Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretiminde Ders Dışı Öğrenme Ortamları

Öz

Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde ders dışı öğrenme ortamlarının önemini, dünya literatüründeki karşılık- larını ve yabancı dil öğretiminde bu ortamları düzenlemeye yönelik uygulama örneklerini içeren bu çalışma literatür taraması şeklinde planlanmıştır. Araştırmada, Yavuz tarafından 2015 yılında hazırlanan yükseklisans tezinin alt yapısını oluşturan yurt içi ve yurt dışı kaynaklar Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi konusunda çalışan akademisyen ve öğretmenlerin hizmetine sunacak şekilde derlenmiştir. Bunun için öncelikle konuyla ilgili yurt içi ve yurt dışında yayımlanan tez, makale, kitap ve bildiriler taranmıştır. Literatür taraması sürecinde yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde ders dışı öğrenme ortamları konusunda teorik ve uygulamalı çalışmaların yeterince olmadığı görülmüştür. Literatüre katkı sağlayabilmesi için tezin çalışma grubundaki 98 öğrenicinin 2013-2014 öğretim yılı süresince kul- landıkları ders dışı öğrenme ortamlarındaki deneyimlerinden yararlanılmıştır. Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenen bu kişilerin kullandıkları ders dışı dil öğrenme ortam ve deneyimleri nitel araştırma yöntemlerinden görüşme metodu kullanılarak coğrafya, eğitim ve cinsiyet değişkenleri dikkate alınarak belirlenmiştir. Ayrıca öğrenicilerin ders dışı dil öğrenme deneyimleri konuşma, dinleme, okuma ve yazma becerileri dikkate alınarak gruplandırılmıştır. 

Anahtar Kelimeler

• türkçe öğretimi,yabancı dil öğretimi,ders dışı öğrenme ortamları

Kaynakça

1. Açık, F. (2008). Türkiye’de yabancılara Türkçe öğretilirken karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri. Uluslararası Türkçe Eğitimi ve Öğretimi Sempozyumu, Doğu Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi Türkçe Eğitimi Bölümü.
2. Acat, M. B. (2010). Yapılandırmacı yaklaşımın uygulanmasının önündeki engel: öğret- men kılavuz kitaplarına dönük bir eleştiri. Eğitime Bakış, 6 (17). 30–35.
3. Aydın, S.& Zengin, B. (2008). Yabancı dil öğreniminde kaygı: Bir literatür özeti. Journal of Language and Linguistic Studies, 4(1). 81- 94.
4. Benson, P. (2001). Teaching and Researching Autonomy in Language Learning. London: Longman.
5. Chusanachoti, R. (2009). E learning through language activities outside the classroom: a case study of English education students in Thailand. (Yayınlanmamış dokto- ra tezi). Michigan State University, Michigan.
6. Council of Europe. (1998). Learner autonomy in modern languages. Strasburg: Editions of Council of Europe.
7. Dafei, D. (2007). An exploration of the relationship between learner autonomy and English proficiency. Asian EFL Journal. 10. 1-23.
8. Demirel, Ö. (2010). Yabancı Dil Öğretimi. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.

9. Eryaman, M. Y.& Kana, F. (2012). Yabancı Dil Öğretiminde Temel İlke ve Kavramlar. Kılınç, A., ve Şahin, A. (Ed). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi.(2. baskı). (ss.147- 166).Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
10. Gao, X. (2009). The ‘English corner’ as an out-of class learning activity. ELT Journal. 63(1). 60-67. doi:10.1093/elt/ccn013
11. Gardner, D. & Miller, L. (2011). Managing self-access language learning: Principles and practice. System. 39. 78-89.
12. Gibbs, G. (1995). Assessing student centred courses. Oxford, UK: Oxford Centre for Staff Learning and Development.
13. Göçer, A. & Moğul, S. (2011). Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi ile ilgili çalışmalara genel bir bakış. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic. 6(3). 797- 810.
14. Harmer, J. (2001). The practice of English language teaching. China: Longman.
15. Holec, H. (1981). Autonomy in foreign language learning. Oxford: Pergamon.
16. Kocatürk, C. (2011). Learners’ perceptions of self-access language learning and promotion of autonomy through the self-access center in METU NCC SFL. European University Of Lefke, Lefke.
17. Knight, L. T., (2007). Beyond the classroom walls: a study of out of class English use by adult community college ESL students, Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Portland State University, Portland, Oregon.
18. Köksal, D. & Varışoğlu, B. (2012). Yabancı Dil Öğretiminde Temel İlke ve Kavramlar. Kılınç, A., ve Şahin, A. (Ed). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi.(2. baskı). (ss.49-64).Ankara: Pegem A Yayınları.
19. Köse, E. (2003). İlköğretim düzeyinde ders dışı etkinliklerin akademik başarıya ve okul kültürünü algılamaya etkisi, Yayınlanmamış doktora tezi. Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
20. Little, D. (1991). Learner autonomy. 1: de nitions, issues and problems. Dublin: Authentik. Little, D. (2007). Language learner autonomy: Some fundamental considerations revisited. Innovation in Language Learning and Teaching, 1(1). 14-29. doi: 10.2167/ illt040.0
21. Sallabaş, M. E. (2012). Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenlerin konuşma kaygılarının değerlendirilmesi. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic. 7(3), 2199-2218.
22. Sophocleous, S. P. (2013). Self-Access Language Learning Programme: The Case of the English Language Voluntary Intensive Independent Catch-up Study. SİSAL Journal. 4(2). 125-140.
23. Sülükçü, Y. (2011). Yabancılara türkçe öğretiminde (temel seviye a1) bilgisayar destekli materyal geliştirme ve bunun öğrenci başarısına etkisi, Yayınlanmamış doktora tezi. Selçuk Üniversitesi, Konya.
24. Tok, M. (2012). Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretiminde akademik yazma becerilerinin geliştirilmesine yönelik uygulamalı bir çalışma, Yayınlanmamış doktora tezi. Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.
25. Yavuz, Ş. (2015). Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenlerin ders dışı dil öğrenme ortam ve deneyimleri, Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.
26. (YTB,2014).http://www.turkiyeburslari.gov.tr/index.php/tr/tum-haberler/692-2014- turkiye-burslarini-kazananlar-belli-oldu adresinden 14.09.2015 tarihinde alınmıştır.)
27. (YTB,2015).http://www.turkiyeburslari.gov.tr/index.php/tr/tum-haberler/749-turkiye- burslari-2015-basvurulari-sona-erdi- adresinden 14.09.2015 tarihinde alınmıştır.)