Future of Faculties of Economics and Administrative Sciences: Policy Recommendations for The Department of Labor Economics and Industrial Relations

Öz

All over the world, working life has experienced a very important paradigm shift. Technological developments, vocational education and new working dynamics play a very important role in this change. Universities undertake one of the most important roles in determining the needs of the changing working life. Faculties of Economics and Administrative Sciences (FEAS) are also important as they contain a large number of students. However, the fact that many FEAS graduates faced unemployment problems and had difficulty in finding jobs suitable for their qualifications caused a change in the perspective towards FEAS. As a matter of fact, this is one of the most important reasons why FEAS quotas have remained empty in recent years. In this study, lesson plans and course contents of all Labor Economics and Industrial Relations Departments in Turkey were examined. As a result, in order to meet the expectations of the changing labor market and to have fewer problems in the transition to the labor market, it was concluded that the courses should be revised according to today's conditions and more importance should be given to applied courses, and policies were suggested in this context.

Anahtar Kelimeler

• Faculties of Economics and Administrative Sciences
• Labor Economics and Industrial Relations
• Working Life
• Education.

İktisadi ve İdari Bilimler Fakültelerinin Geleceği: Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bölümü Üzerinden Politika Önerileri

Öz

Tüm dünyada çalışma hayatı çok önemli paradigma değişimi yaşamaktadır. Bu değişimde teknolojik gelişmeler, mesleki eğitim ve buna bağlı ortaya çıkan yeni çalışma dinamikleri oldukça önemli rol oynamaktadır. Değişen çalışma yaşamının ihtiyaçlarının tespitinde en önemli rollerden biri de üniversitelere aittir. Bu kapsamda İktisadi ve İdari Bilimler Fakülteleri (İİBF) de çok sayıda öğrenciyi bünyesinde barındırdığı için önem arz etmektedir. Ancak birçok İİBF mezunu gencin işsizlik problemi ve niteliklerine uygun işler bulmakta zorlanması İİBF’ye olan bakışın zaman içerisinde değişmesine neden olmuştur. Bu çalışmada, Türkiye’deki bütün Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bölümlerinin ders planları ve ders içerikleri incelenmiştir. Sonuç olarak değişen işgücü piyasasının beklentilerinin karşılanması ve emek piyasasına geçişte daha az sorun yaşanması adına derslerin günümüz şartlarına göre revize edilmesi gerekliliği ve uygulamalı derslere daha çok önem verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmış ve bu kapsamda politikalar önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• İktisadi İdari Bilimler Fakültesi
• Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri
• Çalışma Hayatı
• Eğitim.

Kaynakça

1. Akan, T. (2011). Sosyoloji, Politika ve Ekonomi [SPE]’ Bölümüne Doğru: Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bölümlerinin Yeniden Yapılanmasına İlişkin Bir Model Önerisi. “İş Güç” Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 13(3), s. 27-48.
2. Aksu, S. G., & Sürgevil, O. (2019). Dijital Çağın Yetkinlikleri: Çalışanlar, İnsan Kaynakları Uzmanları ve Yöneticiler Çerçevesinden Bakış. Journal of Business in The Digital Age, 2(2), s. 54-68.
3. Balay, R. (2004). Küreselleşme, bilgi toplumu ve eğitim. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37(2), s. 61-82.
4. Bingöl, U. (2020). Türkiye’de Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Güncel Lisansüstü Programlarına Yönelik Nitel Bir İnceleme: 2008-2019 Yılları Arasındaki Doktora Tezlerinin Analizi. Çalışma ve Toplum, 3(66), 1501-1525.
5. Bucak, Ç., Çağlayan, O., Çakır, C., Çiper, H., Çuhadaroğlu, K., Çökelek, C., ... & Yılmaz, Y. (2019). İİBF’ler ve İkti̇sat Eği̇ti̇mi̇ Üzeri̇ne Düşünmek: İkti̇sat Öğrenci̇leri̇ Gözüyle Bi̇r Yeni̇den Değerlendirme. İktisat ve Toplum¸ 104, s. 9-17.
6. Bülbül, O. (2014). İşsiz İ.İ.B.F’lilerin sayısı 90 ülkenin nüfusunu aştı. https://www.aksam.com.tr/yazarlar/okan-guray-bulbul/issiz-iibflilerin-sayisi-90-ulkenin-nufusunu-asti/haber-339049, [İndirme Tarihi: 1.06.2022]
7. Canbey Özgüler, V. (2020). Türkiye’de Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Lisansüstü Tezlerinin “Sosyal Politika” Bağlamında Değerlendirilmesi. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 78, s. 1-45.
8. Çalık, T., & Sezgin, F. (2005). Küreselleşme, bilgi toplumu ve eğitim. Kastamonu Eğitim Dergisi, 13(1), s. 55-66.

