Bireysel Çalgı Eğitimi Dersi Güdülenme Ölçeği (ÇDGÖ) Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu araştırmanın amacı, müzik öğretmeni adaylarının bireysel çalgılarına yönelik güdülenme düzeylerini ölçmek amacı ile “Bireysel Çalgı Eğitimi Dersi Güdülenme Ölçeği” (ÇDGÖ) geliştirilmesidir. Ölçek, öz düzenleme kuramına dayanılarak hazırlanmıştır. 50 maddeden oluşan bir madde havuzu oluşturulmuştur. Uzmanlardan gelen öneriler doğrultusunda madde sayısı 34’e düşürülmüştür. 34 maddelik taslak ölçeğin geçerlik ve güvenirlik çalışması, Marmara Üniversitesi’nde 138 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Elde edilen verilerin istatistiki analizleri yapılmış ve 9 madde atılarak ölçek 25 maddeye düşmüştür. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda ölçek dört faktörden oluşmuştur. Bu faktörler, ilgi, eğitim ortamı, çevre ve mesleki beklentidir. Bireysel Çalgı Eğitimi Dersi Güdülenme Ölçeğinin faktör yapısının açımlayıcı faktör analizi ile belirlenmesinin ardından 246 öğrencilik yeni bir örnekleme, ölçeğin 25 maddelik formu tekrar uygulanmış ve doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. 25 maddelik ölçeğin doğrulayıcı faktör analizi (DFA) uyum iyiliği indeksi değerlerinin kabul edilebilir olmadığı saptanmış ve ölçekte yer alan 1, 2, 13, 15, 16, 18 ve 21 numaralı maddeler atılmış ve DFA tekrarlanmıştır. 25 maddelik Bireysel Çalgı Eğitimi Dersi Güdülenme Ölçeğinden 7 madde atılarak ölçek 18 maddelik nihai şeklini almıştır. Ölçeğin iç tutarlığının saptanmasına yönelik öncelikle Cronbach’s Alpha testi uygulanmıştır. Test sonuçlarına göre ölçek geneline ilişkin Alpha güvenilirlik katsayısı 0,92 bulunmuştur. Buna göre ölçek geneline ilişkin Alpha değeri son derece yüksektir ve ölçme aracı güvenilirdir. Bu sonuçlar doğrultusunda Bireysel Çalgı Eğitimi Dersi Güdülenme Ölçeğinin 18 maddeden oluşan son halinin, geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Çalgı eğitimi,Güdüleme ölçeği,Müzik eğitimi

Motivation Scale for Individual Instrument Lesson (MSIIL) A Validity and Reliability Research Article Title

Öz

The object of the study is to develop a Motivation Scale for Individual Instrument Lesson (MSIIL) for measuring the motivation levels of music teacher candidates for their individual instruments. The scale was prepared based on self-regulation theory. An item pool of 50 items was created. The number of items was reduced to 34 in accordance with the experts’ suggestions. Validity and reliability study of 34-item draft scale was conducted on 138 students in Marmara University. The data obtained was analyzed statistically and the number of the scale was reduced to 25 items by removing 9 items. As a result of exploratory factor analysis, the scale consisted of four factors. These factors were interest, educational environment, environment and occupational expectation. Upon determining the factor structure of the Motivation Scale for Individual Instrument Lesson by the explanatory factor analysis, a new sample of 246 students was applied the 25-item form of the scale again and confirmatory factor analysis was performed.Values for the goodness of fit index of the confirmatory factor analysis (CFA) of 25-item scale were found not to be acceptable, then the items 1, 2, 13, 15, 16, 18 and 21 of the scale were removed and CFA was repeated. The scale was finally reduced to 18 items by removing 7 items from 25-item Motivation Scale for Individual Instrument Lesson. Cronbach's Alpha test was firstly used to determine the internal consistency of the scale. According to the test results, the alpha reliability coefficient for the overall scale was 0.92. Accordingly, the alpha value of the overall scale is extremely high and the measurement instrument is reliable. According to these results, it was determined that 18-item final form of the Motivation Scale for Individual Instrument Lesson is a valid and reliable measurement instrument.

Anahtar Kelimeler

• Instrument training,Motivation scale,Music training

Kaynakça

1. Arık, İ. A. (1996). Motivasyon ve Heyecana Giriş. İstanbul: Çantay.
2. Aydın, O. (2004). Güdüler ve Duygular. Davranış Bilimlerine Giriş. 3. Baskı. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
3. Ayyıldız, H. Cengiz, E. (2006) Pazarlama Modellerinin Testinde Kullanılabilecek Yapısal Eşitlik Modeli (Yem) Üzerine Kavramsal Bir İnceleme. Süleyman Demirel Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11(1): 63-84.
4. Bandura, A. (1982). Self-Efficacy Mechanism In Human Agency. Reprinted From American Psychologist, Vol.37, No.2. Printed İn U.S.A.
5. Başaran, İ. E., (2005). Eğitim Psikolojisi. Gelişim, Öğrenme ve Ortam. 6. Basım. Ankara: Nobel.
6. Çırak, Y., (2007). Öğrenmenin Doğası Ve Temel Kavramları. Eğitim Psikolojisi. 2. Baskı. Ankara: Pegem.
7. Duy, B. (2007). Güdülenme Ve Bireysel Farklılıklar. Eğitim Psikolojisi. 2. Baskı. Ankara: Pegem.
8. Elbir, Ö. (2006). Motivasyon Araçlarının İs Tatmini Üzerine Etkileri: Kütahya Ceza İnfaz Kurumu’nda Bir Uygulama. Yüksek Lisans Tezi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

