Makale takip sistemine yüklenecek olan makalenin başında Türkçe ve İngilizce başlık, ardından en az 200 kelimeden oluşan, Türkçe özet ve İngilizce Abstract ile 3-5 Kelimelik Anahtar Kelimeye / Keywords yer verilmelidir.
Eren Dergisi'ne gönderilen makalelerin benzerlik tarama yazılımlarından (Turnitin, IThenticate vb.) geçirilmesi, benzerlik oranının en fazla %20 olduğuna dair belgenin ve yazarlar tarafından imzalanmış Etik Sorumluluk Beyanı ve Telif Hakkı Formunun doldurulup sisteme yüklenmesi zorunludur.
Yazıların hangi akademisyen tarafından sisteme eklendiği ya da dergiye gönderildiği, sistem yöneticisi tarafından görülebildiğinden bu bilgiler ve yazılar hakem sürecinden geçtikten sonra, yazıya editör tarafından eklenecektir. Dolayısıyla yazılar sisteme girilirken gözden geçirilip yazara ait herhangi bir bilginin yazıda yer almadığından emin olunmalıdır. Bu husus, makaleyi inceleyecek hakemlere daha rahat hareket imkânı tanınması açısından önemlidir.
Dergiye Türkçe, Arapça, Farsça, Fransızca, İngilizce dilleriyle yazılmış yazılar kabul edilmektedir.
Yazılar, mutlaka aşağıda belirtilen formatta gönderilmelidir. Sisteme bu formatta girilmeyen yazılar değerlendirmeye alınmayacaktır.
1. Makaleler, Türkçe veya Batı dillerinde (İngilizce, Fransızca ve Almanca) yazılabilir. İçerikle uyumlu olması gereken makalenin başlığı; 12 punto, büyük ve koyu harflerle yazılıp ortalanmalıdır. Başlığın altında 200 - 250 kelimeden oluşan, 10 punto, italik, tek satır aralığıyla yazılmış Türkçe ve İngilizce özet (Abstract) ve bunların hemen altında beş anahtar kelime (Key Words) yer almalıdır. Anahtar kelimeler makale içeriğiyle uyumlu ve kapsayıcı olmalıdır. İngilizce özetin üzerinde mutlaka İngilizce başlığa yer verilmelidir.
2. Makalenin başlığının hemen altına sağa yaslı olarak yazarın adı ve soyadı yazılmalı; görev unvanı, kurumu (Üniversite-Fakülte-Bölüm), e-posta bilgileri ve ORCID numarası bir yıldızla soyadına ilişkilendirilerek ilk sayfanın altında verilmelidir.
3. Makalenin adı hariç makaledeki tüm başlıklardaki kelimelerin sadece ilk harfleri büyük yazılmalıdır.
4. Makaleler, Microsoft Word programında yazılmalı, farklı bir yazı fontu kullanıldıysa font mutlaka ekte gönderilmelidir.
Sayfa yapıları aşağıdaki gibi düzenlenmelidir:
Kâğıt Boyutu: A4 Dikey
Tüm Kenarlardan Boşluk: 2,5 cm
Yazı Tipi: Times News Roman
Yazı Tipi Stili: Normal
Yazı Boyutu (normal metin): 12 punto
Yazı Boyutu (dipnot metni): 10 punto
Tablo-Grafikte Yazı Boyutu:10 punto
Paragraf Hizalama: İki Yana Yasla
Paragraf Girintisi: İlk Satır (1,25)
Paragraf Aralığı: önce 6 nk, sonra 0 nk
Satır Aralığı: Tek (1)
5. Kaynaklara göndermeler metin içinde verilir, gerektiğinde kullanılacak dipnotlar sayfa altında 10 punto ile yazılır. Metin içinde sözü edilen kaynaklara başvurulurken yazar / yazarların soyadları, yayın tarihi ve sayfa numarası ilgili yerde belirtilir. Özetleme biçiminde yapılan alıntı ve aktarmalarda sayfa numarası belirtilmez. Metin içinde belirtilen yayınların tümü makalenin sonunda ayrı bir sayfadan başlayarak, “Kaynaklar” başlığı altında alfabetik sırayla ve eksiksiz olarak listelenir. Bu liste, yazarın yararlandığı kaynakların listesi olarak hazırlanır, metinde yazarın doğrudan kullanmadığı kaynakları içermez.
