Problems Reflected in the Inspector Reports of Teacher Training Colleges in the Ottoman Provinces (Erzurum, Van, and Bitlis) (1911-1912)
Öz
The aim of this study is to examine the functioning and challenges of the Darülmuallimins (teacher training schools) in the Ottoman provinces of Erzurum, Van, and Bitlis through inspector reports dated 1911-1912. A qualitative research design was adopted, employing document analysis as the method. Data were obtained from official reports preserved in the Ottoman Archives of the Presidency of the Republic of Türkiye and submitted to the Ministry of Education. The thematic analysis revealed five categories: physical conditions and geographical constraints, teacher shortages and salary policies, administrative and institutional weaknesses, competition from non-Muslim schools, and proposed solutions. Findings indicate that provincial teacher training schools became largely dysfunctional due to inadequate infrastructure, harsh climatic conditions, lack of financial incentives, difficulties in recruiting qualified teachers, and administrative deficiencies. Furthermore, the rise of Armenian schools as more attractive alternatives highlighted the legitimacy and prestige loss of state institutions. The inspector reports demonstrate that educational modernization in the Ottoman provinces was challenged not only by physical and financial limitations but also by governance issues and the growing competition of community schools. The reports also provided concrete proposals, showing that provincial education was not merely a field of problems but also a context where practical policy solutions were developed.
Anahtar Kelimeler
Darülmuallimins Education inspection Modernisation in education Teacher training
Kaynakça
- Akdeniz, A. (2024). Osmanlı’da modern eğitimin teşkilatlanması (1839-1868). Asia Minor Studies, 12(2), 123-137. https://doi.org/10.17067/asm.1489550
- Akyüz, Y. (1999). Türk eğitim tarihi (Başlangıçtan 1999’a) (7. baskı). Alfa Yayınları.
- Akyüz, Y. (2006). Türkiye’de Öğretmen yetiştirmenin 160. yılında Darülmuallimîn’in ilk yıllarına toplu ve yeni bir bakış. OTAM Ankara Üniversitesi Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 20, 17-58. https://doi.org/10.1501/OTAM_0000000532
- Akyüz, Y. (2012). Türkiye’de öğretmenlerin toplumsal değişmedeki etkileri (1839-1950) (2. baskı). Pegem Akademi Yayınları.
- Al-Şensoy, S., & Sağgöz, A. (2015). Öğrenci başarısının sınıfların fiziksel koşulları ile ilişkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 16(3), 87-104. https://izlik.org/JA89FR74ZR
- Albayrak, M., & Şeker, K. (2014). Arşiv belgelerine göre Osmanlı eğitiminde modernleşme. Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü Yayınları. Erişim: https://www.devletarsivleri.gov.tr/varliklar/dosyalar/eskisiteden/yayinlar/osmanli-arsivi-yayinlar/134_OSMANLI%20E%C4%9E%C4%B0T%C4%B0M%C4%B0NDE%20Modernle%C5%9Fme.pdf
- Alkan, M.Ö. (2004). İmparatorluk’tan Cumhuriyete modernleşme ve ulusçuluk sürecinde eğitim. Kemal H. Karpat (Der.), Osmanlı geçmişi ve bugünün Türkiye’si (1. baskı) (ss. 73-242) içinde. İstanbul bilgi Üniversitesi Yayınları.
- Altın, H. (2008). 1869 maarif-i umumiye nizamnamesi ve öğretmen yetiştirme tarihimizdeki yeri. Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 13(1), 271-283. https://izlik.org/JA24CN33ZW
- Cevherli, K. (2022). Meşrutiyet’ten cumhuriyete eğitim: Kurumlar, tartışmalar, gelişmeler (1. baskı). Eski Yeni Yayınları.
- Ceylan-Dumanoğlu, S., & Yetişgin, M. (2019). Taşrada darülmuallimatların açılışı ve tarihsel gelişimi. Turkish History Education Journal, 8(1), 174-198. https://doi.org/10.17497/tuhed.493065
- Dilbaz, M. (2021). Dindar modern itaatkâr: Sultan II. Abdülhamid’in eğitim politikalarında İslam meselesi (1. Baskı). Dergâh Yayınları.
