Investigating Pre-service Teachers' Views on Cloud-Based Peer Instruction

Öz

The purpose of the study was to analyze pre-service teachers' views on cloud-based peer tutoring. A qualitative research method was used in this study. The study group consisted of students studying in the Department of Computer Education and Instructional Technologies (CEIT) of the Faculty of Education and taking the programming course. Peer groups were interviewed using a semi-structured interview form to understand their opinions regarding the cloud-based peer learning (CBPL) method. Data obtained from the research were analyzed using content analysis. The results of the study suggested that the process was beneficial to peer groups as it provided communication and cooperation, different perspectives, responsibility, and self-confidence, thus turning the learning process into a fun experience. Based on the participants' feedback, the method enabled them to develop professional knowledge, skills, attitudes, and values. In light of the results obtained, various recommendations were made regarding the CBPL method.

Anahtar Kelimeler

• Peer Tutoring
• Online Peer Tutoring
• Programming Teaching
• Teacher Training

Öğretmen Adaylarının Bulut Tabanlı Akran Öğretimine İlişkin Görüşlerinin İncelenmesi

Öz

Araştırmanın amacı, öğretmen adaylarının bulut tabanlı akran öğretimi hakkında görüşlerinin incelenmesidir. Araştırmada nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, Eğitim Fakültesi Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi (BÖTE) bölümünde öğrenim gören ve programlama dersini alan öğrenciler oluşturmuştur. Akran gruplarının bulut tabanlı akran öğretimi yöntemine (BTAÖ) ilişkin görüşlerini ortaya koymak için yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin analizinde içerik analizi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda; sürecin akran grupları için verimli geçtiği, iletişim ve iş birliği içerisinde çalışma, farklı bakış açıları, sorumluluk ve özgüven kazandırarak öğrenme sürecini eğlenceli hâle dönüştürdüğü görülmüştür. Katılımcılar uygulanan yöntemin kendilerine mesleki bilgi, mesleki beceri, tutum ve değerler noktasında yeterlilikler kazandırdığı görüşünü belirtmişlerdir. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda BTAÖ yönteminin uygulamasına ilişkin çeşitli önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Akran öğretimi
• Çevrimiçi Akran Öğretimi
• Programlama Öğretimi
• Öğretmen Yetiştirme

Kaynakça

1. Akay, G. (2011). Akran öğretimi yönteminin sekizinci sınıf öğrencilerinin dönüşüm geometrisi konusundaki matematik başarılarına etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ortadoğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
2. Akıllı, M. (2007). Öz değerlendirme ve akran değerlendirmesi yöntemlerinin öğretmen eğitimine etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
3. Akpınar, B. (2015). Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: Data Yayınları.
4. Al-Hebaishi, S. M. (2017). The Effect of Peer Instruction Method on Pre-Service Teachers’ Conceptual Comprehension of Methodology Course. Journal of Education and Learning, 6(3), 70–82. doi:10.5539/jel.v6n3p70
5. Ali, N. & Anwer, M. (2015). Impact of Peer Tutoring on Learning of Students Private Sector Investment Opportunities View project Peer Tutoring View project. Journal for Studies in Management and Planning, 1(2), 61–66.
6. Arabacıoğlu, T., Bülbül, H. İ. ve Filiz, A. (2007). Bilgisayar programlama öğretiminde yeni bir yaklaşim. akademik bilişim’07 - IX. Akademik Bilişim Konferansında sunulan bildiri, 193–197. Dumlupınar Üniversitesi, Kütahya. Erişim adresi: https://ab.org.tr/ab07/kitap/arabacioglu_bulbul_AB07.pdf
7. Batı, K. (2015). Bulut bilişim ve etkileri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2012). Bilimsel araştirma yöntemleri. (13.basım). Ankara: Pegem A Yayıncılık.

