Araştırma Makalesi

Müzede Aydınlatmanın Kullanıcı ve Eserler Açısından Değerlendirilmesi

Sayı: 18 15 Nisan 2020
PDF İndir
EN TR

Müzede Aydınlatmanın Kullanıcı ve Eserler Açısından Değerlendirilmesi

Öz

Müzeler, bir toplumun bilim, sanat, kültür ve tarih alanlarında değerli görülen eserlerinin sergilendiği, saklandığı ve korunduğu yapılardır. İlk müze 16. yüzyılda, ilk resmi müze ise 18. yüzyılda oluşturulmuştur. Bu dönemlerde kurulan müzelerde amaç, sadece nesnelerin bol güneş ışığı altında sergilenmesidir. 19. yüzyılda sergileme işlevine ek olarak insanların sosyalleştiği, eğitimsel ve kültürel etkinlikler ilave edilmiştir. Müzeler bulundukları şehirlerde birer röper noktası haline gelseler de, ana işlevleri olan sergileme devam ettirilmektedir. 20. yüzyıldan sonra ise artık koleksiyon nesnelerinin korunması gündeme gelmiştir ve doğal ışık kontrolüyle birlikte yapay ışık ve yansıtıcılar kullanılmaya başlanmıştır. Müzelerde sergilemeden sonra ikincil işlev, insanlığın kültürel ve tarihi değerleri olan nesnelerin toplanması ve korunmasıdır. Ancak sergileme esnasında fiziksel ve çevresel faktörler nedeniyle sergilenen nesneler zarar görmekte ve bozulmalara uğramaktadır. Sergilenen nesneler, tüm insanlığın ortak değeri ve kültür mirası haline dönüşmüştür. Bu nedenle büyük tahribatların geri dönüşü zor, hatta imkânsız olabilmektedir. Sergileme, birincil işlev olduğundan, sergilenen nesnelerin doğru algılanabilmesi çok önemlidir. Eserlerin algılanabilmesi fiziksel temas sağlanarak gerçekleştirilemediğinden görsel algılama ve aydınlatma önemlidir. Maksimum algı için doğru aydınlatma sisteminin, ışık miktarının ve ışığın renginin seçimine dikkat edilmelidir. Aydınlatma sistemi hem kullanıcı gereksinimlerinin karşılanması, hem de nesnelerin ışıktan kaynaklanacak tahribatlara uğramaması iki önemli faktördür. Kullanılan aydınlatma tasarımı ziyaretçiler için görsel konforu sağlamalı, nesnelerin doğru algılanmasını, tanımlanmasını ve tasarımın göze hoş gelmesini sağlayacak düzeyde olmalıdır. Ayrıca ışıklandırma ile mekânın davetkar olması ve ilgi çekmesi hedeflenmelidir. Sergi objelerinin vurgulu aydınlatıldığı özel durumlarda, kullanıcıların yön ve mesafe bulabilmesi sağlanmalı; olası çarpma, düşme gibi durumlarda hem ziyaretçinin hem de materyallerin zarar görmesi önlenmelidir. Koleksiyon nesnelerinin aydınlatılması, sergileme amacı ve nesnelerin içeriğindeki malzemelere göre farklılık göstermektedir. Bu nesneler uzun yıllardır ışık gibi çevresel etkilerle karşı karşıya kaldığından, zamanla hassasiyetleri artmaktadır. Işığın nesnelerde oluşturabileceği tahribatlar, nesnenin kimyasal özelliklerine göre farklılık göstermektedir. Genelde bu bozulmalar; renk değişimi/solması, yapının zayıflaması ve kırılganlaşması, ışık kaynağından yayılan ısıya bağlı yüzeyde genleşme ve çatlaklar olarak meydana gelmektedir. Bu çalışma kapsamında, kültürel mirasların korunup sergilendiği müzelerde, ışık faktörünün ve etkilerinin, aynı zamanda ışığın olumsuz etkilerine karşı alınabilecek tedbirlerin incelenmesi amaçlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Akgün, B. (2018). Müze Sergileme Vitrinleri ve Mağaza Vitrinlerinin Aydınlatma Tekniği Kuralları Açısından Karşılaştırılması, Yüksek Lisans Tezi, Işık Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  2. Bayer, Y. (2007). Sergi Salonu Aydınlatmasında Genel İlkeler ve İki Sergi Salonunun İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  3. Çelik, Ş. (2012). Türkiye’de Özel Müzecilik ve Baksı Müzesi,Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  4. Demir, B. (2019). Deniz Müzesi Koleksiyonunda Bulunan Saltanat Kayıklarının ve Sergileme Yaklaşımının Değerlendirilmesi, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  5. Doğruer, F. S. (2019). Müzelerde Önleyici Koruma: Temel Yaklaşımlar ve Gelişimi. Akademik Sanat; Sanat, Tasarım, Bilim Dergisi, sayı: 22, s:122-134.
  6. Erdemir, G. (2014). Müze ve Sergi Mekanlarında Aydınlatma Prensiplerinin Örnek Uygulamalar Üzerinden Değerlendirilmesi, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi, İstanbul.
  7. Ganslandt, R., and Hofmann, H. (1992). Handbook of Lighting Design. Braunschweig: Vieweg-Verlag.
  8. Giray, G. M. (2009). Sir John Soane Müzesi Mimari ve Aydınlatma Özellikleri, Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Mühendislik

