İLKOKULLARDA YETİŞTİRME PROGRAMINA (İYEP) İLİŞKİN SINIF ÖĞRETMENLERİNİN GÖRÜŞLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Bu çalışmanın amacı, Millî Eğitim Bakanlığı tarafından Türkiye genelinde başlatılan ve 3. sınıflarda Türkçe ve matematik derslerinde yeterli kazanımları edinemeyen öğrencilere yönelik olarak düzenlenen İlkokullarda Yetiştirme Programı’nda (İYEP) görevli sınıf öğretmenlerinin görüşlerini değerlendirmektir. Araştırmanın katılımcı grubunu Mardin ili Kızıltepe ilçesindeki 15 ilkokulda aktif olarak çalışan ve aynı zamanda İYEP kursunda görev yapmış 50 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Veriler, kartopu örnekleme tekniği ile seçilen sınıf öğretmenlerinden yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak toplanmıştır. Toplanan verilerin çözümlenmesinde betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre İYEP kursuna devam eden öğrencilerin başarısı ve motivasyonları önemli ölçüde artmaktadır. Araştırmaya katılan öğretmenler İYEP’in olumlu yönleri olarak; programın öğrenciler için çok faydalı ve verimli olduğu, programdaki modüllere katılan öğrenci mevcutlarının az olması sebebiyle öğretmenlerin öğrencileriyle bire bir ilgilenme fırsatlarının olduğu bunun da öğrencilerde motivasyon ve öz güven oluşturduğu yönünde görüş belirtmişlerdir. Katılımcılar, İYEP’in aksayan yönleri olarak ise programın uygulanması esnasında öğrencilerin devamsızlık yapması, velilerin yeterince ilgi göstermemesi, kaynakların az veya yetersiz olması, derslerin hafta sonu yapılması ile öğrencilerin tam olarak dinlenememesi, programdaki modül sürelerinin kısa olması, öğrenci belirleme aracının objektif olarak yapılmaması hususlarını dile getirmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• İYEP,
• Sınıf Öğretmeni,
• Kurs,
• İlkokul,

Kaynakça

1. Akbaşlı, S. ve Kavak, Y. (2008). Ortaöğretim okullarındaki okul aile birliklerinin görevlerini gerçekleştirme düzeyleri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (19), 1-21.
2. Akçay, H., Tüysüz, C. ve Feyzioğlu, B. (2003). Bilgisayar destekli fen bilgisi öğretiminin öğrenci başarısına ve tutumuna etkisine bir örnek: Mol kavramı ve avogadro sayısı. The Turkish Online Journal of Technology-TOJET, 2(2).
3. Akın, A. (2007). Öz-güven ölçeği’nin geliştirilmesi ve psikometrik özellikleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 167-176.
4. Altınkurt, Y. (2008). Öğrenci devamsızlıklarının nedenleri ve devamsızlığın akademik başarıya olan etkisi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (20), 129-142.
5. Aslanargun, E. (2007). Okul-Aile işbirliği ve öğrenci başarısı üzerine bir tarama çalışması. Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (18), 119-135.
6. Audrey, R. M. Q. (2008). Utilizing PowerPoint presentation to promote fall prevention among older adults. The Health Educator, 40(1), 46-52.
7. Başar, H. (1999). Sınıf yönetimi. Ankara: Anı Yayıncılık.
8. Blalock ve Montgomery (2005). The effect of powerpoint on student performance ın principles of economics: An exploratory study. journal for economics educators, 1(3).

