AVRUPA BİRLİĞİ ADAY ÜLKELERİNİN AVRUPALILAŞMA ARACI OLARAK SIGMA PROGRAMI VE AVRUPA YÖNETSEL ALANI

Öz

Despite absence of a standard model of public administration in European Union, there are regulatory standards which enable member and candidate states to acquire good governance practices. Many regulations have become effective for establishment of a common public administration policy according to the present enlargement policy of EU. This structure, which is referred as European Administrative Space in the literature, includes a particular set of strategic tools and opinions. This study involves evaluation of EU expansion policies under the scope of SIGMA Program and European Administrative Space

Anahtar Kelimeler

• -

AVRUPA BİRLİĞİ ADAY ÜLKELERİNİN AVRUPALILAŞMA ARACI OLARAK SIGMA PROGRAMI VE AVRUPA YÖNETSEL ALANI

Öz

Avrupa Birliği (AB)’nde kamu yönetimine ilişkin standart bir model olmamasına rağmen, üye ve aday ülkelerin iyi yönetişim ilkelerine bağlı kalınarak uymaları gereken düzenleme standartları oluşmaktadır. Yeni devletlerin Birlik içerisine dahil edilmesiyle meydana gelen genişleme politikası bağlamında, kamu yönetimi alanında ortak politika alanına yönelik olarak belirli düzenlemelere gidilmektedir. Literatürde, Avrupa Yönetsel Alanı (AYA) olarak adlandırılan bu yapı, içerisinde bir takım stratejik araçları ve düşünceleri barındırmaktadır. Bu çalışmada, AB genişleme politikalarının SIGMA Programı ve AYA kapsamında değerlendirilmesi amaçlanmaktadır

Anahtar Kelimeler

• Avrupa Birliği (AB), Avrupalılaşma, Avrupa Yönetsel Alanı (AYA), SIGMA Programı

Kaynakça

1. ABDİOĞLU, H. (2007). “Yönetişim İlkelerinin Uygulanmasında Kamu Denetçiliği (Ombudsmanlık) Kurumu ve Avrupa Birliği Sürecinde Türkiye Açısından Önemi”, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11: 79-102.
2. ABGS (2011), Twinning Mekanizması ve Türkiye, Ankara: Ofset Fotomat. ABGS (2012), “Müktesebatın Uygulanmasına Yönelik İdari Kapasite”, www.abgs.gov.tr/files/UlusalProgram/...2003/.../V-idari_kapasite.pdf, (Erişim Tarihi: 12.04.2012).
3. ACAR, A. ve Sevinç, İ. (2011). “Avrupa Birliği SIGMA (Support For Improvement In Governance And Management) Programı’nın Türk Kamu Yönetimine Yansımaları”, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 25(2): 1-12.
4. AKDOĞAN, A. (2008). Türk Kamu Yönetimi ve Avrupa Birliği: Karşılaştırmalı Eleştirel Bir İnceleme. Ankara: TODAİE Yayını.
5. ATEŞ, D. ve UYSAL, A. (2006). “Merkez-Dışı Ülkelerdeki Ulusötesi Sivil Toplum Kuruluşları (STK): Dış Politika, Finansman ve Meşruiyet“, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16: 63-86.
6. BALCI, A. (2004). “Türk Kamu Yönetimi Sisteminin AB Normlarına Uyumlaştırılması”, iç. Turgay UZUN ve Serap ÖZEN (Ed.), Avrupa Birliği Sürecinde Türkiye, Ankara: Seçkin Yayıncılık, s. 113-127.
7. BALCI, A. (2005). “Türkiye ve AB İlişkileri Perspektifinden Kamu Yönetimi”, Amme İdaresi Dergisi, 38(4):.23-37.
8. BALCI, A. (2007). “Türkiye’nin AB’ye Entegrasyonunda Kamu Yönetiminin Rolü”, iç. Şinasi AKSOY ve Yılmaz ÜSTÜNER (Ed.), Kamu Yönetimi Yöntem ve Sorunlar, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım, s. 319-338.

