The Mediating Role of Burnout in The Effect of Emotional Intelligence on Job Satisfaction: An Application on Coachs

Öz

The aim of this study is to examine the mediating role of burnout in the effect of emotional intelligence on job satisfaction. 231 taekwondo coaches participated in the study voluntarily. The survey method was preferred to collect the research data. In order to collect data in the study, Emotional Intelligence Feature Scale-Short Form (EQ-SF), Maslach Burnout Inventory (BMI) and Job Satisfaction Scale were used. SPSS Program was used for the analysis of the obtained data. The reliability of the scales was tested by Cronbach's alpha and validity of these scales was tested by explanatory factor analysis. Correlation analysis and regression analyzes was utilized to determine the relationships between the variables. As a result of the analysis, it was seen that the emotional intelligence levels of the coaches had an effect on burnout and job satisfaction. In addition, burnout has a full mediator role in the effect of emotional intelligence on job satisfaction.

Anahtar Kelimeler

• Emotional Intelligence
• Burnout
• Job satisfaction
• Coach
• Taekwondo

Kaynakça

1. Ardıç K. ve Polatçı S. (2008). Tükenmişlik sendromu akademisyenler üzerinde bir uygulama (GOÜ Örneği). Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi , 10 (2),69-96.
2. Aslan, Ş. ve Özata, M. (2008). Duygusal zeka ve tükenmişlik arasındaki ilişkilerin araştırılması: sağlık çalışanları örneği. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 30,77-97.
3. Bar-On, R. (1997). The emotional quotient inventory (eq-i): a test of emotional intelligence. Toronto, Canada: Multi-Health Systems, Inc
4. Baron, R.M. and Kenny, D.A. (1986). The moderator-mediator variable distinction in social psychological research: conceptual, strategic, and statistical considerations. J Pers Soc Psychol, 51(6), 1173-82.
5. Berghe, Jae V. (2011). Job satisfaction and job performance at the work place, Degree Thesis, Arcada: International Business.
6. Brayfield, A. H., and Rothe, H. F. (1951). An index of job satisfaction. Journal of Applied Psychology, 35, 307-311.
7. Brown, R. F. and Schutte, N. S. (2006). Direct and indirect relationships between emotional intelligence and subjective fatigue in university students. Journal of Psychosomatic Research, 60, 585–593.
8. Chan, D. W. (2006). Emotional intelligence and components of burnout among Chinese secondary school teachers in Hong Kong. Teaching and Teacher Education, 22, 1042–1054.