9. Boz, İ. (2018). İlkokul 4. sınıf öğrencilerinin okuduğunu anlama düzeyi ile matematik problem¬lerini çözme başarısı arasındaki ilişkinin incelenmesi. İnsan ve Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), 40-53.
10. Celep, C. (2002). Sınıf yönetimi ve disiplini. Ankara. Anı yayıncılık.
11. Clements, D. H. (1999). Concrete manipulatives, concrete ideas. Contemporary Issues in Early Childhood, 1(1), 45-60.
12. Cohen, J. (1992). Statistical power analysis. Current Directions in Psychological Science, 1(3), 98-101
13. Creswell, J. W. (2013). Nitel araştırma yöntemleri. İstanbul: Siyasal Kitapevi.
14. Creswell, J. W. (2017). Araştırma deseni: Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları. Ankara: Eğiten Kitap.
15. Demirtaş, Z. (2010). Okul kültürü ile öğrenci başarısı arasındaki ilişki. Eğitim ve Bilim, 35(158), 3-13.
16. Erden, M. (2005). Sınıf yönetimi. Aykadaş Yayınları.
17. Fidan, K. N. (2008). İlköğretimde araç gereç kullanımına ilişkin öğretmen görüşleri. Kuramsal Eğitimbilim, 1(1), 48-61.
18. Fidan, N. ve Erden, M. (1993). Eğitime giriş. Ankara: Meteksan Matbaacılık.
19. Gökçe, E. (2000). İlköğretimde Okul Aile İş birliğinin Geliştirilmesi. IV. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Sempozyumu, 15- 16
20. Ekim 1998, Pamukkale Üniversitesi Denizli, PAÜ. Eğitim Fakültesi Dergisi, Özel Sayı, (7).
21. Kavan, N. ve Adıgüzel, A. (2021). Türkçe öğretmenlerinin salgın süreci eğitim faaliyetlerine ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Electronic Journal of Education Sciences, 10(19), 138-155.
22. Kırnık, D., Susam, E., ve Özbek, R. (2019). İYEP (ilkokullarda yetiştirme programı) uygulamalarına ilişkin sınıf öğretmenlerinin görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 48(1), 387–415.
23. Lowry, R. B. (1999). Electronic presentation of lectures effect upon student performance. University Chemistry Education, 3(1), 18-21.
24. Mantei, E. J. (2000). Using internet class notes and PowerPoint in physical geology lecture. Journal of College Science Teaching, 29(5), 301-305
25. MEB. (1961). İlköğretim ve Eğitim Kanunu. RG: 12/1/1961 Sayı: 10705
26. MEB. (1973). Millî eğitim temel kanunu. Ankara: Millî eğitim Bakanlığı.
27. MEB. (2018). İlkokullarda yetiştirme programı uygulama kılavuzu. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı. http://tegm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2018_09/13134503_YYEP_Uygulama_KYlavuzu.pdf. adresinden erişildi.
28. MEB. (2018). Millî eğitim bakanlığı ilkokullarda yetiştirme programı yönergesi. Tarih:18.09.2018, sayı:16702389. http://mevzuat.meb.gov.tr/dosyalar/1974.pdf
29. MEB. (2019). İlkokullarda Yetiştirme Programı Psikososyal Destek Rehberi, http://tegm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2018_02/02224030_PSIKOSOSYAL_DESTEK_CALISMA¬LAR_SON.pdf adresinden 20.06.2019 tarihinde indirilmiştir
30. Olkun, S. (2003). Comparing computer versus concrete manipulatives in learning 2D geometry. Journal of Computers in Mathematics and Science Teaching, 22(1), 43-57.
31. Özer, Y. ve Anıl, D. (2011). Öğrencilerin fen ve matematik başarılarını etkileyen faktörlerin yapısal eşitlik modeli ile incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (41), 313-324.
32. Polat, S. (2009). Akademik başarısızlığın toplumsal eşitsizlik temelinde çözümlenmesi. Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 7(25), 46-61.
33. Sarıer, Y. (2016). Türkiye’de öğrencilerin akademik başarısını etkileyen faktörler: Bir meta-analiz çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(3), 609-627
34. Sowell, E. J. (1989). Effects of manipulative materials in mathematics instruction. Journal for Research in Mathematics Education, 20(5), 498-505.
35. Suydam, M. N. ve Higgins, J. L. (1977). Activity-Based learning in elementary school mathematics: Recommendations from research. ERIC Center for Science, Mathematics, and Environmental Education, Columbus, Ohio.
36. TEDMEM, (2019). 2018 eğitim değerlendirme raporu (TEDMEM Değerlendirme Dizisi 5). Ankara: Türk Eğitim Derneği.
37. Toptaş, V. ve Karaca, E. T. (2019). İlkokullarda yetiştirme programı (İYEP) kapsamındaki matematik derslerini yürüten sınıf öğretmenlerinin görüşlerinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 48(1), 417–431.
38. Ulu, (2016). A structural equation model to explain the effect of fluent reading, literal comprehension and ınferential comprehension levels of elementary school 4th grade students on success in problem solving. Education and Science. 41(186), 93-117.
39. UNICEF, (2017). İlkokullarda yetiştirme programı (İYEP) Unicef Türkiye çalışma şartnamesi. http://www.unicef.org.tr/files/ihale/doc/ToR-REPrimary-FINAL-TUR-SIGNED-copy-2017-0302.pdf
40. Ümit Dilekçi. (2019). İlkokullarda yetiştirme programına (İYEP) ilişkin öğretmen görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 48(1), 433–454.
41. Yıldırım, A. ve Şimşek H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
42. Yıldız, V. A. ve Kılıç, D. (2020). İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) Kurs Sürecinin Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi. Turkish Studies-Educational Sciences, 12(2), 1399–1410.