- Fortna, B.C. (2005). Mekteb-i Hümayun: Osmanlı İmparatorluğu’nun son döneminde İslam, devlet ve eğitim (P. Siral, çev.). İletişim Yayınları.
- Gündüz, M. (2012). Eğitimci yönüyle Ahmed Cevdet Paşa (1. baskı). Doğu Batı Yayınları.
- Gündüz, M. (2015). Osmanlı eğitim mirası: Klasik ve modern dönem üzerine makaleler (2. baskı). Doğu Batı Yayınları.
- Gündüz, M. (2022). Dârülmuallimîn nizamnamesi. Türk Maarif Ansiklopedisi. Erişim: https://turkmaarifansiklopedisi.org.tr/darulmuallimin-nizamnamesi#yazar-1
- Kafadar, O. (2016). Türk eğitim düşüncesinde Batılılaşma (2. baskı). Vadi Yayınları.
- Karabacak, G. (2014). Osmanlı Devleti’nin son dönemlerinde öğretmen yetiştiren kurumlar (1876-1920). (Yayımlanmamış Yüksek Lisans tezi). Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Kahramanmaraş.
- Kaya, U. (2013). Darülmuallimin ile ilgili bir nizamname layihası ve Darülmuallimin’e giriş sürecinde bir imtihan. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 3(5), 35-54. https://doi.org/10.17828/yasbed.16419
- Keklik, E. (2021). Son dönem Osmanlı eğitim teşkilatında öğretmen sorunu. OTAM Ankara Üniversitesi Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 50, 133-169. https://izlik.org/JA74FG23UH
- Kodaman, B. (1999). Abdülhamid devri eğitim sistemi (3. baskı). Türk Tarih Kurumu Yayınları.
- Külekçi, C. (2010). Dârülmuallimîn Nizamname-i Cedîdi. Şarkiyat İlmi Araştırmalar Dergisi, 3, 150-156. https://izlik.org/JA84AY47PX
- Özkan, R. (2018). Darülmuallimîn’in ilk nizamnamesi ve Prof. Dr. Yahya Akyüz. Akademik Matbuat, 2(1), 1-15. https://izlik.org/JA88RL69KG
- Sevinç, N. (2002). Osmanlı’dan günümüze misyoner faaliyetleri (1. baskı). Milenyum Yayınları.
- Skantz-Åberg, E., Lantz-Andersson, A., Lundin, M., & Williams, P. (2022). Teachers’ professional digital competence: an overview of conceptualisations in the literature. Cogent Education, 9(1). https://doi.org/10.1080/2331186X.2022.2063224
- Soehner, D., & Ryan, T. (2011). The interdependence of principal school leadership and student achievement. Scholar-Practitioner Quarterly, 5(3), 274-288.
- Somel, S.A. (2013). Gayrımüslim okulları nasıl azınlık okullarına dönüştü: geçmişten günümüze azınlık okulları: sorunlar ve çözümler projesi raporu, 1. Tarih Vakfı, Sabancı Üniversitesi. Erişim: https://research.sabanciuniv.edu/id/eprint/21969/
- Somel, S.A. (2020). Kırım savaşı, Islahat Fermanı ve Osmanlı eğitim düzeninde dönüşümler. H. İnancık ve M. Seyitdanlıoğlu (Ed.) Tanzimat: Değişim sürecinde Osmanlı İmparatorluğu (9. baskı) (ss. 638-708) içinde. Türkiye İş Bankası Yayınları.
- Soydan, T. (2015). Osmanlı son dönemi’nden günümüze Türkiye’de öğretmen istihdamı ve sorunlarına bakış. K. Karakütük (Ed.) Prof. Dr. Mahmut Adem’e Armağan (1. baskı) (ss. 581-597) içinde. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
- Sprague, N.L., Scott, S.N., Mehranbad, C.A., Sachs, A.L., Ekenga, C.C., Rundle, A.G., Branas, C.C., & Factor-Litvak, P. (2025). Changing Degrees: a weight-of-evidence scoping review examining the impact of childhood exposures to climate change on educational outcomes. Environmental Research, 277, 121639. https://doi.org/10.1016/j.envres.2025.121639
- Şanal, M. (2004). Osmanlı İmparatorluğu’nda kız öğretmen okulunda görev yapan kadın idareci ve öğretmenler ile okuttukları dersler. Belleten, 68(253), 649-670. https://doi.org/10.37879/belleten.2004.649
- Şimşek, H. (2014). Osmanlı döneminde kısa süreli öğretmen yetiştirme uygulamaları Darulameliyat ve taşrada öğretmen yetiştirme. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 77-95. https://izlik.org/JA89HP44KW
- Şişman, M. (2023). Öğretim liderliği (7. baskı). Pegem Akademi.
