K-Pop Fandom Culture in Turkey within New Media and Digital Nativity

Öz

This study examines the digital media practices of K-Pop fans in Turkey and explores the relationship between these practices and industrial production processes. With the emergence of the new media order, fandom has become increasingly digitized, and global popular culture products such as K-Pop have cultivated large fan bases in Turkey. The rapid development and widespread use of new media technologies have led to significant shifts in communication and cultural interaction. The rise of the internet and digital platforms has transformed both media consumption and production, consequently influencing the relationship between the music industry and fan cultures. The research aims to explain the connection between fan productions and industrial culture through the lens of the concept of digital nativeness. Digital nativeness refers to individuals’ ways of expressing themselves, engaging with others, and constructing their cultural identities within digital platforms. Based on a qualitative research method, the study analyzes the digital identity construction, production practices, and cultural consumption behaviors of K-Pop fans in Turkey through a selected sample. The findings indicate that K-Pop fans not only engage in digital native practices but are also, consciously or unconsciously, integrated into industrial production mechanisms.

Anahtar Kelimeler

• Pop
• Consumer Culture
• Fan Culture
• Digitalization
• Digital Natives

YENİ MEDYA DÜZENİ VE DİJİTAL YERLİLİK BAĞLAMINDA TÜRKİYE’DE K-POP HAYRAN KÜLTÜRÜ

Öz

Bu çalışma, Türkiye’deki K-Pop hayranlarının dijital medya kullanım pratiklerini ve bu pratiklerin endüstriyel üretim süreçleriyle olan ilişkisini incelemektedir. Yeni medya düzeniyle birlikte fanlık olgusu dijitalleşmiş, K-Pop gibi küresel popüler kültür ürünleri Türkiye'de de geniş hayran kitleleri oluşturmuştur. Yeni medya teknolojilerinin hızlı gelişimi ve yaygınlaşması ile iletişim ve kültürel etkileşimlerde birtakım değişiklikler yaşanmıştır. İnternetin ve dijital platformların yükselişi, medya tüketimi ve üretimini de bazı değişikliklere uğratmıştır. Bu durum, müzik endüstrisi ve fan kültürleri arasındaki ilişkileri de etkilemiştir. Araştırma, dijital yerlilik kavramı ile fan üretimlerinin endüstriyel kültürle olan ilişkisini açıklamayı hedeflemektedir. Dijital yerlilik, bireylerin dijital platformlarda kendilerini ifade etme, etkileşimde bulunma ve kültürel kimliklerini oluşturma şekillerini ifade eden bir kavramdır. Nitel araştırma yöntemine dayalı olarak gerçekleştirilen çalışma, seçilen örneklem üzerinden Türkiye’deki K-Pop fanlarının dijital kimlik inşası, üretim pratikleri ve kültürel tüketim davranışlarını analiz etmektedir. Bulgular, K-Pop hayranlarının hem dijital yerli pratiklere sahip olduklarını hem de endüstriyel üretim mekanizmalarına bilinçli ya da bilinçsiz şekilde entegre olduklarını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• K-Pop
• Tüketim Kültürü
• Hayran Kültürü
• Dijitalleşme

Kaynakça

1. Altunay, A. D. (2015). Bir sosyalleşme aracı olarak yeni medya. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 9(1), 410-428.
2. Aziz, A. (1982). Toplumsallaşma ve kitlesel iletişim. Ankara: Ankara Üniversitesi Basın-Yayın Yüksek Okulu Yayınları.
3. Bae, E. S., Chang, M., Park, E. S., ve Kı̇m, D. C. (2017). The effect of Hallyu on tourism in Korea. Journal of Open Innovation: Technology, Market, and Complexity, 3(4), 1-12.
4. Baudrillard, J. (2011). Simülakrlar ve simülasyon (Çev. O. Adanır). Ankara: Doğu Batı Yayınları.
5. Baudrillard, J. (2017). Tüketim toplumu (Çev. N. Tutal & F. Keskin). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
6. Bı̇nark, M. (2019). Kültürel diplomasi ve Kore dalgası "Hallyu". Ankara: Siyasal Kitabevi.
7. Binark, F. M., ve Karataş, Ş. (2020). Kurgulanmış K-erkeklik imgesi: Güney Kore yaratıcı içerik endüstrisi ve aşık olunacak "Hallyu Yıldızları". F. M. Binark (Ed.), Asya’da popüler kültür ve medya içinde (ss. 141-168). Ankara: UMAG.
8. Bocock, R. (2009). Tüketim (Consumption) (Çev. İ. Kutluk). Ankara: Dost Kitabevi.

