IMPACT ON PROBLEM SOLVING SKILLS OF EMOTIONAL INTELLIGENCE LEVEL: AN APPLICATION ON VOCATIONAL SCHOOL STUDENTS

Öz

Emotional intelligence, the person is name of ability to cope effectively with environmental pressures and demands. In other words, emotional intelligence can be described as the ability to healthy communication with people, to overcome the problems as adapts to very quickly sudden events, and be more successful against environmental demands. The problem is a conflict situation faced with inhibition in achieving a goal of the basically individual. This inhibition can make it difficult to reach the target. In such a case the problem is to find the best way to get around obstacles. An effective problem-solving skills has served as an important coping mechanism to destroy the inhibitory effects of the problems of personal and interpersonal as well as reducing the negative impact of emotional stress, The people with high- level emotional intelligence know themselves and their requirements, aware of their abilities and disabilities, can succeed in controlling their emotions and establish relations with the other people. The people with high-level emotional intelligence are more successful than others who have low level emotional intelligence. From this point of, the aim of study is to examine the relationship between the emotional intelligence levels and the problem soloving abilities of the university students

Anahtar Kelimeler

• -

DUYGUSAL ZEKA DÜZEYİNİN PROBLEM ÇÖZME BECERİSİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİ: MESLEK YÜKSEKOKULU ÖĞRENCİLERİ ÜZERİNE BİR UYGULAMA

Öz

Duygusal zekâ, kişinin çevresel baskı ve taleplerle etkin bir şekilde başa çıkabilme yeteneğinin adıdır. Diğer bir ifadeyle duygusal zeka, insanlarla sağlıklı iletişim kurabilme, ani gelişen olaylara karşı çok çabuk adapte olarak sorunların üstesinden gelebilme ve çevresel isteklere karşı daha başarılı olabilme yeteneği olarak tanımlanabilir. Problem, temelde bireyin bir hedefe ulaşmada engellenme ile karşılaştığı bir çatışma durumudur. Bu engellenme hedefe ulaşmayı güçleştirebilir. Böyle bir durumda problem, engeli aşmanın en iyi yolunu bulmaktır. Etkili bir problem çözme becerisi, kişisel ve kişiler arası oluşan problemlerin engelleyici etkisini yok etmenin yanında, duygusal stresin olumsuz etkisini azaltmada da önemli bir başa çıkma mekanizması olarak görev yapmaktadır. Duygusal zekası yüksek olan bireyler, kendilerini tanıyan ve ihtiyaçlarını bilen, güçlü ve zayıf yanlarının farkında olan, duygularını kontrol etmeyi başarabilen ve etkili ilişkiler kurabilen kişilerdir. Duygusal zekası yüksek olan bireyler problem çözme konusunda duygusal zekası düşük olanlara göre daha başarılıdırlar. Bu noktadan hareketle, çalışmanın amacı, meslek yüksekokulu öğrencilerinin duygusal zeka düzeylerinin problem çözme becerilerine etkisini incelemektir

Anahtar Kelimeler

• Duygusal Zeka, Problem Çözme Becerisi, Meslek Yüksekokulu Öğrencileri

Kaynakça

1. Korelasyon analizi açısından değerlendirildiğinde, çalışmada duygusal zeka ve boyutları ile problem
2. çözme becerisi ve boyutları arasında ters yönlü ve anlamlı ilişkiler elde edilmiştir. Bu açıdan kişilerin duygusal
3. zeka düzeyi arttıkça problem çözme becerilerinde de artış gözlenmektedir. Ortaya çıkan sonuçlar literatür ile uyumludur.
4. Kendi duygu ve düşüncelerini tanıma, başkalarının duygularına ve düşüncelerine önem verme, kendini
5. onların yerine koyup düşünebilme, duygulara ait ip uçlarını fark edip elde ettiği bilgilerden yararlanarak
6. davranışlarını düzenleyebilme yeteneklerinin toplamı olarak tanımlanan duygusal zeka öğrenilebilir ve
7. geliştirilebilir yetkinlikleri içeren bir kavramdır. Duygusal zeka yetkinlikleri geliştikçe problem çözme becerisi de
8. gelişecektir. Üniversite örgencilerinin baş etmesi gereken pek çok sorun olabileceği göz önünde

