Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde Çalışan Öğretmenlerin Kurum-Aile İş Birliğine İlişkin Görüşlerin Belirlenmesi
Öz
Bu araştırmanın amacı, özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde görev yapan öğretmenlerin kurum–aile iş birliğine ilişkin görüşlerini belirlemektir. Araştırma nitel araştırma yaklaşımıyla yürütülmüş ve fenomenoloji deseni kullanılmıştır. Çalışma grubunu 8 öğretmen oluşturmaktadır. Veriler yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanmış ve içerik analiziyle analiz edilmiştir. Bulgular, öğretmenlerin ailelerle iş birliği sürecinde en sık aile katılımının yetersizliği, eğitim sürecinin evde desteklenmemesi ve gerçekçi olmayan beklentilerle karşılaştığını göstermektedir. Öğretmenler, kurum–aile iş birliğinin güçlendirilmesi ve sürekli iletişimin sağlanmasının gerekliliğini vurgulamıştır.
Anahtar Kelimeler
Özel eğitim, aile katılımı, kurum iş birliği, rehabilitasyon
Kaynakça
- Açar, D., Dilbilir, Y. ve Demiralp, C. (2022). Özel eğitim öğretmenlerinin zihinsel yetersizliği olan çocukların eğitimi sürecindeki görüşlerinin incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(3), 1295–1312. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2022..-1098954
- Akman Dömbekci, H. ve Erişen, M. A. (2022). Nitel araştırmalarda görüşme tekniği. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22 (Özel Sayı 2), 141–160. https://doi.org/10.18037/ausbd.1227330
- Akmeşe, İ., & Kayhan, N. (2014). Okul öncesi ve ilkokula devam eden özel gereksinimli öğrencilerin aile katılım düzeylerinin incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 43(2), 39–56. https://doi.org/10.14812/cufej.2014.012
- Arslan, A., Ulaş, A. H. ve Coşkun, M. K. (2020). Özel eğitimde aile eğitimine yönelik bir derleme çalışması. Ekev Akademi Dergisi, (84), 21–38.
- Aslanargun, E. (2007). Okul-aile işbirliği ve öğrenci başarısı üzerine bir tarama çalışması. Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(18), 119–135.
- Balkar, B. (2009). Okul-aile işbirliği sürecine ilişkin veli ve öğretmen görüşleri üzerine nitel bir çalışma. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(36), 105–123.
- Blackman, S. ve Mahon, E. (2016). Understanding teachers’ perspectives of factors that influence parental involvement practices in special education in Barbados. Journal of Research in Special Educational Needs, 16(4), 264–271. https://doi.org/10.1111/1471-3802.12083
- Dan, B. A., Kovács, K. E., Bacskai, K., Ceglédi, T. ve Pusztai, G. (2023). Family–SEN school collaboration and its importance in guiding educational and health-related policies and practices in the Hungarian minority community in Romania. International Journal of Environmental Research and Public Health, 20(3), 2054. https://doi.org/10.3390/ijerph20032054
- Dayı, E., & Töret, G. (2021). Özel eğitim öğretmeni adaylarının iş birliğine ilişkin metaforik algıları. Mediterranean Journal of Social Sciences, 10(2), 863–877. https://doi.org/10.33206/mjss.793039
- Demirel, S. (2005). Özel eğitim ve rehabilitasyon hizmetlerinde aile eğitiminin önemi. Ufkun Ötesi Bilim Dergisi, (1), 61–74.