Araştırma Makalesi

Mikroakışkan Platformda Proteine Bağlı Üremik Toksin Adsorpsiyonunun Modellenmesi

Sayı: 27 30 Kasım 2021
PDF İndir
EN TR

Mikroakışkan Platformda Proteine Bağlı Üremik Toksin Adsorpsiyonunun Modellenmesi

Öz

Bu çalışmada kronik böbrek hastalarının üremik toksisite sorununa çözüm bulmak amacıyla hemodiyaliz sistemine entegre edilebilecek bir mikroakışkan çipin geliştirilmesi hedeflenmiştir. Mikroakışkan çip içerisine Sol-Jel metodu ile Na-Y Zeolit ile fonksiyonelleştirilmiş TEOS-PEO hidrojeli yüklenerek, kanda bulunan ve proteine bağlı üremik toksinlerden biri olan İndoksil Sülfat (IS) toksininin, çip içerisinde adsorbe edilerek hastaların kanlarından uzaklaştırılması hipotezi test edilmiştir. Solid Works programı ile S-şekilli bir mikrokanal tasarlanarak, Comsol Multiphysics programında simülasyon çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Simülasyon sonrasında taramalı elektron mikroskopisi (SEM) ve bilgisayarlı mikro-tomografi (mikro-CT) analizi ile karakterizasyonları gerçekleştirilen Na-Y Zeolit içerikli hidrojellerin hem kesikli deney koşullarında hem de geliştirilen mikroakışkan sistemde sürekli modda simüle kan sıvısı ile yapılan protein bağlı indoksil sülfat toksininin detoksifikasyonu incelenmiştir. Geliştirilen bu mikroakışkan tasarımın, klinikte kronik böbrek hastalarının kanında biriken proteine bağlı toksinlerin uzaklaştırılmasını sağlayabilecek yenilikçi yöntemler geliştirilmesine katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

Destekleyen Kurum

TÜBİTAK

Proje Numarası

2209/A

Teşekkür

Bu çalışma “Proteine Bağlı Üremik Toksinlerin In Vitro Adsorpsiyonunun Mikroakışkan Platformda Modellemesi” başlıklı 2209/A projesi Tübitak tarafından desteklenmiştir.

Kaynakça

  1. Armignacco P., Garzotto F., Neri M., Lorenzin A., Ronco C. (2015). Wak engineering evolution. Blood Purification, 39(1-3), 110-114. Caravaca, F., Arrobas, M. ve Dominguez, C. (2000). Serum Albumin and Other Serum Protein Fractions in Stable Patients on Peritoneal Dialysis. Peritoneal Dialysis International, (20), 703–707.
  2. Davenport, A. (2014). How can dialyzer designs improve solute clearances for hemodialysis patients?. Hemodialysis International, 18(1), 43–47.
  3. Eyüpoğlu, C. (2020). Kronik Böbrek Hastalığının Erken Tanısı için Yeni Bir Klinik Karar Destek Sistemi. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, 20, 448-455.
  4. Floege, J., Granolleras, C., Deschodt, G., Heck, M., Baudin, G., Branger, B., Tournier, O., Reinhard, B., Eisenbach, G.M., Smeby, L.C., et al. (1989). High-flux synthetic versus cellulosic membranes for beta 2-microglobulin removal during hemodialysis, hemodiafiltration and hemofiltration. Nephrology Dialysis Transplantation, 4(7), 653-657.
  5. Gura, V., Rivara, M. B., Bieber, S., Munshi, R., Smith, N. C., Linke, L., et al. (2016). A wearable artificial kidney for patients with end-stage renal disease. JCI Insight, 1(8), e86397.
  6. Ikizler, T. A., Flakoll, P.J., Parker, R.A., Hakim, R.M. (1994) Amino Acid and Albumin Losses During Hemodialysis. Kidney Internationale, 46(3), 830–837.
  7. Kaplan, A.A., Halley, S.E., Lapkin, R.A., Graeber, C.W. (1995) Dialysate Protein Losses with Bleach Processed Polysulphone Dialyzers. Kidney Internationale, 47(2), 573–578.
  8. Krieter, D.H., Hackl, A., Rodriguez, A., Chenine, L., Moragues, H.L., Lemke, H.-D., et al. (2010). Protein-bound uraemic toxin removal in haemodialysis and post-dilution haemodiafiltration. Nephrology Dialysis Transplantation, 25(1), 212-218.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Mühendislik

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

30 Kasım 2021

Gönderilme Tarihi

14 Temmuz 2021

Kabul Tarihi

9 Eylül 2021

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2021 Sayı: 27

Kaynak Göster

APA
İlhan Ayışığı, E., Tırak, Ş., Özünlü, A., Yıldız Öztürk, E., & Yeşil Çeliktaş, Ö. (2021). Mikroakışkan Platformda Proteine Bağlı Üremik Toksin Adsorpsiyonunun Modellenmesi. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, 27, 354-361. https://doi.org/10.31590/ejosat.971386