Amerikan Mizahında Ulusal Personifikasyon: Puck Dergisi’nde Türk İmgesinin İnşası

Öz

Eleştirel resmin önemli bir temsilcisi olan karikatür, tarihsel süreçte geçirdiği dönüşümlerle birlikte günümüzde de varlığını sürdürmektedir. Güldürürken düşündürme özelliğinin yanı sıra siyasal amaçlara da hizmet eden karikatürler, 19. yüzyılın başlarından itibaren Avrupa ve Amerika’daki dergi ve gazetelerin vazgeçilmez bir parçası hâline gelmiştir. Çeşitli konulardaki karikatürlere yer veren bu süreli yayınlar, özellikle Amerika’da oldukça popüler olmuştur. Bu çalışmanın kapsamını, Amerikan mizah dergisi Puck’ın 1877-1911 yılları arasında yayımladığı Osmanlı konulu, litografi ve kromolitografi teknikli politik karikatürler oluşturmaktadır. Ocak 1877 - Aralık 1911 tarihleri arasında yayımlanan sayılar üzerinde yapılan inceleme sonucunda, Osmanlı Devleti’ni konu alan ulusal personifikasyon örneği on dört karikatür tespit edilmiştir. Puck Dergisi’nde yayımlanan bu karikatürler, söz konusu dönemde Osmanlı Devleti’nin mevcut durumunu yansıtması ve Amerikan basınının Osmanlı’ya yönelik yaklaşımını hedef kitlesine nasıl aktardığını göstermesi bakımından önem taşımaktadır. Karikatürlere eşlik eden metinler sayesinde Amerika’nın Osmanlı Devleti’ni nasıl gördüğünü ve nasıl temsil ettiğini gözlemlemek mümkündür. Bu çalışma ile sanatçı imzası taşıyan ve çeşitli teknik becerilerin ürünü olan bu karikatürlerin Sanat Tarihi literatürüne kazandırılması amaçlanmıştır. Ayrıca benzer araştırmalar açısından yabancı süreli yayınların öneminin ortaya konması da hedeflenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Ulusal personifikasyon
• politik karikatür
• Türk imgesi
• Amerikan basını
• Puck

Destekleyen Kurum

Ege Üniversitesi, Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi

Proje Numarası

32888

National Personification in American Satire: The Construction of the Turkish Image in Puck Magazine

Öz

Caricature, an important representative of critical imagery, has continued to exist to the present day through the transformations it has undergone over time. In addition to its ability to entertain while provoking thought, caricatures have also served political purposes and, since the early nineteenth century, have become an indispensable component of magazines and newspapers in Europe and America. These periodicals, which featured caricatures on various subjects, became particularly popular in the United States. The scope of this study consists of Ottoman-themed political caricatures produced using lithography and chromolithography techniques and published in the American satirical magazine Puck between 1877 and 1911. An examination of the issues published between January 1877 and December 1911 identified fourteen caricatures representing examples of national personification concerning the Ottoman Empire. The caricatures published in Puck Magazine are significant in that they reflect the condition of the Ottoman Empire during this period and reveal how the American press conveyed its approach toward the Ottoman Empire to its audience. The texts accompanying these caricatures make it possible to observe how America perceived and represented the Ottoman Empire. This study aims to introduce these signed caricatures, which are the products of various technical skills, into the literature of Art History. It also seeks to demonstrate the importance of foreign periodicals for similar future research.

Anahtar Kelimeler

• National personification
• political caricature
• Turkish image
• American press
• Puck.

Destekleyen Kurum

Ege University Scientific Research Projects Coordination Unit

Proje Numarası

32888

Kaynakça

1. Agulhon, M. (1981). Marianne into battle: Republican imagery and symbolism in France,1789–1880. Cambridge University Press.
2. Agulhon, M. (1989). Marianne au pouvoir: L’imagerie et la symbolique républicaines de 1880 à 1914. Flammarion.
3. Alkan, N. (2019). Karikatürlerle Sultan II. Abdülhamid. Kronik Kitap.
4. Appel, J. J. (1976). From shanties to lace curtains: The Irish image in Puck, 1876–1910. Comparative Studies in Society and History, 13 (4), 365–375.
5. Aydın, M. (1994). 93 Harbi. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 9, ss. 498–499).Türkiye Diyanet Vakfı.
6. Beard, M., North, J., ve Price, S. (1998). Religions of Rome (Cilt 1). Cambridge University Press.
7. Bilge, M. L. (1995). Fas–Osmanlı ve Fas münasebetleri. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 12, ss. 190–192). Türkiye Diyanet Vakfı.
8. Can, B. (2014). Antik Çağ mozaiklerinde sembolizm ve kişileştirme (personifikasyon). Aktüel Arkeoloji Dergisi, (39), 44–49.

