CHILDREN WITH HANDICAP İN TURKEY AND WORLD

Öz

Disability is part o f the humarı conditiorı. The analysis o f the Global Burden o f Disease 2004 data for this Repon estimates that 15.3% o f the world population had moderate or severe disability. According to Turkey Disability Survey 2002 disability is 12.29 % o f the total population. The aim o f this study is to give information nurses who scaring handicap person and are important place betvveen health professional about accepted classification and definitions o f handicap in our country and world, statistical datas ofchildren with handicap, rights ofchildren with handicap in Turkey and world, education and health condition ofchildren with handicap

Anahtar Kelimeler

• Children with Handicap, Definition and Classification of Handicap, Rights, Regulations, Education.

DÜNYADA VE TÜRKİYE'DE ENGELLİ ÇOCUKLAR

Öz

Engellilik insanlığın bir parçasıdır. Küresel Hastalık Yükü 2004 verilerine göre dünya nüfusunun %15.3'ü orta veya şiddetli derecede engellidir, Türkiye Özürlüler Araştırması 2002 sonucuna göre engelli nüfusun toplam nüfus içindeki oranı %12.29'dur. Bu makalede engelli bireylere bakım verecek olan sağlık profesyonelleri arasında önemli bir yeri olan hemşirelere, dünyada ve ülkemizde engelliliğin kabul görmüş tanımları, sınıflandırılması, engelli çocuklar ile ilgili sayısal verileri, dünyada ve ülkemizde engelli çocukların hakları, eğitim ve sağlık durumları hakkında bilgi verilmiştir

Anahtar Kelimeler

• Engelli Çocuklar, Engellilik Tanımı ve Sınıflandırılması, Hakları, Yönetmelikler, Eğitim

Kaynakça

1. Aktaş E. Fiziksel Engelli Çocuk ve Ailesinin Evde Bakım Gereksinimine Işık Tutucu Araştırmaların Sistematik İncelemesi, Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü; 2010.
2. Astuto J, Allen L. Home Visitation and Young Children: An Approach Worth Investing in?, Socıal Polıcy Report. 2009;(23): 4.
3. Bilsin E. Engelli Çocukların Ailesine Verilen Hemşirelik Bakımının Aile Gereksinimini Karşılama Düzeyine Etkisinin İncelenmesi Yüksek Lisans Tezi. İzmir: Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü; 2012.
4. Bilukha O, Hahn RA, Crosby A,. & et al. The Effectiveness of Early Childhood Home Visitation in Preventing Violence, A Systematic Review Am J Prev Med 2005;28(2S1): 11-39.
5. Çağlar S. (2011) Engelli Hakları Sözleşmesi’nde Ayrımcılık Yasağı ve Türkiye’nin Uyum Sorunu . Retrieved February 12, 2012, from http://www. edirne. gov.tr/ ortak_icerik/edirne/ d%C3%B6k%C3% BCmanlar/_App_Themes_Dergi_2011-96-780 .pdff.
6. Çavuşoğlu H. Çocuk Sağlığı Hemşireliği. Sistem Ofset Basımevi, Ankara, 9. Baskı 2. Cilt, 2008. s. 81-96-97.
7. Çokpekin F, Köymen G, Başak F. ve ark. Engelliler Okuluna Devam Eden Çocukların Ağız Diş Sağlığı Yönünden Değerlendirilmesi, Gülhane Tıp Dergisi. 2003;45(3):228-232.
8. Durduran Y. Engelli Çocukların Engellilikleri Dışındaki Sağlık Sorunları ve Sağlık Hizmetinden Yararlanma Durumları: Kontrollü Saha Çalışması, Doktora Tezi. Konya: Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü; 2009.

