Yetişkinlerin Saldırganlık Eğilimlerinin Var Olmayan Hayvan Çiz Testi Aracılığıyla Değerlendirilmesi
Öz
Amaç: Saldırganlık çoğunlukla toplum tarafından hoş karşılanmayan bir durumdur. Bundan dolayı insanlar saldırganlık dürtülerini gizleme eğilimindedirler. Saldırganlığı ölçmek için geliştirilmiş standart ölçekler ile bireylerdeki saldırganlık eğilimi değerlendirildiğinde birçok insan bilinçli olarak direnç gösterebilir. Özellikle saldırganlıkla ilgili soruları yanıtlarken gerçek duygularını yansıtmayabilirler. Projektif teknikler dolaylı bir yöntem olduğu için birey projektif teste verdiği cevabın önemini bilmez. Bu araştırmada bir projektif test olan ‘‘Var olmayan Hayvan Çiz Testi’’uygulanarak yetişkin bireylerin saldırganlık eğilimleri değerlendirilmeye çalışılmıştır.
Gereç ve Yöntemler: Araştırmada üniversitede eğitim görmekte olan 81 kadın (K), 73 erkek (E) toplam 154 öğrencinin çizdikleri resimler incelenmiştir. Katılımcılara önce var olmayan bir hayvan resmi çizmeleri ve resim bittikten sonra çizdikleri var olmayan hayvanı anlatan bilgilendirme yazısı yazmaları istenmiştir.
Bulgular: Araştırmaya toplam 154 öğrenci (K=81, E=73) katılmıştır. Öğrencilerin çizdikleri resimler incelendiğinde, resimlerin %44’ünde (n=69) saldırganlık belirtilerinin olduğu, %66’sında (n=85) ise saldırganlık belirtilerinin olmadığı görülmektedir. Araştırmaya katılan 73 erkek öğrencinin çizdiği resimlerin%54’ünde (n=40)saldırganlık belirtisi olduğu,%46’sında (n=33) ise saldırganlık belirtisi olmadığı görülmektedir. Araştırmaya katılan erkek öğrencilerin çizdikleri resimlerin 40’nda saldırganlık belirtisi gözlenmektedir (n=40). Bu belirtilerin 29’u proaktif, 11’i de reaktif saldırganlık belirtileridir. Kız öğrenciler reaktif saldırganlık belirtisi olarak en çok diken resmi çizmişlerdir (n=8). Erkek öğrencilerin ise sadece 3’ü dikenli hayvan çizmiştir.
Sonuç: Araştırmaya katılan kadınların çizdikleri resimlerde reaktif saldırganlık ipuçlarına daha çok rastlanırken, erkeklerin çizdikleri resimlerde ise proaktif saldırganlık ipuçları daha fazladır. Bu sonuç saldırganlığı ölçen standart testler kullanılarak yapılmış olan önceki araştırmalarla benzerlik göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Kenneth D, RolfLoeber L, Lisa Gatzke-Kopp D. Thereactive-proactive aggression questionnaire: differential correlates of reactive and proactive aggression in adolescentboys. Aggressive Behavior. 2006; 32( 2): 159-71.
- 2. Berkowitz L. Frustration-aggression hypothesis: Examination and reformulation. Psychol Bull. 1989; 106(1): 59-73.
- 3. Dodge K, Coie JD. Social-information-processingfactors in reactive and proactive aggression in children’speergroups. J Pers SocPsychol. 1987; 53(6); 1146-58.
- 4. Ivanov O, Egorov A. Agressiya i suitsidal'noe povedenie: neiropsikhologicheskie aspekty. Nevrologicheskii vestnik (Zhurnal im. V.M. Bekhtereva). 2012; 44(3): 15-28.
- 5. Salo S, Romanina E. Issledovanie gendernykh i vozrastnykh faktorov, vliyayushchikh na formirovanie agressii. Fizicheskayakul'tura: Vospitanie, Obrazovanie, Trenirovka. 2012; 2: 30-2.
- 6. Raine A, Dodge K, Loeber R, Gatzke-Kopp L, Lynam D, Reynolds C, Stouthamer-Loeber M, Liu J. Thereactive–proactive aggression questionnaire: Differential correlates of reactive and proactive aggression in adolescent boys. Aggressive Behaviour. 2006; 32(2): 159-71.
- 7. Gültekin F. Saldırganlık ve öfkeyi azaltma programının ilköğretim ikinci kademe öğrencilerinin saldırganlık ve öfke düzeyleri üzerindeki etkisi [Yayımlanmış Doktora Tezi]. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü; 2008.
- 8. Kameneva K, Ten'kov A. Agressiya v sem'e, realizuyushchayasya po sredstvom prichineniya k himicheskikh i termicheskikh ozhogov. Fundamental'nye İssledovaniya. 2012; 2 (2): 62-4.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Zehra Keşci
0000-0001-9173-412X
Türkiye
Pınar Aka
Bu kişi benim
0000-0002-9487-5224
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Mayıs 2020
Gönderilme Tarihi
13 Temmuz 2019
Kabul Tarihi
28 Nisan 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Cilt: 10 Sayı: 2
Cited By
Analyzing Attachment Representations and Aggression Tendencies of Individuals Diagnosed with Psychosomatic Skin Disease through Drawing Method
Psikiyatride Guncel Yaklasimlar - Current Approaches in Psychiatry
https://doi.org/10.18863/pgy.1509412