Metin içinde göndermeler, parantez içinde şu şekilde yazılmalıdır: (Şahin 2012: 6).
Birden fazla yazarlı yayınlarda, metin içinde sadece ilk yazarın soyadı ve ‘vd.’ yazılmalıdır: (Gülsevin vd. 2006: 23).
Metin içinde, gönderme yapılan yazarın adı veriliyorsa kaynağın sadece yayın tarihi ve sayfa numarası yazılmalıdır: Korkmaz (2009: 419), bu konuda…
Yayın tarihi olmayan eserlerde ve yazmalarda sadece yazarların soyadı, yazarı belirtilmeyen ansiklopedi vb. eserlerde ise eserin ismi yazılmalıdır.
İkinci kaynaktan yapılan alıntılarda, asıl kaynak da belirtilmelidir: Köprülü (1926, Çelik 1998’den).
İnternet adreslerinde mutlaka kaynağa ulaşma tarihi belirtilmeli ve bu adresler kaynaklar arasında bulunmalıdır: http://ulakbim.tubitak.gov.tr/ (Erişim: 10.02.2017)
6. Makale Sonundaki Kaynak Listesi
Metnin sonunda, yazarların soyadına göre alfabetik olarak düzenlenmelidir. Yararlanılan kaynağın yazarı soyadı önce belirtilecek şekilde gösterilmelidir.
Örnekler:
Tanpınar, Ahmet Hamdi (1997). 19’uncu Asır Türk Edebiyatı Tarihi. İstanbul: Çağlayan Kitabevi.
Yalçın, Alemdar (2006). Siyasal ve Sosyal Değişmeler Açısından Cumhuriyet Dönemi Türk Romanı. Ankara: Akçağ Yayınları.
Kaynağın iki yazarı varsa öncelikle çalışmada ismi önce yazılmış yazarın soyadı bilgisi ile başlanır, künye bilgilerinin alfabetik sıralanmasında ilk yazardan sonrakilerin soyadlarının öne alınmasının işlevi yoktur.
Örnek:
Altun, Şafak ve Cenk Sarıoğlu (2006). Türk Popüler Tarihinde İlkler. İstanbul: Alfa Yayınları.
Kaynağın üçten fazla yazarı varsa, ilkinin soyadı ve adı yazılmalı, sonra vd. ya da ve diğerleri kısaltması kullanılmalıdır.
Örnek:
Korkmaz, Ramazan vd. (2014). Yeni Türk Edebiyatı El Kitabı 1839-2000. Ankara: Grafiker Yayınları.
Kitap ve dergi adları eğik yazılmalı; makale, kitap bölümü gibi kaynaklar tırnak içinde gösterilmelidir. Kitap künyesinde sayfa numarası bilgisi gerekmezken; dergi, ansiklopedi maddesi, kitap bölümü gibi kısa yapıtlarda yararlanılan bölüme ait sayfa aralığı bilgisi mutlaka yer almalıdır.
Örnek:
Korkmaz, Zeynep (2009). Türkiye Türkçesi Şekil Bilgisi. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
Şahin, Hatice (2016). “Bursa’da Yazılmış Tıp Metinlerinde Ağız Özelliklerine Dair”. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, C. 17, S. 31, s. 291-298.
Kitabı çeviren, derleyen, yayına hazırlayan ya da editörlük yapan varsa ismine yazar ve eser bilgisinden sonra yer verilmelidir.
Örnek:
Barthes, Roland (2016). Göstergebilimsel Serüven. Çev: Mehmet Rifat ve Sema Rifat, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
Aynı yazara ait birden fazla yapıt kaynakçada gösterilecekse bu durumda, ilk esere yer verildikten sonra aynı yazarın diğer eserleri için ad ve soyadı düzenini yinelemek gerekmez, bunun yerine ad ve soyadı bilgisi yerine bir uzun çizgi konabilir. Aynı yazara ait birden fazla eserin kaynakçadaki sıralaması, soyadı alfabetik bir ayarlamaya müsait olmadığı için, eserlerin alfabetik sırasına göre yapılır.