- Tanner, C. K. (2008). Explaining relationships among student outcomes and the school’s physical environment. Journal of Advanced Academics, 19(3), 444-471. https://doi.org/10.4219/jaa-2008-812
- Taşer, S. (2023). Tanzimat’tan Cumhuriyet’e öğretmen yetiştiren kurumlarda eğitim yönetimi ve denetimi (4. baskı). Pegem Akademi.
- Tekeli, İ., & İlkin, S. (1993). Osmanlı İmparatorluğu’nda eğitim ve bilgi üretim sisteminin oluşumu. Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Yayınları.
- Tümer-Erdem, Y. (2013). II. Meşrutiyet’ten Cumhuriyete kızların eğitimi. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
- Ünal, U., & Seçkin-Birbudak, T. (2013). İstanbul Darülmuallimini (1848-1924). Atatürk Araştırma Merkezi Yayınları.
- Üstel, F. (2026). Makbul vatandaşın peşinde: II. Meşrutiyet’ten bugüne vatandaşlık eğitimi (10. baskı). İletişim Yayınları.
- Yetişgin, M., & Dumanoğlu, S.C., (2017). Osmanlı Darülmuallimin Mektebi: Maraş Darülmuallimini. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 16(4), 1083-1100, https://doi.org/10.21547/jss.332734
- Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (12. baskı). Seçkin Yayınları.
- Yıldız, H. (2012). Diyarbekir Darülmuallimini’nin tarihçesi. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8, 133-158. https://izlik.org/JA58GU43ND
Osmanlı Taşrasında (Erzurum, Van ve Bitlis) Darülmualliminlerin Müfettiş Raporlarına Yansıyan Sorunları (1911-1912)
Öz
Bu araştırmanın amacı, Osmanlı taşrasında yer alan Erzurum, Van ve Bitlis Darülmualliminleri’nin [öğretmen okullarının] işleyişini ve karşılaştıkları sorunları 1911-1912 yıllarına ait müfettiş raporları üzerinden incelemektir. Çalışmada nitel araştırma yaklaşımı benimsenmiş, yöntem olarak doküman incelemesi kullanılmıştır. Veriler, Cumhurbaşkanlığı Osmanlı Arşivi’nde bulunan ve Maarif Nezareti’ne sunulan resmî raporlardan elde edilmiştir. Analiz sonucunda beş tema ortaya çıkmıştır: fizikî koşullar ve coğrafî engeller, öğretmen yetersizliği ve maaş politikaları, yönetsel ve kurumsal zaaflar, gayrimüslim okulların rekabeti ve çözüm önerileri. Bulgular, taşrada eğitim kurumlarının yetersiz mekânsal altyapı, sert iklim koşulları, malî teşviklerin eksikliği, nitelikli öğretmen teminindeki zorluklar ve yönetimsel zaaflar nedeniyle işlevsizleştiğini göstermektedir. Ayrıca Ermeni cemaatinin açtığı okulların daha cazip bir alternatif haline gelmesi, devlet okullarının meşruiyet ve itibar kaybına uğradığını ortaya koymuştur. Müfettiş raporları, Osmanlı taşrasında eğitim modernleşmesinin fizikî ve malî kısıtlarla birlikte aynı zamanda yönetsel sorunlar ve cemaat okullarının rekabetiyle de sınandığını göstermektedir. Raporlarda dile getirilen çözüm önerileri ise dönemin taşra maarifinin yalnızca sorunlarıyla değil, aynı zamanda sahaya dayalı çözüm üretme kapasitesiyle de dikkate değer olduğunu ortaya koymaktadır.