9. Colley, L. (1992). Britons: Forging the nation 1707–1837. Yale University Press.
10. Dee, J. (1577). General and rare memorials pertayning to the perfect arte of navigation.
11. Değerli, E. S. (2008). İngiltere’nin Doğu (Şark) politikası (1882–1914). Akademik Bakış, (14), 1–15.
12. Eid, L. V. (1977). Puck depicts the American West. Montana: The Magazine of Western History, 37 (3), 347–362.
13. Engin, V. (2017). II. Abdülhamid ve dış politika. Yeditepe Yayınevi.
14. The Artillery School. Famous artillery quotations. t.y. The Artillery School.
15. Görgün, H. (2012). Urâbî Paşa. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 42, ss. 167–169). Türkiye Diyanet Vakfı.
16. Gülbudak, Ö. (2022). Le Rire dergisinde yer alan II. Abdülhamid konulu karikatürler üzerine bir inceleme. Sanat Tarihi Dergisi, 31 (1), 561–597.
17. Gülmez, N. (2006). Tahkik heyet raporlarına göre 1894 Sason İsyanı. Belleten, 70(46), 695–742.
18. Holden, A. C. (2009). Savaging John Bull reflects a marketing of public policy inVictorian America. In Proceedings of the 14th Conference on HistoricalAnalysis and Research in Marketing (CHARM) (pp. 135–146).
19. Honour, H., ve Fleming, J. (2016). Dünya sanat tarihi (H. Abacı, Çev.). Alfa Basım Dağıtım.
20. Hunt, Tamara L. (2003). Defining John Bull: Political Caricature and National Identity in Late Georgian England. Routledge.
21. Işık Yayla, R. (2020). Osmanlı tarihsel anlatısına görsel bir kaynak: Dirk van der Hagen Atlası’na yansıyan savaş gravürleri. Journal of Universel History Studies, 3 (2), 242–274.
22. Kantorowicz, E. H. (1957). The king’s two bodies: A study in mediaeval political theology. Princeton University Press.
23. Karal, E. Z. (1983). Osmanlı tarihi (Cilt 8). TTK Basımevi.
24. Khadduri, M. (1952). The Anglo–Egyptian controversy. Proceedings of the Academy of Political Science, 24 (4), 82–100.
25. Kurat, Y. T. (1962). 1877–1878 Osmanlı–Rus Harbinin sebepleri. Belleten, 31 (124), 567–592.
26. Küçük, C. (2006). Murad V. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 31, ss. 183–185). Türkiye Diyanet Vakfı. Lynch, B. (1926). A history of caricature. Faber and Gawyer.
27. Marks, P. (2017). An iconic image. Christianity and Literature, 67 (4), 629–652.
28. Mosse, G. L. (1991). The nationalization of the masses: Political symbolism and mass movements in Germany from the Napoleonic Wars through the Third Reich. Cornell University Press.
29. Mutlu, C. (2019). Boksör Ayaklanması ve Sultan Abdülhamid’in Nasihat Heyeti. Türk DünyasıAraştırmaları, 123 (243), 313–330.
30. Ostrowski, J. A. (1996). Personifications of countries and cities as a symbol of victory in Greek and Roman art. E. G. Schmidt (Ed.), Griechenland und Rom: Vergleichende Untersuchungen zu Entwicklungstendenzen und–höhepunkten der antiken Geschichte, Kunst und Literatur (pp. 264–272).
31. Özel Özcan, M. S., ve Goziev, R. (2019). XIX. yüzyılda Doğu Asya’da Rus–Japon imparatorluklarının güç mücadelesi: 1905 Rus–Japon Savaşı. Türkiye Rusya Araştırmaları Dergisi, (2), 46–65.
32. Platoff, A. M. (2012). The “Forward Russia” flag: Examining the changing use of the bear as a symbol of Russia.
33. Raven: A Journal of Vexillology, 19, 99–126.Puck Magazine (1871–1911).
34. Rona, Z. (1997). Kişileştirme. Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi (Cilt 2, s. 1019). Yem Yayınları.
35. Rose, C. B. (2005). The Parthians in Augustan Rome. American Journal of Archaeology, 109(1), 21–75.
36. Schölch, A. (1976). The “men on the spot” and the English occupation of Egypt in 1882. International Journal of Middle East Studies, 19 (3), 773–785.
37. Shapiro, H. A. (1993). Personifications in Greek art: The representation of abstract concepts, 600–400 B.C. Akanthus.
38. Smith, A. C. (1999). Eurymedon and the evolution of political personifications in the early Classical period. Journal of Hellenic Studies, 119, 128–141.
39. Soanes, C. (2001). The Oxford dictionary of current English. Oxford University Press.
40. Stafford, E. (2000). Worshipping virtues: Personification and the divine in ancient Greece. Duckworth; Classical Press of Wales.
41. Tamás, Á. (2024). Caricatures as propaganda weapons during the First World War: A comparison of German, Austrian and Hungarian depictions. The European Journal of Humour Research, 12 (2), 18–35.
42. The Field Artillery Journal. (1948, July–August). Famous artillery quotations.
43. Thomas, S. J. (2004). Mugwump cartoonists, the papacy, and Tammany Hall in America’s Gilded Age. Religion and American Culture: A Journal of Interpretation, 14 (2), 213–250.
44. Topuz, H. (1997). Karikatür. Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi (Cilt 2, s. 955). Yem Yayınları.
45. Tursun, D. (1995). Fas. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 12, ss. 192–196). Türkiye Diyanet Vakfı.
46. West, R. S. (1988). Satire on stone: The political cartoons of Joseph Keppler. Illinois University Press.
47. Wilde, L. R. A. (2022). Who is Uncle Sam? 19th century pre–narrative figures and the emergence of transmedia character culture. Narrative, 30 (2), 153–163.