MERKEZİYETÇİ

Öz

Although civil society means an autonomous sphere from the state, it can not exactly be evaluated as a separate unit. As a matter of this fact the civil society needs the regulatory character of the state. However the state's closure of societal exit points within the understanding of being a holy entity and its intervention into individual liberties hinders the development of civil society. It seems quite difficult to overcome these obstacles in the structure of a centralist state. In order to solve that problem, the state should abandon the classical state administration logic and should adopt a governance understanding that combines private, public and civil society-oriented elements. In this study, it is examined that the process of transformation from centralist administration comprehension to civil society, in the context of the governance phenomenon by using literature survey. At the same time, it is underlined that civil society is trapped between walls of the centralized state and for this purpose, the necessity of the intervention of the governance phenomenon to the societal sphere as a savior is emphasized

Anahtar Kelimeler

• -

MERKEZİYETÇİ

Öz

Sivil toplum devletten bağımsız bir alanı ifade etmekle birlikte tam anlamıyla ayrı olarak da düşünülemez. Nitekim sivil toplum devletin düzenleyici vasfına ihtiyaç duymaktadır. Ancak devletin kutsal bir varlık olma anlayışı içerisinde hareket ederek toplumsal çıkış noktalarını kapatması ve bireysel özgürlüklere müdahale etmesi sivil toplumun gelişmesine engel oluşturmaktadır. Bu engellerin aşılması merkeziyetçi bir devlet yapılanması içerisinde oldukça zor görülmektedir. Bu sorunu çözmek için devletin klasik yönetim anlayışından özel, kamu ve sivil toplum unsurlarını bir araya toplayan ve yönetim sürecine dahil eden yönetişim anlayışına geçiş yapması gerekmektedir. Bu çalışmada literatür taraması yöntemi kullanılarak merkeziyetçi yönetim anlayışından sivil topluma geçiş süreci yönetişim olgusu kapsamında incelenmektedir. Aynı zamanda çalışmada sivil toplumun merkeziyetçi yönetimin duvarları arasında sıkışıp kaldığı ve bu amaçla yönetişim olgusunun bir kurtarıcı gibi toplumsal alana müdahale etmesi gerekliliği vurgulanmaktadır

Anahtar Kelimeler

• -

Kaynakça

1. Abay, Ali Rıza. “Sivil Toplum Ve Demokrasi Bağlamında Sivil Dayanışma Ve Sivil Toplum Örgütleri”, 3.Ulusal Bilgi, Ekonomi ve Yönetim Kongresi, 24-26 Kasım, Eskişehir, 2004, s. 271-281.
2. Aktaş, Hasret. “Batıda ve Türkiye’de Sivil toplum (Gelişim Süreci)”, Kamuda Sosyal Politika Dergisi, Cilt: 2, Sayı: 4, 2008, s. 91
3. Arslan, Nagehan Talat. “Küreselleşme Olgusu ve Yönetişim Kavramı Üzerine Bir Değerlendirme”, Kamu Yönetimi Üzerine İncelemeler, (Editör: Nagehan Talat Arslan), Alfa Aktüel Yayınları, Ocak 2011, Bursa, s. 1-11.
4. Aslan Seyfettin. “Sivil Toplum Ve Demokrasi”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 15, Sayı: 2, 2010, s. 357-374.
5. Aydın, Ahmet Hamdi. Türk Kamu Yönetimi Sistemi·Niteliği·Örgütü·Sorunları, Güncelleştirilmiş 3. Baskı, Seçkin Yayıncılık, Ankara 2009.
6. Bozkurt, Ömer; Turgay Ergun ve Seriye Sezen (ed.). Kamu Yönetimi Sözlüğü (Fransızca ve İngilizce Karşılıklarıyla), 2. Baskı, Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayını, Yayın No:342, Ankara 2008.
7. Cohen, Jean L. ve Andrew Arato. “Civil Society and Political Theory”, MIT Press, The Unites States of America 1994.
8. Çaha, Ömer. Aşkın Devletten Sivil Topluma, Beşinci Baskı, Orion Kitapevi, Ankara Eylül 2012.