9. Can, Ü. K. (2009). Müzik öğretmenliği gitar öğrencileri için geliştirilen akran öğretimi programinin etkililiğinin sinanmasi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
10. Chu, H. C., Chen, J. M. & Tsai, C. L. (2017). Effects of an online formative peer-tutoring approach on students’ learning behaviors, performance and cognitive load in mathematics. Interactive Learning Environments, 25(2), 203–219. doi:10.1080/10494820.2016.1276085
11. Corrigan, J. A. (2012). The implementation of e-tutoring in secondary schools: A diffusion study. Computers and Education, 59(3), 925–936. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2012.03.013
12. Daymon, C. & Holloway, I. (2005). Qualitative research methods in public relations and marketing communications (Second edition). London and New York: Routledge.
13. Demirci, N. ve Şekercioğlu, A. G. (Çirkinoğlu). (2009). Akran öğretimi yönteminin üniversite öğrencilerinin elektrostatik konusundaki başarilarina etkisi ve yönteme yönelik tutumlari. E-Journal of New World Sciences Academy, 4(1), 240–256.
14. Demirel, Ö. (2007). Eğitimde program geliştirme. (10. Basım). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
15. Eryılmaz, H. (2004). Akran öğretiminin lise öğrencilerinin fizik başarisina ve fizik dersine olan tutumlarina etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Orta Doğu Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
16. Evans, M. J. & Moore, J. S. (2013). Peer tutoring with the aid of the Internet. British Journal of Educational Technology, 44(1), 144–155. https://doi.org/10.1111 /j.1467-8535.2011.01280.x
17. Fuchs, L. S., Fuchs, D. & Kazdan, S. (1999). Effects of Peer-Assisted Learning Strategies on High School Students with Serious Reading Problems. Learning Strategies, 20(5), 309–318. doi:10.4324/9781315188652
18. Gabarre, C. and Gabarre, S. (2012). Criteria for successfully recruiting online peer-tutors in foreign languages. Asia Pacific Journal of Education, 32(2), 197–223. doi:10.1080/02188791.2012.684954
19. Gaikwad, P., Hamane, S., Kulkarni, S., Deore, R. & Chavan, B. (2014). Cloud Based Code Studio. Internatıonal Journal Of Scıentıfıc Progress And Research (IJSPR), 3(1), 1–4.
20. Goldschmid, B. and Goldschmid, M. L. (1976). Peer teaching in higher education : A Review. Higher Education, 5(1), 9–33.
21. Gölpek Sarı, F. (2013). Çevrimiçi işbirliği uygulamalari google dokümanlar örneği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
22. Griffin, B. W. & Griffin, M. M. (1997). The effects of reciprocal peer tutoring on graduate students’ achievement, Test Anxiety, and Academic Self-Efficacy. The Journal of Experimental Education, 65(3), 197–209. doi:10.1080/00220973. 1997.9943454
23. Guba, E. G. & Lincoln, Y. S. (1982). Epistemological and methodological bases of naturalistic inquiry. Educational Communication & Technology, 30(4), 233–252. https://doi.org/10.1007/BF02765185
24. Gülçek, N. (2015). Öğretmen adaylarinin ideal gazlar konusundaki fen başarisina akran öğretiminin etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya.
25. Horzum, M. B., Kıyıcı, M., ve Akgün, Ö. E. (2015). Bulut bilişim tabanli öğrenme-öğretme yaklaşimi. G. Ekici (Editör), Etkinlik örnekleriyle güncel öğrenme-öğretme yaklaşimlari - II. Ankara: Pegem A Yayıncılık, ss.2-49.
26. Ijeh, S. (2023). Effect of peer tutorıng teachıng strategy and attıtude on student’s achıevement ın geometry. DELSU Journal of Educational Research and Development, 17(2), 67–72. https://www.researchgate.net/publication/370731953
27. Islam, M. A., Abul Kasem, F. Bin & Zaman Khan, S.-U. (2017). Cloud computing in education : Potentials and challenges for Bangladesh. International Journal of Computer Science, Engineering and Applications, 7(5), 11–21. doi:10. 5121/ijcsea.2017.7502
28. İmal, N. ve Eser, M. (2009, Ekim). Programlama dili öğrenmedeki zorluklar ve çözüm yaklaşimlari. Elektrik Elektronik Bilgisayar Biyomedikal Mühendislikleri Eğitimi IV. Ulusal Sempozyumunda sunulan bildiri, Osmangazi Üniversitesi, Eskişehir. Erişim adresi: http://www.emo.org.tr/ekler/8bd988bd20804a2_ek.pdf
