An Overview of Türkiye’s Climate Law No.7552: Objectives, Guiding Principles, and Implementation Mechanisms

Öz

The Republic of Türkiye’s first Climate Law entered into force after being published in the Official Gazette on 9 July 2025. With the adoption of the Law, a new era has begun in Türkiye’s climate policies. This article aims to provide an introductory analysis of the Law. Rather than offering a provision-by-provision examination of the Law, which in total consists of twenty provisions, the present article seeks to illuminate the content and the spirit of the Law. On 29 October 2021, the Directorate of Climate Change was established as an affiliated body of the Ministry of Environment, Urbanization and Climate Change through the Presidential Decree No. 85. The Law clearly assigns the primary role in combating climate change to the Directorate of Climate Change. The Law introduces significant regulations concerning the principles to be observed by the Directorate in the battle against climate change, as well as planning and implementation methods and the carbon pricing system. The first section of this article presents a comparative analysis of the purpose of the Law. The second section examines the principles adopted by the Law in addressing the climate crisis. In this context, principles guiding the battle against the climate crisis—such as common but differentiated responsibilities and respective capabilities, sustainability and precautionary principles—as well as mitigation targets and adaptation policies, are analysed in detail. The third section of the article focuses on the planning and implementation methods established by the Law. Within this framework, particular attention has been paid to the objective of strengthening local governance, the Emissions Trading System, and penal provisions.

Anahtar Kelimeler

• Climate Change
• Climate Law No. 7552
• Greenhouse Gas Emis-sions
• Mitigation Targets
• Emissions Trading System
• the Directorate of Climate Change

Etik Beyan

The author has not declared any conflict of interest or shared interest.

7552 Sayılı İklim Kanunu’na Genel Bir Bakış: Amaç, İlkeler ve Uygulama Yöntemleri

Öz

Türkiye’nin ilk İklim Kanunu 9 Temmuz 2025 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. 7552 sayılı İklim Kanunu’nun yürürlüğe girmesi ile birlikte Türkiye’nin iklim politikalarında yeni bir dönem başlamıştır. Bu çalışma, zikredilen kanunun giriş niteliğinde bir analizini sunma amacını haizdir. Toplamda yirmi maddeden oluşan Kanundaki her bir maddenin teker teker analizinden ziyade, Kanunun içeriğinin ve ruhunun aydınlatılması hedeflenmiştir. Kanun, iklim değişikliği konusunda temel rolü, 29 Ekim 2021 tarihinde 85 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı’na bağlı bir kuruluş olarak kurulan İklim Değişikliği Başkanlığı’na vermiştir. Kanun, Başkanlığın iklim değişikliği ile mücadelede dikkate alacağı prensiplere, planlama ve uygulama yöntemlerine ve karbon fiyatlandırma sistemine ilişkin önemli düzenlemeler getirmiştir. Eldeki çalışma, önümüzdeki günlerde sıkça tartışılacak olan 7552 sayılı Kanunun giriş niteliğinde bir analizini sunmayı amaçlamaktadır. Çalışmanın ilk bölümünde Kanunun amacının karşılaştırmalı bir analizi sunulmuştur. İkinci bölümde ise Kanunun iklim krizi ile mücadelede benimsediği esaslar incelenmiştir. Kriz ile mücadelede benimsenen prensipler (örneğin, ortak fakat farklılaştırılmış sorumluluklar ve göreceli kabiliyetler, sürdürülebilirlik ve ihtiyatlılık ilkeleri) ve ek olarak azaltım hedefleri ve uyum politikaları bu bölümde ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise Kanunun planlama ve uygulama yöntemleri ele alınmıştır. Bu kapsamda ise Kanunda yer alan yerelin güçlendirilmesi hedefine, Emisyon Ticaret Sistemine ve cezai hükümlere yer verilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• İklim Değişikliği
• 7552 sayılı İklim Kanunu
• Sera Gazı Emisyonu
• Emisyon Azaltım Hedefleri
• Emisyon Ticaret Sistemi
• İklim Değişikliği Başkanlığı

Destekleyen Kurum

Bulunmamaktadır.

