Derleme

Halsizlik ve Yorgunluğa Klinik Yaklaşım

Cilt: 2 Sayı: 3 20 Aralık 2019
PDF İndir
EN TR

Halsizlik ve Yorgunluğa Klinik Yaklaşım

Öz

Halsizlik ve yorgunluk; iç hastalıkları uzmanlarının sık karşılaştığı, subjektif olarak enerji azlığı, tükenme hissi ve güçsüzlük şeklinde tarif edilebilen özgül olmayan yakınmalardır. Aile hekimine yapılan başvurulardaki semptomların yaklaşık %20’ sini oluşturup zamanla aile yaşantısını, iş performansını ve sosyal ilişkileri olumsuz yönde etkilemektedir. Altı ayı geçen semptom kronik yorgunluk olarak kabul edilir. Toplumdaki oranı toplumda %15 olarak hesaplanmış ve 30-50 yaş arasındaki sosyoekonomik şartları kötü, eğitim seviyesi düşük bayan grubunda daha sık gözlendiği bildirilmiştir. Zeminde tıbbi rahatsızlıkları olanlarda ise saptanma oranı %40’ lara kadar yükselebilmektedir. Kronik yorgunluk sendromu olarak adlandırılan hastalık ise özellikle bayanları etkileyen ve kendine has kriterleri olan kompleks bir hadisedir. Kronik yorgunluk çeken her yedi hastadan biri bu sendroma dahil olup sıklığı üçüncü basamak sağlık kuruluşlarında %10-15’e kadar çıkmaktadır. Patofizyolojide periferik inflamatuar sinyaller sonucu dolaşımda artan sitokinlerin kan beyin bariyeri bulunmayan alanlardan geçişi ve microglialardan prostoglandin E2 vasıtasıyla sitokin salınımını indüklemesi söz konusudur. Santral sitokinler NF-ƙβ sinyal yolu üzerinden yürüyerek norepinefrin, dopamin ve serotonin gibi çeşitli yolaklardaki nörotransmitterleri etkilemektedir. Neticede, kişide ağrı, uyku bozukluğu ve yorgunluk hissi kliniği ortaya çıkmaktadır. Etyolojide en sık neden %80 oranla psikolojik durumdaki değişikliklerdir. Diğer nedenler olarak kronik yorgunluk sendromu, romatolojik ve onkolojik hadiseler, enfeksiyonlar, nörolojik, hematolojik ve endokrinolojik hastalıklar ile son dönem organ hastalıkları sıralanabilir. Çoğunlukla kronik yorgunluk hissine generalize vücut ağrısı veya güçsüzlük semptomları da eşlik etmekte ve mevcut durum daha karmaşık hale dönüşmektedir. Tedavide hasta hekim ilişkisi son derece önemli olup, yapılacak ilk iş halsizlik nedeni olabilecek ilaçların kesilmesidir. Uyku, diyet, fiziksel aktivite, iş yaşamı ve stres hali değerlendirilmeli ve fizyolojik ihtiyaçları düzenlemek adına gerekli müdahaleler yapılmalıdır. Günümüzde medikal tedavi olarak, B vitamini ve koenzim kompleksleri, omega 3 yağ asitleri ve bitkisel destek ürünleri önerilebilmektedir. Ayrıca levokarnitin ya da özellikle terminal dönemdeki hastalarda steroid ve methylphenidate, dextroamphetamine, modafinil gibi psikostimülanlar kullanılabilmektedir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Cornuz J, Guessous I, Favrat B. Fatigue: a practical approach to diagnosis in primary care, CMAJ 2006; March 14,174(6)
  2. Sayın A, Candansayar S. Yorgunluk kavramı ve yorgun hastalara klinik yaklaşım, Gazi Tıp Dergisi 2007; Cilt 18: Sayı 1: 1-8
  3. Murtagh J. Fatigue - a general diagnostic approach, Australian Family Physician 2003; Vol. 32, No. 11, November
  4. Stadje R. The differential diagnosis of tiredness: a systematic review, BMC Family Practice 2016; 17:147
  5. Watanabe N, Stewart R, Jenkins R, Bhugrab DK, Furukawaa TA. The epidemiology of chronic fatigue, physical illness, and symptoms of common mental disorders: A cross-sectional survey from the second British National Survey of Psychiatric Morbidity. Journal of Psychosomatic Research 2008; 64, 357–362
  6. Norheim KB, Jonsson G, Omdal R. Biological mechanisms of chronic fatigue, Rheumatology 2011; 50:1009-1018
  7. Smith WR. Mortality in a cohort of chronically fatigued patients,Psychol Med. 2006; Sep, 36(9):1301-6
  8. Viner R, Christie D. Fatigue and somatic symptoms, BMJ 2005; Volume 330, 30 April

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

İç Hastalıkları

Bölüm

Derleme

Yayımlanma Tarihi

20 Aralık 2019

Gönderilme Tarihi

21 Mayıs 2019

Kabul Tarihi

18 Ekim 2019

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2019 Cilt: 2 Sayı: 3

Kaynak Göster

APA
Çayakar, A. (2019). Halsizlik ve Yorgunluğa Klinik Yaklaşım. Ege Tıp Bilimleri Dergisi, 2(3), 168-178. https://doi.org/10.33713/egetbd.568526
AMA
1.Çayakar A. Halsizlik ve Yorgunluğa Klinik Yaklaşım. AEGEAN J MED SCI. 2019;2(3):168-178. doi:10.33713/egetbd.568526
Chicago
Çayakar, Ahmet. 2019. “Halsizlik ve Yorgunluğa Klinik Yaklaşım”. Ege Tıp Bilimleri Dergisi 2 (3): 168-78. https://doi.org/10.33713/egetbd.568526.
EndNote
Çayakar A (01 Aralık 2019) Halsizlik ve Yorgunluğa Klinik Yaklaşım. Ege Tıp Bilimleri Dergisi 2 3 168–178.
IEEE
[1]A. Çayakar, “Halsizlik ve Yorgunluğa Klinik Yaklaşım”, AEGEAN J MED SCI, c. 2, sy 3, ss. 168–178, Ara. 2019, doi: 10.33713/egetbd.568526.
ISNAD
Çayakar, Ahmet. “Halsizlik ve Yorgunluğa Klinik Yaklaşım”. Ege Tıp Bilimleri Dergisi 2/3 (01 Aralık 2019): 168-178. https://doi.org/10.33713/egetbd.568526.
JAMA
1.Çayakar A. Halsizlik ve Yorgunluğa Klinik Yaklaşım. AEGEAN J MED SCI. 2019;2:168–178.
MLA
Çayakar, Ahmet. “Halsizlik ve Yorgunluğa Klinik Yaklaşım”. Ege Tıp Bilimleri Dergisi, c. 2, sy 3, Aralık 2019, ss. 168-7, doi:10.33713/egetbd.568526.
Vancouver
1.Ahmet Çayakar. Halsizlik ve Yorgunluğa Klinik Yaklaşım. AEGEAN J MED SCI. 01 Aralık 2019;2(3):168-7. doi:10.33713/egetbd.568526

Cited By

Bu dergide yayınlanan makaleler, Creative Commons Atıf-Gayriticari 4.0 (CC BY-NC 4.0) Uluslararası Lisansı ile Lisanslanmıştır.