9. Çolakoğlu, T., Kanyılmaz Polat, E. ve Gezer Aydın, G. (2017). İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Öğrencilerinin İşsizlik Kaygısı Üzerine Bir Araştırma: Biga İİBF Örneği. International Journal of Innovative Approaches in Social Sciences, 1(1), s. 29-39.
10. Degryse, C. (2016). Digitalisation of the economy and its impact on labour markets. ETUI research paper-working paper.
11. Demir, Ö., & Taşkıran, G. (2018). İİBF mezun adaylarının iş bulma ümitlerini etkileyen faktörler üzerine nicel bir araştırma. Çalışma İlişkileri Dergisi, 9(1), s. 42-57.
12. Etci, H. (2020). Çağımızın Hastalığı Kaygı ve Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bölümü Öğrencileri: Muğla-Eskişehir Örneğinde. Is, Guc: The Journal of Industrial Relations & Human Resources, 22(4), s. 7-26.
13. İstanbul Üniversitesi Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Kulübü Resmi Twitter Hesabı. (2022). https://twitter.com/ceeiistanbul, [İndirme Tarihi: 23.06.2022]
14. Karadeniz, O. (2010). Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Öğretimini Yeniden Düşünmek. Türk-İş, 390, s. 59-65.
15. Makal, A. (2008). Çeyrek Yüzyılın İçinden Kendimize Bakmak: Kuruluşlarının 25. Yılında Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bölümleri Üzerine Bir Değerlendirme. Çalışma ve Toplum, s. 11-25.
16. Murat, S. & Omay, U. (2010). Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bölümlerinin Geleceği. Türk-İş, 390, s. 40-44.
17. Murat, S., & Şahin, L. (2011). Nedenleri ve Sonuçları Bakımından Gençler Arasında Yaygınlaşan İşsizlik. Istanbul Journal of Sociological Studies, 44, s. 1-48.
18. Okakın, N. (2010). Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bölümlerinde Eğitim Nasıl Olmalıdır. Türk-İş, 390, s. 50-52.
19. Orhan, G., & Suluhan, E. Siyaset bilimi ve kamu yönetimi bölümlerinin geleceği: değişen talepler karşısında politika önerileri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 33(46), s. 55-75.
20. Öçal, M., & Korkmaz, A. (2018). Türkiye'de Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bölümlerinin Mevcut Durumu ve Bölümlerin Karşı Karşıya Olduğu Sorunlara Bir Bakış. Calisma ve Toplum, 59(4), s. 1949-1986.
21. ÖSYM (2021). 2021 YKS Yerleştirme Sonuçlarına İlişkin Sayısal Bilgiler. https://www.osym.gov.tr/TR,21286/2021-yks-yerlestirme-sonuclarina-iliskin-sayisal-bilgiler.html, [İndirme Tarihi: 1.06.2022]
22. Özaydın, M. M. (2010). Sosyal Politika Geçmişinden İnsan Kaynakları Yönetimi Geleceğine: Türkiye’de Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Eğitimi. Türk-İş, 390, s. 55-59.
23. Özkaplan, N. & Selamoğlu, A. (2005). Amerika Birleşik Devletleri’nde Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Eğitimi Üzerine. “İş Güç” Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 7(1), s. 1-11.
24. Özsoy, C. E. (2015). Mesleki Eğitim - İstihdam İlişkisi: Türkiye’de Mesleki Eğitimin Kalite ve Kantitesi Üzerine Düşünceler. Elektronik Meslek Yüksekokulları Dergisi, UMYOS 2015 Özel Sayısı, s. 173-181.
25. Tınar, M. Y. (2010). Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Öğretimi Mezunların İstihdamına Öncelik Vermelidir. Türk-İş, 390, s. 48-50.
26. TÜİK (2022). İşgücü İstatistikleri. https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?locale=tr, [İndirme Tarihi: 1.06.2022]
27. Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı İnsan Kaynakları Ofisi (2022). Üniveri. https://www.cbiko.gov.tr/projeler/uni-veri, [İndirme Tarihi: 1.06.2022]
28. Uçkan, B. (2010). Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bölümleri: Gelenekten Geleceğe Doğru. Türk-İş, 390, s. 36-39.
29. World Economic Forum (2018). The Future of Jobs Report. Genava.
30. Yalçıntaş, A., & Akkaya, B. (2019). Türkiye’de akademik enflasyon:“her ile bir üniversite politikası” sonrasında Türk yükseköğretim sistemi. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 74(3), s. 789-810.
31. Yazıcı, E. ve Düzkaya, H. (2016). Endüstri devriminde dördüncü dalga ve eğitim: Türkiye dördüncü dalga endüstri devrimine hazır mı?. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori ve Uygulama, 7(13), s. 49-88.
32. Yılmaz, B. (2020). Geleceğin Meslekleri. B. Yılmaz (Ed.), Çalışma hayatının geleceği kitabı içinde (ss. 81-123). Ankara: Gazi Kitabevi.
33. Yılmaz, T. (2010). Dünü Tartışmak, Bugünü Yaşamak, Geleceği Kurgulamak. Türk-İş, 390, s. 53-55.
34. Yorgun, S. (2010). Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bölümlerinde Paradigma Arayışı. Türk-İş, 390, s. 44-48.