Etik Beyan

Yazar tarafından herhangi bir çıkar çatışması veya ortak çıkar beyan edilmemiştir.

Teşekkür

Bulunmamaktadır.

Kaynakça

1. Bettarelli, Luca vd. “Climate Change Policies and Income Inequality”. Energy Policy, 191 (2024):114176-114210.
2. Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi. 1992, (Erişim Tarihi 16.12.2025) https://inhak.adalet.gov.tr/Resimler/Dokuman/2312020100208bm_41.pdf.
3. Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi Kyoto Protokolü. 1998, (Erişim Tarihi 16.12.2025), https://webdosya.csb.gov.tr/db/iklim/editordosya/kyoto_protokol.pdf.
4. Birleşmiş Milletler Paris İklim Anlaşması. 2015, (Erişim Tarihi 16.12.2025), https://iklim.gov.tr/db/turkce/dokumanlar/paris-anlasmasi-13-20220808231948.pdf.
5. Birleşmiş Milletler Rio Çevre ve Kalkınma Konferansı. (Rio de Janeiro, 3-14 Haziran 1992).
6. Börzel, Tanja A. “Why There is No “Southern Problem”: On Environmental Leaders and Laggards in the European Union”. Journal of European Public Policy, 7/1 (2000):141-162.
7. --- Environmental Leaders and Laggards in Europe: Why There is (Not) a “Southern Problem”. London: Routledge, 2017.
8. Bulkeley, Harriet. “Cities and the Governing of Climate Change”. Annual Review of Environment and Resources, 35 (2010):229-253.