Anahtar Kelimeler
Darülmuallimin Eğitim denetimi Eğitimde modernleşme Öğretmen yetiştirme
Kaynakça
- Akdeniz, A. (2024). Osmanlı’da modern eğitimin teşkilatlanması (1839-1868). Asia Minor Studies, 12(2), 123-137. https://doi.org/10.17067/asm.1489550
- Akyüz, Y. (1999). Türk eğitim tarihi (Başlangıçtan 1999’a) (7. baskı). Alfa Yayınları.
- Akyüz, Y. (2006). Türkiye’de Öğretmen yetiştirmenin 160. yılında Darülmuallimîn’in ilk yıllarına toplu ve yeni bir bakış. OTAM Ankara Üniversitesi Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 20, 17-58. https://doi.org/10.1501/OTAM_0000000532
- Akyüz, Y. (2012). Türkiye’de öğretmenlerin toplumsal değişmedeki etkileri (1839-1950) (2. baskı). Pegem Akademi Yayınları.
- Al-Şensoy, S., & Sağgöz, A. (2015). Öğrenci başarısının sınıfların fiziksel koşulları ile ilişkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 16(3), 87-104. https://izlik.org/JA89FR74ZR
- Albayrak, M., & Şeker, K. (2014). Arşiv belgelerine göre Osmanlı eğitiminde modernleşme. Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü Yayınları. Erişim: https://www.devletarsivleri.gov.tr/varliklar/dosyalar/eskisiteden/yayinlar/osmanli-arsivi-yayinlar/134_OSMANLI%20E%C4%9E%C4%B0T%C4%B0M%C4%B0NDE%20Modernle%C5%9Fme.pdf
- Alkan, M.Ö. (2004). İmparatorluk’tan Cumhuriyete modernleşme ve ulusçuluk sürecinde eğitim. Kemal H. Karpat (Der.), Osmanlı geçmişi ve bugünün Türkiye’si (1. baskı) (ss. 73-242) içinde. İstanbul bilgi Üniversitesi Yayınları.
- Altın, H. (2008). 1869 maarif-i umumiye nizamnamesi ve öğretmen yetiştirme tarihimizdeki yeri. Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 13(1), 271-283. https://izlik.org/JA24CN33ZW
- Cevherli, K. (2022). Meşrutiyet’ten cumhuriyete eğitim: Kurumlar, tartışmalar, gelişmeler (1. baskı). Eski Yeni Yayınları.
- Ceylan-Dumanoğlu, S., & Yetişgin, M. (2019). Taşrada darülmuallimatların açılışı ve tarihsel gelişimi. Turkish History Education Journal, 8(1), 174-198. https://doi.org/10.17497/tuhed.493065
- Dilbaz, M. (2021). Dindar modern itaatkâr: Sultan II. Abdülhamid’in eğitim politikalarında İslam meselesi (1. Baskı). Dergâh Yayınları.
- Fortna, B.C. (2005). Mekteb-i Hümayun: Osmanlı İmparatorluğu’nun son döneminde İslam, devlet ve eğitim (P. Siral, çev.). İletişim Yayınları.
- Gündüz, M. (2012). Eğitimci yönüyle Ahmed Cevdet Paşa (1. baskı). Doğu Batı Yayınları.
- Gündüz, M. (2015). Osmanlı eğitim mirası: Klasik ve modern dönem üzerine makaleler (2. baskı). Doğu Batı Yayınları.
- Gündüz, M. (2022). Dârülmuallimîn nizamnamesi. Türk Maarif Ansiklopedisi. Erişim: https://turkmaarifansiklopedisi.org.tr/darulmuallimin-nizamnamesi#yazar-1
- Kafadar, O. (2016). Türk eğitim düşüncesinde Batılılaşma (2. baskı). Vadi Yayınları.
- Karabacak, G. (2014). Osmanlı Devleti’nin son dönemlerinde öğretmen yetiştiren kurumlar (1876-1920). (Yayımlanmamış Yüksek Lisans tezi). Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Kahramanmaraş.
- Kaya, U. (2013). Darülmuallimin ile ilgili bir nizamname layihası ve Darülmuallimin’e giriş sürecinde bir imtihan. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 3(5), 35-54. https://doi.org/10.17828/yasbed.16419
- Keklik, E. (2021). Son dönem Osmanlı eğitim teşkilatında öğretmen sorunu. OTAM Ankara Üniversitesi Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 50, 133-169. https://izlik.org/JA74FG23UH
- Kodaman, B. (1999). Abdülhamid devri eğitim sistemi (3. baskı). Türk Tarih Kurumu Yayınları.
