A Comparative Analysis of the 2018 Secondary School Physics Curriculum and the 2024 Türkiye Century Education Model Secondary School Physics Curriculum

Öz

In this study, it is aimed to compare the 2018 and 2024 Türkiye Century Education Model secondary school physics curricula in terms of their fundamental approach, content, teaching-learning processes, and assessment-evaluation components. The study, designed using a qualitative research method, was conducted through document analysis. Within the scope of the research, the 2018 and 2024 secondary school physics curricula were examined. The results of the study revealed that there are both similarities and innovative differences between the two curricula. While the 2018 curriculum focused on inquiry-based learning, the 2024 curriculum was structured in a skill-oriented manner, sensitive to digital transformation, and centered on values as well as the integration of science, technology, engineering, and mathematics (STEM). It was determined that the 2024 curriculum was simplified in terms of content, yet new topics aligned with current social and technological developments were also incorporated. In the teaching-learning process, the 2024 curriculum provided a more structured framework, highlighting elements such as differentiation, online learning environments, and career planning. In terms of assessment and evaluation, the 2024 curriculum emphasized formative assessment, performance tasks, and the use of digital tools, thereby ensuring diversity in assessment instruments and increasing the functionality of the evaluation process. In conclusion, the 2024 curriculum was found to offer a structure that aligns with national needs, responds to the requirements of the contemporary era, and corresponds with international educational trends.

Anahtar Kelimeler

• Physics course
• physics curriculum
• curriculum evaluation

2018 Yılı Ortaöğretim Fizik Dersi Öğretim Programı ile 2024 Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Ortaöğretim Fizik Dersi Öğretim Programının Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi

Öz

Bu çalışmada, 2018 yılı ve 2024 Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli ortaöğretim fizik dersi öğretim programlarının; temel yaklaşım, içerik, öğrenme-öğretme süreci ve ölçme-değerlendirme ögeleri açısından karşılaştırılması amaçlanmıştır. Nitel araştırma yöntemiyle tasarlanan çalışma, doküman analizi yöntemi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında, 2018 ve 2024 yılları ortaöğretim fizik dersi öğretim programları incelenmiştir. Araştırma sonucunda, iki program arasında hem benzerliklerin hem de yenilikçi farklılaşmaların olduğu belirlenmiştir. 2018 yılı öğretim programı araştırma-sorgulamaya dayalı öğrenme üzerine yoğunlaşmışken, 2024 yılı öğretim programı beceri temelli, dijital dönüşüme duyarlı, değerlerin ve bilim, teknoloji, mühendislik ve matematik (STEM) entegrasyonunun ön planda olduğu bir şekilde yapılandırılmıştır. 2024 yılı öğretim programının içerik bağlamında sadeleştirildiği, ancak programa güncel toplumsal ve teknolojik gelişmelere uyum sağlayacak yeni içeriklerin de eklendiği belirlenmiştir. Öğrenme-öğretme süreci, 2024 yılı öğretim programında daha yapılandırılmış bir şekilde tanımlanmış; farklılaştırma, çevrim içi öğrenme ortamları ve kariyer planlaması gibi unsurlar öne çıkmıştır. 2024 yılı öğretim programında ölçme ve değerlendirme açısından biçimlendirici değerlendirme, performans görevleri ve dijital araçların kullanımı istenerek ölçme ve değerlendirme araçlarında çeşitlilik sağlanmış ve sürecin işlevselliği artırılmıştır. Sonuç olarak, 2024 yılı öğretim programının ulusal ihtiyaçlarla uyumlu, çağın gerekliliklerine yanıt veren ve uluslararası eğilimlerle paralellik gösteren bir yapı sunduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Fizik dersi
• fizik dersi öğretim programı
• program değerlendirme

Kaynakça

1. Achor, E. E., Danjuma, I. A. ve Orji, A. B. (2019). Classroom interaction practices and students' learning outcomes in physics: Implication for teaching-skill development for physics teachers. Journal of Education and e-Learning Research, 6(3), 96-106. https://doi.org/10.20448/journal.509.2019.63.96.106
2. Ak, B. S. ve Köse, M. (2024). Investigating teachers’ views on the 2024 science curriculum. Academic Platform Journal of Education and Change, 7(2), 132-169. https://doi.org/10.55150/apjec.1582677
3. Aytekin, A. (2022). Evaluation of physics lesson 2018 curriculum elements according to teachers’ views: A case study. Uluslararası Türk Kültür Coğrafyasında Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 113-124. https://doi.org/10.55107/turksosbilder.1079598
4. Bezen, S. (2024). Comparative evaluation of socioscientific issues in secondary physics curriculum and textbooks. e-Kafkas Journal of Educational Research, 11(1), 112-130. https://doi.org/10.30900/kafkasegt.1469478
5. Bezen, S., Aykutlu, I. ve Bayrak, C. (2020). A Comparison of 2013 and 2018 teaching programs of secondary school physics in Turkey in terms of fundamental features. Baskent University Journal of Education, 7(1), 92-101.
6. Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27-40. https://doi.org/10.3316/QRJ0902027
7. Bruner, J. S. (2009). The process of education. Harvard University Press.
8. Calalb, M. (2023). The constructivist principle of learning by being in physics teaching. Athens Journal of Education, 139-152. https://doi.org/10.30958/aje.10-1-8