9. Bundesministerium der Justiz und für Verbraucherschutz. Bundesamt für Justiz, Bundes-Klimaschutzgesetz, 12 Aralık 2019, (Erişim Tarihi 16.12.2025), https://www.bmuv.de/fileadmin/Daten_BMU/Download_PDF/Gesetze/ksg_final_en_bf.pdf.
10. Carnes, Bruce A., Staats, David ve Willcox, Bradley J. “Impact of Climate Change on Elder Health”. The Journals of Gerontology: Series A, 69/9 (2014):1087.
11. Climate Change Act. 2008 (Erişim Tarihi 16.12.2025), https://www.legislation.gov.uk/ukpga/2008/27/pdfs/ukpga_20080027_en.pdf.
12. Cripps, Elizabeth. What Climate Justice Means and Why We Should Care. Bloomsbury, 2022.
13. Danish Ministry of Climate, Energy and Utilities. Act No 965 of 26 June 2020, Climate Act (Erişim Tarihi 16.12.2025), https://www.en.kefm.dk/Media/1/B/Climate%20Act_Denmark%20-%20WEBTILGÆNGELIG-A.pdf.
14. Dankelman, Irene (ed.). Gender and Climate Change: An Introduction. Earthscan, 2010.
15. Demir, Ebru. “Türkiye’s Climate Politics: ‘Who Will Make Sacrifices Then?”’. Süleyman Demirel Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 15/1 (2025):315-341.
16. Dörr, Oliver. “State Responsibility for Climate Change under EU and German Law” içinde Climate Change Law, Responsibility and Liability, ed. Oliver C. Ruppel vd. Nomos, 2022.
17. EU ‘2050 long-term strategy’. (Erişim Tarihi 16.12.2025), https://climate.ec.europa.eu/eu-action/climate-strategies-targets/2050-long-term-strategy_en.
18. European Parliament Briefing. ‘Greece’s Climate Action Strategy’ (Erişim Tarihi 16.12.2025), https://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/BRIE/2025/772858/EPRS_BRI(2025)772858_EN.pdf.
19. Friman, Mathias and Hjerpe, Matthias. “Agreement, Significance, and Understandings of Historical Responsibility in Climate Change Negotiations”. Climate Policy, 15/3 (2015): 302-320.
20. Füssel, Hans-Martin. “Vulnerability: A Generally Applicable Conceptual Framework for Climate Change Research”. Global Environmental Change, 17/2 (2007):155-167.
21. Gore, Christopher ve Robinson, Pamela. “Local Government Response to climate Change: Our Last, Best Hope?” içinde Changing Climates in North American Politics: Institutions, Policymaking and Multilevel Governance, ed. Henrik Selin ve Stacy D. VanDeveer. Cambridge: MIT Press, 2009.
22. Gürçam, Selçuk. “Colonial Connections in the Global Climate Crisis: Historical Injustices and Contemporary Inequalities”. Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 12/1 (2025):19-36.
23. --- “İklim Kriziyle Mücadele mi, Sermaye için Piyasa Mekanizmaları mı? Türkiye’nin İklim Değişikliği Kanunu Teklifi Üzerine bir İnceleme”. Çevre, İklim ve Sürdürülebilirlik, 26/1 (2025):37-52.
24. International Carbon Action Partnership (ICAP). “Emissions Trading Worldwide: ICAP Status Report 2025”, (Erişim Tarihi 16.12.2025), https://icapcarbonaction.com/en/publications/emissions-trading-worldwide-icap-status-report-2025.
25. IPCC. ‘Climate Change 2007: Impacts, Adaptation and Vulnerability, Working group II Contribution to the Fourth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change’, 2007, 31, (Erişim Tarihi 16.12.2025), https://www.ipcc.ch/site/assets/uploads/2018/03/ar4_wg2_full_report.pdf.
26. IPCC. Second Assessment Report, Climate Change 1995, (Erişim Tarihi 16.12.2025) https://archive.ipcc.ch/pdf/climate-changes-1995/ipcc-2nd-assessment/2nd-assessment-en.pdf.
27. İklim Değişikliği Başkanlığı. “2053 yılı itibarıyla net sıfır emisyon hedefini gerçekleştirmeyi öngörüyoruz” (Erişim Tarihi 16.12.2025), https://iklim.gov.tr/2053-yili-itibariyla-net-sifir-emisyon-hedefini-gerceklestirmeyi-ongoruyoruz-haber-4173.
28. İklim Değişikliği Başkanlığı. Eylem Planları, (Erişim Tarihi 16.12.2025), https://iklim.gov.tr/eylem-planlari-i-19.
29. İklim Değişikliği Başkanlığı. Strateji Belgeleri, (Erişim Tarihi 16.12.2025), https://iklim.gov.tr/strateji-belgeleri-i-20.
30. Kotzé, Louis J. “Neubauer et al. versus Germany: Planetary Climate Litigation for the Anthropocene”. German Law Journal, 22 (2021):1423-1444.
31. Lockwood, Matthew. “The Political Sustainability of Climate Policy: The Case of the UK”. Global Environmental Change, 23 (2013): 1339-1348.
32. Lorenzoni, Irene, O’Riordan, Tim ve Pidgeon, Nick. “Hot Air and Cold Feet: The UK Response to Climate Change” içinde Turning Down the Heat: The Politics of Climate Policy in Affluent Democracies, ed. Hugh Compston ve Ian Bailey. London: Palgrave Macmillan 2008.
