-

Öz

In this study, we aimed to evaluate violent behaviors against women and to evaluate the effects of sociodemographic characteristics on violence exposure. The study was conducted during November 1st - 30th, 2012 using the face-to-face questionnaire method. The questionnaire was prepared by the researchers in the light of previous studies. The universe included people living in central Kirklareli. The questionnaire was administered to people who agreed to answer it and were chosen with the conveniency sampling method. A total of 900 questionnaires which were answered completely was evaluated. Data was analyzed with the SPSS 15.0 statistical package program using frequency, chi-square, and Fisher's Exact Test. This is a croos-sectional and descriptive study. It was found that 43.4% of the women was exposed to at least one type of violence. It was determined that 18.4% of the participants was exposed to physical, 13% emotional, 2.9% sexual, 30.2% verbal, and 8.9% economic violence. It was observed that 22% of the participants kept silent against violence, 8.2% left their homes, 16.6% were apologized to, and 2.9% went to the police station. It is found that exposure to violence of women is further in elderly women, housewives and nonworkings in the study. It is also noticed that exposure to violence rates decrease as educational level increases. Another important indication is that the rate of violence exposure is higher among married people compared to single ones. It was determined that socio-demographic characteristics have a great impact on violence exposure. We presume that the present study would support governmental and health managers in means of decisions and legal regulations related to violence against women and would also contribute to preventing violence before happening

Anahtar Kelimeler

• Violence against women, violence behaviors

KADINA YÖNELİK ŞİDDET DAVRANIŞLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ: TÜRKİYE’DEN KANIT

Öz

Araştırmada kadınlara karşı şiddet davranışlarını ve şiddete maruz kalma üzerine sosyo-demografik özelliklerin etkisini değerlendirmeyi amaçladık.

Araştırma 1-30 Kasım 2012’de, yüzyüze anket yöntemi ile yapıldı. Anket, mevcut araştırmalardan yararlanılarak araştırmacı tarafından hazırlandı. Evren, Kırklareli merkezinde yaşayan bireylerden oluştu. Anket kolayda örnekleme yöntemiyle, yanıtlamayı kabul eden bireylere uygulandı ve eksiksiz yanıtlanan 900 anket değerlendirmeye alındı. Verilerin analizinde SPSS 15.0 istatistik paket programı kullanıldı. Veriler sıklık, Ki-Kare ve Fisher’s Exact Test ile test edildi. Araştırma kesitsel ve tanımlayıcı niteliktedir.

Kadınların %43.4’nün en az bir şiddet türüne maruz kaldığı tespit edildi. Bunların da  %18.4’nün fiziksel, %13’nün duygusal, %2.9’nun cinsel, %30.2’nin sözel ve %8.9’nun ekonomik şiddete maruz kaldığı belirlendi. Şiddet karşısında %22’nin sustuğu, %8.2’nin evden ayrıldığı, %16.6’dan özür dilendiği, %2.9’nun karakola gittiği tespit edildi. Araştırmada kadınların, ileri yaştakilerin, ev hanımlarının, çalışmayanların daha fazla şiddete maruz kaldığı bulundu. Eğitim düzeyi yükseldikçe şiddete maruz kalmanın azaldığı belirlendi. Evlilerin bekarlardan daha fazla şiddet gördüğü tespit edildi.

Şiddete maruz kalma üzerine sosyo-demografik özelliklerin etkili olduğu belirlendi. Araştırmanın, kamu ve sağlık yöneticilerinin kadına yönelik şiddet konusundaki kararlarına ve yasal düzenlemelerine destek olacağı, şiddetin baştan engellemesine katkı sağlayacağı  tahmin edilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Kadına karşı şiddet, şiddet davranışı

Kaynakça

1. Akyüz, A. ve Yavan, T., Şahiner, G. ve Kılıç, A. (2012). Domestic Violence and Woman's Reproductive Health: A Review of The Literature. Aggression and Violent Behavior, 17(6), 514–518.
2. Ayrancı, Ü., Günay, Y. ve Ünlüoğlu, İ. (2002). Hamilelikte Aile İçi Eş Şiddeti: Birinci Basamak Sağlık Kurumuna Başvuran Kadınlar Arasında Bir Araştırma. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 3(2), 75-87.
3. Balcı, YG. ve Ayrancı, U. (2005). Physical Violence Against Women: Evaluation of Women Assaulted by Spouses (eşleri tarafından saldırılan-tecavüz edilen). Journal of Clinical Forensic Medicine, 12(5), 258–263.
4. Büyüköztürk, Ş. (2011). Parametrik Olmayan Testler, Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı, (pp.145-166), 13.Baskı, Ankara, Pegem Akademi.
5. Brownridge, DA. (2006), .Violence Against Women Post-Separation. Aggression and Violent Behavior, 11(5), 514–530.
6. Cain, JM. (1996). The Ethical and Medical Consequences of Violence Against Women. International Journal of Gynecology & Obstetrics, 54(2), 97-100.
7. Coker, AL., Smith, PH., McKeown, RE. ve King, MJ. (2000). Frequency and Correlates of Intimate Partner Violence by Type: Physical, Sexual and Psychological Battering. AmJ Public Health, 90(4), 553-559.
8. Demirgil, H. (2010). Parametrik Olmayan Hipotez Testleri. (pp.85-110). Ed: Ş. Kalaycı. SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. 5.Baskı, Ankara.

