GÜNÜMÜZDE ULUS-DEVLET

Öz

Ulus, ulus-devlet ve ulusçuluk doğal olmayan bir takım koşullar neticesinde üretilmiş suni kavramlardır. Tarihsel süreçte ulus ve ulus-devlet İngiltere ve Fransa eksenli olarak ortaya çıkmıştır. 1789 Fransız Devrimi, hem ulus devleti hem de ulusal yurttaşlığın modern kurumunu ve ideolojisini icat etmiştir. Ulus, bir toplumsallık biçimini ifade eder. Bu toplumda, insanları hem kültürel hem de siyasi niteliğe sahip bir kimlik bir arada tutabilir. Modern devletin toplumu inşa sürecinde, insanları bir arada tutmayı ve aidiyet hissi oluşturmayı amaçlayan ideolojisi ulusçuluktur. Ulusçuluk, var olmayan bir ulusun belirli süreçler sonunda inşa edilmesidir. Ulusçuluk, bireylerin kitlesel duygularla birbirine bağlanmasına aracılık eden fikirler, sloganlar, semboller ve seremoniler üretir. Ancak çoğulculuk ve insan haklarıyla birlikte hukuk sistemi evrenselleşmiştir. Artık kişi haklarının uluslararası kurumlarda kullanılma özelliği ortaya çıkmıştır. Bunların sonucunda da ulus-devletin meşrulaştırıcısı ve ideolojisi olan ulusçuluk bunalımla yüz yüze kalmıştır. Globalleşme, ulus-devletin rolünde, bütünleşme ve parçalanma yönünde iki değişim meydana getirmektedir. Bu kriz, ulus-devletlerin sonunun geldiği anlamına gelmemektedir. Ancak günümüzde heterojen ulus kavramına dayanan ulus-devlet düşüncesi artık geçerli görülmemektedir. Bu çalışmada ulus kavramının modern görünümü, ulus-devlet ve ulusçuluk ideolojisi küreselleşmenin etkileri bakımından değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Ulus,Ulusçuluk,Ulus-Devlet,Küreselleşme,Modern Devlet

Nation-State At The Present Day

Öz

Nation, nation-state and nationalism are artificial concepts produced under conditions that are not natural. In the historical process, the nation and the nation-state emerged in the axis of England and France. 1789 The French Revolution invented both the nation state and the modern institution and ideology of national citizenship. The nation refers to a form of sociality. In this society, people can hold an identitythat is both cultural and political in nature. In the modern state's process of building society, the ideology that aims to hold people together and create a sense of belonging is nationalism. Nationalism is theconstruction of a non-existentnation at theend of certain processes. Nationalism produces ideas, slogans, symbols, and ceremonies that mediate the linking of individuals with mass emotions. But with the pluralism and human rights, the legal system has become universalized. Now, the use of personrights in international institutions has emerged. As a result, nationalism, which is the legitimation and ideology of the nation-state, is faced with a crisis. Globalization brings about two changes in the direction of integration and fragmentation in the role of nation-state. This crisis does not mean that the nation-states have come to an end. However, the idea of a nation-statebased on the concept of a heterogeneous nation is no longer valid. In this study, the modern appearance of the nation concept, nation-state and nationalism ideology have been evaluated in terms of the effects of globalization.

Anahtar Kelimeler

• Nation,Nationalism,Nation-State,Globalization,Modern State

Kaynakça

1. ANDERSON, B. (1993), Hayali Cemaatler, (Çev. İ.Savaşır), İstanbul.
2. BALIBAR E., WALLERSTEIN I. (1995), Irk, Ulus, Sınıf, (Çev. N. Ökten), İstanbul.
3. BAUMANN, Z. (1998), Sosyolojik Düşünmek, (çev. A.Yılmaz), İstanbul.
4. BORATAV, K. (1997), “Ekonomi ve Küreselleşme”, Emperyalizmin Yeni Masalı Küreselleşme, (Der. I. Kansu), Ankara.
5. BRUBAKER, W. (1990), “Immigration, CitizenshipandtheNationState in France and Germany: A ComparativeHıstorical Analysis”, International Sociology, Vol. 5 No. 4.
6. CARR, E. (1990), Milliyetçilik ve Sonrası, (Çev. O. Akın), İstanbul.
7. ÇİĞDEM, A. (1997), Bir İmkan Olarak Modernite; Weber ve Habermas, İstanbul.
8. ÇOŞKUN, İ. (1997), Modern Devletin Doğuşu, İstanbul.

