Culture Perception through Artistic Design Process at the Sample of Anadolu University Fashion Design Department Students

Öz

Activities aiming at creating cultural perception are quite important in the design education. Design education is a process in which students can discover, interpret and define their own creativity through own cultures. For this reason, it is possible to mention the design education as a rich resource which is used effectively in order to enable students to explain their cultures and to gain cultural awareness in terms of cultural values and cultural identity. This research aims to defining fashion design students perception of culture, fashion design students view through the relation between culture and creativity and the reflection of culture with regard to their artistic design process. The data of the study were gathered from 43 students from Anadolu University Fashion Design Department in Eskisehir, Turkey. The data of the research was restricted with the qualitative research method. The findings were analysed and interpreted in terms of thematic analysis. According to the results of the present study the fashion design students reported that there was a direct relationship between culture and creativity and that cultural values constituted an important source in the process of development of creativity. Based on the research findings, it could be stated that in design-related courses, activities allowing reflection of cultural values into creative processes helped design students develop a different and original viewpoint.

Anahtar Kelimeler

• Culture, student, fashion design student, cultural awareness, design, design process, fashion design

Anadolu Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Yüksekokulu Moda Tasarımı Bölümü Öğrencileri Örneğinde Sanatsal Tasarım Sürecine Dayalı Kültür Algısı

Öz

Tasarım eğitimi öğrencilerin kültürlerine dayalı olarak yaratıcılıklarını keşfedebilecekleri ve ortaya koyabilecekleri bir alandır. Kültürel izlenimler oluşturmaya yönelik etkinlikler, tasarım eğitimi sürecinde oldukça önemlidir. Bu nedenle kültürel değerleri ve kimlikleri ortaya koymaya yönelik olarak planlanan bir tasarım eğitimi öğrencilerin kültürel algılarını açıklayıp kültürel farkındalık geliştirebilecekleri zengin bir kaynak olarak kullanılabilir. Moda tasarımı ve eğitimi sürecinde de kültürel algı ve tasarımla ilintili etkileşimleri yoğun bir biçimde görmek olanaklıdır. Bu bağlamda araştırma, moda tasarımı eğitimi alan lisans öğrencilerinin kültürel algılarını, kültür ve yaratıcılık arasındaki ilişkiye ilişkin görüşlerini ve kültürel algılarını sanatsal yaratıcılık sürecine ne şekilde yansıttıklarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Araştırmanın katılımcılarını Anadolu Üniversitesi, Endüstriyel Sanatlar Yüksekokulu Moda Tasarımı Bölümü’nde öğrenim görmekte olan 43 öğrenci oluşturmaktadır. Bu araştırmada nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Bu bağlamda elde edilen veriler tematik analiz yoluyla çözümlenmiştir. Araştırma sonucuna göre moda tasarımı öğrencilerinin kültür ile yaratıcılık arasında doğrudan bir ilişki kurdukları ve kültürel değerlerin yaratıcılığı geliştirme sürecinde önemli bir kaynak olduğunu vurguladıkları göze çarpmaktadır. Öğrenciler genelde kültürel etkilerin yaratıcılığı şekillendirdiğine, geçmiş kültürel değerleri hatırlayarak günümüze aktarmaya olanak tanıdığına, farklı bakış açıları ve izlenimler için zengin bir kaynak olduğuna, kültürel değerleri incelemenin ve ilişkilendirmenin sanatsal yaratıcılığa yeni bir boyut kattığına yönelik görüşler ifade etmektedirler. Sonuç olarak araştırma bulgularına dayalı olarak tasarım içerikli derslerde kültürel değerlerin yaratıcı süreçlere yansımasına olanak tanıyan etkinliklerin tasarım öğrencilerine farklı ve özgün bir bakış açısı kazandırdığı söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Kültür, öğrenci, moda tasarımı öğrencisi, kültürel farkındalık, tasarım, tasarım süreci, moda tasarımı

