INVESTIGATION OF THE CONTRIBUTION OF CODING TRAINING IN TEACHING CANDIDATES TO THE DEVELOPMENT OF LIFELONG LEARNING COMPETENCIES

Öz

Kodlama Eğitiminin Öğretmen Adaylarının Yaşam Boyu Öğrenme Yeterliliklerinin Geliştirmesine Katkısının İncelenmesi

Öz

Bu çalışmada programlama eğitiminin öğretmen adaylarının hayat boyu öğrenme yeterliliklerinin geliştirmesine katkısının belirlenmesi amaçlanmıştır. Karma yöntem ile desenlenen bu çalışma, Batı Karadeniz’de bulunan bir devlet üniversitesinde okuyan 1. Sınıf öğrencileriyle gerçekleştirilmiştir. Mevcut çalışma, Psikolojik Danışma ve Rehberlik (PDR) ve Sosyal Bilgiler Öğretmenliği 1. Sınıfında okuyan 70 gönüllü katılımcı ile 2017-2018 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde yürütülmüştür. Bu çalışmada kişisel bilgi formu, yaşam boyu öğrenme yeterlikleri ölçeği ve yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre katılımcıların yaşam boyu öğrenme yeterlilik puanlarının kodlama eğitimi süreci sonunda arttığı bulunmuştur. En çok dijital yeterlik boyutunda artış gerçekleşmiştir. Öğrencilerin programlama öğretim süreci sonrasında elde edilen hayat boyu öğrenme yeterlikleri cinsiyete ve bölüme göre anlamlı farklılık göstermemiştir. Nitel boyuttan elde edilen bulgular da bu bulguları desteklemektedir. Bu bulgu programlama öğretim uygulamalarının öğretmen adayı öğrencilerin hayat boyu öğrenme yeterliklerinin geliştirilmesinde önemli bir etkiye sahip olduğunu ve öğretmen adaylarının hayat boyu öğrenme yeterliklerinin artırılması için programlama öğretiminin bir çözüm olabileceği söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• öğretmen adayları,yaşam boyu öğrenme yeterlilikleri,programlama eğitimi

Kaynakça

1. Avrupa Komisyonu. (2005). Proposal for a Reccomendation of The European Parliament and of The Councıl on Key Competences for Lifelong Learning http://eur-lex. europa. eu/legal content/EN/TXT adresinden erişilmiştir.
2. Berberoğlu, B. (2010). Yaşam Boyu Öğrenme İle Bilgi ve İletişim Teknolojileri Açısında Türkiye’nin Avrupa Birliği’ndeki Konumu. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi. V(II). 113-117.
3. Coşkun, P. ve Odabaş, H. (2008), Bilgi Toplumunda Yaşam Boyu Öğrenmenin Anahtarı: Bilgi Okuryazarlığı: Küreselleşme, Demokratikleşme ve Türkiye Uluslararası Sempozyumu Bildiri Kitabı: Antalya
4. Creswell, J. W. (2012). Educational research: planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research (4th ed). Boston: Pearson.
5. Durak, H. (2016). Üstün yetenekli öğrencilere yazılım geliştirme süreçlerinin öğretilmesine yönelik bir öğretim programının tasarlanması ve geliştirilmesi. Yayımlanmamış Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
6. Ekinci, N. (2008). Üniversite öğrencilerinin öğrenme yaklaşımlarının belirlenmesi ve öğretme-öğrenme süreci değişkenleri ile ilişkileri. Yayımlanmamış doktora tezi. Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
7. Fındıkçı, İ. (2004). Öğreten okuldan öğrenen okula. Yaşadıkça Eğitim (Edit: R. Demir) İstanbul: Hayat.
8. Gündoğan, N. (2003). Avrupa Birliği’ne Üye Ülkelerde Bir İstihdam Politikası Aracı Olarak “Yaşamboyu Öğrenme” ve Bazı Örnek Program ve Uygulamalar. Kamu İş 7 (2).

9. Gür Erdoğan, D. (2014). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimlerine etki eden faktörler. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
10. İzci, E., & Koç, S. (2012). Öğretmen Adaylarının Yaşam Boyu Öğrenmeye İlişkin Görüşlerinin Değerlendirilmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(9), 101-114.
11. Jenkins, A. (2004). Women, lifelong learning and employment. Centre for the Economics of Education. U.K. London School of Economics and Political Science. Available online at: http://cee.lse.ac.uk/ceedps/ceedp39.pdf, Retrieved on September 30 2018.
12. Köğce, D., Özpınar, İ., Mandacı Şahin, S., & Aydoğan Yenmez, A. (2014). Öğretim elemanlarının 21. yüzyıl öğrenen standartları ve yaşam boyu öğrenmeye ilişkin görüşleri. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, 185-213.
13. Merter, F., & Koç, S. (2010). İlköğretim Öğretmenlerinin Bilgi Eğitimi Tutumu Konusundaki Tutumları. IX. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Sempozyumu, 20-22.
14. Miles, M. B., Huberman, A. M., Huberman, M. A., & Huberman, M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. sage.
15. Okçabol, R. (2005). Öğretmen yetiştirme sistemimiz. Ankara: Ütopya Yayınevi.
16. Parlar, H. (2012). Bilgi toplumu, değişim ve yeni eğitim paradigması. Yalova Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(4).
17. Sayın, Z., & Seferoğlu, S. S. (2016). Yeni bir 21. yüzyıl becerisi olarak kodlama eğitimi ve kodlamanın eğitim politikalarına etkisi. Akademik Bilişim Konferansı, 3-5.
18. Şahin, Ç., ve Arcagök, S. (2014). Öğretmenlerin Hayat boyu Öğrenme Yeterlikleri Düzeyinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Journal of Social Sciences/Sosyal Bilimler Dergisi, 7(16).
19. Uzunboylu, H. ve Hürsen, Ç. (2011). Hayat boyu Öğrenme Yeterlik Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 449-460.