UMS 11 İNŞAAT SÖZLEŞMELERİ KAPSAMINDA YILLARA YAYGIN İNŞAAT VE ONARIM FAALİYETLERİNİN RAPORLANMASI1

Öz

Uluslararası Muhasebe Standartları ülkeler arasında ticari işlemlerin, finansal faaliyetlerin kaydileştirilmesi anlamında özellikle işletmelerin muhasebe birimleri için ortak bir dil niteliğini kazanmıştır. Zira Türkiye’de olduğu gibi tüm ülkelerde de ekonomik faaliyetler muhasebeleştirilmekte ve bu işlemler ülkelerin ön gördüğü muhasebe planları ya da standartları çerçevesinde olmaktadır. Tüm bu faaliyetler ülke sınırlarını aştığında işletmelerin karşılıklı muhasebe işlemlerinde iki tarafın da anlayabileceği ortak bir dil olması gerekecektir. İşte bu anlamda Uluslararası Muhasebe Standartları ülkelerin ihtiyacı olan bu ortak dil olmuştur.

UMS 11 İnşaat Sözleşmeleri de Uluslararası Muhasebe Standartlarından biridir. İnşaat sektöründe yıllara yaygın inşaat taahhüt işlemlerinin muhasebeleştirilmesi konusunda UMS 11 Türkiye’deki uygulamalardan farklı birkaç uygulama ön görmektedir. Çalışmamız; genel olarak muhasebe standartlarının tanımı yapılmış olup UMS 11’in yıllara yaygın inşaat işlemlerinin farklı aşamalarında raporlanmaya esas örnek muhasebe uygulamalarına yer verilerek çalışma tamamlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Uluslararası Muhasebe Standartları,İnşaat Sözleşmeleri

Kaynakça

1. Acar, V., (2013), Türkiye Muhasebe Standartları–11 İnşaat Sözleşmeleri Standardının İncelenmesi Ve Yeni Türk Ticaret Kanunu’na Geçiş Sürecinde Yıllara Yaygın İnşaat Taahhüt İşleri Uygulama Çalışması, Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi, 6 (1), s. 25-50.
2. Adiloğlu, B., (2006) İnşaat Taahhüt İşletmelerinde Muhasebe Kayıtları, Birim Maliyetleme ve Bir Uygulama. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi).
3. Akdoğan, N., Aktaş, R., Deran, A., Erhan, D., & Acar, V. (2011). Türkiye Muhasebe Standartları İle Uyumlu Sektörel Muhasebe. Ankara: Gazi Kitabevi.
4. Akın, S. (2010). Yıllara Yaygın İnşaat Taahhüt ve Onarım İşlerinin Vergilendirilmesi ve Muhasebeleştirilmesi (Türkiye Uygulaması). İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi).
5. Akın, S. (2011, Haziran). Yıllara Yaygın İnşaat ve Onarım İşlerinde Alınan Hak ediş Ödemelerinde Damga Vergisi Kesintisi. Vergi Sorunları Dergisi(273).
6. Akmaz, K. (2009, Kasım). Yıllara Yaygın İnşaat ve Onarım İşlerinde Özellikli Durumlar. E-Yaklaşım (23).
7. Aydın, Ş. (2015). Yıllara Yaygın İnşaat İşleri ve Muhasebeleştirilmesi. İstanbul: Okan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi).
8. Bakanlığı, M. (1998). Maliye Bakanlığı’nın 02.06.1998 tarih ve B.07.0.GEL.0.51/5138-9-20504 sayılı özelgesi.