9. Eide AH, Rooy GV, Leob ME. Living Conditions Among People With Activity Limitations in Namibia. A Representative, National Survey. 2003.
10. Erbil Erdoğan F. Türkiye’de Özürlü Yoksulluğu ve Mücadele Politikalarının Değerlendirilmesi: Ankara- Keçiören Örneği, Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı Yayın No:50, Ankara, 2010.
11. Erdoğanoğlu Y, Kerem Günel M. Serebral Paralizili Çocukların Motor ve Fonksiyonel Seviyeleri İle Sağlıkla İlgili Yaşam Kaliteleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, Toplum Hekimliği Bülteni. 2007;26(3):13-18.
12. Kökkaya Z. Avrupa Birliği Yolunda Türkiye’de Özürlü İnsanların Ekonomik ve Sosyal Hakları İstanbul Bilgi Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Sosyal Bilimler Enstitüsü, İnsan Hakları Hukuku; 2006.
13. Mbogoni M, Me A. Revising the United Nations Census Recommendations on Disability, First Meeting of the Washington Group on Disability Statistics Washington, 2002.
14. Minaire P. Disease, Illness and Health: Theoretical Models of the Disablement Process, Bulletin of the World Health Organization. 1992;70(3):373-9.
15. Özürlüler Kanunu. 2005. Retrieved February 12, 2012, from http://www .mevzuat. adalet. gov.tr/ html/1517.html.
16. Saloojee G, Phohole M, Saloojee H. & et al. Unmet Health, Welfare and Educational Needs of Disabled Children in an Impoverished South African Peri-Urban Township, Journal Compilation. 2006;33(3):230- 235.
17. Statistic Canada Disability in Canada: A 2006 Profile. Retrieved February 12, 2012, from http://www.hrsdc.gc.ca/eng/disability_issues/reports/disability_profile/2011/disability_profile.pdf
18. Statistics New Zealand. 2007. Disability Survey 2006. Wellington-New Zealand, Retrieved February 12, 2012, from http://www.stats.govt.nz/browse_for_stats/health/disabilities.aspx.
19. Şişman Y. Türkiye’de Özürlülere Yönelik Yasal Düzenlemeler, Sosyal Siyaset Konferansları. 2011; 60(1):169-221.
20. United Nations International Children's Emergency Fund (UNİCEF). (2011). Türkiye’de Çocukların Durumu Raporu. Retrieved February 12, 2012, from http://www.panel.unicef.org.tr/vera/app/var/files/s/i/sitan- tur.pdf.
21. World Health Organization (WHO). (2011). World Report On Dısabılıty. Geneva. 2011.
22. World Health Organization (WHO). International Classification of Functioning, Disability and Health, Geneva, 2011.
23. T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı. 2002. Türkiye Özürlüler Araştırması 2002. Retrieved February 12, 2012, from http://www.ozurluveyasli.gov.tr/tr/html/305/Turkiye+Ozurluler+Arastirmasi+2002.
24. T.C. Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı (ÖZİDA). 2009. Toplum Özürlülüğü Nasıl Anlıyor, Retrieved February 12, 2012, from http://www.ozida.gov.tr/arastirma/toplum_ozurlulugu_nasil_anliyor.pdf.
25. T.C. Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı (ÖZİDA) Retrieved February 12, 2012, from http://www.ozida.gov.tr/.../Bm_Engellıhaklarısozlesmesı.Pdf.
26. T.C. Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı (ÖZİDA). Özürlüler Kanunu ve İlgili Mevzuat, Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı Yayınları, Yayın No:43, Üçüncü Baskı, Ankara, 2008.
27. T.C. Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı (ÖZİDA). (2010). Projeler, Özürlülük Araştırmaları, Türkiye Özürlüler http://www.ozida.gov.tr/arastirma/oztemelgosterge.htm. (Erişim Tarihi: 10.01.2012). Temel Göstergeleri, Retrieved February 12, 2012, from
28. Thyen U, Sperner J, Morfeld M. & et al. Unmet Health Care Needs and Impact on Families with Children with Disabilities in Germany, Ambulatory Pediatrics, Volume. 2003; 3(2):74-81.
29. Tohum Otizm Vakfı (TOV) Kaynaştırma/Bütünleştirmenin Etkililiğini Artırmak İçin Politika ve Uygulama Önerileri Projesi, Türkiye’de Kaynaştırma/Bütünleştirme Yoluyla Eğitimin Durumu. Retrieved February 12, 2012, from http://www.sabancivakfi.org/.../Tohum_Kaynastirma_Durum_Raporu.pdf.
30. Tohum Otizm Vakfı (TOV) Kaynaştırma/Bütünleştirmenin Etkililiğini Artırmak İçin Politika ve Uygulama Önerileri Projesi, Kaynaştırma/Bütünleştirme Yoluyla Eğitimde Dünyadan ve Türkiye’den İyi Örnekler. Retrieved February 12, 2012, from http://erg. sabanciuniv.edu sites/ erg.sabanciuniv.edu/files/ Kaynast%C4%B1rmaIyiOrnekler.12.10.11 .rev_.pdf
31. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). (2011) Özürlülerin Sorun ve Beklentileri Araştırması 2010, Türkiye İstatistik Kurumu Haber Bülteni 71. Retrieved February 12, 2012, from http://www.tuik.gov.tr.
32. Türkiye Halk Sağlığı Kurumu. Sağlık Bakanlığınca Sunulan Evde Sağlık Hizmetlerinin Uygulama Usul Ve Esasları Hakkında Yönerge 2012. Retrieved February 12, 2012, from http://www.ailehekimligi.gov.tr.
33. United Nations International Children's Emergency Fund (UNİCEF). Çocuk Haklarına Dair Sözleşme: Birinci Kısım, Madde 21-30. Retrieved February 12, 2012, from http://www.unicef.org/turkey/crc/_cr23c.html.