Bu makale, Habermas’ın “kurumsal tercüme koşulunu” Türkiye’de başörtüsü meselesi üzerinden tartışmaktadır. Argüman, gayri-resmî kamusallık ile parlamento, mahkemeler gibi kurumsal eşikler arasında işleyen “iki kanallı model”in fiiliyatta nasıl tercüme baskıları ürettiğini göstermeye dayanmaktadır. 2008 Anayasa değişikliği görüşmelerine ait TBMM Genel Kurul tutanakları ile aynı aktörlerin yakın dönem medya demeçlerinden oluşan odaklı bir korpus üzerinde eleştirel söylem analizi uygulanmaktadır. Analiz birimi, farz/emir, mahremiyet, iffet gibi dinî kaynak çerçevelerden hak, eşitlik, ayrımcılık yasağı ve insan onuru gibi genel erişilebilir kategorilere yapılan tercüme hamlelerinden oluşmaktadır. Çalışma, tercümeyi normatif hedefler, kurumsal tasarım ve söylemsel yan etkileri birlikte düşünen bir siyasal teknoloji olarak kavramsallaştırmakta, Türkiye bağlamında tercümenin dini dilden seküler dile ve seküler dilden dini dile olmak üzere çift yönlü işleyebildiğine işaret etmekte ve farklı alanlara taşınabilir pratik okuma ilkeleri önermektedir.
Kurumsal Tercüme Koşulu Kamusal Akıl Başörtüsü Eleştirel Söylem Analizi Post-seküler Toplum
Bu çalışma insan katılımcı gerektirmeyen arşiv/ikincil veri analizine dayanmaktadır. Bu nedenle etik kurul onayı gerektirmemektedir. Araştırma ve yayın etiği ilkelerine uyulmuştur.
Bu araştırma için özel bir dış finansman alınmamıştır.
This article examines Habermas’s “institutional translation proviso” through the case of the headscarf in Turkey. It argues that the “two-track model” operating between the informal public sphere and institutional thresholds such as parliament and the courts generates translation pressures in practice. critical discourse analysis is applied to a focused corpus comprising plenary transcripts of the Grand National Assembly of Turkey from the 2008 constitutional amendment debates and contemporaneous media statements by the same actors. The unit of analysis consists of translation moves that recast religiously sourced frames such as obligation/command, privacy, and chastity into generally accessible categories such as rights, equality, the prohibition of discrimination, and human dignity. The study conceptualizes translation as a political technology that jointly considers normative aims, institutional design, and discursive side effects; it further shows that, in the Turkish context, translation can operate bidirectionally, from religious to secular language and from secular to religious and proposes transferable, practical reading heuristics for application across other domains.
Institutional Translation Proviso Public Reason Headscarf (Hijab) Critical Discourse Analysis Post-secular Society
This research relies on archival/secondary data that do not involve human subjects. Therefore, formal ethics committee approval was not required. Research and publication ethics were observed.
This research received no specific external funding.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Kamu Yönetimi |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 29 Eylül 2025 |
| Kabul Tarihi | 14 Aralık 2025 |
| Erken Görünüm Tarihi | 15 Aralık 2025 |
| DOI | https://doi.org/10.46482/ebyuiibfdergi.1793020 |
| IZ | https://izlik.org/JA34CX97UF |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Sayı: Advanced Online Publication |