9. Bozok, M. S. (2011). İnşaat Taahhüt İşletmelerinde Maliyet Oluşumu ve Muhasebeleştirilmesi. Eskişehir: Açık öğretim Fakültesi Yayınları.
10. Çankaya, İ. (2003). İnşaat Muhasebesi. Ankara: Meslek Yapıtları.
11. Çelebi, G. (2011). Konut Yapı Kooperatifleri Ve Yıllara Yaygın İnşaat Taahhüt Ve Onarım İşlemleri Muhasebesi "Örnek Uygulamalar". Kırıkkale: Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi).
12. Demir, E. (2015, February). Yıllara Yaygın İnşaat, Taahhüt ve Onarım İşlemlerinde Vergilendirme ve Muhasebeleştirme Esasları Üzerine Bir Değerlendirme. The Journal of International Social Research, 8(36), s.834-845.
13. Gençoğlu, Ü. G. (2013). TMS 11 İnşaat Sözleşmeleri. Ü. Gücenme Gençoğlu, Y. Özerhan, & S. Karabınar içinde, Türkiye Finansal Raporlama Standartları (s. 625641). Sakarya: Sakarya Üniversitesi Sürekli Eğitim Merkezi.
14. Gökçen G., Ataman B., Çakıcı C., (2011) Türkiye Finansal Raporlama Standartları Uygulamaları", İstanbul, Türkmen Kitabevi.
15. Kavacık, M. (2008). Yıllara Yaygın İnşaat, Taahhüt ve Onarım İşlerinde Vergilendirilme ve Muhasebe İşlemleri. Manisa: Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi).
16. Keleş, M. (2015). İnşaat Sözleşmelerinin Uluslararası Muhasebe Standartları Çerçevesinde Raporlanması. İstanbul: Okan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi).
17. Kızılot, Ş. (2008). İnşaat Muhasebesi Vergilendirilmesi Mevzuatı ve Asgari İşçilik (11 b.). Ankara: Yaklaşım Yayınları.
18. Kieso, E. Donald, Jerry J. Weygandt ve Terry D. Warfield (2010), Intermediate Accounting IFRS Edition Vol.2, John Wiley & Sons, USA.
19. MEGEP. (2008). Muhasebe Finansman - İnşaat İşletmeleri. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.
20. Öztürk, O. (2009, Aralık). Yıllara Yaygın İnşaat ve Onarım İşlerinde Dönem Sonu İşlemleri. Vergi Sorunları Dergisi (255).
21. RG. (tarih yok). 31.03.1969 tarih ve 13162 sayılı Resmi Gazete’de.
22. Sayan, M. (1998, Ocak). İnşaat Taahhüt Kazançlarına İlişkin Farklı Bir Yaklaşım. Vergi Dünyası Dergisi.
23. Sayın, K. Ş., Merter, A.K. (2017, Aralık). TMS İnşaat Sözleşmeleri Standardının Türk Vergi Sistemi Açısından Değerlendirilmesi ve Uygulama Örneği. Akademik Tarih ve Düşünce Dergisi. 4(13), s. 63-95.
24. Sevilengül, O. (2014). Genel Muhasebe (17 b.). Ankara: Gazi Kitabevi.
25. Sezgin, B. (2012, Mayıl). Birden Fazla Takvim Yılına Sirayet Eden İnşaat ve Onarma İşlerinde Geçici Vergi Uygulaması. E-Yaklaşım Dergisi (233), 397.
26. Şengür, E. D. (2012, Eylül-Ekim). İnşaat Sözleşmleri Muhasebesi ve Finansal Performansın Ölçülmesinde Maliyeti Kurtarma Yöntemi. Mali Çözüm Dergisi, 123-153.
27. Şenlik, M. (2013). Örnek Uygulamalarla İnşaat Muhasebesi Genel Bilgiler - Vergilendirme - Muhasebe Uygulamaları (1 b.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
28. Yereli. A., Kayalı, N., Demirlioğlu, L. (2011), İnşaat Sözleşmelerine İlişkin Türkiye Muhasebe Standardı (TMS 11) Çerçevesinde Yıllara Yaygın İnşaat Taahhüt İşlerinin Muhasebeleştirilmesi, Dokuz Eylül Üniversitesi S.B.E Dergisi, 13(3), s. 113-135.
29. Yılmaz, K. (2004). İnşaat Muhasebesi Vergilendirme ve Asgari İşçilik. Ankara: Ce-Ka Yayınları.
30. Yükçü, S. (2014). Genel Muhasebe (7 b.). İzmir: Altın Nokta.
31. 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu
32. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu