MİRAS HUKUKUNDA SAKLI PAYIN MEŞRUİYETİ: KARŞILAŞTIRMALI HUKUK VE HUKUK POLİTİKASI AÇISINDAN BİR DEĞERLENDİRME

Öz

Bu çalışma, miras hukukunun temel kurumlarından biri olan saklı payın meşruiyetini karşılaştırmalı hukuk ve hukuk politikası perspektifinden incelemektedir. Saklı pay, klasik olarak aile dayanışması, aile malvarlığının korunması ve mirasçının ekonomik güvenliği gerekçeleriyle temellendirilmiştir. Ancak ailenin tüketim birimine dönüşmesi, sosyal devletin genişlemesi, demografik dönüşüm ve bireysel mülkiyet anlayışının güçlenmesi bu meşruiyet zeminini önemli ölçüde aşındırmıştır. Çalışmada önce Türk hukukunda saklı pay ve tenkis rejiminin dogmatik yapısı ortaya konulmakta, ardından mirasçılıktan çıkarma, favor testamenti, muris muvazaası ile tenkis ayrımı ve Yargıtay uygulaması üzerinden sistemin işleyişi değerlendirilmektedir. Karşılaştırmalı inceleme Alman, İsviçre, Avusturya ve İngiltere-Galler hukukları üzerinden yürütülmektedir. Çalışmanın tezi, saklı payın tamamen kaldırılmasının isabetli olmadığı ancak mevcut rejimin çağdaş toplumsal gerçeklik karşısında aynen korunamayacağıdır. Saklı payın kapsamının daraltılması, altsoy korumasının yeniden düşünülmesi, sağ kalan eşin korumasının güçlü biçimde sürdürülmesi, mirasçılıktan çıkarma sebeplerinin güncellenmesi, tenkisin kademelendirilmesi ve favor testamentinin daha belirleyici hâle getirilmesi önerilmektedir. Somut olarak altsoyun saklı payının üçte bire indirilmesi, ana ve babanın kategorik saklı payının kaldırılıp ihtiyaç temelli destek tanınması ve sağlararası bağışlarda on yıllık azalan oranlı tenkis sistemi önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Miras hukuku
• saklı pay
• tenkis
• tasarruf özgürlüğü
• mirasçılıktan çıkarma
• favor testamenti
• hukuk politikası
• karşılaştırmalı hukuk

The Legitimacy of the Compulsory Share in Inheritance Law: An Assessment from the Perspective of Comparative Law and Legal Policy

Öz

This article examines the legitimacy of the compulsory share in inheritance law from a comparative and legal-policy perspective. Traditionally justified by family solidarity, preservation of family wealth, and the economic protection of close heirs, this basis has been significantly weakened by the family's transformation into a unit of consumption, the expansion of the welfare state, demographic change, and the strengthening of individual property rights. The study first analyzes the dogmatic structure of the compulsory share and reduction regime in Turkish law, then evaluates its practical functioning through disinheritance, favor testamenti, the distinction between sham transactions and reduction, and case law. The comparative analysis focuses on German, Swiss, Austrian, and English and Welsh law. The central argument is that complete abolition of the compulsory share would be inappropriate at present, but the current regime can no longer be preserved unchanged. The study concludes that its scope should be narrowed, descendants' protection reconsidered, the surviving spouse's protection strengthened, disinheritance grounds modernized, the reduction regime graduated, and favor testamenti given greater weight. It proposes reducing descendants' share to one third of their statutory entitlement, replacing parents' categorical share with a need-based claim, and adopting a ten-year graduated reduction for inter vivos gifts.

Anahtar Kelimeler

• Inheritance law
• compulsory share
• reduction
• testamentary freedom
• disinheritance
• favor testamenti
• legal policy
• comparative law

Kaynakça

1. Abt, Daniel ve Thomas Weibel, ed. Praxiskommentar Erbrecht. 4. Auflage. Basel: Helbing Lichtenhahn, 2019.
2. Antalya, O. Gökhan ve İpek Sağlam. Miras Hukuku. Ankara: Seçkin Yayınları, 2021.
3. Atamulu, İsmail. Türk Borçlar Hukukunda Muvazaa. Ankara: Adalet Yayınevi, 2017.
4. Ayan, Mehmet. Miras Hukuku. Ankara: Adalet Yayınevi, 2020.
5. Ayan, Mehmet. “Saklı Pay Sahibi Mirasçılar ve Saklı Payları”. Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 10/1-2 (2002): 7-18, (Erişim Tarihi 19.07.2026), https://dergipark.org.tr/tr/pub/suhfd/article/280706.
6. Beck, Alexander. Grundriss des Schweizerischen Erbrechts. 2. Auflage. Bern: Stämpfli Verlag, 1976.
7. Binder, Barbara ve Peter Giller. “§ 776 ABGB”. İçinde Erbrecht und Vermögensnachfolge, ed. Christian Gruber,
8. Susanne Kalss, Karl Müller ve Martin Schauer, m. 776. 2. Auflage. Wien: Manz, 2021.

9. Birinci Uzun, Tuba. “Artık Değere (TMK Md. 237 F. 2) ve Ortaklık Mallarına (TMK Md. 276 F. 3) Katılma Anlaşmalarıyla Saklı Pay Kurallarının Bertaraf Edilmesi: Bir Medeni Hukuk Anomalisi”. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 9/1 (2018): 105-132, https://doi.org/10.21492/inuhfd.388339.
10. Bittner, Ludwig ve Alexander Hawel. “§ 776 ABGB”. İçinde ABGB-ON, ed. Andreas Kletečka ve Martin Schauer, m. 776. Wien: Manz, 2018.
11. Breitschmid, Peter. “Die Revision(en) des Erbrechts”. Anwaltsrevue. 1 (2021): 21-25.
12. Çabri, Sezer. Miras Hukuku. İstanbul: On İki Levha Yayıncılık, 2025.
13. Çabri, Sezer. Miras Hukuku Şerhi, Cilt I. İstanbul: On İki Levha Yayıncılık, 2022.
14. Çağa, Tahir. Türk-İsviçre Hukukuna Göre Mahfuz Hisseli Mirasçıların Hukuki Vaziyeti. İstanbul: İsmail Akgün Matbaası, 1950.
15. Çağlayan Aygün, Gözde. “Alman Hukukuna Göre Mirasbırakanın Saklı Paylı Mirasçılarını Saklı Paydan Çıkarmak İçin Sahip Olduğu Hukuki Bir Çare: Saklı Paydan Uzaklaştırma”. Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 30/1 (2022): 485-510.
16. Çağlayan Aygün, Gözde. Türk ve Alman Hukuklarında Mirasçılığın Kısıtlanması: Koruyucu Mirasçılıktan Çıkarma ve Saklı Payın Sınırlandırılması. Ankara: Yetkin Yayınevi, 2025.
17. Çakır, Aytuğ Ceyhun. Sağ Kalan Eşin Mirasçılığı. 1. Baskı. İstanbul: On İki Levha Yayıncılık, 2018.
18. Damrau, Jürgen, ed. Praxiskommentar Erbrecht. 2. Auflage. Bonn: Zerb Verlag, 2011.
19. Dede, İsmail. “Miras Payının Devri”. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Galatasaray Üniversitesi, 2025.
20. Druey, Jean Nicolas. Grundriss des Erbrechts. 5. Auflage. Bern: Stämpfli Verlag, 2002.
21. Dural, Mustafa ve M. Turgut Öz. Türk Özel Hukuku, Cilt IV: Miras Hukuku. İstanbul: Filiz Kitabevi, 2025.
22. Eren, Fikret. Türk Medeni Hukukunda Tenkis Davası. Ankara: Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları, 1973.
23. Gubser, Michael. Strafenterbung de lege lata – de lege ferenda: unter Berücksichtigung des deutschen und österreichischen Rechts. Doktora Tezi, Universität Zürich, 2001.
24. Güven, Kudret. İsviçre Medeni Kanunu’ndaki Son Gelişmeler. Ankara: Savaş Yayınevi, 2023.
25. Hau, Wolfgang ve Roman Poseck, Hrsg. BeckOK BGB. 60. Edition. München: C.H. Beck, 2021.
26. Herzog, Stephanie ve Richard Lindner. Die Erbrechtsreform 2010: Das neue Pflichtteils- und Verjährungsrecht. 1. Auflage. Münster: ZAP Verlag, 2010.
27. Hübner, Rudolf. A History of Germanic Private Law. Çeviren Francis S. Philbrick. Boston: Little, Brown, and Company, 1918.
28. Honsell, Heinrich, Nedim Peter Vogt ve Thomas Geiser, ed. Basler Kommentar zum Schweizerischen Privatrecht: Zivilgesetzbuch II, Art. 457-977 ZGB, Art. 1-61 SchlT ZGB. 3. Auflage. Basel: Helbing Lichtenhahn, 2007.
29. Işıntan, Pelin. “Miras Hukuku Revizyonu Neticesinde Sağ Kalan Eşin Mirasçılığı ve Revizyonun Türk Hukukuna Olası Etkileri”. Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 1 (2023): 713-741.
30. İmre, Zahit ve Hasan Erman. Miras Hukuku. 17. Basım. İstanbul: Der Yayınları, 2024.
31. İnan, Ali Naim, Şeref Ertaş ve Hakan Albaş. Türk Medeni Hukuku: Miras Hukuku. 12. Bası. Ankara: Seçkin Yayınları, 2024.
32. İyidinç, Necati. “Türk Miras Hukukunda Mirasbırakan Tarafından Yapılan Sağlararası Kazandırmaların Tenkisi”. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, 2019.
33. Kahveci, Nalan. “Alman Medeni Kanununda Saklı Paydan Uzaklaştırma Sebeplerine İlişkin Yapılan Değişiklikler ve İsviçre-Türk Hukuku ile Karşılaştırılması”. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi. 8/Özel Sayı (2013): 1483-1524, https://doi.org/10.19168/jyu.46842.
34. Kahveci, Nalan. Tenkise Tabi Sağlararası Kazandırmalar. Ankara: Adalet Yayınevi, 2021.
35. Kaneti, Selim. “Türk Miras Hukukunun Anayasal Temelleri”. İstanbul Üniversitesi Mukayeseli Hukuk Araştırmaları Dergisi, S. 19 (1993): 1–8.
36. Kerridge, Roger. Parry and Kerridge: The Law of Succession. 13. Baskı. London: Sweet & Maxwell, 2016.
37. Kılıçoğlu, Ahmet M. Miras Hukuku. Ankara: Turhan Kitabevi, 2025.
38. Kırkbeşoğlu, Nagehan. “Ölüme Bağlı Tasarrufların Yorumu”. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 23/4 (2019): 197-225.
39. Kipp, Theodor ve Helmut Coing. Erbrecht: Ein Lehrbuch. Lehrbuch des Bürgerlichen Rechts, Band V. 13. Auflage. Tübingen: J.C.B. Mohr (Paul Siebeck), 1978.
40. Klöti, Daniela. Das schweizerische Pflichtteilsrecht im Spannungsfeld sich wandelnder Näheverhältnisse. Bern: Stämpfli Verlag, 2014.
41. Kocayusufpaşaoğlu, Necip. Miras Hukuku. İstanbul: Filiz Kitabevi, 1987.
42. Kocayusufpaşaoğlu, Necip. Miras Hukuku, 2. ve 3. Basılara Ek Kitap. İstanbul: Filiz Kitabevi, 1992.
43. Kroiss, Ludwig. “Die Reform des Pflichtteilsentziehungsrechts – Der Wegfall des Entziehungsgrundes des ‘ehrlosen und unsittlichen Lebenswandels’”. FPR. (2008): 543-546.
44. Lange, Heinrich ve Kurt Kuchinke. Lehrbuch des Erbrechts. 5. Auflage. München: C.H. Beck, 2001.
45. Lange, Knut ve Johannes Honzen. “Folgeprobleme der Erbrechtsreform im Pflichtteilsrecht (2)”. ZErb. 12 (2011): 316-321.
46. Münchener Kommentar zum Bürgerlichen Gesetzbuch (MüKoBGB). 9. Auflage. München: C.H. Beck, 2022.
47. Nar, Ahmet. “İsviçre’deki Miras Hukukuna İlişkin Revizyon Çalışmaları ve Türk Hukukuna Olası Yansımaları”. Erciyes Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 14/2 (2019): 335-360.