9. Calalb, M. ve Zelenschi, I. (2023). Constructivism in physics teaching. Acta et Commentationes Sciences of Education, 33(3), 76-85. https://doi.org/10.36120/2587-3636.v33i3.76-85
10. Ceylan, G. ve Orhan, A. T. (2023). Beceri temelli fen sorularına yönelik fen bilimleri öğretmenlerinin görüşlerinin incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 84-111.
11. Damanik, J., Nabilla, N. ve Sani, R. A. (2024). Exploring student learning outcomes in physics learning using a problem-based learning model with a differentiated learning approach. Jurnal Penelitian Pendidikan Indonesia, 10(2), 769-778. https://doi.org/10.29210/020243846
12. Deveci, İ. (2018). Comparison of 2013 and 2018 science curricula in terms of basic elements in Turkey. Mersin University Journal of the Faculty of Education, 14(2), 799–825. https://doi.org/10.17860/mersinefd.342260
13. Dönmez, Ö. ve Uyanık, G. (2022). Farklı ülkelerde değerler eğitimi ve değer eğitimi programlarından örnekler. Temel Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 74-88.
14. Eijkelhof, H. (2018). Broadening the aims of physics education. Physics Education Review, 3(1), 45-58. https://doi.org/10.4324/9780203064580-18
15. Eke, C. (2018). Analysis of objectives of high school physics curriculum according to the revised Bloom’s taxonomy. Journal of Social Research and Behavioral Sciences, 4(6), 69-84.
16. Erdamar, F. S. ve Arcagök, S. (2023). Evaluation of the 9th-grade 2018 physics curriculum with multilevel Rasch analysis. International Journal of Educational Methodology, 9(1), 271-281. https://doi.org/10.12973/ijem.9.1.271
17. Goel, A., Ganesh, L. S. ve Arshinder, K. (2019). Deductive content analysis of research on sustainable construction in India: Current progress and future directions. Journal of Cleaner Production, 226, 142-58. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2019.03.314
18. Hodges, C., Moore, S., Lockee, B., Trust, T. ve Bond, A. (2020). The difference between emergency remote teaching and online learning. Educause Review, 27(1), 1-9.
19. Kamışçıoğlu, Ç. (2025). Parçacık fiziği açısından 2018 ve 2024 fizik dersi öğretim programlarının karşılaştırılması. Ankara: Sınırsız Eğitim ve Araştırma Derneği Yayınları.
20. Karaca, M. ve Akbaba, U. (2023). Comparison of physics concepts in primary school science books prepared according to 2013 and 2018 curriculum; Investigation of the compatibility of the data with the high school entrance exam questions and the curriculum of the faculty of education. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(1), 397-426. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2023..-868924
21. Kızılcık, H. Ş., Aygün, M., Şahin, E., Türk, O., Önder Çelikkanlı, N. ve Damlı V. (2024). Sustainable development in the 2018 physics curriculum in Türkiye: 9th and 10th grades. The Journal of Turkish Educational Sciences, 22(2), 944-970. https://doi.org/10.37217/tebd.1413230
22. Lavanya, C., Murthy, J. N. ve Kosaraju, S. (2020). Assessment practices in outcome-based education: Evaluation drives education. In Methodologies and Outcomes of Engineering and Technological Pedagogy (pp. 50-61). IGI Global.
23. Maulia, N. ve Widayatsih, T. (2023). Physics learning using constructivism approach in palembang high school. PPSDP International Journal of Education, 2(2), 210-223.
24. Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook (2nd edition). California: Sage
25. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2018). Ortaöğretim fizik dersi (9, 10, 11 ve 12. sınıflar) öğretim programı. Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı. http://mufredat.meb.gov.tr/Dosyalar/201812103112910-orta%C3%B6%C4%9Fretim_fizik_son.pdf
26. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2024). Türkiye yüzyılı maarif modeli: 2024 ortaöğretim fizik dersi öğretim programı. Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı. https://tymm.mrb.gov.tr/upload/program/2024programfiz9101112Onayli.pdf
27. Meylani, R. (2024). A comparative analysis of traditional and modern approaches to assessment and evaluation in education. Western Anatolia Journal of Educational Sciences, 15(1), 520-555. https://doi.org/10.51460/baebd.1386737