Kaynakça

1. Agins, T. (2000). The end of fashion: how marketing changed the clothing ındustry forever, Quill, New York.
2. Akar, H. (2009). Popüler kültür ve moda. Erciyes Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (1)1, 201-202.
3. Aland, J. (2005). The arts: In schools: Beyond 2000. Queensland Studies Authority. http://www.qsa.qld.edu.au/yrs1to10/kla/arts/research.html(20.03.2011) (Erişim Tarihi: 14 Haziran 2013).
4. Altheide, D. L., & Johnson, J. M. (2011). Reflections on interpretive adequacy in qualitative research. In N. K. Denzin, & Y. S. Lincoln (Eds.), The SAGE handbook of qualitative research (pp. 581-594). Thousand Oaks, CA: Sage. Balaman, A. R. (1981). Geleneksel yaşamda kültürlenme (toplumsallaşma) süreci. Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Fakültesi Dergisi, 2, 169-176.
5. Barnard, M. (1996). Fashion as communication. Routledge, New York.
6. Barnard, M. (2002). Sanat, tasarım ve görsel kültür. Ankara: Ütopya Yayınları.
7. Braham, P. (1997). Fashion: Unpacking a cultural production, production of culture, cultures of production. London: Sage.
8. Clarke, R. (1996). The meaning of artistic tradition in a multicultural society. Journal of Art and Design Education, 8(3), 171.

9. Duncum, P. (2001). Visual culture: Developments, definitions, and directions for art education. Studies in Art Education, 42(2), 101-112.
10. Gökay (Yılmaz), M. (2004). Modanın görsel kültür ve sanat eğitimindeki yeri. Eğitim ve Bilim Dergisi, 29(133), 39-47.
11. Gunnestad, A.(2006). Resilience in a cross-cultural perspective: How resilience is generated in different cultures. Journal of Intercultural Communication, 11(1), [Online]: http://www.immi.se/intercultural/nr11/gunnestad.htm
12. Hague, E. (2001). Nationality and children’s drawings – pictures about Scotland by primary school children in Edinburg, Scotland and Syracuse, New York State. Scottish Geographical Journal, 117(2), 77-99.
13. Haviland, W. A. (2002). Cultural anthropology: The human challenge. Harcourt College Publishers.
14. Leopold, E. (1992). The manufacture of fashion system. London: Pandora.
15. Liamputtong, P. (2009). Qualitative data analysis: Conceptual and practical considerations. Health Promotion Journal of Australia, 20(2), 133-139.
16. Mahlmann, J. (2006). What Students Should Know and be able to do in The Arts: Summary Statement. DMMADD about the arts! An introduction to Primary Arts Education, Ed. Russell-Bowie, Frenchs Forest, NSW: Pearson Education Australia.
17. McCracken, G. (1990). Culture and consumption. Indianapolis: Indiana Universitiy Press.
18. McFee, J. K. (1995). Change and the cultural dimension of art education. In R. W. Neperud (Ed.), Context, content and community in art education beyond postmodernism (pp. 171-192) içinde. New York: Teachers College Press.
19. Pedersen, P. B. (1988). A handbook for development multicultural awareness. Alexandra, VA. American Association for Counselling and Development.
20. Patton, M. Q. (1997). How to use qualitative methods in evaluation. Newbury park, CA: Sage.
21. Press, M., & Cooper, R. (2003). The design experience: The role of design and designers in the twenty-first century. Ashgate, Arshout UK.
22. Samoraj, M. (1998). Traditional culture, architecture and design in the Kurpie region of Poland: Past and present education and cultural identity. Journal of Art and Design Education, 17, 161–170.
23. Stupples, P. (2003). Visual culture, synthetic memory and the construction of national identity. Third Text, 17, 127–139.
24. Swiniarski L., & Breitborde, M. (2003). Educating the global village. (2nd ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Merrill Prentice Hall.
25. Woodword, K. (1997). Identity and difference. Sage in association with the Open University, London.
26. Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2005). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (Güncelleştirilmiş geliştirilmiş 5. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık. Yazarlar İletişim Suzan Duygu BEDİR ERİŞTİ, Anadolu Üniveristesi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümünde doçentttir. Güzel sanatlar eğitimi alanında yüksek lisan ve doktora dereceleirne sahiptir. Bilgisayar destekli sanat, tasarım ve öğrenme konularına odaklanmaktadır. Çalışma alanları arasında, teknoloji destekli sanat eğitimi, sanat temelli eğitimi, çok kültürlü sanat eğitimi, grafik tasarımı, etkileşimli öğretim ve öğretimsel tasarım, dijital hikaye anlatma ve külütrel çalışmalar sayılabilir.