The Analysis of Energy Sector in Environmental Impact Assessment Practices

Öz

Energy investments, which are determinant in the development level of countries, are on the agenda with their economic, political and environmental effects. Especially in today's world, where environmental pollution is increasing on a global scale, it becomes necessary to turn to renewable resources instead of fossil fuels in energy production. In our country changes and diversities regarding energy investments have been observed recently. In the scope of the study the status of energy investments was investigated from the Environmental Impact Assessment (EIA) decisions of the Ministry of Environment and Urbanization between 1993 and 2020. According to the data obtained, it has been determined that 1346 of 6310 EIA applications are related to energy investments and this ratio corresponds to 21%. Among the energy investments, it was determined that hydro-electric power plants took the first place as renewable energy sources, followed by wind power plants and solar power plants.

Anahtar Kelimeler

• EIA
• EIA applications
• energy investments

Çevresel Etki Değerlendirmesi Uygulamalarında Enerji Sektörü Analizi

Öz

Ülkelerin gelişmişlik düzeyinde belirleyici olan enerji yatırımları, ekonomik, siyasal ve çevresel etkileri ile gündemdedir. Özellikle küresel boyutta çevre kirliliklerin arttığı günümüzde enerji üretiminde, fosil yakıtlar yerine yenilenebilir kaynaklara yöneliş zorunlu hale gelmektedir. Son yıllarda ülkemizdeki enerji yatırımları ile ilgili değişiklikler ve çeşitlilikler olduğu gözlemlenmektedir. Çalışma kapsamında Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’nın 1993-2020 yılları arasındaki Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED) kararlarından, enerji yatırımlarının durumu araştırılmıştır. Elde edilen verilere göre 6310 ÇED başvurusu içerisinde 1346’sının enerji yatırımları ile ilgili olduğu ve oran olarak %21’e tekabül ettiği tespit edilmiştir. Enerji yatırımları arasında ise yenilenebilir enerji kaynakları olarak hidro-elektrik santrallerin ilk sırada yer aldığı daha sonra rüzgar enerji santrallerinin ve güneş enerji santrallerinin yer aldığı belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• ÇED,
• ÇED başvuruları
• enerji yatırımları

Kaynakça

1. Anonim, (2019). Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED) Yönetmeliği. Resmî Gazete, 25.11.2014, Sayısı: 29186
2. Anonim, (2020). ÇED kararları, 10.01.2020, https://ced.csb.gov.tr/
3. Anonim, (2021).Yıllık enerji üretiminin kaynaklara göre dağılımı, 09.06.2021, https://www.enerjiatlasi.com/elektrik-uretimi/)
4. Cengiz Gökçe, G., Barış, M.E. (2015). Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED)- Stratejik Çevresel Değerlendirme (SÇD) ilişkisi ve peyzaj planlama sürecinde stratejik çevresel değerlendirmenin önemi, International Journal of Science Culture and Sport, Özel Sayı 3, 782-792. DOI: 10.14486/IJSCS345 Dışkaya, S.K. (2017). Türkiye’nin enerji güvenliğinde yenilenebilir enerji etkisinin politik ekonomi perspektifi, Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, 5(2), 129-150. DOI: 10.14782/sbd.2017.69
5. Dikmen, A.Ç. (2019). Stratejik Çevresel Değerlendirme (SÇD) Yönetmeliği’nin Türkiye’nin çevre politikasına katkısı, Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, (15), 535-541. DOI: 10.31590/ejosat.532951
6. Koç, A., Yağlı, H., Koç, Y., Uğurlu, İ. (2018). Dünyada ve Türkiye’de enerji görünümünün genel değerlendirilmesi, Mühendis ve Makine, 59(692), 86-114.
7. Koç, E., Kaya, K. (2015). Enerji kaynakları–yenilenebilir enerji durumu, Mühendis ve Makina, 56(668), 36-47.
8. Özsayın, S. (2013). Enerji Alternatiflerinin Çevre ile Etkileşimi, T.C. Çevre Bakanlığı Uluslararası ÇED Kongresi, 287-299.

9. Salihoğlu, G., (2013). Sayılarla Türkiye’de alınan ÇED kararları, T.C. Çevre Bakanlığı Uluslararası ÇED Kongresi, 67-74.
10. Say, N.(2013). Enerji politikaları ve SÇD: Türkiye örneği, T.C. Çevre Bakanlığı Uluslararası ÇED Kongresi, 265-278.
11. Turan, E.S., Güner, E.D. (2017). Türkiye’de Çevresel Etki Değerlendirme mevzuatındaki değişimler, Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, 3(1), 39-47. DOI: 10.21324/dacd.286187
12. Türkman, A. (1994). ÇED eğitimi, Çeşitli ülkelerde ÇED Yönetmeliğinin çıkış tarihleri, Türkiye Çevre Vakfı Yayını, Önder Matbaası, Ankara.
13. Uslu, O. (1994). ÇED eğitimi, Çevre kavramına genel bakış, Türkiye Çevre Vakfı Yayını, Önder Matbaası, Ankara.
14. Vatansever Boşça, A., Şahin Hamamcı, N. (2013). Kümülatif Çevresel Etki Değerlendirmesi, T.C. Çevre Bakanlığı Uluslararası ÇED Kongresi, 33-47.
15. Yücel, M. (2001). Çevresel Etki Değerlendirmesi, Baki Kitabevi, Adana.