THE PLACE OF THE LAW IN PROVIDING GLOBAL ENVIRONMENT PEACE

Öz

The aim of this study is to examine the place of law in ensuring global environment peace. Nowadays, the environment in which we live is deteriorating and the destruction caused by wars damages both societies and the environment. The human being is not in harmony with himself and his environment. Peaceless environments affect all world societies. Peace against war is a common idea where everyone is united. From social peace to international peace, from there to world peace and environmental peace. In recent years, more and more global environmental peace has been mentioned. Since the environment is seen as a common commodity, it is consumed and badly used and polluted. Although the path of peace passes through justice; this thought is more and more stained by wars and injustices. It is not enough to miss peace; it is a human and moral responsibility to make efforts to create peace and justice. Environmental protection requires sanctions. In this context, the development of global environmental peace is supported by law.

Anahtar Kelimeler

• Peace
• global environment peace
• law
• environmental law

Kaynakça

1. Aral, Ç. (2003).“Doğal Çevreye Veda Ediyoruz”Akşam Gazetesi,18 December 2003.
2. Aybay, A. (1997). “Çevre ve Hukuk”, İnsan, Çevre Toplum, Der: Ruşen Keleş, İmge Yayınları, Ankara, 309–322.
3. Budak, S. (2004). “Uluslararası Çevre Düzenlemeleri Bağlamında Politika, Adalet ve Katılım” Çevre Sorunlarına Çağdaş Yaklaşımlar, Ed. Mehmet C.Marın & Uğur Yıldırım, Beta Basım, İstanbul, 45-61.
4. Cambridge Learner’s Dictionary (2018). Fourth Edition. Cambridge Publishers, London.
5. Çevre Bakanlığı Mevzuatı (1995). 3. Cilt, Çevre Bakanlığı Yayınları, Ankara. http://www.cevre.gov.tr/hukuk, Accessed Date: 12.06.2010.
6. Elibal, İ. (2007).“Dünyada ve Amerikada Barış Hareketleri”, http://www.rehberogretmen.biz/ Accessed Date: 20.04.2008.
7. Ertan, B. (2004). “Çevre Hukuku”, Çevre Sorunlarına Çağdaş Yaklaşımlar, Eds. Mehmet C.Marın&Uğur Yıldırım, Beta Basım, İstanbul.
8. Ertürk, H. (1996).Çevre Bilimlerine Giriş, Uludağ Üniversitesi Yayını, Bursa.

9. Hamamcı, C. (1983). “Çevre ve Hukuk”, Fehmi Yavuz’a Armağan, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları, Ankara, 239–250.
10. Hamamcı, C. (1997). “Çevrenin Uluslararası Boyutu”, İnsan, Çevre Toplum, Der: Ruşen Keleş, İmge Yayınları, Ankara, 394–412.
11. Kaboğlu, İ. (1996). Çevre Hakkı, İmge Yayınları, Ankara.
12. Karaca, E. (2007). “Savaş Kirletir, Barışa Bir Şans Verin,”Çevre Mühendisleri Odası, http://www.cmo.org.tr, Accessed Date: 20.03.2008.
13. Karakaya, Ö. (2008). “Barış Nedir?”, http://www.karalâhana.net/index.php? option=com-content&view=article&id=2841,Accessed Date: 21.03.2008.
14. Kaypak Ş. (2012). “Çevre Barışına Etiksel Bir Yaklaşım”,Abant İzzet Baysal ÜniversitesiİİBF Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, Uluslararası E-Dergi, Bahar 2012, 8(1), 1-30.
15. Kaypak Ş. (2013).“Ekolojik Ayak İzinden Çevre Barışına Bakmak”, Nobel International Journals, Turkish Journal of Scientific Reviews (Derleme), (Ekoloji 2012 Sempozyumu Özel Sayısı) Bahar 2013, 6 (1), 154–159.
16. Kaypak, Ş. (2014). Kentleşme ve Çevre Sorunları, Basılmış Ders Notları, MKÜ Yayınları. Hatay.
17. Keleş, R. & C. Hamamcı (1993).Çevrebilim, İmge Yayınları, Ankara.
18. Keleş, R. (2003). “Barışın Güvencesi Tarih ve Çanakkale”, Tarihi Kentler Birliği 2003, http://www.tarihikentlerbirligi.org/Accessed Date: 24.04.2008.
19. Kongar, E. (2000). “Barış Kültürü ve Demokrasi”, Barış Kültürü Sempozyumu, 16.10 2000, http://www. kongar.org/ makaleler/mak_ba.php.İzmir, Accessed Date: 05.10.2008.
20. Özdek, E. Yasemin (1993).Çevre Hakkı, TODAİE Yayını, Ankara.
21. Pazarcı, H. (1983). “Çevre Sorunlarının Uluslararası Boyutları ve Uluslararası Hukuk”, Fehmi Yavuz’a Armağan, AÜ. SBF. Yayınları, Ankara, 201–237.
22. Pazarcı, H. (1989).Uluslararası Hukuk Dersleri, AÜ. SBF Yayınları, Ankara.
23. Pazarcı, H. (1991). “Avrupa Topluluğu’nda ve Türkiye’de Çevre Mevzuatı”, Çevre Üzerine, TÇV Yayınları, Ankara, 62-64.
24. Şahin, Y. (2004). “Çevre, Yoksulluk ve Adalet”, Çevre Sorunlarına Çağdaş Yaklaşımlar, Eds. Mehmet C.Marın &Uğur Yıldırım, Beta Basım, İstanbul.
25. Şentürk, H. (2008). “Toplumsal Barış İçin Yerel Siyaset”, Yerel Siyaset, Okutan Yayınları, İstanbul, 331-338.
26. Türk Dil Kurumu, https://sozluk.gov.tr, Accessed Date: 19.04.2021.
27. Ulueren M. (2001). “Küresel Isınma BM İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi ve Kyoto Protokolü”, Uluslararası Ekonomik Sorunlar Dergisi,Dış İşleri Bakanlığı Yayınları, Ankara, 38–48.
28. Ürkmez T. (2005). “Hukuk ve Çevre”, CEKÜD, E-Dergi, http://www.cekud.org/site/page.asp?dsy_id=888, Accessed Date: 12.04.2008.
29. Yaşamış, F. Demir (1995).Çevre Yönetiminin Temel Araçları, İmge Yayınları, Ankara.
30. Yıkılmaz, N. (2003).Yeni Dünya Düzeni ve Çevre, Sosyal Araştırmalar Vakfı Yayınları, İstanbul.