- Külekçi, C. (2010). Dârülmuallimîn Nizamname-i Cedîdi. Şarkiyat İlmi Araştırmalar Dergisi, 3, 150-156. https://izlik.org/JA84AY47PX
- Özkan, R. (2018). Darülmuallimîn’in ilk nizamnamesi ve Prof. Dr. Yahya Akyüz. Akademik Matbuat, 2(1), 1-15. https://izlik.org/JA88RL69KG
- Sevinç, N. (2002). Osmanlı’dan günümüze misyoner faaliyetleri (1. baskı). Milenyum Yayınları.
- Skantz-Åberg, E., Lantz-Andersson, A., Lundin, M., & Williams, P. (2022). Teachers’ professional digital competence: an overview of conceptualisations in the literature. Cogent Education, 9(1). https://doi.org/10.1080/2331186X.2022.2063224
- Soehner, D., & Ryan, T. (2011). The interdependence of principal school leadership and student achievement. Scholar-Practitioner Quarterly, 5(3), 274-288.
- Somel, S.A. (2013). Gayrımüslim okulları nasıl azınlık okullarına dönüştü: geçmişten günümüze azınlık okulları: sorunlar ve çözümler projesi raporu, 1. Tarih Vakfı, Sabancı Üniversitesi. Erişim: https://research.sabanciuniv.edu/id/eprint/21969/
- Somel, S.A. (2020). Kırım savaşı, Islahat Fermanı ve Osmanlı eğitim düzeninde dönüşümler. H. İnancık ve M. Seyitdanlıoğlu (Ed.) Tanzimat: Değişim sürecinde Osmanlı İmparatorluğu (9. baskı) (ss. 638-708) içinde. Türkiye İş Bankası Yayınları.
- Soydan, T. (2015). Osmanlı son dönemi’nden günümüze Türkiye’de öğretmen istihdamı ve sorunlarına bakış. K. Karakütük (Ed.) Prof. Dr. Mahmut Adem’e Armağan (1. baskı) (ss. 581-597) içinde. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
- Sprague, N.L., Scott, S.N., Mehranbad, C.A., Sachs, A.L., Ekenga, C.C., Rundle, A.G., Branas, C.C., & Factor-Litvak, P. (2025). Changing Degrees: a weight-of-evidence scoping review examining the impact of childhood exposures to climate change on educational outcomes. Environmental Research, 277, 121639. https://doi.org/10.1016/j.envres.2025.121639
- Şanal, M. (2004). Osmanlı İmparatorluğu’nda kız öğretmen okulunda görev yapan kadın idareci ve öğretmenler ile okuttukları dersler. Belleten, 68(253), 649-670. https://doi.org/10.37879/belleten.2004.649
- Şimşek, H. (2014). Osmanlı döneminde kısa süreli öğretmen yetiştirme uygulamaları Darulameliyat ve taşrada öğretmen yetiştirme. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 77-95. https://izlik.org/JA89HP44KW
- Şişman, M. (2023). Öğretim liderliği (7. baskı). Pegem Akademi.
- Tanner, C. K. (2008). Explaining relationships among student outcomes and the school’s physical environment. Journal of Advanced Academics, 19(3), 444-471. https://doi.org/10.4219/jaa-2008-812
- Taşer, S. (2023). Tanzimat’tan Cumhuriyet’e öğretmen yetiştiren kurumlarda eğitim yönetimi ve denetimi (4. baskı). Pegem Akademi.
- Tekeli, İ., & İlkin, S. (1993). Osmanlı İmparatorluğu’nda eğitim ve bilgi üretim sisteminin oluşumu. Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Yayınları.
- Tümer-Erdem, Y. (2013). II. Meşrutiyet’ten Cumhuriyete kızların eğitimi. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
- Ünal, U., & Seçkin-Birbudak, T. (2013). İstanbul Darülmuallimini (1848-1924). Atatürk Araştırma Merkezi Yayınları.