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

15 Nisan 2020

Gönderilme Tarihi

14 Şubat 2020

Kabul Tarihi

18 Mart 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Sayı: 18

Kaynak Göster

APA
Özcan, U., & Çağlar, H. (2020). Müzede Aydınlatmanın Kullanıcı ve Eserler Açısından Değerlendirilmesi. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, 18, 645-655. https://doi.org/10.31590/ejosat.703797
AMA
1.Özcan U, Çağlar H. Müzede Aydınlatmanın Kullanıcı ve Eserler Açısından Değerlendirilmesi. EJOSAT. 2020;(18):645-655. doi:10.31590/ejosat.703797
Chicago
Özcan, Uğur, ve Hümeyra Çağlar. 2020. “Müzede Aydınlatmanın Kullanıcı ve Eserler Açısından Değerlendirilmesi”. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, sy 18: 645-55. https://doi.org/10.31590/ejosat.703797.
EndNote
Özcan U, Çağlar H (01 Nisan 2020) Müzede Aydınlatmanın Kullanıcı ve Eserler Açısından Değerlendirilmesi. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi 18 645–655.
IEEE
[1]U. Özcan ve H. Çağlar, “Müzede Aydınlatmanın Kullanıcı ve Eserler Açısından Değerlendirilmesi”, EJOSAT, sy 18, ss. 645–655, Nis. 2020, doi: 10.31590/ejosat.703797.
ISNAD
Özcan, Uğur - Çağlar, Hümeyra. “Müzede Aydınlatmanın Kullanıcı ve Eserler Açısından Değerlendirilmesi”. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi. 18 (01 Nisan 2020): 645-655. https://doi.org/10.31590/ejosat.703797.
JAMA
1.Özcan U, Çağlar H. Müzede Aydınlatmanın Kullanıcı ve Eserler Açısından Değerlendirilmesi. EJOSAT. 2020;:645–655.
MLA
Özcan, Uğur, ve Hümeyra Çağlar. “Müzede Aydınlatmanın Kullanıcı ve Eserler Açısından Değerlendirilmesi”. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, sy 18, Nisan 2020, ss. 645-5, doi:10.31590/ejosat.703797.
Vancouver
1.Uğur Özcan, Hümeyra Çağlar. Müzede Aydınlatmanın Kullanıcı ve Eserler Açısından Değerlendirilmesi. EJOSAT. 01 Nisan 2020;(18):645-5. doi:10.31590/ejosat.703797

Cited By