Roma Hukuku’nda ilk dönemlerden beri başka birinin vücut bütünlüğüne veya malına zarar veren kişi, bu davranışından sorumlu tutuluyordu. Bununla beraber, başlangıçta bu sorumluluk, mağdurun zarar veren kişiyi ele geçirmesi ve ondan intikam alması şeklinde gerçekleşmekteydi. Pek çok durumda bu intikam ölümle sonuçlanabiliyordu. Devlet, böyle aşırı sonuçları hafifletebilmek için, failin bir miktar para ödeyerek sorumluluktan kurtulabileceği bir sistemin önünü açmıştır. Bu sistem gitgide daha da oturmuş ve zamanla para cezası anlayışı hâkim olmuştur. Para cezaları, günümüzdeki uygulamanın aksine devlete değil, zarar görene ödeniyordu. Ayrıca “tazminat zarardan yüksek olamaz” anlayışı henüz gelişmemişti ve zararın birkaç katı kadar para cezalarının ödenmesi gerekebiliyordu. Bu durum, yaptırımların caydırıcılık ve cezalandırma işlevlerini artırıyordu. Günümüzde ise zarar görene para cezası ödenmesi anlayışı büyük ölçüde terk edilmiş ve bunun yerini telafi tazminatı almıştır. Zarar görenin zararını tazmin ederken zenginleşmemesi fikri, zarar verenin cezalandırılması ve insanların zarar verici davranışlardan caydırılması ihtiyacına ağır basar hâle gelmiştir. Oysa bazı hâllerde telafi tazminatının gerçekten adaleti sağladığı şüphelidir. Çalışmamızda, Roma Hukuku’ndaki sorumluluk ve özellikle para cezaları incelendikten sonra, modern hukukta medenî cezaların geliştirilmesi üzerine değerlendirmelerde bulunulmuştur.
medeni ceza actio popularis haksız fiil sorumluluk para cezası
Since the early periods of Roman law, individuals who caused harm to another’s physical integrity or property were held liable for their actions. However, this liability was enforced through retaliation by the victim, who would capture and exact vengeance upon the wrongdoer. Mostly, such retaliation resulted in death. To mitigate these excessive outcomes, the state introduced a system whereby the offender could be released from liability by paying a certain sum of money. Over time, this system became more institutionalized where pecuniary penalties were paid directly to victims. Furthermore, the principle that “compensation may not exceed the actual damage” had not yet emerged, and offenders were often required to pay several times the actual loss. In modern law, however, pecuniary penalties have largely been abandoned and replaced by compensatory damages. The principle that the victim mustn’t be unjustly enriched has come to outweigh the need to punish the wrongdoer and to deter harmful conduct. Nevertheless, it remains questionable whether compensatory damages alone are sufficient to achieve justice in all cases. In this study, following an examination of liability and especially pecuniary penalties in Roman law, an assessment is made regarding the development of punitive damages in modern civil law.
punitive damages actio popularis tort liability pecuniary penalty
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Roma Hukuku |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 19 Temmuz 2025 |
| Kabul Tarihi | 15 Ağustos 2025 |
| Erken Görünüm Tarihi | 29 Ağustos 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 24 Ekim 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 20 Sayı: 2 |
Erciyes Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.