9. Carothers, Thomas ve William Barndt, Foreign Policy, No. 117 (Winter, 1999-2000), pp. 18-29, Published by:
10. Washingtonpost.Newsweek Interactive, LLC, Article Stable URL: http://www.jstor.org/stable/1149558
11. Çevik, Hasan Hüseyin. Kamu Yönetimi Kavramlar-Sorunlar-Tartışmalar, Seçkin Yayıncılık, Gözden Geçirilmiş 2. Baskı, Ankara Temmuz 2012.
12. Eroğlu, H. Tuğba. “Kamu Yönetiminde Hiyerarşi, Ağ, Piyasa ve Aktörler Düzleminde Yönetişim”, Yönetişim, (Editörler: M.Akif Çukurçayır ve H.Tuğba Eroğlu), Çizgi Kitapevi, Konya Şubat 2013, s. 141-168.
13. Eryılmaz, Bilal. Kamu Yönetimi Düşünceler-Yapılar-Fonksiyonlar-Politikalar, Genişletilmiş ve Gözden Geçirilmiş 5. Baskı, Umuttepe Yayınları, Kocaeli 2012.
14. Esen, Kasım. “Hükümet Uygulamalarına Göre İdarenin Geliştirilmesi ve Mülkî İdare”, İdarecinin Sesi Dergisi, Eylül - Ekim - Kasım – Aralık 2013, s. 8-12.
15. Gündoğan, Ertuğrul. “Yönetişim: Kavram, Kuram ve Boyutlar”, Yönetişim, (Editörler: M.Akif Çukurçayır ve H.Tuğba Eroğlu), Çizgi Kitapevi, Konya Şubat 2013, s. 15-55.
16. Gönenç, Ayşenur Akpınar. “Sivil Toplum Düşünsel Temelleri ve Türkiye Perspektifi”, Altkitap - İnceleme 2, Nisan 2001.
17. Göymen, Korel. Türkiye’de Yerel Yönetişim ve Yerel Kalkınma, Boyut Yayıncılık, İstanbul 2010.
18. Göymen, Korel. “Türkiye’de Yerel Yönetimler ve Yönetişim: Gereksinmeler, Önermeler, Yönelimler”, Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, Cilt: 9, Sayı: 2, Nisan 2000, s. 3-13.
19. Kalfa, Ceren ve Faruk Ataay. “Yönetişim: Devlet-Toplum İlişkilerinde Yeni Bir Aşama”, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 17, Sayı: 3, 2008, s. 229-240.
20. Kaypak, Şafak. “Devletten Yerel Yönetime Değişim Sürecinde Sivil Toplumun Yeni Yüzü”, Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 1, Sayı: 1, 2012, s. 34-57.
21. Keyman, E. Fuat. “Avrupa’da ve Türkiye’de Sivil Toplum”, , (Erişim Tarihi: 20.05.2014).
22. Limoncelli, Thomas A.; Christina J. Hogan ve Strata R. Chalup. The Practice of System and Network Administration, Second Edition, Publisher: Addison-Wesley Professional, Indiana July 05, 2007.
23. Okutan, Emre. “Yerel Yönetimler Ve Sivil Toplum Örgütlerinin Gelişmiş İşbirliği: İngiltere Örneği”, Sayıştay Dergisi, Sayı: 71, Ekim-Aralık 2008, s. 91-108.
24. Öner, Şerif. “Sivil Toplum Kuruluşlarının Yerel Demokrasi ve Katılım Algılamaları”, Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, Cilt: 10, Sayı: 2, Nisan 2001, s. 51-67.
25. Özer, M.Akif. “Yönetişim Üzerine Notlar”, Sayıştay Dergisi, Sayı: 63, Ekim-Aralık 2006, s. 59-89.
26. Palabıyık, Hamit. “Yönetimden Yönetişime Geçiş ve Ötesi Üzerine Kavramsal Açıklamalar”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 37, Sayı: 1, Mart 2004, s. 63-85.
27. Parlak, Bekir ve Zahid Sobacı. Ulusal Ve Kültürel Perspektifte Kamu Yönetimi Teori Ve Pratik, Gözden Geçirilmiş ve Geliştirilmiş Dördüncü Baskı, MKM Yayınları, Bursa 2012.
28. Paydaş, İshak Eren.“Bir Özneleştirme Alanı Olarak Sivil Toplum”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 62, Sayı: 1, 2013, s. 175-218.
29. Rosemblum, Nancy L., ve Robrt C. Post. Civil Society and Government, The Princeton University Press, The Unites States of America 2002.
30. Talas, Mustafa. “Sivil Toplum Kuruluşları Ve Türkiye Perspektifi”, TÜBAR (Türklük Bilimi Araştırmaları) Dergisi, Cilt: 29, Bahar 2011, s. 387-401.
31. Tekeli, İlhan. “Siyasal Toplum ile Sivil Toplum arasında Yerini Belirlemekte Olan Yerel Yönetimler”, Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, Cilt: 12, Sayı: 2, Nisan 2003, s. 5-15.
32. Tekeli, İlhan. Modernite Aşılırken Siyaset, İmge Kitapevi, Ankara 1999.
33. Tosun, Gülgün. “Türkiye’de Devlet-Sivil Toplum İlişkisi Bağlamında Demokrasinin Pekişmesinin Önündeki Engellere İlişkin Kuramsal ve Pratik Bir Yaklaşım”, Ege Akademik Bakış Dergisi, Cilt: 1, Sayı: 1, 2001, s. 224-243.
34. Türköne, Mümtaz’er. Siyaset, Etkileşim Yayıncılık, İstanbul Mart 2013.
35. Uluç, A. Vahap. “Birey Ve Sivil Toplum İlişkisi Çerçevesinde Türkiye’de Demokrasi Sorunu”, Mukaddime Mardin Artuklu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 6, 2012, s. 1-19.
36. Yüksel, Fatih. “Sivil Toplum ve Yerel Yönetimler”, Kamu Yönetimi Üzerine İncelemeler, (Editör: Nagehan Talat Arslan), Alfa Aktüel Yayınları, Ocak 2011, Bursa, s. 175-189.