9. BATUR, E. (1998). “Türkiye Avrasya İlişkileri Orta ve Doğu Avrupa Ülkeleri”, Amme İdaresi Dergisi, 31(4): 105- 123.
10. BAYRAM, A. K. ve ÇINAR K. (2007). “İktidar Ve Siyasetin Gölgesinde Bürokrasi Ve Demokrasi İlişkisi: İdealler, Zorunluluklar, Gerilimler”, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi , 9(1): 11-24.
11. BÖRZEL, T. A. and Risse, T. (2003). ‘‘Conceptualizing the Domestic Impact of Europe’’, in Kevin Featherstone, Claudio M. Radaelli (Ed.), The Politics Of Europeanization, New York: Oxford University Press, pp. 57- 83.
12. CANER, C. (2009). “AB’ye Üyelik Perspektifinden Romanya’da Kamu Yönetimi Reformları: Yapısal Bir Analiz”, Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 1(3): 85-108.
13. CARDONA, F. (2009). “Integrating National Administrations Into The European Administrative Space”, Conference on Public Administration Reform and European Integration, 26-27 March, Montenegro, pp.1-8, http://www.oecd.org/site/sigma/publicationsdocuments/42747690.pdf, (Erişim Tarihi: 06.07.2012).
14. DEMİR, F. (2008). “Avrupa İdari Alanı’nın Oluşumu ve Yansımaları (Orta ve Doğu Avrupa Ülkeleri İle Türkiye Örneği)”, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Sakarya: Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
15. DEMİR, F.; (2009). “Orta ve Doğu Avrupa Ülkelerinin Avrupa Birliği Adaylık Sürecinde Karşılaştığı Zorluklar”, Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(2): 129-142.
16. DİNÇ, C. (2011). “Avrupa Birliğinin Beşinci Genişlemesi: Ana Temalar ve Faktörler”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 6(2): 201-233.
17. ELİÇİN, Y. (2011). “The Europenization of Turkey: Reform In Local Governments”, International Journal of Economic and Administrative Studies, 3(7): 103-126.
18. EMURLI, A. (2010). “What Does It Mean Public Administration Reforms For The EU Integration”, Analytical, 3(1): 1-20.
19. ERTÜRK, D. (2010). “Bir Egemenlik Aracı Olarak Küresel Terör“, e-Şarkiyat İlmi Araştırmalar Dergisi, IV: 81-103.
20. ERYILMAZ, B. (2010). Kamu Yönetimi. Ankara: Okutman Yayıncılık.
21. GOETZ, K. H. (2006). ‘‘Europäisierung der öffentlichen Verwaltung – oder europäische Verwaltung?’’, in Jörg Bogumil, Werner Jann, Frank Nullmeier (Ed.), Politik und Verwaltung, Wiesbaden:PSV Sonderheft 37: 472-490.
22. GÖKBAŞ, S. (2012). Çok Kutuplu Dünya Düzeninde “Güvelik” Algısı, Stratejik Öngörü Dergisi, s.1. www.kamudiplomasisi.org/pdf/yeniguvenlikalgisi.pdf, (Erişim Tarihi: 13.11.2012).
23. GÜNAL, P. (2011). “Avrupa Birliği’nin Güney Avrupa Sosyal Devlet Modeline Etkisi: İspanya Örneği”, Yardım ve Dayanışma,. www.sydgm.gov.tr/site.../1281344162r8872.Pinar_GUNAL.pdf, (Erişim Tarihi: 09.12.2011).
24. HEİDBREDER, E. G. (2009). “Structuring the European Administrative Space Channels of EU Penetration and Mechanisms of National Change”, KFG The Transformative Power of Europe Working Paper No. 5.
25. KAYRAK, M. (2006). “Yolsuzlukla Mücadelede Uluslararası Örgütler”, Sosyo-Ekonomi Dergisi, 2: 85-107.
26. KOÇAK, H. (2009). “Küreselleşme ve Yerelleşme Çağında Yerel Demokrasi ve Kentsel Yaşam“, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(9): 133-142.
27. KÖSECİK, M. (2004). “Avrupa Birliği Entegrasyonu ve Ulusal Kamu Yönetimleri”, iç. Muhittin ACAR ve Hüseyin ÖZGÜR (Ed.), Çağdaş Kamu Yönetimi-II, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım, ss. 3-31.