9. Erden, M. Akman, Y. (1995). Eğitim Psikolojisi. Gelişim- Öğrenme- Öğretme. 2. Baskı. Ankara: Arkadaş.
10. Erkorkmaz, Ü., Etikan, İ., Demir, O., Özdamar, K. ve Sanisoğlu, S.Y. (2013), “Doğrulayıcı Faktör Analizi İle Uyum İndeksleri”, Türkiye Klinikleri J Med Sci, Cilt. 33, No.1, Ss. 210-223.
11. Ertem, H. (2006). Ortaöğretim Öğrencilerinin Kimya Derslerine Yönelik Güdülenme Tür (İçsel Ve Dışsal) ve Düzeylerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
12. Girgin, D.(2015). Bireysel Çalgı Dersi Motivasyon Ölçeği: Geçerlik Güvenirlik Analizi K. Ü. Kastamonu Eğitim Dergisi 23 (4), 1723-1736
13. Glynn, S. M., Aultman, L. P. & Owens, A. M. (2005). Motivation To Learn İn General Education Programs. The Journal Of General Education 54(2), 150- 170. (Aktaran: Duy, 2007: 626).
14. Günal, F. (1999). Piyano Eğitiminde Motivasyon Değerlendirme Ölçeği Oluşturma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
15. Işıl Üredi, I. ve Üredi, L.(2005) İlköğretim 8. Sınıf Öğrencilerinin Öz-Düzenleme Stratejileri ve Motivasyonel İnançlarının Matematik Başarısını Yordama Gücü. Mersin Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, S.250-260, Cilt 1, Sayı 2.
16. Kline, R. B. (2005). Principles And Practice Of Structural Equation Modeling. (Second Edition). Ny: Guilford Publications, Inc.
17. Markland, D., Ryan, R. M., Tobin, V. Y. & Rollnick, S. (2005). Motivational İnterviewing And Self- Determination Theory. Journal Of Social And Clinical Psychology 24(6), 811-831. (Aktaran: Duy, 2007: 626).
18. Moray, E. (2003). Üniversite Müzik Öğrencilerinin Çalgı Çalışma Tutum ve Alışkanlıklarının İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
19. Onuk, Ö. (2007). Müzik Öğretmenliği Lisans Programı Öğrencilerinin Öğretmenliğe Güdülenmeleri İle Akademik Başarıları Arasındaki İlişki. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
20. Oral, B. (2007). Etkili Öğretim ve Etkili Öğretim İlkeleri. Eğitim Psikolojisi. 2. Baskı. Ankara: Pegem.
21. Önen, L. Tüzün, M. B. (2005). Motivasyon. 1. Baskı. İstanbul: Epsilon.
22. Özen, N. (2004). Çalgı Eğitiminde Yararlanılan Müzik Eğitimi Yöntemleri. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi. 24(2), 57-63.
23. Özevin, B. (2006). Oyun, Dans ve Müzik Dersine İlişkin Motivasyon Ölçeği. Ulusal Müzik Eğitimi Sempozyumu. Www.Muzikegitimcileri.Net/Bilimsel/Bildiri/Pamukkale/B-Ozevin.Pdf. Web Adresinden 12 Haziran 2007 Tarihinde İndirilmiştir.
24. Pintrich, P. R. & Schunk, D. H. (1996). Motivation In Education: Theory, Research, And Applications. Columbus, Oh: Merrill. (Aktaran: Glynn, Aultman & Owens, 2005).
25. Reeve, J. (1997). Understanding Motivation And Emotion. (7nd Ed.). Fort Worth: Harcourt Brace College Pub.
26. Reeve, J. Hamm, D. & Nix, G (2003). Testing Models Of The Experience Of Self-Determination İn İntrinsic Motivation And The Conundrum Of Choice. Journal Of Educational Psychology, 95, 375–92.
27. Schunk, D. H. (1996). Goal And Self-Evaluative İnfluences During Children’s Cognitive Skill Learning. American Educational Research Journal, 33, 359–82.
28. Seifert, L. K. (1991). Educational Psychology. (Second Edition). Houghton Mifflin Company, U.S.A.
29. Selçuk, Z. (2007). Eğitim Psikolojisi. 14. Baskı. Ankara: Nobel.
30. Tabachnick, B. G. & Fidell, L. S. (2001). Using Multivariate Statistics (4th Ed.). Needham Heights, Ma: Allyn & Bacon, Inc.
31. Tuckman, B. W. (2003). The Effect Of Learning And Motivation Strategies Training On College Students’ Achievement. Journal Of College Student Development, 44, 430–37.
32. Weiner, B. (1992). Human Motivation, Metaphors, Theories, And Research. Newbury Park, Ca: Sage
33. Yavuz, F. (2006). Okul Motivasyonu Değerlendirme Ölçeği Yapılandırılması ve Güvenirliği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
34. Yüksel, Ö. (2000). İnsan Kaynakları Yönetimi. 3. Basım. Ankara: Gazi Kitapevi.