48. Nar, Ahmet. Türk Miras Hukukunda Tenkis. İstanbul: On İki Levha Yayıncılık, 2016. Nebioğlu Öner, Şebnem. “Vasiyetname Yoluyla Tanıma: Bir Özel Hukuk Tasarrufunun Yorumu”. Ankara Barosu Dergisi 80/3 (2022): 1-53.
49. Oğuzman, M. Kemal. Miras Hukuku. İstanbul: Filiz Kitabevi, 1995. Piotet, Paul. Schweizerisches Privatrecht, IV/1, Erbrecht, Erster Halbband. Basel ve Stuttgart: Helbing Lichtenhahn Verlag, 1978.
50. Schmoeckel, Mathias. Erbrecht. Bonn: Nomos Verlagsgesellschaft, 2014.
51. Serozan, Rona. “Miras Hukukunun Gelişim Süreci: Sosyo-Ekonomik Planda ve Hukuk Politikasında Yaşanan Değişiklikler ve Bu Değişikliklerin Miras Hukukunun Gelişimi Üzerindeki Etkileri”. Çeviren Meliha Sermin Paksoy. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası. 73/1 (2015): 531-559, (Erişim Tarihi 19.07.2026), https://dergipark.org.tr/tr/pub/iuhfm/article/264158.
52. Serozan, Rona ve Baki İlkay Engin. Miras Hukuku ve Tamamı Çözümlü Pratik Çalışmalar. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 2024.
53. Suter, Kurt. Der Pflichtteil. Doktora Tezi, Bern Üniversitesi, Reinach, 1955.
54. Şener, Esat. Uygulamada ve Teoride Her Yönü ile Vasiyet Hukuku. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 1995.
55. Tanyeli, Kübra. “Mirasçılıktan Çıkarma”. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, 2025.
56. Tokat, Hüseyin. “İsviçre Medenî Kanunu’ndaki Miras Hukukuna İlişkin Değişikliklerin Türk Hukukuna Yansımalarının Değerlendirilmesi”. İstanbul Medeniyet Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 8/2 (2023): 909-952.
57. Tschäppeler, Hans-Peter. Die Testierfreiheit zwischen Freiheit des Erblassers und Gleichheit der Nachkommen. Zürich: Schulthess Verlag, 1983.
58. Tuor, Peter. Berner Kommentar, Kommentar zum Schweizerischen Privatrecht, Band III: Das Erbrecht, 1. Abteilung: Die Erben (Art. 457-536 ZGB). 2. Auflage. Bern: Stämpfli, 1952.
59. Tuor, Peter, Bernhard Schnyder, Jörg Schmid ve Alexandra Rumo-Jungo. Das Schweizerische Zivilgesetzbuch. 13. Auflage. Zürich: Schulthess, 2009.
60. Turanboy, Nuri K. Mirasbırakanın Denkleştirme ve Tenkise Bağlı Sağlararası Hukuki İşlemleri. Ankara: Yetkin Yayınları, 2010.
61. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). “Hayat Tabloları, 2022-2024”, (Erişim Tarihi 19.07.2026), https://www.tuik.gov.tr.
62. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). “İstatistiklerle Yaşlılar, 2024”, (Erişim Tarihi 19.07.2026), https://www.tuik.gov.tr.
63. Tüzüner, Özlem. “Kardeşin Saklı Payının Kaldırılması Üzerine De Lege Lata Bilgiler ve De Lege Ferenda Düşünceler”. İzmir Barosu Dergisi. 79/2 (2014): 103-139.
64. Vital, H. L. Verfügungsfreiheit des Erblassers nach dem schweizerischen Zivilgesetzbuch. Doktora Tezi, Bern Üniversitesi, 1915.
65. Weimar, Peter. Berner Kommentar, Schweizerisches Zivilgesetzbuch, Das Erbrecht, Band III, Art. 457-516 ZGB. Bern: Stämpfli, 2009.
66. Yağcı, Kürşad. Cezai Mirasçılıktan Çıkarma (Cezai Iskat). İstanbul: On İki Levha Yayınları, 2013.
67. Yalın, Duygu. “Mal Rejimi Sözleşmelerinin Tenkis Davasına Etkileri”. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi, 2024.
