Analysis of Primary School Teachers’ Perceptions of Play

Öz

Play is especially an indispensable part of primary education. During this process, the attitude, and beliefs of teachers, who design, plan, and teach, towards play is important. In this study, it was aimed at analyzing the primary school teachers’ perceptions of play in terms of different variables. The survey model among the quantitative research methods was used in the study. The study was carried out with 293 primary school teachers working in primary schools in Kahramanmaraş, Hatay and Gaziantep in the 2021-2022 academic year who were selected through the simple random sampling method. The data of the study were collected through the “Perception of Play Scale” developed by Güneş, Tuğrul and Öztürk (2020). The data of the study were analyzed with the SPSS 22 software. According to the results of the study, a significant difference was found between the teachers only in the function of play and interest-curiosity-exploration sub- factor in favor of female teachers in terms of gender. A significant difference was found in the authenticity and purpose of play sub-factor in favor of higher grades and in nature and source of play sub-factor in favor of lower grades in terms of the grades the teachers teach. A significant difference was found in favor of teachers with lower service period in terms of professional seniority.

Anahtar Kelimeler

• children and play
• play in primary school
• teacher perception of play
• primary school teachers

Sınıf Öğretmenlerinin Oyun Algılarının İncelenmesi

Öz

Oyun özellikle ilkokulda öğretimin vazgeçilmez bir parçasıdır. Bu süreçte öğretimi tasarlayan, planlayan, gerçekleştiren öğretmenlerin de oyuna dair tutum ve inançları önem arz etmektedir. Bu çalışmada sınıf öğretmenlerinin oyun algılarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma 2021-2022 eğitim öğretim yılında Kahramanmaraş, Hatay ve Gaziantep’te ilkokullarda görev yapan, basit seçkisiz örnekleme yöntemi ile seçilmiş 293 sınıf öğretmeni ile yürütülmüştür. Araştırmanın verileri Güneş, Tuğrul ve Öztürk (2020) tarafından hazırlanan “Oyun Algısı Ölçeği” ile toplanmıştır. Araştırmanın verileri SPSS 22 programı ile analiz edilmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre öğretmenler arasında cinsiyete göre sadece oyunun işlevi ve oyunda ilgi-merak-keşif alt faktöründe kadın öğretmenlerin lehine anlamı farklılığa rastlanmıştır. Öğretmenlerin okuttukları sınıf düzeyine göre ise oyunun özgünlüğü ve amacı alt faktöründe okuttukları sınıf düzeyi büyük olanların; oyunun doğası ve kaynağı alt boyutunda ise sınıf düzeyi küçük olanların lehine anlamlı farklılık bulunmuştur. Mesleki kıdeme göre ise hizmet süreleri daha düşük olan öğretmenlerin lehine anlamlı farklılık tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• İlkokulda oyun
• Öğretmen oyun algısı
• Çocuk ve oyun
• Sınıf öğretmeni

Kaynakça

1. Arıkan, G. (2020). Beden eğitimi ve spor, sınıf, okul öncesi öğretmenlerinin oyun algısı ve öz yeterlik düzeylerinin incelenmesi. Spor ve Rekreasyon Araştırmaları Dergisi, 2(2), 1-13.
2. Aydın, S., & Ünsal, S. (2022). Öğretmen ve veli görüşlerine göre sınıf öğretmenlerinin tercih edilme nedenleri. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES), 55(1), 183-218.
3. Boyacı, Z., Kılıç, A., & Şahin, Ş. (2016). Bireylerin geleceğinin şekillenmesine sınıf öğretmenlerinin etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(2), 701-718.
4. Çetken. Ş. H., & Sevimli Çelik.S.(2018) Okul öncesi öğretmenlerinin dış mekân oyunlarına karşı bakış açılarının incelenmesi. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 11(2), 318-341, Nisan 2018
5. Dağdelen, O., & Kösterelioğlu, İ. (2015). İlkokullardaki oyun ve fiziki etkinlikler dersinin öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (19), 97-128.
6. Dilekmen. M., & Bozan Türün. N. (2018) Okul öncesi eğitimde oyunun öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, (2),43-56.
7. Elma, C., & Ergen, Y. (2016). Yeni mezun sınıf öğretmenlerinin sınıf öğretmeni yetiştirme programına ilişkin görüşleri. Kesit Akademi Dergisi, 2(4), 185-211.
8. Erol, M., & Başaran, M. (2020). İlkokul öğrencileri sınıf öğretmeni değişimini nasıl algılıyor? Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi-ENAD, 8 (4), 1196-1213.