- Üstel, F. (2026). Makbul vatandaşın peşinde: II. Meşrutiyet’ten bugüne vatandaşlık eğitimi (10. baskı). İletişim Yayınları.
- Yetişgin, M., & Dumanoğlu, S.C., (2017). Osmanlı Darülmuallimin Mektebi: Maraş Darülmuallimini. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 16(4), 1083-1100, https://doi.org/10.21547/jss.332734
- Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (12. baskı). Seçkin Yayınları.
- Yıldız, H. (2012). Diyarbekir Darülmuallimini’nin tarihçesi. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8, 133-158. https://izlik.org/JA58GU43ND
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Eğitim Yönetimi |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 9 Eylül 2025 |
| Kabul Tarihi | 2 Şubat 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 2 Nisan 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.12984/egeefd.1780466 |
| IZ | https://izlik.org/JA28PW66MC |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 27 Sayı: 1 |
Amaç ve Kapsam
Ege Eğitim Dergisi; eğitimle ilgili akademik, evrensel bilim ölçütlerine uygun kuramsal ve uygulamalı çalışmaları yayımlayarak alan uzmanlarının birbirleriyle ve toplum arasında etkileşim kurmalarını ve paylaşım yapmalarını amaçlamaktadır.
Ege Eğitim Dergisi; eğitim alanına katkıda bulunan özgün araştırma, derleme ve çeviri makaleleri yayımlayan hakemli ve bilimsel bir dergidir. Dergide araştırma makalelerine ağırlık verilir. Her sayıda en fazla iki derleme türünde makaleye yer verilir. Ege Eğitim Dergisi yılda en fazla bir kez olmak üzere, kongrede sunulmuş bildiriler için ek sayı yayımlayabilir.
Ege Eğitim Dergisi’nde Türkçe ve İngilizce makaleler yayımlanır. Türkçe makaleler için İngilizce, İngilizce makaleler için Türkçe geniş özet istenir.
Derginin kapsamına aşağıdaki çalışma alanlarında hazırlanmış makaleler girer:
Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri EğitimiDil Eğitimi (Türkçe ve İngilizce)
Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme
Eğitimde Program Çalışmaları
Eğitim Yönetimi
Erken Çocukluk Eğitimi
Fen Bilgisi Eğitimi
Güzel Sanatlar Eğitimi
Matematik Eğitimi
Öğretmen Eğitimi
Özel Eğitim
Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık
Sosyal Bilgiler Eğitimi
Temel Eğitim
Yazım Kuralları
Yazım Kuralları
Ege Eğitim Dergisine gönderilen Türkçe çalışmalar Makale Şablonu üzerinde, 📝 Yazım Kuralları belgesindeki yönergeler dikkate alınarak hazırlanır. İngilizce çalışmalar İngilizce Makale Şablonu dikkate alınarak hazırlanır. Yazım Kurallarında belirtilmeyen durumlarda Amerikan Psikoloji Birliği Yayın Kılavuzu (Publication Manual of the American Psychological Association-APA) (7. Basım, 2020) dikkate alınır. Makale Şablonuna ve/veya Yazım Kurallarına uygun olmayan çalışmalar değerlendirmeye alınmamaktadır.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
Ege Eğitim Dergisi’nin yayım sürecinde, Yayın Etiği Komitesi’nin (Committee on Publication Ethics - COPE) yayımladığı COPE Code of Conduct and Best Practice Guidelines for Journal Editors ve COPE Best Practice Guidelines for Journal Editors kılavuzlarında önerilen etik ilkeler temele alınmaktadır. Buna göre Ege Eğitim Dergisi’nin paydaşlarının aşağıdaki sorumlulukları yerine getirmeleri beklenmektedir:
Yazarların Etik Sorumlulukları
- Yazarların gönderdikleri yazının özgünlüğü konusunda hassas davranmaları beklenmektedir. Bu kapsamda Ege Eğitim Dergisi’ne gönderilecek olan yazıların başka bir dergide yayımlanmamış ve/veya yayımlanmak üzere bir dergiye gönderilmemiş olması, benzerlik oranının Ege Eğitim Dergisi’nin belirlediği kıstaslara uyması ve yararlanılan kaynakların tamamının atıflarını içermesi gerekmektedir.