29. Kocakülah, A. ve Savaş, E. (2013). Akran öğretimi destekli bilimsel süreç becerileri laboratuvar yaklaşiminin öğretmen adaylarinin bazi bilimsel süreç becerilerine etkisi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 7(2), 46–77. doi:10.12973/nefmed202
30. Koç, A. (2020). Bulut tabanli akran öğretiminin öğretmen adaylarinin akademik başari, iletişim becerileri ve derse ilişkin tutumlarina etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya.
31. Lin, W. C. & Yang, S. C. (2013). Exploring the roles of Google.doc and peer e-tutors in English writing. English Teaching, 12(1), 79–90.
32. Loke, A. J. T. Y. & Chow, F. L. W. (2007). Learning partnership—the experience of peer tutoring among nursing students: A qualitative study. International Journal of Nursing Studies, 44(2), 237–244. https://doi.org/10.1016/j.ijnurstu. 2005.11.028
33. Masud, M. A. H. & Huang, X. (2012). A novel approach for adopting cloud-based e-learning system. 2012 IEEE/ACIS 11th International Conference on Computer and Information Science, 37–42. https://doi.org/10.1109/ICIS.2012.10
34. McCauley, R., Grissom, S., Fitzgerald, S. and Murphy, L. (2015). Teaching and learning recursive programming: a review of the research literature. Computer Science Education, 25(1), 37–66. https://doi.org/10.1080/08993408.2015.1033205
35. MEB (2017). Öğretmenlik mesleği genel yeterlikleri. Ankara: Öğretmen Yetiştirme ve Geliştirme Genel Müdürlüğü.
36. Mirzeoğlu, A. D. ve Özcan, G. (2015). Akran öğretimiyle işlenen okul deneyimi dersi hakkinda öğrenci görüşleri ve kazanimlari. Sport Sciences (NWSASPS), 10(4), 16–33.
37. Mirzeoğlu, A. D., Munusturlar, S. ve Çelen, A. (2014). Akran Öğretimi Modelinin Akademik Öğrenme Zamanına ve Voleybol Becerilerinin Öğrenimine Etkisi. Hacettepe Journal of Sport Sciences, 25(4), 184-202.
38. O’Donovan, J. & Maruthappu, M. (2015). Distant peer-tutoring of clinical skills, using tablets with instructional videos and Skype: A pilot study in the UK and Malaysia. Medical Teacher, 37(5), 463–469. https://doi.org/10.3109/0142159X.2014. 956063
39. Özmen, B. ve Altun, A. (2014). Üniversite öğrencilerinin programlama deneyimleri: güçlükler ve engeller. Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry, 5(3), 9–27.
40. Pocatilu, P., Alecu, F. and Vetrici, M. (2010). Using cloud computing for e-learning systems. WSEAS Transactıons on Computers, 9(1), 42–51.
41. Rutherford, S. M., Limorenko, G., & Amici-Dargan, S. L. (2017). ’Shadow module leaders’-student experiences as peer-teachers and facilitators of peer-assisted learning. Ireland International Conference on Education. https://orca.cardiff.ac.uk/id/eprint/101345
42. Sansone, N., Ligorio, M. B. & Buglass, S. L. (2018). Peer e-tutoring: Effects on students’ participation and interaction style in online courses. Innovations in Education and Teaching International, 55(1), 13–22. https://doi.org/10.1080/ 14703297.2016.1190296
43. Saju, R., & Mathew, P. A. (2022). Shifting trends from traditional teaching to student partnerships : A Study on Peer Tutoring at UTAS-Ibra. 7(1), 35–50.
44. Sarıtaş, M. T. ve Üner, N. (2013). Eğitimdeki yenilikçi teknolojiler: Bulut Teknolojisi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(3), 192–201.
45. Savaş, E. (2011). Akran öğretimi destekli bilimsel süreç becerileri laboratuvar yaklaşiminin öğretmen adaylarinin bilimsel süreç becerilerine etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.
46. Selvi, O. (2011). Bulut bilişim ve eğitim alaninda örnek bir uygulama. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Isparta.
47. Sencar Tokgöz, S. (2007). Akran öğretiminin altinci sinif öğrencilerinin fen bilgisi dersi başarilarina ve fen dersine olan tutumlarina etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ortadoğu Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
48. Schunk, D. H. (2011). Yapılandırmacı teori (çev. M. Y. Demir). İçinde Eğitimsel Bir Bakışla Öğrenme Teorileri. (çev. Ed. M. Şahin,). Ankara: Nobel Yayıncılık. ss. 234-277. (Eserin orijinali 2009’da yayımlandı).
