YAHYA KEMAL BEYATLI'NIN ŞİİRLERİNDE DİL VE AHENK

Öz

Yahya Kemal Beyatlı, lived in a period following the classical Divan Literature, which had completed its historical process; namely in the 20th century despite this. He is one of the master poets who managed to succeed in employing the Divan poetry tradiotion in terms of form and the prosodical meter in the best way. As regards to his period he generally used plain, smooth, natural and lively Turkish. Yahya Kemal extremely attaching importance to musical harmony in his poems and by means of applying this principle in his poetry, proved to be one of the most distinguished poet not only in the 20th century but also in all Turkish literature

Anahtar Kelimeler

• Poetry language and poetry art of Yahya Kemal

YAHYA KEMAL BEYATLI'NIN ŞİİRLERİNDE DİL VE AHENK

Öz

Yahya Kemal Beyatlı, tarihî sürecini tamamlamış olan klâsik Türk Edebiyatından sonraki bir devirde, yani XX. yüzyılda yaşamış bir kişi olduğu hâlde, şekil açısından Divan şiir geleneğini ve aruz veznini en iyi şekilde kullanmayı başarabilmiş usta bir şairimizdir. Devrine göre genellikle sade, pürüzsüz, tabiî ve yaşayan bir Türkçe kullanmıştır. Şiirlerinde müzikal ahenge son derece önem veren şair, bu ilkesini şiirlerinde uygulayabilmekle, yalnızca XX. yüzyılın değil, belki de bütün Türk edebiyatının en seçkin şairlerinden biri olduğunu kanıtlamıştır

Anahtar Kelimeler

• Yahya Kemal’in şiir dili ve şiir sanatı

Kaynakça

1. Aksan, D. (1995). Her Yönüyle Dil, Ankara.
2. Akyüz, K. (1970). Batı Şiirinde Türk Şiiri Antolojisi, Ankara.
3. Ayda. A. (1979). Yahya Kemal’in Fikir ve Şiir Dünyası, Ankara.
4. Banarlı, N. S. (1971). Türk Edebiyatı Tarihi c.II, İstanbul.
5. Beyatlı, Y. K. (1986). Çocukluğum, Gençliğim, Siyasî ve Edebî Hâtıralarım, İstanbul.
6. Beyatlı, Y. K. (1997). Edebiyata Dair, İstanbul.
7. Beyatlı, Y. K. (1993). Eski Şiirin Rüzgârıyle, İstanbul.
8. Beyatlı, Y. K. (1985). Kendi Gök Kubbemiz, İstanbul.

9. Beyatlı, Y. K. (1988). Rübâîler ve Hayyam Rübâîlerini Türkçe Söyleyiş, İstanbul.
10. Çınarlı, M. (1984). “Şiiri Kendine Dert Edinen Adam” Yahya Kemal Beyatlı
11. Semineri Bildirileri, Ankara. Kaplan, M. (1975). Şiir Tahlilleri, İstanbul.
12. Kaplan, M. (1997). Türk Edebiyatı Üzerinde Araştırmalar II, İstanbul.
13. Okay, O. (1992). “Yahya Kemal Beyatlı” mad., TDVİA c. VI, İstanbul.
14. Tanpınar, A. H. (1995). Yahya Kemal, İstanbul.
15. Uysal, S. S. (1998). Şiire Adanmış Bir Yaşam: Yahya Kemal Beyatlı, İstanbul.