Aims of Make of Portrait Paintings

Öz

Portrait painting is a type of painting that is made with the use of artist-specific techniques, materials and colors, while paying attention to the emotional state and proportions of people. It can be said that the reasons for making portrait painting vary from artist to artist. Knowing the purpose of a portrait painting will help the art viewer understand and analyze the portrait painting. When the portraits of the artists are examined, it is seen that the aims of portraits are categorized within certain frameworks. The purpose of this study is to examine the purpose of making of portrait paintings selected from the field of art. In the study, the portrait and self-portrait picture samples selected with the scanning technique were examined according to their basic features and construction purposes and were categorized according to their objectives. As a result, the portrait pictures examined; it appears to be made for beauty, heritage or permanence, proof of existence, personal reasons or aimlessly, religious descriptions, order, display of wealth, reflection of imagination and criticism. The categories determined by the researcher are important in terms of reinforcing them with portrait picture examples and enabling us to understand the underlying causes of the portraits.

Anahtar Kelimeler

• Art of painting, Portrait painting, Self-portrait

Portre Resimlerinin Yapılma Amaçları

Öz

Portre resmi, insanın resmedilirken sanatçıya özgü teknik, malzeme ve renk kullanımıyla duygu durumuna ve orantılarına dikkat edilerek yapılan resim türüdür. Portre resminin yapılma nedenlerinin sanatçıdan sanatçıya değiştiğini söylemek mümkün olabilmektedir. Bir portre resminin amacını bilebilmek, sanat izleyicisi için portre resmini anlayıp, çözümlemede yardımcı olacaktır. Sanatçıların portreleri incelendiğinde portrelerin yapılma amaçlarının belli çerçeveler içinde kategorilere ayrıldığı görülmektedir. Bu çalışmanın amacı, sanat alanından seçilen portre resimlerinin yapılış amacının incelenmesidir. Çalışmada tarama tekniği ile seçilen portre ve otoportre resim örnekleri, temel özellikleri ve yapılış amaçları doğrultusunda incelenmiş ve amaçlarına uygun olarak kategorilere ayrılmıştır. Sonuç olarak, incelenen portre resimlerinin; güzellik, miras ya da kalıcılık, varlık kanıtı, kişisel nedenler ya da amaçsızca, dini tasvirler, sipariş, zenginliğin gösterilmesi, hayal gücünün yansıtılması ve eleştiri amaçlarıyla yapıldığı görülmektedir. Araştırmacı tarafından tespit edilen kategoriler portre resim örnekleriyle pekiştirilip portrelerin altında yatan nedenleri anlamamızı sağlaması açısından önemli olmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Resim sanatı
• Portre resmi
• Otoportre

Kaynakça

1. Anonim. (1997). Sanat kitabı. (M. Haydaroğlu, Çev.). İstanbul: Yem. (Orijinal eserin yayın tarihi 1994).
2. Bolton, L. (2000a). Art revolutions: Pop art. China: Belitha Press Limited.
3. Bolton, L. (2000b). Art revolutions: Sürrealism. New York: Peter Bedrick Books.
4. Bonafoux, P. (1985). Portraits of the artist: The self-portrait in painting. Genevra: Rizzoli International Publications.
5. Cheney, S. (1965). A new world history of art. New York: The Viking Press.
6. Coles, P. R. (1974). Profile orientation and social distance in portrait painting. Perception, 3, 303-308.
7. Cumming, R. (2005). Art. New York: DK Publishing.
8. Ertan, G., & Sansarcı, E. (2016). Görsel sanatlarda anlam ve algı. İstanbul: Alternatif.

9. Farthing, S. (2014). Ölmeden önce görmeniz gereken 1001 resim. (E. Doğanay, Çev.). Çin: Quintet Publishing Limited. (Orijinal eserin yayın tarihi 2011).
10. Fleeming, W. (1979). Arts & ideas. New York: Rinehart and Winston.
11. Freeland, C. (2010). Portraits & persons. New York: Oxford University Press.
12. Gibson, R. (2000). Painting the century: 101 portrait masterpieces 1900-2000. London: National Portrait Gallery Publications.
13. Gombrich, E. H. (1986). Sanatın öyküsü. (B. Cömert, Çev.). İstanbul: Remzi. (Orijinal eserin yayın tarihi 1951).
14. Gombrich, E. H. (2014). İmge ve göz. (K. Atakay, Çev.). İstanbul: Yapı Kredi. (Orijinal eserin yayın tarihi 1994).
15. Hourticq, L. (1946). San'at şaheserleri 1, 2, 3. (B. Toprak, Çev.). İstanbul: Güzel Sanatlar Akademisi Neşriyatı. (Orijinal eserin yayın tarihi 1911).
16. Janson, H. W., & Janson, A. F. (1992). A basic history of art. New York: Harry N. Abrams.
17. Johnson, G. A. (2005). Rönesans sanatı. (F. Demir, Çev.). Ankara: Dost. (Orijinal eserin yayın tarihi 2005).
18. Kleiner, F. S. (2009). Gardner's art through the ages: A global history 2. USA: Thompson Wardswoth.
19. Kostrzewa, T. (1999). Fayyum portreleri. P Sanat Dergisi, 15, 6-17.
20. Leppert, R. (2009). Sanatta anlamın görüntüsü: İmgelerin toplumsal işlevi. (İ. Türkmen, Çev.). İstanbul: Ayrıntı. (Orijinal eserin yayın tarihi 1996).
21. Messer, T. M. (1985). Edvard Munch. New York: Harry N. Abrams.
22. Parramon, J. S. (1997). Baş ve portre çizme sanatı. (E. Erduran, Çev.). İstanbul: Remzi. (Orijinal eserin yayın tarihi 1989).
23. Petrov, G. (1979). Büyük sanatçılar ve üstün yapıtları. (H. Altuna, Çev.). İstanbul: İnkılap ve Aka Basımevi. (Orijinal eserin yayın tarihi 1979).
24. Rideal, L. (2015). Resimler nasıl okunur?: Anlam ve Yöntem Okuma Rehberi. (E. Erbay, Çev.). İstanbul: Yem. (Orijinal eserin yayın tarihi 2014).
25. Shiner, L. (2004). Sanatın icadı. (İ. Türkmen, Çev.). İstanbul: Ayrıntı. (Orijinal eserin yayın tarihi 2003).
26. Stokstad, M., & Cothren, M. W. (2011). Art history 1, 2. New Jersey: Pearson Education.
27. Şangar, B. (1996). Çağdaş sanatta özne olarak sanatçı ve bireysel mitolojisi. Yayımlanmamış sanatta yeterlik tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
28. Todorov, T., Foccroulle, B., & Legros, R. (2014). Sanatta bireyin doğuşu. (E. Özdoğan, Çev.). İstanbul: Yapı Kredi. (Orijinal eserin yayın tarihi 2005).
29. Tükel, U. (2008). Arcimboldo, Duchamp, Holbein, Ezcacıbaşı Sanat ansiklopedisi. 1,2,3, 121, 590, 426, İstanbul: Yem.
30. Upjohn, E. M., Wingert, P. S., & Mahler, J. G. (1965). History of world art. New York: Oxford University Press.
31. Venturi, L. (1954). Resim: Giotto'dan Chagall'e kadar bin resme nasıl bakılmalı. (M. Erdem, Çev.). İstanbul: Doğuş Ltd. Matbaası. (Orijinal eserin yayın tarihi 1945).
32. Woodall, J. (1997). Portaiture: Facing the subject. New York: Mancester University Press.