9. ENGELS F. (2003), “Komünizmin İlkeleri”, MARX, K., ENGELS, F. Seçme Yapıtlar Cilt 1, (Çev. M. Ardos, S. Belli, A. Kardam, K. Somer), İstanbul.
10. ERDOĞAN, M. (2002), “Küreselleşme, Hukuk ve Türkiye”, Liberal Düşünce, S. 25-26, Ankara.
11. ERÖZDEN, O. (1997), Ulus-Devlet, Ankara.
12. ERYILMAZ, B. (1999), “Osmanlı Devleti’nde Farklılıklara ve Hoşgörüye Kavramsal Bir Yaklaşım”, Osmanlı, C. IV, (Ed. Güler Eren), Ankara
13. GELLNER, E. (1992), Uluslar ve Ulusçuluk, (Çev. B. Behar, G. Özdoğan), İstanbul.
14. GELLNER, E. (1998), Milliyetçiliğe Bakmak, İstanbul.
15. GIDDENS, A. (1997), Modernliğin Sonuçları, (Çev. E. Kuşdil), İstanbul.
16. GIDDENS, A. (2000), Tarihsel Materyalizmin Çağdaş Eleştirisi, (Çev. Ü. Tatlıcan), İstanbul.
17. GIRARDET, R. (1967), Milliyetçilik, (Çev. Y. Yayla), İstanbul.
18. GUIBERNIAU, M. (1997), Milliyetçilikler, (Çev. N. Domaniç), İstanbul.
19. GÜNDOĞAN, A.O. (2002), “Devlet ve Milliyetçilik”, Doğu Batı Düşünce Dergisi, S. 21, Ankara.
20. GÜNDÜZ, A. (2002), “Globalleşmenin Hukuki Boyutları”, Liberal Düşünce, S. 25-26, Ankara
21. HABERMAS, J., (2002a), Öteki Olmak Ötekiyle Yaşamak, (Çev. İ. Aka), İstanbul.
22. HABERMAS, J., (2002b), Küreselleşme ve Milli Devletlerin Akıbeti, (Çev. M. Beyaztaş), İstanbul
23. HAYES, C. (1995), Milliyetçilik; Bir Din, (Çev. M. Çiftkaya), İstanbul.
24. HELD, D., (1995), “Ulus-Devletin Çöküşü”, Yeni Zamanlar, (Der. S. Hall, M. Jacques), (Çev. A. Yılmaz), İstanbul.
25. HOBSBAWM, E.J. (1993), Milletler ve Milliyetçilik, (Çev. O. Hakınhay), İstanbul.
26. HONIG, B. (1999), “Farklılık, İkilem ve Ev Politikası”, Demokrasi ve Farklılık, (Ed. Ş. Benhabib), (Çev. N. Elhuseyni), İstanbul.
27. KARAKAŞ, M. (2000), Türk Ulusçuluğunun İnşası, Ankara.
28. KARPAT, K. (2017), Osmanlı’da Milliyetçiliğin Toplumsal Temelleri, (Çev. O. G. Ayas), İstanbul.
29. KEDOURIE, E. (1971), Avrupa’da Milliyetçilik, (Çev. H. Timurtaş), Ankara.
30. KILIÇBAY, M. A. (1996), Uyruktan Vatandaşa, Geçimden İktisada, Ankara.
31. KYMLICA, W (1998), Çokkültürlü Yurttaşlık, (Çev. A. Yılmaz), İstanbul. LATOUCHE, E. (1993), Dünyanın Batılılaşması, (Çev. T. Keşoğlu), İstanbul.
32. LECA J. (1998), “Neden Söz Ediyoruz?”, Uluslar ve Milliyetçilikler, (ed: J. Laca), (Çev. S. İdeman), İstanbul, 2000.
33. LİPSON, L. (1978), Politika Biliminin Temel Sorunları, (Çev. T. Karamustafaoğlu), Ankara.
34. NALBANT, A. (1997), Üniter Devlet: Bölgeselleşmeden Küreselleşmeye, İstanbul.
35. PIERSON, C. (2000), Modern Devlet, (Çev. D. Hattatoğlu), İstanbul.
36. POGGI, G. (2005), Modern Devletin Gelişimi, Sosyolojik bir yaklaşım, (Çev. Ş. Kut, B. Toprak), İstanbul.
37. POOLE, R. (1993), Ahlak ve Modernlik, (Çev. M. Küçük), İstanbul.
38. SANTAMARIA, Y (1998), “Ulus-Devlet”, Uluslar ve Milliyetçilikler, (ed: J. Laca, Çev. S. İdeman), İstanbul.
39. SAYGILI, A. (2010), “Modern Devletin Çıplak Sureti”, AÜHFD, C. 59, S. 1, Ankara.
40. SAYGILI, A. (2015), Kutsal Canavar Devlet, Ankara.
41. SCHNAPPER, D (1995), Yurttaşlar Cemaati, (Çev. Ö. Okur), İstanbul.
42. SMITH, A. (1994), Milli Kimlik, (Çev. S. Şener), İstanbul.
43. SMITH, A. (2002), Küreselleşme Çağında Milliyetçilik, (Çev. D. Kömürcü), İstanbul.
44. ŞAYLAN, G. (1997), “Küreselleşmenin Gelişimi”, Emperyalizmin Yeni Masalı Küreselleşme, (Der. I. Kansu), Ankara.
45. TILLY, C. (2001), Zor, Sermaye ve Avrupa Devletlerinin Oluşumu, (Çev.K. Emiroğlu), Ankara.
46. TOURAINE, A (2000), Birlikte Yaşabilecek Miyiz?, (Çev. O. Kunal), İstanbul.
47. WALLERSTEIN, I. (2000), Bildiğimiz Dünyanın Sonu, (Çev. T. Birkan), İstanbul.
48. WEBER, M (2007), “Millet”, (Çev. E. Çerezcioğlu), Doğu-Batı Dergisi, S. 39, Ankara.
49. WEBER, M. (1993), Sosyoloji Yazıları, (Çev. T. Parla), İstanbul.
50. WENDEN, C. (1998), “Ulus ve Yurttaşlık; Hem Rakip Hem Ortak”, Uluslar ve Milliyetçilik, (Ed. J. Leca), (Çev. S. İdeman), İstanbul.
51. YEĞEN, M. (2004), “Citizenship and Ethnicity in Turkey”, Middle East Studies, Vol. 40, No. 6.
52. YILDIRIM, E. (2006), “Küreselleşen Dünyada Milliyetçilik”, Doğu- Batı Düşünce Dergisi, S. 38.
53. YÜKSEL, M. (2001), Küreselleşme, Ulusal Hukuk ve Türkiye, Ankara