9. Crane, D. (2003). Moda ve gündemleri: Giyimde sınıf, cinsiyet ve kimlik (Çev. Ö. Çelik). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
10. Çalışkan, M., ve Mencik, Y. (2015). Değişen dünyanın yeni yüzü: Sosyal medya. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, 1(50), 254-277.
11. Dı̇lmen, N. E. (2007). Yeni medya kavramı çerçevesinde internet günlükleri-bloglar ve gazeteciliğe yansımaları. Marmara İletişim Dergisi, 12(12), 113-122.
12. Fiske, J. (2001). The cultural economy of fandom. L. A. Lewis (Ed.), The Adoring Audience: Fan Culture and Popular Media içinde (ss. 30-49). London/New York: Routledge.
13. Fiske, J. (2012). Popüler kültürü anlamak (Çev. S. İrvan). İstanbul: Parşömen Yayınları.
14. Genç, B. (2019). Çok boyutlu bir metin olarak müzik videosu: Performans videosu örneği olarak “judged to execution”. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18(71), 1066-1075.
15. Güçdemir, Y. (2015). Sanal ortamda iletişim: Bir halkla ilişkiler perspektifi. İstanbul: Derin Yayınları.
16. Gülnar, B., ve Balcı, Ş. (2011). Yeni medya ve kültürleşen toplum. Konya: Literatürk Yayınları.
17. Hartmann, T., ve Goldhoorn, C. (2011). Horton and Wohl revisited: Exploring viewers’ experience of parasocial interaction. Journal of Communication, 61(6), 1104-1121.
18. Jenkı̇ns, H. (1992). Textual poachers: Television fans and participatory culture. New York: Routledge.
19. Jenkı̇ns, H. (2016). Cesur yeni medya: Teknolojiler ve hayran kültürü (Çev. N. Yeğengil). İstanbul: İletişim Yayınları.
20. Jensen, J. (2002). Fandom as pathology: The consequences of characterization. L. A. Lewis (Ed.), The Adoring Audience: Fan Culture and Popular Media içinde (ss. 9-29). London: Routledge.
21. Keskin, A. (2022). Güney Kore K-pop popüler kültürü ve Türkiye'deki yansımaları: Sosyolojik bir inceleme (Yayımlanmamış doktora tezi). İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, İstanbul.
22. Kı̇m, S., ve Nam, C. (2016). Hallyu revisited: Challenges and opportunities for South Korean tourism. Asia Pacific Journal of Tourism Research, 524-540.
23. Kı̇m, Y. (2007). The rising East Asian 'wave': Korean media go global. D. K. Thussu (Ed.), Media on the Move içinde (ss. 121-135). New York: Routledge.
24. Lı̇e, J. (2012). What is the k in k-pop? South Korean popular music, the culture industry, and national identity. Korea Observer, 43(3), 339-363.
25. Macı̇t, M. (2018). Kore dalgası: Küresel popüler kültür fenomeni Hallyu/Kore dizileri. İstanbul: Bir Yayıncılık.
26. Marx, K. (2011). Ekonomi politiğin eleştirisine katkı (Çev. S. Belli). İstanbul: Sol Yayınları.
27. Oh, C. J., ve Chae, Y. G. (2013). Constructing culturally proximate spaces through social network services: The Case of Hallyu (Korean wave) in Turkey. Uluslararası İlişkiler Dergisi, 10(38), 77-99.
28. Oh, I. (2013). The globalization of K-pop: Korea's place in the global music industry. Korea Observer, 44(3), 389-409.
29. Oh, I., ve Park, G. S. (2012). From B2C to B2B: Selling Korean pop music in the age of new social media. Korea Observer, 43(3), 365-397.
30. Özçetı̇n, B. (2010). İdeoloji, iletişim, kültür: Bir Stuart Hall değerlendirmesi. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 13(1), 139-159.
31. Prensky, M. (2001). Digital natives, digital immigrants part 2: Do they really think differently? On the Horizon, 9(6), 1–6.
32. Russel, M. J. (2014). K-pop now! The Korean music revolution. Rutland, VT: Tuttle Publishing.
33. Welsch, W. (1999). Transculturality: The puzzling form of cultures today. M. Featherstone & S. Lash (Ed.), Spaces of Culture: City, Nation, World içinde (ss. 194-213). London: SAGE Publications.
34. Yanık, A. (2016). Yeni medya nedir ne değildir? Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(45), 898-910.