Rhythms Education and Its Importance in Conservatories and Dance Departments (Ege University Conservatory Folk Dance Department Example)

Öz

In conservatories that provide music and dance education, when determining educational programs, the aim is for students to gain certain knowledge and needed skills when they graduate. All dance, instrument training and theoretical training programs aim to enable students to gain professional and ethical knowledge and take their talents and skills to the highest level of their potential in their performance-based professional lives. These programs, which have been developed over centuries in line with this goal, generally consist of theoretical courses and repetition-based studies of increasing difficulty. Learning is the change of behavior and preferences as a result of repeated situations and practices, with the condition of continuity. Human beings are beings with mental processes that compare and contrast what is happening around them, interpret and make sense of them by establishing cause and effect relationships, record them and then remember this information and experiences. Dance is a form of expression that uses the human body and is a set of movements performed in a measurable time phenomenon. Rhythm lessons taught in conservatories provide students with rhythmic and musical analysis skills, the ability to play a rhythm instrument and accompany a training group, time perception and timing awareness, high performance ability by making synchronous movement combinations at the right time, composition, transcription, listening. It provides very important knowledge such as the potential to gain advanced techniques in interpretation and improvisation in a practical environment that includes improvisation and music playing. For this reason, rhythms classes should be prepared with universal methods and knowledge and implemented by a competent instructor staff.

Anahtar Kelimeler

• Conservatory Education
• Rhythms Knowledge
• Time Concept
• Timing Perception
• Learning
• Cognitive Learning

KONSERVATUVARLARDA VE DANS BÖLÜMLERİNDE RİTİM EĞİTİMİ VE ÖNEMİ (EGE ÜNİVERSİTESİ DTMK ÖRNEĞİ)

Öz

Müzik ve dans eğitimi veren konservatuvarlarda, eğitim programları belirlenirken, öğrencilerin, mezun olduklarında belirli donanımlar kazanmaları hedeflenir. Gerek dans ve enstrüman eğitimi gerekse teorik eğitim programları, öğrencilerin mesleki ve etik donanım kazanarak performansa dayalı profesyonel hayatlarında kendi yetenek ve becerilerini potansiyellerinin en üst noktasına taşımalarını hedefler. Bu hedef doğrultusunda, yüzyıllar içinde geliştirilmiş olan bu programlar, genel olarak teorik derslerden ve tekrara dayalı, gittikçe zorluk derecesi artan etütlerden oluşmaktadır. Öğrenme, devamlılık koşulu ile, tekrar eden durum ve uygulamalar sonucunda davranış ve tercihlerin değişmesidir. İnsanoğlu çevresinde olan bitenleri karşılaştırarak kıyaslayan, neden sonuç ilişkisi kurarak yorumlayan, anlamlandıran, kaydederek daha sonra bu bilgi ve tecrübeleri hatırlayan zihinsel süreçlere sahip bir varlıktır. Dans, insan bedenini kullanan bir anlatım biçimidir ve ölçülebilen bir zaman olgusunda yapılan hareketler bütünüdür. Konservatuvarlarda okutulan ritim bilgisi dersleri, öğrencilere ritmik ve müzikal analiz becerisi, ritim çalgısı çalma ve bir eğitim grubuna eşlik etme yetisi, zaman algısı ve zamanlama bilinci, senkron (eşzamanlı) hereket kombinasyonlarını zamanın en doğru yerinde yaparak yüksek performans kabiliyeti, kompozisyon, transkripsiyon, dinleme, doğaçlama ve müzik yapmayı içeren pratik bir ortamda yorumlama ve doğaçlama konularında ileri teknikler kazanma potansiyeli gibi çok önemli donanımlar katar. Bu nedenle ritim bilgisi dersleri evrensel metot ve bilgi ile hazırlanmalı ve yetkin bir eğitici kadrosu ile uygulanmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Kognitif Öğrenme
• Konservatuvar Eğitimi
• Ritim Bilgisi
• Müzikte Zaman
• Zamanlama Algısı
• Öğrenme

Kaynakça

1. Ayer, A. J. (1984). Algılama, duyma ve bilme (V. Hacıkadiroğlu, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
2. Devolli, A., & Arifi-Krasniqi, S. (2022). Music as an inclusion tool: Can primary school teachers use it effectively? Rast Musicology Journal, 10(3), 856-874. doi:10.12975/rastmd.20221032
3. Arkonaç, S. (1993). Psikoloji zihin süreçleri bilimi (1. baskı). İstanbul: Alfa Basım Yayım Dağıtım.
4. Atalay, A. (2009). Müzik eğitiminde ölçü gruplamaları ve tanımlamalarına yeni bir akış. 8. Ulusal Müzik Eğitimi Sempozyumu bildirileri içinde (s. 1). Samsun.
5. Aydın, E. C. (2018). Konservatuarların Türk halk oyunları bölümlerinde ritim bilgisi eğitimi sorunları ve çözüm önerileri. IMASES Uluslararası Multidisipliner Çalışmalar Sempozyumu tam bildiriler kitabı içinde (s. 115-120). İstanbul.
6. Barnes, E. (1915). The relation of rhythmic activity to music in the education of the future. Music Supervisors' Journal, 2(2), 31-35. doi:10.2307/3383120
7. Baymur, F. (1976). Genel psikoloji (3. baskı). İstanbul: İnkılâp ve Aka Basımevi.
8. Dönmezer, İ. (2000). Eğitim psikolojisi: Gelişim ve öğrenme (3. baskı). İzmir: E.Ü. Basımevi.

9. Göztaş, A. (2016). İletişimde “post” yazılar. Konya: Literatürk Academia.
10. Jayne, G. G. (1939). Rhythm and its relation to the training of the deaf. American Annals of the Deaf, 84(2), 137-150. 14 Şubat 2024 tarihinde [şüpheli bağlantı kaldırıldı] adresinden erişildi.
11. Park, Y. H. (2008). A case study of effective dance instruction for the deaf (M. Horvat, Ed.). Athens, GA: University of Georgia.
12. Subaşı, G. (1999). Bilişsel öğrenme yaklaşımı: Bilgiyi işleme kuramı. Gazi Üniversitesi Mesleki Eğitim Dergisi, 1(2), 27-50.