68. Yılmaz, Abdulkadir. “Türk Hukukunda Muris Muvazaası”. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi, 2023.
69. Yılmaz, Canan. “01.01.2023 Tarihinde Yürürlüğe Giren İsviçre Miras Hukuku Revizyonu Çerçevesinde Saklı Paylı Mirasçılar ve Yeni Saklı Pay Oranları”. Hukuk ve Adalet Eleştirel Hukuk Dergisi. 15/33 (2023): 1-22. Zengin Özküçükparlak, Burcu. “Ölüme Bağlı Tasarruflarda Yükleme Ve Yüklemenin Tenfizine İlişkin Sorunlar”. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 26/1 (2024): 513-556.
70. Zimmermann, Reinhard. “Protection against Being Passed Over or Disinherited in Roman Law”. İçinde Comparative Succession Law, Volume III: Mandatory Family Protection, ed. Kenneth G. C. Reid, Marius J. de Waal ve Reinhard Zimmermann, 1-19. Oxford: Oxford University Press, 2020.
71. Mevzuat 5650 sayılı Kanun. Resmî Gazete, S. 26518 (10.05.2007).
72. Türk Kanunu Medenisinin Birinci Kitabının İkinci Babı Üçüncü Faslının Değiştirilmesi, Bu Kanuna Bazı Madde ve Fıkralar Eklenmesi, Bazı Vakıfların Vergi Muafiyetinden Faydalandırılması Hakkında Kanun. Kanun No. 903, Kabul Tarihi 13.07.1967, Resmî Gazete, S. 12655 (24.07.1967).
73. Türk Kanunu Medenisinin Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine Dair Kanun. Kanun No. 3678, Kabul Tarihi 14.11.1990, Resmî Gazete, S. 20704 (23.11.1990).
74. Erbrechts-Änderungsgesetz 2015 (ErbRÄG 2015). BGBl I 2015/87 (Avusturya), yürürlük tarihi 01.01.2017. Türk Medeni Kanunu. Kanun No. 4721, Kabul Tarihi 22.11.2001, Resmî Gazete, S. 24607 (08.12.2001).
75. Zivilgesetzbuch (ZGB). Art. 470-471 ve Art. 527-528 (İsviçre).
76. Bürgerliches Gesetzbuch (BGB). § 2303, § 2325, § 2333 ve § 2336 (Almanya).
77. Allgemeines Bürgerliches Gesetzbuch (ABGB). § 776 (Avusturya).
78. Avusturya Ulusal Meclisi (Nationalrat). “Erläuternde Bemerkungen, Regierungsvorlage (RV) 688 BlgNR 25. GP”, (Erişim Tarihi 26.07.2026), https://www.parlament.gv.at/dokument/XXV/I/688/fname_423847.pdf.
79. Uniform Law Commission. “Uniform Probate Code, Art. II, Part 2, özellikle m. 2-202 (Elective Share of Surviving Spouse)”, (Erişim Tarihi 26.07.2026), https://www.uniformlaws.org/viewdocument/final-act-78?CommunityKey=35a4e3e3-de91-4527-aeec-26b1fc41b1c3.
80. Inheritance (Provision for Family and Dependants) Act 1975 (İngiltere ve Galler), (Erişim Tarihi 26.07.2026), https://www.legislation.gov.uk/ukpga/1975/63.
81. İsviçre Federal Konseyi (Bundesrat). “Botschaft zur Änderung des Schweizerischen Zivilgesetzbuches (Erbrecht), BBl 2018 5813”, (Erişim Tarihi 21.07.2026), https://www.fedlex.admin.ch/eli/fga/2018/2131/de.
82. İsviçre Federal Meclisi. “18.12.2020 Tarihli Federal Kanun (Erbrecht-Revision), AS 2021 312”, (Erişim Tarihi 21.07.2026), https://www.fedlex.admin.ch/eli/oc/2021/312/de. Mahkeme Kararları Yargıtay Kararları
83. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu. K. 1974/2 (01.04.1974). www.kazanci.com.tr.
84. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu. K. 1994/4 (11.11.1994). www.kazanci.com.tr.
85. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu. K. 1991/596 (27.11.1991). www.kazanci.com.tr.
86. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu. K. 2010/372 (07.07.2010). www.kazanci.com.tr.
87. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu. K. 2021/625 (27.05.2021). www.kazanci.com.tr.
88. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu. K. 2024/192 (24.04.2024). www.kazanci.com.tr.
89. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu. K. 2024/464 (25.09.2024). www.kazanci.com.tr.
90. Yargıtay 1. Hukuk Dairesi. K. 2019/5626 (4.11.2019). www.kazanci.com.tr.
91. Yargıtay 1. Hukuk Dairesi. K. 2019/5849 (14.11.2019). www.kazanci.com.tr.
92. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi. K. 1970/5370 (04.12.1970). www.kazanci.com.tr.
93. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi. K. 2015/2415 (17.02.2015). www.kazanci.com.tr.
94. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi. K. 2018/12580 (06.12.2018). www.kazanci.com.tr.
95. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi. K. 2021/471 (26.01.2021). www.kazanci.com.tr.
96. Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, K. 2025/4936 (24.11.2025). www.kazanci.com.tr.
97. Yargıtay 7. Hukuk Dairesi. K. 2022/4442 (22.6.2022). www.kazanci.com.tr.
98. Yargıtay 7. Hukuk Dairesi. K. 2023/533 (26.1.2023). www.kazanci.com.tr.
99. Yargıtay 7. Hukuk Dairesi. K. 2025/2660 (15.05.2025). www.kazanci.com.tr.
100. Yargıtay 7. Hukuk Dairesi. K. 2023/4487 (05.10.2023). www.kazanci.com.tr.
101. Yargıtay, 7. Hukuk Dairesi. K. 2024/1992 (04.04.2024). www.kazanci.com.tr.
102. Anayasa Mahkemesi Kararı
103. Anayasa Mahkemesi. K. 1984/9 (20.09.1984). Resmî Gazete, S. 18673 (21.02.1985).
104. Yabancı Mahkeme Kararları
105. Bundesverfassungsgericht (Alman Federal Anayasa Mahkemesi). BVerfGE 112, 332 (19.04.2005), (Erişim Tarihi 26.07.2026), https://www.bundesverfassungsgericht.de/SharedDocs/Entscheidungen/DE/2005/04/rs20050419_1bvr164400.html.
106. Bundesgerichtshof (Alman Federal Yüksek Mahkemesi). IV ZR 204/09, BGHZ 189, 171 (13.04.2011), (Erişim Tarihi 26.07.2026), https://juris.bundesgerichtshof.de/cgi-bin/rechtsprechung/document.py?Gericht=bgh&Art=en&az=IV+ZR+204%2F09&nr=56101.
107. Bundesgerichtshof (Alman Federal Yüksek Mahkemesi). IV ZR 132/93, BGHZ 125, 395 (27.04.1994), (Erişim Tarihi 26.07.2026), https://dejure.org/dienste/vernetzung/rechtsprechung?Gericht=BGH&Datum=27.04.1994&Aktenzeichen=IV+ZR+132/93. Oberster Gerichtshof (Avusturya Yüksek Mahkemesi). 6 Ob 136/10h (01.09.2010), (Erişim Tarihi 26.07.2026), https://www.ris.bka.gv.at/Dokumente/Justiz/JJT_20100901_OGH0002_0060OB00136_10H0000_000/JJT_20100901_OGH0002_0060OB00136_10H0000_000.pdf.
108. Oberster Gerichtshof (Avusturya Yüksek Mahkemesi). 2 Ob 116/22f, Zak 2022/591, 316 (06.09.2022), (Erişim Tarihi 26.07.2026), https://www.ris.bka.gv.at/Dokument.wxe?Abfrage=Justiz&Dokumentnummer=JJT_20220906_OGH0002_0020OB00116_22F0000_000.
109. Oberster Gerichtshof (Avusturya Yüksek Mahkemesi). 2 Ob 83/21a (14.12.2021), (Erişim Tarihi 26.07.2026), https://www.ris.bka.gv.at/Dokument.wxe?Abfrage=Justiz&Dokumentnummer=JJT_20211214_OGH0002_0020OB00083_21A0000_000.
110. Re Coventry (Deceased). [1980] Ch 461, (Erişim Tarihi 26.07.2026), https://vlex.co.uk/vid/re-coventry-decd-coventry-803527433.
111. UK Supreme Court. Ilott v The Blue Cross and others [2017] UKSC 17 (15.03.2017), (Erişim Tarihi 26.07.2026), https://www.supremecourt.uk/cases/uksc-2015-0203.html.