TÜRKİYE’DE 2011-2023 YILLARI ARASINDA STRATEJİK HALKLA İLİŞKİLER ALANINDA YAPILAN LİSANSÜSTÜ TEZLERİN İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışma, 2011–2023 yılları arasında Türkiye’de “Stratejik Halkla İlişkiler” alanında hazırlanan lisansüstü tezleri inceleyerek üniversitelerin araştırma eğilimlerini belirlemeyi amaçlamaktadır. Stratejik halkla ilişkiler, örgütlerin hedef kitleleriyle iki yönlü, planlı ve ölçülebilir iletişim süreçleri kurmasına olanak tanıyan bir yönetim yaklaşımıdır. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nde “stratejik halkla ilişkiler” anahtar sözcüğüyle taranan ve erişime açık toplam 22 tez, yıl, tür, üniversite, konu, yöntem, örneklem, veri toplama tekniği, danışman unvanı ve anahtar kelimeler açısından incelenmiştir. Veriler, araştırmacılar tarafından geliştirilen “Lisansüstü Tez İnceleme Formu” aracılığıyla toplanmış, doküman incelemesi tekniğiyle analiz edilmiştir. MAXQDA 2020 yazılımıyla gerçekleştirilen analizler sonucunda, tezlerin çoğunlukla nitel araştırma yaklaşımına dayandığı belirlenmiştir. Çalışmanın, stratejik halkla ilişkiler alanındaki akademik eğilimleri ortaya koyarak gelecekteki araştırmalara yön vermesi beklenmektedir

Anahtar Kelimeler

• Stratejik halkla ilişkiler
• lisansüstü tezler
• içerik analizi
• MAXQDA

An Analysıs of Postgraduate Theses in The Field of Strategıc Publıc Relatıons in Turkey Between The Years 2011-2023

Öz

This study aims to examine graduate theses on “Strategic Public Relations” in Turkey between 2011 and 2023 to identify the research trends of universities. Strategic public relations is a management approach that enables organizations to establish two-way, planned, and measurable communication processes with their target audiences. A total of 22 publicly accessible theses retrieved from the National Thesis Center of the Council of Higher Education using the keyword “strategic public relations” were analyzed in terms of year, type, university, topic, method, sample, data collection technique, advisor’s title, and keywords. Data were collected through a “Graduate Thesis Review Form” developed by the researchers and analyzed using the document analysis method. Analyses conducted with MAXQDA 2020 revealed that most theses employed a qualitative research approach. The study is expected to contribute to systematically understanding academic trends in the field and serve as a reference for future .

Anahtar Kelimeler

• Strategic public relations
• postgraduate theses
• content analysis
• MAXQDA

Kaynakça

1. Akdağ, M. (2010). Örgütsel açıdan insan kaynakları ve halkla ilişkiler. Literatürk Yayınları.
2. Akdağ, M. (2014). Krizlere hazır olmak açısından örgütlerde halkla ilişkiler yönetimi. In M. Akdağ & Ü. Arklan (Eds.), Kriz iletişimi: İletişimsel temelde çözüm odaklı stratejik yaklaşımlar (ss. 387–442). Literatürk Yayınları.
3. Ayazlar, R. A. (2015). Araştırmalarda güvenirlik ve geçerlilik. A. Yüksel, A. Yanık ve R. A. Ayazlar (Ed.), Bilimsel araştırma yöntemleri içinde (s. 63-79). Seçkin Yayıncılık.
4. Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27-40. https://doi.org/10.3316/QRJ0902027
5. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş.& Demirel, F. (2023). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri (34. Baskı). Pegem Akademi.
6. Cohen, L., Manion, L.& Morrison, K. (2007). Research methods in education (6th Edition). Routledge.
7. Cutlip, S. M., Center, A. H.& Broom, G. M. (1985). Effective public relations. Prentice Hall.
8. Çiçek, D.& Kozak, N. (2012). Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi’nde yayımlanan hakem denetimli makalelerin bibliyometrik profili. Türk Kütüphaneciliği, 26(4), 734-756.