28. KÖSECİK, M. (2008). Yerel Yönetimlerde “Avrupalılaşma”, iç. Hulusi Şentürk (Ed.), Yerel Siyaset Sempozyumu Bildiriler Kitabı, İstanbul: Okutan Yayıncılık, ss. 259-304.
29. KÖSECİK, M. (2010). “Türk Yerel Yönetim Sistemi Açısından Avrupalılaşma ve Çok Düzlemli Yönetişim”, iç. M. Akif ÇUKURÇAYIR vd. (Ed.), Yönetişim, Konya: Çizgi Kitabevi, ss. 149-195.
30. KUHLMANN, S. (2010). ‘‘Vergleichende Verwaltungswissenschaft: Verwaltungssysteme, Verwaltungskulturen und Verwaltungsreformen in internationaler Perspektive’’, in Hans-Joachim Lauth (Ed.), Vergleichende Regierungslehre, Wiesbaden: VS Verlag für Sozialwissenschaften, pp. 140-161.
31. KURŞUNLU, E. (2004). “Avrupa Birliği Müktesebatının Uygulanması Çerçevesinde İdari Kapasite”, Uzmanlık Tezi, Ankara: Avrupa Birliği Genel Sekreterliği Ulusal Program Dairesi.
32. MATEI, A. and Matei, L. (2008). “Globalization and Europeanization. A Projection on a European Model of Public Administration”, Theoretical and Applied Economics, 4(4): 33-52.
33. NOGUERAS, C. C. (1999). “The European System of Governance and The Eastern Enlargement”, Czech Sociological Review, 7(1): 91-102.
34. OKÇU, M. (2005). “Avrupa Yönetsel Alanına Doğru Türk Kamu Yönetimi: Çok Düzlemli Yönetişim”, iç. Ahmet NOHUTÇU ve Asım BALCI (Ed.), Bilgi Çağında Türk Kamu Yönetiminin Yeniden Yapılandırılması-I, İstanbul: Beta Basım Yayım, ss. 257-298.
35. OKÇU, M; Aktel, M. ve Kerman, U. (2007). İki Süreci Anlamak: Kamu Yönetiminde Küreselleşme ve “Avrupalılaşma”, iç. Abdullah YILMAZ ve Yavuz BOZKURT (Ed.), Küresel Esintiler ve Yerel Etkiler Sarmalında Türk Kamu Yönetimi, Ankara: Gazi Kitabevi, ss. 43-67.
36. ÖKMEN, M. ve Canan, K. (2009). “Avrupa Birliği’ne Üyelik Sürecinde Türk Kamu Yönetimi”, Yönetim ve Ekonomi, 16(1): 139-171.
37. ÖMÜRGÖNÜLŞEN, U. ve Öktem, M. K. (2007). Avrupa Birliği’ne Üyelik Sürecinde Türk Kamu Yönetimi. Ankara: İmaj Yayınevi.
38. ÖZER, M. A. (2006). Avrupa Birliği Yolunda Türk Kamu Yönetimi. Ankara: Platin Yayınları.
39. ÖZER, M. A. (2008). “Ulusal Kamu Yönetimlerinin Avrupa Birliği’ne Uyumu”, Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, XXV(2): 945-968.
40. PERETO, F. C. and Freibert, A. (2007). “The European Administrative Space and Sigma Assessments of EU Candidate Countries”, Hrvatska Javna Uprava, 7(1): 51-59.
41. RADAELLI, C. M. (2003). ‘‘Europeanization of Public Policy’’, in Kevin Featherstone, Claudio M. Radaelli (Ed.), The Politics Of Europeanization, New York: Oxford University Press, pp. 27-57.
42. SAMUR, H. (2008). “Değişen ve Popülerleşen Bir Kavram Olarak Avrupalılaşma”, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(2): 379-386.
43. SIGMA Raporları No. 27; (2011), “Avrupa Kamu Yönetimi İlkeleri”, Çev. Pelin Kuzey, s.57. www.oecd.org/dataoecd/23/1/39560850.pdf, (Erişim Tarihi: 03.11.2011).
44. ŞİRİYEV, Z. (2008). “Avrupa Birliği’nin Bölgesel Çatışmalara Yönelik Politikaları Çerçevesinde Yukarı Karabağ ve Güney Osetya Sorunları”, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
45. YAZGAN, H. (2012). ‘‘Bir Kavramsal Çerçeve Olarak “Avrupalılaşma”: Kapsam, Gereklilik ve Sınırlar’’, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(4): 123-140.
46. YILDIRIM, M. (2009). “Modernizm, Postmodernizm ve Kamu Yönetimi”, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 6(2): 380-397. ZENGİN, Ozan (2011), “Kamu Dünyasında Bir Uluslararası Kurum Analizi: OECD”, s.1. kamyon.politics.ankara.edu.tr/bulten/belgeler/01.pdf, (Erişim Tarihi: 17.11.2011).