- Yazar listesinde adı bulunan kişilerin tamamının, yazıda düşünsel olarak katkısı bulunan kişiler olması gerekmektedir. Yazının başvurusu yapıldıktan sonra yazar adlarında ve sıralamalarında değişiklik yapılmamaktadır.
- Yazarlar arasında çıkar çatışması oluşabilecek durumlar varsa bunların editöre iletilmesi gerekmektedir.
- Yazarların; yazının yayım sürecinde istenen belge, bilgi ve verileri Editör Kurulu ile paylaşmaları beklenmektedir.
- Yazarların, yazının kapsadığı araştırma için Etik Kurul izni ve araştırmanın veri kaynağını oluşturan kurumlardan ve/veya kişilerden gerekli izinleri almış olmaları gerekmektedir.
- Yazarların; yazılarında kullandıkları çizelge, resim vb. için telif hakkı bulunan kurum veya kişilerden gerekli izinleri almış olmaları gerekmektedir.
- Çift kör hakemlik ve tarafsız değerlendirme yapılabilmesi için yazarların yayım sürecinde kimliklerini gizli tutmaya özen göstermeleri gerekmektedir.
- Yazı yayım sürecinde iken veya sonrasında yazarların yazılarında fark ettikleri hataları, zaman kaybetmeden dergi editörüne ya da ilgili yayıncıya iletmeleri beklenmektedir.
Editörlerin Etik Sorumlulukları
- Editör, ulusal ve uluslararası fikri mülkiyet hakları standartlarına uygun davranmalıdır.
- Yazıların değerlendirme sürecinin işlem basamaklarını yayımlamalıdır.
- Yazıları değerlendirme ve yayımlama sürecinin nitelikli ve hızlı yürümesini sağlamalıdır.
- Yayın Kurulu, yazarlar, hakemler ve okuyucuları ile düşünce özgürlüğüne dayalı ve açık bir iletişim kurmalıdır.
- Yazının yayımlanması ile ilgili olumlu ya da olumsuz kararlarını, yazıyı bilimsel yönteme uygunluk açısından değerlendirerek vermelidir.
- Derginin yayım kapsamına giren yazıları, yöntem açısından büyük bir sorun içermedikleri sürece değerlendirme sürecine almalıdır.
- Yazarların yayın değerlendirme sürecindeki işlemlerini kolaylaştırmak için Yazım Kuralları Listesi’ni yayımlamalıdır.
- Yayım sürecinde ve sonrasında yazarların ve hakemlerin kimliklerini gizli tutmalıdır.
- Hakemlerin, değerlendirme raporlarını açıklayıcı ve yapıcı bir dil kullanarak oluşturmalarını sağlamalıdır.
- Derginin hakem havuzunu olabildiğince genişletmeli ve güncellemelidir.
Hakemlerin Etik Sorumlulukları
- Hakem, yalnızca kişisel uzmanlık alanına giren ve değerlendirmek için yetkin olduğuna inandığı yazıların hakemliğini kabul etmelidir.
- Yazıları ön yargıdan uzak ve tarafsız bir biçimde değerlendirmeye özen göstermelidir.
- Kör hakemlik ve tarafsız değerlendirme adına kimliğini gizli tutmaya özen göstermelidir. Yazarların kimlik bilgilerine ulaşmaya çalışmamalıdır. Değerlendirmeye başladığında ya da değerlendirme sırasında yazarı/yazarları tanıdığını fark ederse derhal hakemlik görevini sonlandırmalı ve bu konuda Editör Kurulu’nu bilgilendirmelidir.
- Değerlendirme işlemini verilen süre içinde tamamlamaya özen göstermelidir.
- Yazıya ilişkin değerlendirme raporunu açıklayıcı ve yapıcı bir dille oluşturmaya özen göstermelidir.
- Yazının içerdiği bilgileri, ancak yazının yayımlandığı durumda ve atıf yapmak koşuluyla kullanabilecektir.
Yayıncının Sorumlulukları
- Yayıncı, editör kararlarının ve yayım sürecinin bağımsız bir şekilde yürütülmesine olanak tanır.
- Dergiyi; genel ağ (web) sitesinde açık, elektronik ve ücretsiz erişime açar.