28. Nawaz, H. ve Akbar, R. A. (2021). Exploration of student-centered teaching methods: Physics curriculum implementation perspectives. Journal of Research in Social Sciences, 9(2), 43-61. https://doi.org/10.52015/jrss.9i2.116
29. Nouraey, P., Al-Badi, A., Riasati, M. J. ve Maata, R. L. (2020). Educational program and curriculum evaluation models: A mini systematic review of the recent trends. Universal Journal of Educational Research, 8(9), 4048–4055. https://doi.org/10.13189/ujer.2020.080930
30. OECD. (2019). An OECD learning framework 2030. In The future of education and labor (pp. 23-35). Cham: Springer International Publishing.
31. Özkan, C. ve Yaman, S. (2025). 2024 Fen bilimleri dersi öğretim programı öğrenme çıktılarının yenilenmiş Bloom taksonomisine göre incelenmesi. Turkish Journal of Primary Education, 10(1), 1-16. https://doi.org/10.52797/tujped.1655610
32. Özdemir, E., Benli, A., Dörtlemez, D., Yalçın, Y., Tanel, R., Kaya, S. ve Kavcar, N. (2011). 2005 ortaöğretim fizik programı düzenlemelerinin öğretmen adayları ve öğretmen görüşleriyle değerlendirilmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 29, 68-89.
33. Peduk, B. ve Ateş, O. (2019). Analysis of the science course curriculum objectives and high school entrance examination questions according to TIMSS framework. International Journal of Educational Methodology, 5(3), 433-447. https://doi.org/10.12973/ijem.5.3.433
34. Pietrocola, M., Rodrigues, E., Bercot, F. ve Schnorr, S. (2021). Risk society and science education: Lessons from the Covid-19 Pandemic. Science & Education, 30(2), 209-233. https://doi.org/10.1007/s11191-020-00176-w
35. Pinar, F. I. L., Panergayo, A. A. E., Sagcal, R. R., Acut, D. P., Roleda, L. S. ve Prudente, M. S. (2025). Fostering scientific creativity in science education through scientific problem-solving approaches and STEM contexts: a meta-analysis. Disciplinary and Interdisciplinary Science Education Research, 7(1), 18. https://doi.org/10.1186/s43031-025-00137-9
36. Sungmin, I. (2023). 2022 revised curriculum and secondary school physics education. Physics and High Technology, 32(10), 2-10. https://doi.org/10.3938/PhiT.32.025.
37. Thelma, C. C., Sain, Z. H., Shogbesan, Y. O., Phiri, E. V. ve Akpan, W. M. (2024). Digital literacy in education: Preparing students for the future workforce. International Journal of Research, 11(8), 327-343. https://doi.org/10.5281/zenodo.13347718
38. Tomlinson, C. A. (2017). How to differentiate instruction in academically diverse classrooms. ASCD.
39. Torun, B. ve Karamustafaoğlu, O. (2025). 2024 Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli ile 2018 fen bilimleri dersi öğretim programlarının temel ögeler bakımından karşılaştırılması. Trakya Eğitim Dergisi, 15(Özel Sayı), 346–388. https://doi.org/10.24315/tred.1614676
40. Türk, O. ve Ünsal, Y. (2024). Comparison of the 2018 Turkey physics curriculum and the International Baccalaureate Physics Curriculum in Terms of Some Variables. Gazi University Journal of Gazi Educational Faculty, 44(2), 921-945. https://doi.org/10.17152/gefad.1436518
41. Ulum, H. ve Küçükaydın, M. A. (2024). Understanding Turkish students’ STEM career aspirations, STEM hopes and goals, parental perception, and cultural capital: A path analysis. STEM Education, 4(4), 364-380. https://doi.org/10.3934/steme.2024021
42. UNESCO. (2017). Education for sustainable development goals: Learning objectives. UNESCO Publishing.
43. Ülçay, O. (2024). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli değerlendirmesi [Evaluation of the Türkiye Century Education Model]. National Education Society and World Journal, 1(2), 70-75. https://doi.org/10.5281/zenodo.11097248
44. Yenmez, A. A. ve Gökçe, S. (2019). Using the SAMR Model for evaluating technology-aided mathematics activities. HAYEF Journal of Education, 16(2), 221-245. https://doi.org/10.5152/hayef.2019.19017
45. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin.
46. Yiğit, N. (2013). Ortaöğretim fizik dersi öğretim programı uygulamada ne getirebilir?. Fen ve Fizik Eğitimi Sempozyumu, 26-27 Nisan 2013, KTÜ, Fen Fakültesi, Trabzon.