An Investıgatıon Of The Relatıonshıps Between Students ' Attıtudes Towards Turkısh Course And Theır Perceptıons Of Classroom Assessment Envıronment

Öz

In this study, the relationship between students' attitudes towards Turkish course and their perceptions of classroom assessment environment was examined.The study group in the study was composed of a total of 150 students, 89 girls and 61 boys, selected from two different secondary schools in the center of Diyarbakır in the 2017-2018 academic year. Within the scope of the research, the Attitude Scale towards Turkish lesson developed by Kapar Kuvanç (2008) and the Classroom Evaluation Atmosphere Scale developed by Çetin and İlhan (2014) were used as data collection tools. The Pearson Product Moment correlation and regression analysis were used to analyze the research data. As a result of correlation analysis, a positive and significant relationship was found between learning-oriented assessment atmosphere and attitude towards Turkish course. On the other hand, it has been determined that the performance-oriented assessment atmosphere has a negative significant relationship with the attitude towards Turkish course. The findings obtained from the regression analysis showed that 25% of the total variance related to students' attitudes towards Turkish course can be explained by their perceptions of the classroom assessment atmosphere.

Anahtar Kelimeler

• Attitude towards Turkish course
• classroom assessment atmosphere
• secondary school students

Öğrencilerin Türkçe Dersine Yönelik Tutumları ile Sınıf Değerlendirme Atmosferine Yönelik Algıları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmada öğrencilerin Türkçe dersine yönelik tutumları ile sınıf değerlendirme atmosferine yönelik algıları arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmadaki çalışma grubu, 2017-2018 eğitim-öğretim yılında Diyarbakır’ın merkezinde bulunan iki ayrı ortaokuldan seçilen 89’u kız, 61’i erkek, toplam 150 öğrenciden oluşturulmuştur. Araştırma kapsamında veri toplama aracı olarak Kapar Kuvanç’ın (2008) geliştirdiği Türkçe Dersine Yönelik Tutum Ölçeği ile Çetin ve İlhan’ın (2014) geliştirdiği Sınıf Değerlendirme Atmosferi Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma verilerinin çözümlenmesinde Pearson Momentler Çarpımı korelasyonu ile regresyon analizine başvurulmuştur. Korelasyon analizi sonucunda, öğrenme odaklı değerlendirme atmosferi ile Türkçe dersine yönelik tutum arasında pozitif yönde ve anlamlı ilişki saptanmıştır. Öte yandan performans odaklı değerlendirme atmosferinin Türkçe dersine yönelik tutum ile negatif yönlü anlamlı ilişki içinde olduğu tespit edilmiştir. Regresyon analizinden sağlanan bulgular, öğrencilerin Türkçe dersine yönelik tutumları ile ilgili toplam varyansın %25’inin sınıf değerlendirme atmosferine yönelik algıları ile açıklanabildiğini göstermiştir.

Anahtar Kelimeler

• Türkçe dersine yönelik tutum
• sınıf değerlendirme atmosferi
• ortaokul öğrencileri

Kaynakça

1. Alıcı, D. (2013). Okula yönelik tutum ölçeğinin geliştirilmesi. Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 38 (168), 318-331.
2. Alkharusi, H. (2007). Effects of teachers’ assessment practices on ninth grade students’ perceptions of classroom assessment environment and achievement goal orientations in muscat science classrooms in the Sultanate of Oman. Unpublished Doctoral Dissertation, Kent State University, Oman.
3. Alkharusi, H. (2009). Classroom assessment environment, selfefficacy, and mastery goal orientation: A causal model. Paper Presented at the 2nd International Conference of Teaching and Learning (ICTL 2009), INTI University College, Malaysia.
4. Alkharusi, H. (2010). Teachers ‘’ assessment practices and students ’’ perceptions of the classroom assessment environment. World Journal on Educational Technology, 2 (1), 27-41.
5. Alkharusi, H. (2011). Development and datametric properties of a scale measuring students’ perceptions of the classroom assessment environment. International Journal of Instruction, 4 (1), 105-120.
6. Banks, S. R. (2012). Classroom assessment: Issues and practices (2nd ed.). Long Grove, IL: Waveland Press Inc.
7. Buldur, S., ve Doğan, A. (2014). Fen ve teknoloji dersinde öğrencilerin sınıf içi değerlendirme ortamına ilişkin algıları ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Eğitim ve Bilim, 39 (176), 199-211. http:// dx.doi.org/10.15290/EB.2014.3729.
8. Çetin, B., ve İlhan, M. (2014). Sınıf değerlendirme atmosferi ölçeğinin (sdaö) geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 39 (176), 31-50.

9. Demirel, Ö., ve Ün, K. (1987). Eğitim terimleri. Ankara: Şafak Matbaası.
10. Eren, E. (1998). Örgütsel davranış ve yönetim psikolojisi. İstanbul: Beta Yayınevi.
11. Gezer, M. (2016). Ortaokul öğrencilerinin sosyal bilgiler dersi başarılarını yordayan çeşitli değişkenlerin belirlenmesi. Yayımlanmamış doktora tezi, Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
12. Gürbüz, S., Şahin, F. (2017) Sosyal bilimler araştırma yöntemleri, Seçkin Yayıncılık. Ankara.
13. İlhan, M. (2015). The predictive power of students’ perceptions of classroom assessment environment for their mathematics anxiety. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34 (2), 1-21.
14. İlhan, M. (2017). Sınıf değerlendirme atmosferine ilişkin algılarının okula yönelik tutumları üzerindeki yordayıcı rolü. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25 (1), 111-128.
15. Kağıtçıbaşı, Ç. (1998). İnsan ve İnsanlar. İstanbul: Evrim Basım Yayın Dağıtım.
16. Kapar Kuvanç, E. B. (2008). Yaratıcı yazma tekniklerinin öğrencilerin Türkçe dersine ilişkin tutumlarına ve Türkçe dersindeki başarılarına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. İzmir.
17. Karasakaloğlu, N., ve Saracaloğlu, A. S. (2009). Sınıf öğretmeni adaylarının Türkçe derslerine yönelik tutumları, akademik benlik tasarımları ile başarıları arasındaki ilişki. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, VI (I), 343-362.
18. Senemoğlu, N. (2005). Gelişim, öğrenme ve öğretim: Kuramdan uygulamaya. Ankara: Gazi Kitabevi.
19. Sipahi, B., Yurtkoru, S., ve Çinko, M. (2010). Sosyal bilimlerde SPSS’le veri analizi. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
20. Tezbaşaran, A. (1997). Likert tipi ölçek hazırlama kılavuzu. Ankara: Türk Psikologlar Derneği.
21. Turgut, M. F. (1983). Eğitimde ölçme değerlendirme metotları. Ankara: Saydam Matbaacılık.