9. bulundurulduğunda, bu sorunlarıyla bas edebilmeleri için duygusal zeka yeteneklerini geliştirmeye yönelik
10. etkinliklere yer verilmelidir. Ayrıca karşılaştıkları problemleri çözme konusunda öğrencilerin neler
11. yapabileceklerine ilişkin seminer ve konferanslar düzenlenebilir.
12. Akbolat, M. ve Işık, O. (2012). Sağlık Çalışanlarının Duygusal Zekâ Düzeylerinin Motivasyonlarına Etkisi. Dpujss
13. Number 32, Vol. I, Aprıl 2012. http://sbe.dpu.edu.tr/dergi/32/cilt1/109-124.pdf Adresinden 14 Mart 2013
14. tarihinde alınmıştır. Akkoç, Z. (2007). Duygusal Zeka. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. Aksu, M. (1989). Problem Çözme Becerilerinin Geliştirilmesi. Kültür Ve Turizm Bakanlığı Ve Orta Doğu Teknik
15. Üniversitesi Problem Çözme Yöntemleri Sempozyumu, 44-54. Atay, K. (2002). Okul Müdürlerinin Duygusal Zeka Düzeyleri İle Çatışmaları Çözümleme Stratejileri Arasındaki İlişki.
16. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, S.31, ss.345-355. Babaoğlan, E. (2010). Okul Yöneticilerinde Duygusal Zekâ. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi,Cilt 11,Sayı
17. 1,Nisan 2010,Sayfa 119-136. Baltaş, A. ve Baltaş, Z. (2002). Stres ve Başa çıkma Yolları. Remzi Kitabevi, 21. Baskı, İstanbul. Berkant, H. G. ve Eren, İ. (2013). İlköğretim Matematik Öğretmenliği Bölümü Öğrencilerinin Problem Çözme
18. Becerilerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. JASS, International Journal of Social Science, Volume
19. 6 Issue 3, March, p.1021-1041. Bingham, A. (1998). Çocuklarda Problem Çözme Yeteneklerinin Geliştirilmesi. Ed. A. Ferhan Oğuzhan, İstanbul: Milli
20. Eğitim Basımevi. Budak, S. (2000). Psikoloji Sözlüğü. Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları. Doğan, S. ve Demiral, Ö. (2007). Kurumların Başarısında Duygusal Zekanın Rolü ve Önemi. Yönetim Ve Ekonomi
21. Yıl:2007 Cilt:14 Sayı:1 Celal Bayar Üniversitesi İ.İ.B.F. Manisa. Dökmen, Ü., (2009). Sanatta ve Günlük Yaşamda İletişim Çatışmaları ve Empati. Remzi Kitabevi, Ankara, Dündar, S. (2008). Polislerin Umutsuzluk Düzeyi İle Problem Çözme Becerisi Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Polis
22. Bilimleri Dergisi, 10 (3), ss.77-92. D’ Zurilla, T. J. ve M. R. Goldfriend (1971). Problem Solving and Behavoir Modification. Journal of Abnormal
23. Psychology, 18, 407-426. Erdoğmuş N., (2004). İlköğretim Yöneticilerinin Problem Çözme Becerilerinin Çeşitli Değişkenler Açısından
24. İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya. Goleman, D. (1995). Duygusal Zeka Neden IQ’dan Daha Önemlidir?, (çev. Banu Seçkin Yüksel, 2005), 29. Bası,
25. İstanbul: Varlık Yayınlar Goleman, D. (2000). İşbaşında Duygusal Zeka. İstanbul: Varlık Yayınları Goleman, D. (2005). Duygusal Zekâ Neden IQ’dan Daha Önemlidir? (Çev. B.S. Yüksel), İstanbul: Varlık Yayınları. Güner, P. (2000). Sorunlarla Etkili Baş Etme Yolu: Problem Çözme. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu
26. Dergisi, 3 (1), ss.62–67. Gürbüz, S.,Yüksel M. (2008). Çalışma Ortamında Duygusal Zeka: İş Performansı, İş Tatmini, Örgütsel Vatandaşlık
27. Davranışı ve Bazı Demografik Özelliklerle İlişkisi. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 9(2), ss. 174-190 Güzel, A. (2004). Marmara Üniversitesi Öğrencilerinin Öğrenme Stilleri İle Problem Çözme Becerileri Arasındaki
28. İlişkinin İncelenmesi. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü
29. Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, İstanbul. Heppner,P. P. (1985). Problem Solving Self-Appraisal Depression and Attributional Style: Are The Delated. Cognitive
30. Therapy and Research. Lee, Fen-Ming. (2003). Conflict Management Styles and Emotional Intelligence of Faculty and Staff at a Selected
31. College in Southern Taiwan. Yayınlanmamış Doktora Tezi, The University of South Dakota, South Dakota Karabulutlu Yılmaz, E., Yılmaz, S. ve Yurttaş A. (2011). Öğrencilerin Duygusal Zeka Düzeyleri İle Problem Çözme
32. Becerileri Arasındaki İlişki. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, 2(2), ss.75-79. Kasatura, İ. (2003). Heyecansal Kontrol. Altı Kitaplar Yayınevi, 1. Baskı, İstanbul. Lam, LT. ve Kirby, SL. (2002). Is Emotional Intelligence an Advantage? An Exploration of the Impact of Emotional
33. and General Intelligence on Individual Performance. The Journal of Social Psychology, 142(1): 133-143. Morgan, C. T. (1999). Psikolojiye Giriş. Ed. H. Arıcı vd., Ankara: Meteksan Yayınları. Sezen, G. ve Paliç, G. (2011). Lise Öğrencilerinin Problem Çözme Becerisi Algılarının Belirlenmesi. 2nd International
34. Conference on New Trends in Education and Their Implications, 27-29 April, Antalya-Turkey. Sonmaz, S. (2002). Problem Çözme Becerisi İle Zekâ Ve Yaratıcılık Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yüksek Lisans
35. Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul. Staff, G. (2001). Emotional İntelligence: The “Missing Piece”, http://www.edutopia.org/php/article.php?id=Art_680&key=020, (24.04.2006). Tabak, A., Sığrı, Ü., Eroğlu A. ve Hazır, K. (2009). Örgütlerde Yöneticilerin Dönüştürücü Liderlik Algılamalarının
36. Problem Çözme Becerilerine Etkisi: Kamu Sektöründe Bir Uygulama. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi,
37. Cilt 18, Sayı 2, Sayfa 387-397. D.
38. http://kongre.nigde.edu.tr/xufbmek/dosyalar/tam_metin/pdf/2415-30_05_2012-17_01_38.pdf Yüksek Özdemir, A. ve Özdemir, A. (2007). Duygusal Zeka ve Çatışma Yönetimi Stratejileri Arasındaki İlişkilerin Akademik Başarı Arasındaki İlişki. İncelenmesi:
39. http://www.sosyalbil.selcuk.edu.tr/dergi/sayi18.htm Çalışan ve İdari Personel Üzerine Uygulama.