9. Gözalan, E., & Koçak, N. (2014). Oyun temelli dikkat eğitim programının 5-6 yaş çocukların kelime bilgi düzeylerine etkisinin incelenmesi. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 2014(4), 115-121.
10. Hazar, Z. (2018). Eğitsel oyunlara yönelik öğretmen görüşleri ve yeterliliklerinin incelenmesi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 13(1), 52-72.
11. Hidayet, T., & Bozkurt, A. (2010). Sınıf öğretmenlerinin 1. 2. 3. sınıflar için ayrı ve 4. 5. sınıflar için ayrı yetiştirilmeleri konusunda sınıf öğretmenlerinin görüşlerinin değerlendirilmesi. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 9(3), 759-778.
12. Hoorn V. Judith, Nourot, M. Patricia, Scales, B. & Alward,. R. K. (2007). Play at the center of curriculum, (4th Edition), Pearson, New Jersey.
13. Howard, J., & McInnes, K. (2013). The impact of children's perception of an activity as play rather than not play on emotional well‐being. Child care, health and development, 39(5), 737-742.
14. Johnson, J. E., Christie, J. F., & Yawkey, T. D. (1998). Play and early childhood development (2nd ed.). Addison Wesley Longman.
15. Mayesky, M. (2009). Creative activities for young children (9th ed.). Delmar, Cengagae Learning.
16. Özdemir, A., & Ramazan, O. (2012) Oyuncağa çocuk, anne ve öğretmen bakış açısı. Eğitim Bilimleri Araştırma Dergisi, 2 (1), 2-16.
17. Özdemir, A., & Ramazan, O. (2014). Okul öncesi öğretmenlerinin oyuna ilişkin görüşleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 3(4), 298-308.
18. Özyürek, A., & Çavuş, Z. S. (2016). İlkokul öğretmenlerinin oyunu öğretim yöntemi olarak kullanma durumlarının incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 24(5), 2157-2166.
19. Ramazan, O. (2013). Oyun etkinlikleri II. (Ed. R. Zembat), Çocuk ve oyun. Erzurum: Atatürk Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Yayını.
20. Saylik, A., & Sefa, T. (2021). Velilerin gözüyle ideal sınıf öğretmeninin özellikleri nitel bir çalışma. Elektronik Eğitim Bilimleri Dergisi, 10(19), 44-61.
21. Şentürk, C. (2020). Oyun temelli fen öğrenme yaşantılarının akademik başarıya, kalıcılığa, tutuma ve öğrenme sürecin etkileri. Milli Eğitim Dergisi, 49(227), 159-194.
22. Trawick-Smith, J., Swaminathan, S., & Liu, X. (2016). The relationship of teacher–child play interactions to mathematics learning in preschool, Early Child Development & Care, 186(5),716-733.
23. Tuğrul, B., Menekşe, B. O. Z., Uludağ, G., Aslan, Ö. M., Çelik, S. S., & Çapan, A. S. (2019). Okul öncesi dönemdeki çocukların okuldaki oyun olanaklarının incelenmesi. Trakya Eğitim Dergisi, 9(2), 185-198.
24. Ünal, F., Kök, E. E., & Pınar, Y. (2017). Öğretmenlerin penceresinden oyun ve eğitim programlarında oyuna yer verme durumları. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi (ASEAD), 4(12), 731-746.
25. Zorluoğlu, S. L., & Elbir, B. Ç. (2019). Eğitsel oyuncak ve eğitsel oyun içerikli araştırmalardaki eğilimler: İçerik analizi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(27), 1-22.