Örnek:
Sınar Uğurlu, Alev (2007). “Edebî Eserlerin Sadeleştirilerek Yeniden Yayımı Üzerine Uygulamalı Bir Örnek Nesl-i Ahîr”. Türk Kültürü İncelemeleri Dergisi, S. 17, s. 83-104.
_______ (2009). “İdeolog Şair Ziya Gökalp’ın Kaleminden Masallar”. Turkish Studies, International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, C. 4, S. 1, s. 1026-1040.
Kaynaklar, bir yazarın birden fazla aynı tarihli yayını olması halinde, (a, b) şeklinde gösterilmelidir.
Örnek:
Üstünova, Kerime (2016a). “Geleneklerin Dilini Yorumlamak Üzerine: Helesa”. Milli Folklor, S. 111, s. 180-192.
_______ (2016b). “Dilbilgisel Olumsuzlayıcılar”. TEKE Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, C. 5, S. 4, s. 1703-1715.
Ansiklopedi maddelerinde madde yazarının biliniyorsa soyadı ve adından sonra, sırasıyla maddenin yazılış tarihi, tırnak içinde maddenin başlığı, ansiklopedinin tam adı, cilt numarası, yayın yeri, yayınevi ve sayfa aralığı belirtilmelidir:
Örnek:
Uzunçarşılı, İsmail Hakkı (1997). “Mehmed I”, İslâm Ansiklopedisi, C. 7, Eskişehir: Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları, s. 496-506.
Tezler, kaynak gösterilirken sırasıyla tez yazarının soyadı ve adından sonra, tezin yazıldığı tarih, eğik karakterle tezin tam başlığı, tez tipi, tezin hazırlandığı üniversitenin bulunduğu şehir ve üniversitenin adı yer almalıdır:
Örnek:
Aydın, Hasene (2016). Türkiye Türkçesinde Dilbilgisel Zaman-Oktay Akbal Öyküleri Örneği. Doktora Tezi. Bursa: Uludağ Üniversitesi.
Yazmalar; Yazar, Eser Adı, Kütüphane, Koleksiyon, Katalog numarası, yaprağı şeklinde kaynak gösterilmelidir:
Örnek:
Âsım. Zeyl-i Zübdetü'l-Eş‘âr. Millet Kütüphanesi. A. Emirî Efendi. No. 1326. vr. 45a.
İnternette yer alan bir çalışmaya atıfta bulunmak için Yazarın soyadı, Yazarın adı, “İçeriğin başlığı”, İnternet adresi, (Erişim Tarihi) bilgilerini vermek yeterlidir.
Örnek:
Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası. ”Geçinme Endeksi (Ücretliler)” Elektronik Veri Dağıtım Sistemi. http://evds.tcmb.gov.tr/ (Erişim Tarihi: 04.02.2009).
Henüz yayımlanmamış ama yayımlanmak üzere kabul edilmiş makalenin kaynak bilgisi şu şekilde gösterilebilir:
Örnek:
Ercan, Özlem (2014). “Divan Şiirini Hukukî Bakış Açısı ile Değerlendirmek: Suç ve Ceza”. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, S. 26, Baskıda (DOİ: 10.21550/sosbilder.269535).
7. Yazım (imlâ) ve noktalama açısından, makalenin ya da konunun gerektirdiği özel durumlar dışında, Türk Dil Kurumunun Yazım (İmlâ) Kılavuzu esas alınmalıdır.
MLA (MODERN LANGUAGE ASSOCİATİON) YÖNTEMİ [PARANTEZ İÇİ SİSTEM]
1. MLA sistemine göre makale içinde gönderme veya alıntıları ifade etmek için dipnot yapılmaz. Bunun yerine ilgili bölüm sonunda parantez açılır ve “Soyad yayın yılı, sayfa” şeklinde kısa bilgi verilir. Bölüm ya da kitabın sonunda ise ayrıntılı bilgi yer alır. Örnek 1: Ulutaş 2018, 39. Örnek 2: ULUTAŞ Nurullah (2018). Turgay Nar Tiyatrosu, Ankara: Çizgi.