9. Çakar U. ve Arbak Y. (2004). Modern yaklaşımlar ışığında değişen duygu-zeka ilişkisi ve duygusal zeka. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi ,6 (3),24-48. Deniz, E. M., Özer, E., ve Işık, E. (2013). Duygusal zekâ özelliği ölçeği–kısa formu: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 38 (169), 407-419.
10. Dönmez, B. (2014). Pozitif psikolojik sermaye ile işe ilişkin duyuşsal iyilik algısı, iş doyumu, işgören performansı ve yaşam doyumu ilişkilerinin seyehat çalışanları örnekleminde incelenmesi. Doktora Tezi, Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin.
11. Ergin C. (1992). Doktor ve hemşirelerde tükenmişlik ve Maslach Tükenmişlik Ölçeğinin Uyarlanması. VII. Ulusal Psikoloji Kongresi Bilimsel Çalışmaları. Türk Psikologlar Derneği Yayını, 143-154.
12. Freudenberger, H. J. (1974). Staff Burn-Out. Journal of Social Issues, 30, 1-159.
13. George, J. (2000). Emotions and leadership: the role of emotional intelligence. Human Relations, 53 (8): 1027-1055.
14. Goleman, D. (1995). Emotional intelligence: why ıt can matter more than IQ. New York: Bantam Books.
15. Goleman, D. (1998). Working with emotional intelligence. Bloomsbury Publishing, London.
16. Goleman, D. (2012). Duygusal zekâ neden ıq’dan daha önemlidir?. 31.Basım.Çeviren: Banu Seçkin Yüksek. İstanbul: Varlık Yayınları.
17. Güllüce, A. Ç. ve İşcan, Ö. F. (2010). Mesleki tükenmişlik ve duygusal zekâ arasındaki ilişki. Eskişehir Osman Gazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 5 (2), 7-29.
18. Güneş, C. (2016). Engelli sporcularla çalışan antrenörlerin mesleki yeterliliklerinin tükenmişlik ve iş doyumu düzeylerine etkisinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kahramanmaraş.
19. Herecea, F. Gökçe ve Şener, İrge (2017). Duygusal zekâ ile tükenmişlik arasındaki ilişki: kamu sektöründe bir uygulama. Gazi İktisat ve İşletme Dergisi, 3(3), 38-54
20. Izgar, H. (2001). Okul yöneticilerinde tükenmişlik, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
21. Judge, T. A. and Klinger, R. (2007). Job satisfaction: Subjective well-being at work. M. Eid ve R. Larsen (Eds.), The science of subjective well-being içinde (ss. 393-413). New York: Guilford Publications.
22. Kafetsios K., Zampetakis L.A. (2008). Emotional intelligence and job satisfaction: testing themediatory role of positive and negative affect at work, Personality And Individual Differences, 44, 712–722
23. Koçmar, S. (2012). Liderlik davranışı ve duygusal zeka: bir alan araştırması, yüksek lisans tezi, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne.
24. Konakay, G. (2013). Akademisyenlerde duygusal zekâ faktörlerinin tükenmişlik faktörleri ile ilişkisine yönelik bir araştırma: Kocaeli üniversitesi örneği, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi,15 (1), 121-144.
25. Köse, E. (2019). Çalışanların duygusal zekâ düzeyleriyle tükenmişlik algıları arasındaki ilişkinin araştırılması. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi,35:193-212
26. Lee, H., Song, R., Cho, Y. S., Lee, G. Z. and Daly, B. (2003). A comprehensive model for predicting burnout in Korean Nurses. Journal of Advanced Nursing, 44 (5), 534-545.
27. Maslach, C. and Jackson, S. E. (1986). Maslach Burnout Inventory Manual (2nd Ed.), Palo Alto, Ca: Consulting Psychologist Press.
28. Maslach, C. and Zimbardo, P. G. (1982). Burnout – The Cost of Caring, Prentice-Hall, Inc., Englewood Cliffs, New Jersey
29. Maslach, C., Schaufeli, W. B. and Leiter, M. P. (2001). Job burnout, Annual Review Psychology, 52,397 – 422
30. Mayer, J. D. and Salovey, P. (1993) The Intelligence of Emotional Intelligence., Intelligence. 17,433-442.
31. Robbins, S. P. and Judge, T. A. (2017). Örgütsel davranış- organizational behavior (Çeviri ed.: İnci Erdem), Ankara. Nobel Yayınları.
32. Rocca, A. D. and Kostanskı, M. (2001). Burnout and Job Satisfaciton amongst Victorian Secondary School Teachers: A Comparative Look at Contract and Permanent Employment, http://www.atea.schools.net.au/papers/dellaroccaanna.pdf.
33. Saari, Lise M. and Judge, Timothy A. (2004). Employee attitudes and job satisfaction, Human Resource Management, 43(4),395–407.
34. Salovey, P. and Mayer J. D. (1990). Emotional İntelligence. Baywood Publishing Co., Inc. p. 185-211.
35. Singh, Jitendra K. and Jain, Mini (2013). A study of employees’ job satısfactıon and ıts ımpact on their performance, Journal of Indian Research, 1(4),105-111.
36. Sy, Thomas, Tram, S. and O’hara, L.A. (2006). Relation of employee and manager emotional intelligence to job satisfaction and performance, Journal of Vocational Behavior, 68 (3), 461-473
37. Taşlıyan, M., Hırlak, B. ve Çiftçi, G.E. (2014). Akademisyenlerin duygusal zekâ, iş tatmini ve tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişki, Journal of Business Research Turk, 6 (3),63-80.
38. Wong, C.S., Law, K.S. (2002). The Effects of leader and follower emotional intelligence on performance and attitude: an exploratory study, The Leadership Quarterly, 13, 243–274
39. Yeşilyaprak, B. (2001). Duygusal zeka ve eğitim açısından doğurguları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yöntemi, 25, 139-146.
40. Yoon, J., and Thye, S. R. (2002). A dual process model of organizational commitment: Job satisfaction and organizational support. Work and Occupations, 29, 97-124.