9. Dey, L. (1993). Qualitative data analysis: A user friendly guide for social scientists. Routledge.
10. Freeman, R. E. (1984). Strategic management: A stakeholder approach. Pitman Publishing.
11. Geçikli, F. (2021). Stratejik halkla ilişkiler kavramı, kapsamı, amaçları ve uygulama alanları. In F. Geçikli (Ed.), Stratejik Halkla İlişkiler Yönetimi: Kavram, kuram ve uygulamalar (pp. 1–18). Beta Yayınları.
12. Göksel, A. B. (2013). Stratejik halkla İlişkiler yönetimi. Nobel Yayıncılık.
13. Grunig, J. E. (2005). Halkla ilişkiler ve iletişim yönetiminde mükemmellik. Rota.
14. Grunig, J. E., Hunt, T. (1984). Managing public relations. Holt, Rinehart, and Winston.
15. Koyuncuoğlu, Ö. (2020). Türkiye’de girişimci ve yenilikçi üniversitelerin gömülü teoriye göre değerlendirmesi ve bir model önerisi. Nobel Bilimsel Eserler.
16. Krefting, L. (1991). Rigor in qualitative research: The assessment of trustworthiness. The American Journal of Occupational Therapy, 45(3), 214-222. https://doi.org/DOI: 10.5014/ajot.45.3.214
17. Loomis, A., Davis, A., Cruden, G., Padilla, C., & Drazen, Y. (2021). Early childhood suspension and expulsion: A content analysis of state legislation. Early Childhood Education Journal, 50(2), 327-344. https://doi.org/10.1007/s10643-021-01159-4
18. Mayring, P. (2011). Nitel sosyal araştırmaya giriş nitel düşünce için bir rehber. (A. Gümüş ve M. S. Durgun, Çev.). Bilgesu Yayıncılık.
19. Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma: Desen ve uygulama için bir rehber. (S. Turan Çev.). Nobel Akademik Yayıncılık.
20. Miles, M. B.& Huberman, A. M. (1994). Qualitative data dnalysis (2nd Edition). Sage Publications.
21. Neuendorf, K. A. (2002). The content analysis guidebook. Thousand Oaks, CA: Sage.
22. Niyazi, K. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Yayın Dağıtım.
23. Özaydın, H. (2024). Pazarlama Halkla İlişkileri Konulu Tezlerin İncelenmesi. İçinde B. Küçüksaraç (Ed.), Sürdürülebilirlik İletişiminden Yapay Zekaya Güncel İletişim Araştırmaları. BİDGE Yayınları.
24. Özekenci̇, E. K. (2022). Uluslararasi ticaret ve yeşil lojistik alaninda yazılan lisansüstü tezlerin içerik analizi yöntemiyle incelenmesi: Ulusal tez merkezi örneklemi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 24(Özel Sayı), 238-266. https://doi.org/10.16953/deusosbil.1189619
25. Patton, M., Q. (1987). How to use qualitative methods in evaluation. Sage Publications.
26. Paul, C. (2011). Strategic communication: Origins, concepts, and current debates. Bloomsbury Publishing.
27. Smith, R. D. (2020). Strategic planning for public relations. Routledge.
28. Strauss, A., Corbin, J. (1990). Basics of qualitative research. Sage Publications.
29. Tavşancıl, E.& Aslan, E. (2001). İçerik analizi ve uygulama örnekleri. Epsilon.
30. Telli̇, S. G. (2018). Türkiye’de yükseköğretim sistemi üzerine düşünceler. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 1(3), 132-138. https://doi.org/10.32329/uad.482681
31. Ültay, E.& Ültay, N. (2014). Context-based physics studies: A thematic review of the literature.
32. Werder, K. P. (2005). An empirical analysis of the influence of perceived attributes of publics on public relations strategy use and effectiveness. Journal of Public Relations Research, 17(3), 217-266.
33. Wimmer, R. D.& Dominick, J. R. (2013). Mass media research: An indroduction (10th ed.). Cengage Learning.
34. Yıldırım, A.& Şimşek, H. (2000). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
35. Yıldırım, A.& Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (12. Baskı). Seçkin Yayıncılık.
36. YÖK. (2024). Yükseköğretimde yeni istatistikler. Erişim adresi: https://istatistik.yok.gov.tr/