2. MLA sistemine göre hazırlanan bir metinde, kaynaklarla ilgili künye bilgileri dışında bir açıklama gerekiyorsa, bu amaçla dipnot ya da son not sisteminden yararlanılabilir. Örneğin yazarın unvanı, çalıştığı kurum ve uzmanlık alanı ya da bir terimin anlamı, hatırlatma notu verme gibi amaçlar için bu yöntem kullanılabilir.
3. Eğer metin içinde başka bir metne sadece gönderme yapılmışsa ya da başka bir metinden ilham alınmış; ama bu ilham, yazarın kendi plânlaması ve anlatımıyla ortaya konmuşsa, tırnak işareti kullanılmadan, ilgili metinden sonra parantez içinde şu bilgiler verilir: Soyad yayın yılı, sayfa. (Örnek: Demirtaş 2020, 45).
4. Eğer metinde başka bir metinden alıntıya yer verilecekse tırnak işareti mutlaka kullanılmalıdır. Alıntılanan metin, bir paragraf oluşturacak boyutta ise farklı bir biçimlendirme (daha küçük punto) ile verilmelidir. Kaynak metinle ilgili bilgilerin verilmesinde, yukarıdaki hususlara dikkat edilmelidir.
5. Alıntılanan metin, orijinal kaynaktan değil de ondan yararlanan bir kaynaktansa; yani dolaylı alıntı yapılıyorsa bu durum, parantez içinde kısa künye bilgileri verilirken şöyle belirtilir: Orijinal kaynağın yazarının soyadı, yayın yılı; sayfa; aktaran, soyad, yayın yılı; sayfa. (Örnek: Doğan 2019, 47; aktaran Ergöz 2018, 234).
6. Metin içinde alıntı ya da gönderme yapılan metnin yazarı birden fazlaysa yazarların soyadları arasında “virgül” ve “ve bağlacı” kullanılır. Ancak yazar sayısı üçten fazlaysa ilk yazarın soyadından sonra vd. (ve diğerleri) ifadesinin kullanımı daha uygundur. (Örnek 1: Demirtaş ve Karaca 2015. Örnek 2: Koçak vd. 2012).
7. Metin içinde bir yazara ait aynı yıl yayınlanmış iki çalışmadan alıntı yapılmışsa, eserlerin yayın yıllarından sonra, ayrım yapılmasına imkan sağlamak amacıyla, a ve b gibi harflendirmeler yapılır. (Örnek: Gencer 2010a, Koçak 2013b).
8. Kaynakla ilgili bilgiler verilirken eksiklikler varsa; söz gelimi yayın yeri ya da yayıncı bilgisi kitapta yer almamışsa bu bilgiler verilmez; ancak sıralamada herhangi bir değişiklik yapılmaz.
9. Kitaplardan yapılan alıntılarda sayfa bilgisi mutlaka parantez içindeki bilgiler arasında yer almalıdır. Buna karşılık kaynaklar bölümünde sayfa bilgisinin verilmesine gerek yoktur. [Örnek 1: Pala 1998, 160. Örnek 2: PALA İskender (1998). Aşina Güzeller, İstanbul: Ötüken Yayınları].
10. Alıntı, bir makaleden yapılmışsa, alıntının yapıldığı sayfa numarası parantez içi bilgilerde verilir. Kaynaklar bölümünde ise makalenin sayfa aralıkları bilgisine yer verilmelidir. Makalenin bütününe gönderme yapılmışsa bu kez parantez içi bilgilerde de sayfa aralıkları belirtilmelidir. (Örnek 1: Bayram 2004, 51. Örnek 2: BAYRAM Yavuz (2004). “16.Yüzyıldaki Bazı Divan Şairlerinin Şiiri Nitelemek Üzere Kullandıkları Sıfatlar”, Türkbilig, S:8, s.36-53. Örnek 3: Bayram 2004, 36-53).
11. Ülkemizde bibliyografya hazırlamayla ya da alıntılamayla ilgili uygulamalarda tam bir birlik sağlandığını söylemek mümkün değildir. Uygulamalar arasında bazı farklılıklar bulunmaktadır. Bu farklılıkların daha çok nokta, virgül kullanımı, çok yazarlı künyelerde kısaltma yapma gibi ayrıntılarla ilgili oldukları da unutulmamalıdır. Bu durumda akademisyenin tercihlerinde tutarlı olması, önem kazanmaktadır.