Bactrocera dorsalis (Hendel)'in yedi konukçu bitki ve bir yapay besin üzerindeki performansı

Cilt: 38 Sayı: 4 1 Ağustos 2014
  • Yu-bing Kevin Huang
  • Hsin Chı
PDF İndir
TR EN

Bactrocera dorsalis (Hendel)'in yedi konukçu bitki ve bir yapay besin üzerindeki performansı

Öz

Doğu meyve sineği, Bactrocera dorsalis (Hendel) Asya ve Pasifik bölgesinde ana zararlılardan biri, Amerika Birleşik Devletleri başta olmak üzere pek çok ülkede de önemli bir karantina zararlısıdır. Bu zararlı Tayvan'da 150'den fazla kültür bitkisine saldırmaktadır. Bu çalışmada zararlıya ilişkin ekolojik temel bazı bilgilerin elde edilmesi için yedi farklı konukçu bitki ve bir yapay besin üzerinde zararlının yaşam çizelgesi parametreleri elde edilmiştir. Çalışma, 25±1°C sıcaklık, %70±10 orantılı nem ve 12:12 saatlik aydınlık-karanlık koşullarını sağlayan iklim odasında yürütülmüştür. Elde edilen veriler iki eşeyli yaş ve döneme bağlı yaşam çizelgesine göre analiz edilmiştir. Çalışmada elde edilen sonuçlara göre, bırakılan ortalama yumurta sayısı 252.3 ile 1300.3 arasında değişmiş olup, en yüksek değer pomelo üzerinde elde edilmiştir. Net üreme gücü (R0) değeri konukçu bitkiye bağlı olarak 100.9 ile 588.3 arasında değişiklik göstermiş ve en yüksek olarak jujube üzerinde elde edilmiştir. Kalıtsal üreme yeteneği (r) pitaya, yapay besin, guava, tatlı portakal, balmumu elma (wax apple), pomelo, jujube ve yabani tip mango üzerinde sırasıyla 0.1790, 0.1667, 0.1333, 0.1261, 0.1161, 0.1128, 0.1120, ve 0.0797g-1 olarak bulunmuştur. Bu çalışmada kullanılan ve yaygın olarak bulunan meyveler üzerinde elde edilen yüksek doğurganlık, net üreme gücü ve kalıtsal üreme yeteneği değerleri, son yıllarda bu zararlıyı kontrol etmenin neden güç olduğunu açıklamaktadır. Elde edilen sonuçlar populasyonun dönem yapısı ve gelişmesine ilişkin önemli bilgiler sunmakta, iki eşeyli yaş ve döneme bağlı yaşam çizelgesinin ekolojik çalışmalar ve zararlı yönetim programlarında yararlanılabilecek önemli bir araç olduğunu göstermektedir

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Agriculture & Food Agency, 2013. Agricultural Statistics Yearbook. Agriculture and Food Agency, Council of Agriculture, Executive Yuan, Taiwan.
  2. Bateman, M.A. 1972. The ecology of fruit flies. Annual Review of Entomology, 17: 493-518.
  3. Birch, L.C. 1948. The intrinsic rate of natural increase of an insect population. Journal of Animal Ecology, 17: 15-26.
  4. CABI & EPPO, 1997. Quarantine Pests for Europe. CAB International and European and Mediterranean Plant Protection Organization, New York, USA.
  5. Carey, J.R. 2001. Insect biodemography. Annual Review of Entomology, 46: 79-110.
  6. Carey, J.R., P.J. Yang, & D. Foote, 1988. Demographic analysis of insect reproductive levels, patterns and heterogeneity: case study of laboratory strains of three Hawaiian tephritids. Entomologia Experimentalis et Applicata, 46: 85-91.
  7. Chi, H. 1988. Life-table analysis incorporating both sexes and variable development rates among individuals. Environmental Entomology, 17: 26-34.
  8. Chi, H. 1990. Timing of control based on the stage structure of pest populations: a simulation approach. Journal of Economic Entomology, 83: 1143-1150.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Yu-bing Kevin Huang Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

1 Ağustos 2014

Gönderilme Tarihi

16 Mayıs 2015

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2014 Cilt: 38 Sayı: 4

Kaynak Göster

APA
Huang, Y.- bing K., & Chı, H. (2014). Bactrocera dorsalis (Hendel)’in yedi konukçu bitki ve bir yapay besin üzerindeki performansı. Turkish Journal of Entomology, 38(4), 401-414. https://doi.org/10.16970/ted.08838

Cited By