49. Şahinel, M. (2005). Etkin öğrenme. Ö. Demirel (Editör). Eğitimde Yeni Yönelimler. Ankara: Pegem A Yayıncılık, ss.145-161.
50. Şekercioğlu, A. G. (2011). Akran öğretimi yönteminin öğretmen adaylarinin elektrostatik konusundaki kavramsal anlamalarina ve tutumlarina etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.
51. Thomas, D. & Brown, J. S. (2016). Kolektif öğrenme. (çev. İ. Çelik). İçinde Yeni nesil öğrenme kültürü: Sürekli değişen bir dünya için hayal gücü geliştirmek. (çev. Ed. H. Uysal). Ankara: Pegem A Yayıncılık. ss.31-35. (Eserin orijinali 2011’de yayımlandı).
52. Topping, K. J., Dehkinet, R., Blanch, S., Corcelles, M. & Duran, D. (2013). Paradoxical effects of feedback in international online reciprocal peer tutoring. Computers & Education, 61(1), 225–231. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2012.10.002
53. Tran, K. N. P., Weng, C., Tran-Nguyen, P. L., Astatke, M., & Tran, N. P. D. (2023). What are tutors’ perceptions of an online tutoring project—Digital Learning Companion—During the COVID-19 pandemic? A case study in Taiwan. Universal Access in the Information Society, 0123456789. https://doi.org/10.1007/s10209-023-00976-1
54. Tsuei, M. (2012). Using synchronous peer tutoring system to promote elementary students’ learning in mathematics. Computers & Education, 58(4), 1171–1182. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2011.11.025
55. Tsuei, M. (2017). Learning behaviours of low-achieving children’s mathematics learning in using of helping tools in a synchronous peer-tutoring system. Interactive Learning Environments, 25(2), 147–161. https://doi.org/10.1080/10494820. 2016.1276078
56. Türkmenoğlu, M. ve Baştuğ, M. (2017). İlkokulda akran öğretimi araciliğiyla okuma güçlüğünün giderilmesi. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi - ENAD, 5(3), 36–66. https://doi.org/10.14689/issn.2148- 2624.1.5c3s2m
57. Ünver, V. ve Akbayrak, N. (2013). Hemşirelik eğitiminde akran eğitim modeli. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi., 6(4), 214–217.
58. Van Rosmalen, P., Sloep, P. B., Brouns, F., Kester, L., Berlanga, A., Bitter, M. and Koper, R. (2008). A model for online learner support based on selecting appropriate peer tutors. Journal of Computer Assisted Learning, 24(6), 483–493. https://doi.org/ 10.1111/j.1365-2729.2008.00283.x
59. Watcharapunyawong, S. (2018). The effects of online peer tutoring on first-year undergraduate students’ english grammar achievement. Indonesian Journal of Informatics Education, 2(2), 69–76. https://doi.org/10.20961/ijie.v%vi%i.24382
60. Yaşar, A. (2016). Akran öğretim yönteminin ortaöğretim öğrencilerinin elektrik ve manyetizma konularindaki kavramsal anlama. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.
61. Yavuz, O. C. (2014). Web tabanlı akran ve öz değerlendirme sistemi ile zenginleştirilmiş akran öğretiminin 7. sinif rasyonel sayilar konusunda öğrencilerin başari ve tutumlarinin üzerine etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Dumlupınar Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Kütahya.
62. Yı̇ğı̇t, F., ve Durukan, E. (2023). Effect of peer-assisted and learning together techniques on 6th grade students’ reading comprehension achievement and attitudes towards reading. International Journal of Education and Literacy Studies, 11(1), 31–43. https://doi.org/10.7575/aiac.ijels.v.11n.1p.31
63. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştirma yöntemleri (6. basım). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
64. Yurttaş, G. D. (2015). Akran öğretimine dayali öğrenme-öğretme yaklaşimi. G. Ekici (Editör), Etkinlik Örnekleriyle Güncel Öğrenme-Öğretme Yaklaşımları-III. Ankara: Pegem A Yayıncılık, ss.1-27. Zulkifli, N. N., Halim, N. D. A. & Yahaya, N. (2018). The impact of online reciprocal peer tutoring on students’ academic performance. Journal of Engineering Science and Technology, 13(Special Issue on ICITE 2018), 10–17.