9. Doğanavşargil, Ö., ve Vahip, I. (2007). “Fiziksel Eş Şiddetini Belirlemede Klinik Görüşme Yöntemi. Klinik Psikiyatri, 10(3), 125-130.
10. Dişsiz, M., ve Şahin, NH. (2008). Evrensel Bir Kadın Sağlığı Sorunu: Kadına Yönelik Şiddet. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Dergisi. 1(1), 51-58.
11. Efe, ŞY., ve Ayaz, S. (2010). Kadına Yönelik Aile İçi Şiddet ve Kadınların Aile İçi Şiddete Bakışı. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 11(1), 23-29.
12. Ellsberg, M., (2006). Violence Against Women and The Millennium Development Goals: Facilitating Women’s Access to Support. International Journal of Gynecology and Obstetrics, 94(3), 325-332.
13. Erbek, E., Eradamlar, N., Beştepe, E., Akar, H. ve Alpkan, L. (2004). Kadına Yönelik Fiziksel ve Cinsel Şiddet: Üç Grup Evli Çiftte Karşılaştırmalı Bir Çalışma. Düşünen 17(4), 196-204.
14. Adam: Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Dergisi,
15. Ergonen, AT., Özdemir, MH., Can, İÖ., Sonmez, E., Salacin, S., Berberoglu ve E., Demir,N. (2009). Domestic Violence on Pregnant Women in Turkey. Journal of Forensic and Legal Medicine, 16(3), 125–129.
16. Garcıa-Moreno, C. (2002). Violence Against Women: What Is The World Health Organization Doing?. International Journal of Gynecology and Obstetrics, 78(1), 119-122.
17. Güler, N., Tel, H. ve Özkan Tuncay, FÖ. (2005). Kadının Aile İçinde Yaşanan Şiddete Bakışı. Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 27 (2), 51–56.
18. Gürkan, ÖC., ve Coşar, F. (2009). Ekonomik Şiddetin Kadın Yaşamındaki Etkileri. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Dergisi, 2(3), 124-129.
19. Güneş, A. (2005). Kur'an Işığında Şiddet Sorununa Bir Bakış. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, 5(3), 7-28.
20. Güleç, H., Topaloğlu, M., Ünsal, D. ve Altıntaş, M. (2012). Bir Kısır Döngü Olarak Şiddet. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar (Current Approaches in Psychiatry), 4(1), 112-137.
21. Jansen, HAFM., Yüksel, İ. ve Çağatay, P. (2009). Prevalence of Violence against Women, Turkish Republic Prime Ministry Direcctorate General on the Status of Women, (pp.45-69), National Research on Domestic Violence Against Women in Turkey, Ankara.
22. Kocacık, F., Kutlar, A. ve Erselcan, F. 2007, Domestic Violence Against Women: A Field Study in Turkey, The Social Science Journal, 44(4), 698-720.
23. Ortiz-Barreda, G., Vives-Cases, C. ve Gil-González, D. (2011). Worldwide Violence Against Women Legislation: An Equity Approach. Health Policy, 100(2), 125–133.
24. Özmen, SK. (2004). Aile İçinde Öfke ve Saldırganlığın Yansımaları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37(2), 27-39.
25. Özyurt, SC. ve Deveci, A. (2010). Manisa’da Kırsal Bir Bölgedeki 15-49 Yaş Evli Kadınlarda Depresif Belirti Yaygınlığı ve Aile İçi Şiddetle İlişkisi. Türk Psikiyatri Dergisi, 21(1), 1-7.
26. Page, AZ., ve İnce, M. (2008). Aile İçi Şiddet Konusunda Bir Derleme. Türk Psikoloji Yazıları, 11 (22), 81-94.
27. Stewart, DE. ve Robinson, G E. (1998). A Review of Domestic Violence and Women’s Mental Health. Archives of Women’s Mental Health, 1(2), 83-89.
28. Tanrıverdi, G. ve Sıpkın, S. (2008). Çanakkale'de Sağlık Ocaklarına Basvuran Kadınların Eğitim Durumunun Siddet Görme Düzeyine Etkisi. Fırat Tıp Dergisi 13(3), 183-187.
29. Vahip, I. ve Avşargil, ÖD. (2006). Aile İçi Fiziksel Şiddet ve Kadın Hastalarımız, Türk Psikiyatri Dergisi. 17(2), 107- 114.
30. Yetim, D. ve Şahin, EM. (2008). Aile Hekimliğinde Kadına Yönelik Şiddete Yaklaşım, Aile Hekimliği Dergisi, 2(2), 48-53.
31. Yıldızhan, R., Adalı, E., Kolusari, A., Kurdoglu, M., Yıldızhan, B. ve Sahin, G. (2009). Domestic Violence Against Infertile Women in A Turkish Setting, International 110–112.
32. Journal of Gynecology and Obstetrics, 104(2),
33. Yıldırım, A. (1998). Sıradan Şiddet: Kadına ve Çocuğa Yönelik Şiddetin Toplumsal Kaynakları, İstanbul, Boyut Kitapları.
34. Yount, KM., Halim, N., Hynes, M. ve Hillman ER. (2011). Response effects to attitudinal questions about domestic violence against, women: A comparative perspective, Social Science Research, 40, 873–884.