33. McIntyre, Owen ve Mosedale, Thomas. “The Precautionary Principle As a Norm of Customary International Law”. Journal of Environmental Law, 9/2 (1997):221-242.
34. Montgomerie, Tim. “Full text of the ‘Cut the Subsidies for Windfarms’ Letter from 101 Tory MPs to Cameron, led by Chris Heaton-Harris MP” Conservative Home (5 Şubat 2012) (Erişim Tarihi 16.12.2025), https://conservativehome.com/2012/02/05/full-text-of-cut-the-subsidies-for-windfarms-letter-from-101-tory-mps-to-cameron-led-by-chhcalling/.
35. Narassimhan, Easwaran vd. “Carbon Pricing in Practice: A Review of Existing Emissions Trading Systems”. Climate Policy, 18/8 (2018):967-991.
36. Neubauer et al. v. Germany. (Erişim Tarihi 16.12.2025), https://www.climatecasechart.com/document/neubauer-et-al-v-germany_0a3e.
37. Özel, Mehmet ve Kılıç, Selim, “Küresel Bir Sorun Olarak İklim Değişikliği ve İklim Politikaları”. İ. Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 34 (2006):137-167.
38. Pauw, Pieter vd. “Different Perspectives on Differentiated Responsibilities: A State-of-the-Art Review of the Notion of Common but Differentiated Responsibilities in International Negotiations”, (Haziran 2014) German Development Institute Discussion Paper.
39. Peng, Shuijun, Zhang, Wencheng ve Sun, Chuanwang. ‘“Environmental Load Displacement’ from the North to the South: A Consumption-based Perspective with a Focus on China”. Ecological Economics, 128 (2016):147-158.
40. Resmî Gazete. “Bazı Cumhurbaşkanı Kararnamelerinde Değişiklik Yapılması Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi”, Kararname Numarası; 85, 29 Ekim 2021, (Erişim Tarihi 16.12.2025), https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2021/10/20211029-35.pdf.
41. Savaşan, Zerrin. “The Development Process of Environmental Law in Turkey: The EU Impact”, içinde Environmental Law and Policies in Turkey, ed. Zerrin Savaşan and Vakur Sümer. Springer, 2020.
42. Singh, Nishtha. “Climate Justice in the Global South: Understanding the Environmental Legacy of Colonialism” içinde Global Climate Justice: Theory and Practice, ed. Fausto Corvino ve Tiziana Andina. Bristol: E-International Relations Publishing, 2023.
43. Sirinskiene, Agne. “The Status of Precautionary Principle: Moving Towards a Rule of Customary Law”. Jurisprudencija, 4/118 (2009):349-364.
44. Skjærseth, Jon Birger ve Wettestad, Jørgen. “The Origin, Evolution and Consequences of the EU Emissions Trading System”. Global Environmental Politics, 9/2 (2009):101-122.
45. Slini, Theodora ve Papakostas, Konstantinos T. “30 Years Air Temperature Data Analysis in Athens and Thessaloniki, Greece”, içinde Energy, Transportation and Global Warming, ed. Panagiotis Grammelis. Cham: Springer, 2016.
46. Smit, Barry vd. “An Anatomy of Adaptation to Climate Change and Variability”. Climatic Change, 45 (2000):223-251.
47. Stone, Christopher D. “Common but Differentiated Responsibilities in International Law”. American Journal of International Law, 98/2 (2004):276-301.
48. Svensson, Anders ve Wahlström, Matthias. “Climate Change or What? Prognostic Framing by Fridays for Future Protesters”. Social Movement Studies, 22/1 (2023):1-22.
49. T.C. Cumhurbaşkanlığı Mevzuat Bilgi Sistemi, İklim Kanunu, Kanun Numarası: 7552, Kabul Tarihi: 2 Temmuz 2025, Yayımlandığı Resmî Gazete: 9 Temmuz 2025 Sayı: 32951, (Erişim Tarihi 16.12.2025), https://mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=7552&MevzuatTur=1&MevzuatTertip=5
50. T.C. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı, Meteoroloji Genel Müdürlüğü, 2023 Yılı İklim Değerlendirmesi, 2024, 19, (Erişim Tarihi 16.12.2025), https://www.mgm.gov.tr/FILES/iklim/yillikiklim/2023-iklim-raporu.pdf.
51. T.C. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı, Meteoroloji Genel Müdürlüğü, 2024 Yılı İklim Değerlendirmesi, 2025, 4, (Erişim Tarihi 16.12.2025), https://www.mgm.gov.tr/FILES/iklim/yillikiklim/2024-iklim-raporu.pdf.
52. Velicu, Irina ve Barca, Stefania. “The Just Transition and Its Work of Inequality”. Sustainability: Science, Practice and Policy, 16/1 (2020):263-273.
53. Wang, Xinxin ve Lo, Kevin. “Just Transition: A Conceptual Review”. Energy Research and Social Science, 82 (2021):102291.
54. Zilles, Julia ve Marg, Stine. ‘“Protest and Polarisation in the Context of Energy Transition and Climate Policy in Germany: Mindsets and Collective Identities”. German Politics, 32/3 (2022): 495-516.