.
24. Sumak, M. S. ve Özgan, H. (2007). “İlköğretim Okulu Müdürlerinin Yönetim Süreçlerini Kullanma Etkinlikleri ile Bazı Duygusal Sosyal ve Ruhsal Yeterlilikler Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”, Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(2), 261-288.
25. Şimşek, M. Ş., Akgemci, T. ve Çelik, A. (2008). Davranış Bilimlerine Giriş ve Örgütlerde Davranış, Ankara: Gazi, 6.baskı.
26. Şimşek, M.Ş. (1998). Yönetim ve Organizasyon, Konya: Damla.
27. Şimşek, Y. ve Altınkurt, Y. (2009). “Endüstri Meslek Liselerinde Görev Yapan Öğretmenlerin Okul Müdürlerinin İletişim Becerilerine İlişkin Görüşleri”, Akademik Bakış, Sayı: 17, Kış, 136-151.
28. Taymaz, H. (2003). Okul Yönetimi, Ankara: Pegema, 7.baskı.
29. Tutkun, Ö. F. (2002). “Okul ve Sınıf Ortamı”, Öğretmenlik Mesleğine Giriş, Editör: Adil Türkoğlu, Ankara: Mikro.
30. Türkçe Sözlük, 2005. TDK, Ankara.