TÜRKÇE ÖĞRETMENİ ADAYLARININ DİJİTAL UYGULAMA ARACILIĞIYLA OKUDUĞUNU ANLAMA BECERİSİNİN İNCELENMESİ

Öz

ÖZET

Tüm dünyada ve ülkemizde dijital uygulamalar hayatın her alanında kullanılmaktadır.  Kısa zamanda pratik ve hızlı bilgi paylaşımı sağlayan dijital uygulamalar eğitim-öğretim faaliyetlerinin her aşamasında ve her alanında kullanılmaktadır. Bu alanlardan biri olan ana dili eğitiminde anlama ve anlatmaya dayalı dört temel dil becerisinin gelişiminde dijital uygulamalar kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Türkçe öğretmeni adaylarının dijital uygulama aracılığıyla okuduğunu anlama becerisinin incelenmesidir. Son-test kontrol gruplu desene sahip bu araştırma deneysel bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubunu 64 Türkçe öğretmeni adayı 4.sınıf öğrencisi oluşturmuştur. Uygulama, Türkçe öğretmeni adaylarına dijital ortamlarda okutulması ve okuduklarını ortamlar için farklı ölçme araçları ile okuduğunu anlama düzeylerini ölçme çalışmaları ile sürdürülmüştür. Veriler, “SOCRATİVE” adlı dijital uygulama aracılığı ile toplanmış analiz edilmiştir. Türkçe öğretmeni adayları teknolojik uygulama aracılığıyla okuduğunu anlama becerisi ile ilgili sonuçlara göre, dijital uygulama okumanın okuduğunu anlama üzerinde daha olumlu etkiye sahip olduğu ve kadın öğretmen adaylarının dijital uygulama aracılığıyla okuduğunu anlama konusunda daha başarılı olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Türkçe Öğretmeni Adayları; Teknolojik uygulamalar; Okuduğunu Anlama

Kaynakça

1. Aufderheide, P. (1993). Media Literacy: A Report of The National Leadership Conference on Media Literacy. Washington: Aspen Institute.
2. Chomsky, C. (1976). After Decoding: What? Language Arts, 288-296.
3. Dağtaş, A. (2013). Ekrandan Okumanın Okumaya ve Türkçe Dersine Yönelik Tutuma Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Sakarya.
4. Dargut, T. ve Çelik, G. (2014). Türkçe Öğretmeni Adaylarının Eğitimde Teknoloji Kullanımına İlişkin Tutum Ve Düşünceleri. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 29.
5. Demirel, Ö. (2007). Yabancı Dil Öğretimi. Ankara: Pegem Yayıncılık.
6. Demirel, Ö., & Şahinel, M. (2003). Türkçe Öğretimi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
7. e-okul MEB.com (2018). http://www.eokul-meb.com/z-kitap-nedir-ve-ne-ise-yarar-36444/ www.meb.gov.tr. adresinden 28.11.2018 tarihinde indirilmiştir.
8. Farah, C. S. ve Maybury, T. (2009). Implementing digital technology to enhance student learning of pathology. European Journal of Dental Education, ISSN 1396-5883.

9. Gates, B. (1999). Dijital Sinir Sistemiyle Düşünce Hızında Çalışmak. İstanbul: Doğan Kitap.
10. Güneş, F. (2010). Öğrencilerde Ekran Okuma ve Ekranik Düşünme. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(14), 1-20.
11. Hahnel, C., Goldhammera, F., Kröhnea, U. ve Naumannc, J. (2017). Reading Digital Text İnvolves Working Memory Updating Based On Task Characteristics And Reader
12. Behavior. Learning and Individual Differences, 59, 149-157.
13. Larson, L. C. (2009). e-Reading and e-Responding: New Tools for the Next Generation of Readers. Journal of Adolescent & Adult Literacy, s. 255-258.
14. Leu, D. J., Forzani, E., Timbrell, N. ve Maykel, C. (2015). Seeing the Forest, Not the Trees. The Reading Teacher, 69(2), 139-145. doi: 10.1002/trtr.1406.
15. Milli Eğitim Bakanlığı Kurumsal Sitesi, (2018). http://fatihprojesi.meb.gov.tr/proje-hakkinda/ www.meb.gov.tr. adresinden 28.11.2018 tarihinde indirilmiştir.
16. Singer Trakhman, L. M., Alexander, P. A., & Berkowitz, L. E. (2017). Effects of processing time on comprehension and calibration in print and digital mediums. The Journal of Experimental Education, 1-15.
17. TDK. (2005). Türkçe Sözlük. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
18. Topuzkanamış, E. ve Maltepe S. (2010). Öğretmen Adaylarının Okuduğunu Anlama ve Okuma Stratejilerini Kullanma Düzeyi. TÜBAR Dergisi, 27(2).
19. Veeravagu, J., Muthusamy, C., Marimuthu, R. ve Michael, A.S. (2010). Using Bloom’s Taxonomy to Gauge Students’ Reading Comprehension Performance. Canadıan Social Science, 6(3), 205-212.
20. William R. Shadish, T. D. (2002). EXPERIMENTAL AND. Boston New York: Houghton Mıfflın Company.
21. Yalçın, A. (2012). Türkçe Öğretim Yöntemleri Yeni Yaklaşımlar. Ankara: Akçağ Yayınları.