- Ege Eğitim Dergisi’nde yayımlanan tüm makalelerin fikri mülkiyet haklarını korur ve yayımlanmamış her makalenin kaydını tutar.
Benzerlik Oranının Tespiti
Ücret Politikası
Ege Eğitim Dergisi’nin yayıncısı olan Ege Üniversitesi Eğitim Fakültesi, yayıncılığı kamu yararı gözeterek ve kâr amacı gütmeksizin yapmayı ilke edinmiştir. Dolayısıyla yazarlardan yazılarının değerlendirilmesi ve/veya yayımlanması için herhangi bir ücret talep edilmemektedir. Okuyucular için de derginin genel ağ (web) sitesinde dergiye açık, elektronik ve ücretsiz erişim olanağı sağlanmaktadır. Yazarlara telif ücreti ödenmemektedir.
Dizinler
Dergi Kurulları
Baş Editör
Elif Iliman Püsküllüoğlu completed her bachelor's degree at Dokuz Eylul University. She received her master's and PhD degrees from Mugla Sitki Kocman University from the Educational Sciences Department, Educational Administration Division. Her research interests include organizational behavior (dissent, deviance, justice, democracy), higher education administration, educational supervision, economics of educations, administration of special education, lifelong learning, and adult education. On these topics, Dr. Iliman Püsküllüoğlu has published many articles and book chapters either with her colleagues or on her own. She has presented many proceedings on national and international conferences of education. She has completed many projects in educational sciences. She is currently a member of the research team for an Erasmus Project funded by the European Union. Dr. Iliman Püsküllüoğlu taught several courses, including Introduction to Education, Lifelong Learning and Adult Education, Sustainable Development, and Education.
At the beginning of her career, she was employed by the Ministry of National Education as a teacher of English. Then, she worked as a research assistant at Mugla Sitki Kocman University. She served in the Disabled Student Unit at Mugla Sitki Kocman University. Currently, Dr. Iliman Püsküllüoğlu holds the position of assistant professor in the Faculty of Education at Ege University at the Educational Sciences Department, Lifelong Learning and Adult Education Division.
During the 2024-2025 academic year, she served as a visiting scholar at Arizona State University's Mary Lou Fulton Teachers College. Her postdoctoral research was funded by the Scientific and Technological Research Council of Türkiye. During her visit to ASU, Dr. Iliman Püsküllüoğlu collaborated and did research with scholars outstanding in their disciplines. Her role as a visiting scholar there enhanced her professional development and research.
Editörler
Dr. Çolak, 2007 yılında Ondokuzmayıs Üniversitesi Yabancı Diller Eğitimi Bölümü İngilizce Öğretmenliği Programında lisans öğrenimini tamamladı. 2007 yılında Muğla’da İngilizce öğretmeni olarak çalışmaya başladı. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Yönetimi, Teftişi, Planlaması ve Ekonomisi Anabilim Dalı’nda 2016 yılında yüksek lisans, 2021 yılında doktora derecesini aldı. 2023 yılından bu yana Trabzon Üniversitesi Eğitim Bilimleri Bölümü’nde öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. Dr. Çolak’ın çalışma alanları arasında öğretmen özerkliği, örgütsel davranış ve eleştirel eğitim gibi konular yer almaktadır.
Ege Eğitim Dergisi Editörü
Eğitim Bilimleri ve Sosyoloji Dergisi Yardımcı Editörü (Aktif Değil)
Alan Editörleri
Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi Öğretim Üyesi.
Doç. Dr. Gülşah Taşçı, Türkiye'de Marmara Üniversitesi'nden Eğitim Yönetimi Alanında doktora derecesine sahiptir. George Washington Üniversitesi, Washington DC, ABD'de misafir araştırmacı (2017-2018) (Mentor Prof. B. Streitwieser) ve Taşçı, Cornell Üniversitesi 2018, New York, ABD'de Kadın Liderlik Programına katılmıştır. Araştırma alanları arasında yükseköğretimde uluslararasılaşma, sürdürülebilirlik, liderlik ve kadın çalışmaları yer almaktadır.
Bu eser Creative Commons Alıntı-GayriTicari-Türetilemez 4.0 Uluslararası Lisansı ile yayımlanmıştır.